Pinned Tweet
Nie możesz bać się siebie...
dotykam szeptem strun twej duszy
dźwięki jej płyną zmiennym tempem
są ciepłe, miękkie, życzliwie wierne
A głębiej schodząc, naciskam szeptem
ciemniej jest, pełniej i uległej...
Rozbrajam serce temperamentem
sprawiając że chcesz wiecej
W moim zamku
Jest jedna wieża
Ze świadomego spojrzenia
W skarbcu
Czułe moje serce
W oknach
Trzeszczą niedokończone wiersze
I książki są
Przyjaciele wierni
Iskrami ciepłego kominka
Rodzą się piosenki
Dlaczego tam jestem?
Czasem człowiek
Wybiera izolację
By nie utracić siebie
#aigabell
#poetry
#poetrycommunity
#poetrylovers
_Wieczory złotej jesieni_
Spokój czując
w serca wejrzeniach
Przechadzam się
w swej pamięci
I sięgam...
czego jeszcze nie ma
Niech się ziści
zamiast snem dręczyć
#aigabell
#poetry
#clearances
#soul
Najmniejszym słońca promieniem
Natury dojrzewa kłos
Przygląda się z rozczuleniem
Gdy serca używa tak ktoś
A babie lato tańczy
Uroczą pieśń bez słów
Szelestem różnobarwnym
Niesione tęsknotą ust
Też chcę to tak zatańczyć
Rozproszyć widmo snu🎵









