Hoewel ik de kop van De Telegraaf ‘Nederlandse inflatie daalt verder’ waardeer, kijk ik toch net even anders aan tegen de inflatie. De feiten op een rij: - Met 2,9% was de inflatie ook in juli te hoog. - In de laatste vier jaar (48 maanden) kwam de Nederlandse inflatie 44 keer (!) boven de 2% uit. - De gemiddelde inflatie gedurende de afgelopen vier jaar, schrik niet: 5,2%. - Elke €100.000 spaargeld (we hebben in totaal €600 miljard spaargeld) is bij een ‘normale’ rente €18.000 aan koopkracht kwijt sinds 2020. Je kunt met dat geld en de (lage) rente die je hebt ontvangen nu voor 18% minder aan boodschappen en andere spullen kopen. - De huidige spaarrente bij de grootbanken varieert grofweg van 1,0% tot 1,5%. Letterlijk elke dag dat de prijzen harder stijgen dan de rente, daalt de koopkracht van jouw spaargeld. Dit zijn feiten, harde cijfers, de werkelijkheid. Uiteraard kun je een discussie voeren of de gerapporteerde inflatiecijfers wel juist zijn (grote kans van niet) of inbrengen dat je bij het slechtdraaiende Klarna lekker een procent extra rente krijgt (de grafiek laat zien dat je dan nog steeds 14% koopkracht kwijt bent), maar ik denk dat deze post voor zich spreekt. In een wereld vol schuld, kunstmatig lage rentes, hoge inflatie en oneindige geldgroei: zoek naar beleggingen die wél renderen in het huidige financiële systeem. Een fijne dag!

Is het te laat voor Europa? EU-president Ursula von der Leyen kwam gisteren met een ‘concurrentiekompas’ dat de Eurozone moet helpen om de enorme achterstand die is opgelopen ten opzichte van China en de Verenigde Staten in te lopen. Dat klinkt natuurlijk goed, totdat je je realiseert dat mevrouw Von der Leyen nu regeltjes wil terugdraaien die ze amper een jaar geleden heeft geïmplementeerd. In het bedrijfsleven of in de topsport zou je hier keihard op afgerekend worden. Bovendien komt deze wijziging van strategie over als: 1) als het kalf verdronken is, dempt men de put, en 2) een marginale aanpassing op de extreem beperkende maatregelen die aan zowat de gehele maatschappij zijn opgelegd. Ook in de voorbije weken stikt het van de berichten over hoe de volledig uit de hand gelopen EU-bureaucratie de Eurozone-economie naar de vernieling helpt. Het Duitse BDI, dat zichzelf ‘De stem van industrieel Duitsland’ noemt, gaat ervan uit dat de Duitse economie voor het derde achtereenvolgende jaar zal krimpen, een ongekend diepterecord om dat op de borden te krijgen. In Nederland kreeg de overheid een dwangsom van EUR 10 miljoen om de oren als ze niet voldoet aan de volledig uit het lood geslagen stikstofdoelen. Er worden veel te weinig (sociale) woningen gebouwd, en het lukt zelfs niet om in eigen land winkels te beperken in het massaal achteraf betalen van aankopen, omdat er wetgeving uit Brussel moet komen. Zou Ursula, die nu van alles roept over concurrentiekracht, ooit wel eens echt buiten de EU-grenzen kijken? China gaat dit jaar een overheidstekort van 7%+ laten optekenen omdat het land amper kan groeien, terwijl het vol de strijd met de Verenigde Staten aangaat. Om dat te financieren heeft de Chinese overheid de 10-jaars rente naar een schamele 1,6% geduwd. In de Verenigde Staten rijzen de begrotingstekorten eveneens de pan uit, en Trump is nu al begonnen met het ‘masseren’ van Fed-baas Powell om de rente te verlagen. Diezelfde Trump komt zeker weten met een rits nieuwe importheffingen, en elk nieuwsfeitje hierover duwt de euro verder in het putje. China en de Verenigde Staten spelen het spel niet volgens het ideologische en achterhaalde boekje van Europa. Door massaal schulden in te zetten, hun eigen bedrijven te bevoordelen en weg te bewegen van verstikkende maatregelen, proberen ze de race naar dominantie te winnen. Ursula en Europa kijken vooralsnog alleen maar toe. Oh ja, juist voor Nederlanders en Europeanen lijkt het me daarom verstandig om in ieder geval een deel van je beleggingen buiten de machtsstrijd te houden (goud en Bitcoin) en sowieso ook niet te veel in te zetten op de verliezers (waaronder Europa).

Wauw! Dit artikel van de @NOS (nos.nl/artikel/2551808-last-…) over de Nederlandse inflatie is echt bizar. Niet alleen is het tenenkrommend dat de journalist in kwestie klakkeloos alles overtikt wat zogenaamde experts zeggen, diezelfde experts nemen de waarheid met een flink korreltje zout. Gisteren liet ik al een grafiek zien die aangaf dat je sinds 2020 gemiddeld zo’n 15% aan koopkracht bent verloren op je spaargeld. Daar is niets subjectiefs aan. Van elke 10.000 euro aan spaargeld kun je nu nog maar effectief voor 8.500 euro aan goederen en diensten kopen. Journalist NOS: "Hoe komt het dan dat veel mensen toch inflatiepijn ervaren, terwijl de cijfers een ander verhaal lijken te vertellen?" Eh, voor de goede orde: het gemiddelde prijspeil in Nederland ligt maar liefst 26%(!) hoger sinds begin 2020. hetgeen niet wordt vermeld. Als dit niet duidelijk maakt waarom veel mensen inflatiepijn ervaren, weet ik het ook niet. Bovendien is het gemiddelde prijspeil in Nederland nog veel harder gestegen dan in de Eurozone. Ik kan me goed indenken dat dit ook bijdraagt aan de inflatiepijn. Journalist NOS: "De inflatie was recent hoog, en dan gaan we onbewust denken en voelen dat dat nog steeds zo is." Eh, de inflatie – lees: de jaarlijkse gemiddelde prijsverandering – kwam in december uit op 4,1%, twee keer zo hoog als de ECB voor ogen heeft. Hoezo onbewust denken? De inflatie is al jaren veel te hoog! CBS-hoofdeconoom Peter Hein van Mulligen: "Inflatie is een abstract begrip. Mensen letten vooral op de hoogte van de prijs en niet zozeer of iets duurder wordt." Eh, mijn grafiek hieronder en de tekst hierboven laten zien dat het prijspeil de pan is uitgerezen en dat inflatie – dus of iets duurder wordt – met 4,1% nog steeds veel te hoog is. Journalist NOS: "Als je drinkt, rookt en huurt is het wel een ander verhaal." Je moet het maar durven: drinken, roken en huren in één vergelijking gebruiken. Ik zie huren toch net iets meer als een primaire levensbehoefte, waarvan de prijs en inflatie door zeer matig overheidsbeleid volledig uit de hand zijn gelopen. "Mensen hebben vaak een verkeerd beeld van hoe hoog de inflatie daadwerkelijk is. Dat beeld baseren ze vaak op het recente verleden." Ik herhaal: het gemiddelde prijspeil in Nederland ligt 26% hoger dan vijf jaar geleden, en de door het CBS gerapporteerde inflatie ligt op 4,1%. Hoogleraar Kim Peijnenburg: "Daarom is het belangrijk dat mensen een correct beeld hebben van de prijzen. Vaak zijn de stijgingen minder heftig dan wat ze denken." Ongelooflijk dit. Kijken experts überhaupt naar de cijfers, of gewoon helemaal niet? Laat ik duidelijk zijn: de afgelopen vijf jaar waren extreem als het gaat om inflatie. Het resultaat is dat ons prijspeil blijvend schrikbarend veel hoger ligt en dat de prijsstijging – wat inflatie wordt genoemd – nog steeds veel te hoog is. Nu kan de inflatie dit jaar flink zakken, maar dat betekent niet dat het prijspeil omlaag gaat. Het probleem is niet een gebrek aan begrip of verzonnen inflatiepijn (die is volledig te begrijpen), maar de erkenning dat prijzen wel explosief zijn gestegen. En het doel van de ECB blijft om die prijzen vanaf dit punt verder te laten stijgen – zij het in een minder snel tempo (met 2% per jaar).

Sparen is geen deugd! Een zin waar nog altijd menig Nederlander zijn vraagtekens bij zet wanneer deze wordt uitgesproken. Vreemd, aangezien centrale banken wereldwijd – en dus ook die in de Eurozone – erop uit zijn om ons geld jaarlijks 2% minder waard te laten worden, terwijl de spaarrente gemiddeld genomen onder die 2% ligt. In de praktijk is het nog erger. De ECB slaagt er al jaren niet in om de inflatie op die totaal arbitraire 2% te houden. Sterker nog, in Nederland is de inflatie momenteel meer dan het dubbele: 4,1% om precies te zijn. De invloed van inflatie is enorm, wat duidelijk naar voren komt in onderstaande grafiek. Afhankelijk van de rente die je sinds 2020 hebt ontvangen – die in alle gevallen minder was dan de geldontwaarding die je voor je kiezen kreeg – is jouw koopkracht waarschijnlijk ergens tussen de 13% en 17% afgenomen. Op een spaarvermogen van EUR 100.000 gaat het hier dus om een verlies van zo’n EUR 15.000. Ter vergelijking: in het monsterlijke DNB-rapport waarin werd beweerd dat Nederlandse huishoudens al hun spaargeld konden inzetten voor de verduurzaming van hun huis (geschatte gemiddelde kosten EUR 36.000 en wie dat niet heeft moet maar lenen), stelde ‘onze’ centrale bank dat huishoudens EUR 10.000 opzij mochten zetten voor het vervangen van hun inboedel. Nu weet ik 99% zeker dat je met EUR 10.000 niet wegkomt – mede door de torenhoge inflatie in ons land – om je inboedel te vervangen. Maar je kunt dus gemakkelijk uitrekenen dat iedereen met EUR 59.000 of meer op zijn spaarrekening minimaal één ‘DNB-inboedel’ aan koopkracht heeft verloren. Uiteraard heeft niet iedereen EUR 59.000 of meer op de bank staan. Maar goed, die mensen hadden zich volgens de DNB ondertussen al zwaar in de schulden gestoken om hun huis te verduurzamen, zonder enige garantie dat hun hogere schuldenlast enig effect zou hebben op klimaatverandering. Terug naar die inflatie: los van het feit dat ieder huishouden een potje nodig heeft om van te leven, spullen te vervangen, of gewoon eens lekker te gaan shoppen, is sparen een zeer inferieure strategie als het gaat om koopkrachtbehoud. Je kunt veel beter beleggen in een mandje van schaarse, waardevaste activa 😉 Dat reclames over sparen ermee wegkomen dat ze niet hoeven te vermelden: "Let op, sparen geeft je bijna 100% zekerheid dat je op termijn aan koopkracht inlevert," is mij nog altijd een raadsel.