Arvasi Derneği

Hazreti Fatıma validemizin Hasan ve Hüseyin efendilerimize söyledikleri ninni.Evlatları için istediğini eşi Hazreti Ali için de istemişler.Aşk...

Allah’ın Resul’üne has ismiyle ve nida siygasiyle hitap olunmaz. Seyyid Abdülhakim Arvasi kuddise sirruhu

Hadis-i Mütevatir; Bir cemaatin resul-i ekrem sallallahu aleyhi vesellemden, o cemaatten dahi cemaat-i uhranın istima’ eylediği ve mütemessik olan kimseye kadar bu vecihle tevatüren rivayet olunan hadis-i şerifdir ki nâkillerin[hadisi nakledenlerin]naklolunan rivayetde kizb[yalan]üzerine ittifakları tasavvur olunmaz.Hadis-i mütevatirin hükm-i şerifleri kat’iyyen ilim ve amel icab eder. Cahidî [bilerek inkar eden]kafir olur. Seyyid Abdülhakim Arvasi kuddise sırruhu

İyi biliniz ki bidat sahibi ile konuşmak, kafirle arkadaşlık etmekten daha fenadır.Yetmiş iki türlü bidat sahibi vardır.Bunların içinden en kötüsü Peygamberimizin sallallahu aleyhi ve sellem eshabına düşmanlık edenlerdir.Kur'an-ı Kerim'i ve İslamiyeti bize bildiren ashab-ı kiramdır.Onlardan biri kötü olursa Kur'anı Kerim sağlam olmaz. İslamiyet'e güven kalmaz.Kur'an-ı Kerim'i Osman radıyallahu anh topladı.Osman radıyallahu anh için dil uzatılırsa kur'an-ı Kerim'e dil uzatılmış olur.Zındıkların böyle itikatlarından Allahu Tealaya sığınırız.Eshabı Kiram arasındaki ayrılıklar,muharebeler, nefslerine uyarak değildi.Onların mübarek nefisleri insanların en iyisinin sallallahu aleyhi ve sellem sohbetinde bulunmakla, kalpleri cilalayan sözlerini dinlemekle, tezkiye bulmuş,emmarelikten kurtulmuştu.Nefislerinde İslamiyete uymayan istek kalmamıştı.Şu kadar biliyoruz ki Emir radıyallahu anh haklıydı.Ona karşı duranlar hata etti. Fakat bu hataları içtihatta yanılma idi.İctihat hatası fısk,günah değildir. Hatta ayıplamaya bile izin yoktur. Çünkü içtihatta hata edene de bir sevap vardır.Evet nasipsiz yezid eshab-ı kiramdan değildi.Onun talihsizliğine karşı kim ne diyebilir ki, hiçbir kafirin yapmadığı işi o bedbaht kimse yapmıştır.Ehl-i sünnet alimlerinden bazılarının ona lanete izin vermemesi onun işini beğendikleri için değil belki pişman olmuş tövbe etmiştir dedikleri içindir. Mektûbât-ı Rabbani 1/54

Bismillahirrahmanirrahim.Allahu Teala sana doğru yolu göstersin.İyi bil ki Allah yolunda bulunmak isteyene önce lazım olan şey itikadını düzeltmektir. Doğru itikat Ehli sünnet alimlerinin Kur'an-ı Kerim'den ve hadis-i şeriflerden ve ashab-ı kiramdan öğrendikleri, anladıkları itikattır.Kur'an-ı Kerim'in ve hadis-i şeriflerin manasını doğru anlayan doğru yolun alimleridir. Bunlar da Ehli sünnet ve cemaat alimleridir.Bunların anladığı, bildirdiği manalara uymayan her şeye,akla,fikre,hayale iyi gelse de tasavvuf yolunda keşf ve ilham ile anlaşılsa da hiç kıymet vermemelidir.Bu büyüklerin anladığına uymayan bilgilerden, buluşlardan Allahu Teala sığınmalıdır.Mesela bazı ayetlerden ve hadis-i şeriflerden tevhid-i vücudu anlaşılmaktadır.Bazılarında ihata,sereyan,kurb ve maıyyet manaları çıkmaktadır.Fakat ehli sünnet alimleri bu ayeti kerimelerden ve hadis-i şeriflerden böyle manalar anlamadı.Yani Allahu Teala'nın bu alem içinde olmasını, mahlukları kapladığını,bunlarla birleşik olduğunu,kendisinin yakın olduğunu beraber olduğunu anlamadılar. İmam-ı Rabbânî Müceddid-i Elfi Sani

Fetih suresinin sonlarında mealen "Allahu Teala onları çoğaltıp kuvvetlendirmekle kafirleri öfkelendirir." buyurulduğu kısmından deliller çıkaran İmam-ı Malik ashab-ı kirama buğzeden kafir olur demiştir.İmam-ı Şafii bu meselede İmam-ı Malik'e muvafakat etmiş,uyumuştur. İmam-ı Müslim'in üstatlarından Ebu Zürati'r Razi telif buyurdukları kitabında "Bir kimseyi ashab-ı kiramdan birini bir noksanlıkla bildirirken gördüğünüzde,onun bir zındık olduğunu biliniz!" buyurmuştur. Seyyid Abdülhakim Arvasi kuddise sırruh Eshab-ı Kiram Risalesi

"Şu İstanbul ne garip belde! İnsan mümin olmak için de, kâfir olmak için de burada her vâsıtayı, her imkânı bulabilir" Seyyid Abdülhakim Arvâsi kuddise sirruhu

“İtikadım budur ki birisi sağ elimde,diğeri sol elimde olarak kıyamet gününde mahşerde server-i alemin salallahu aleyhi ve sellem huzuruna çıkmaya vesile ancak bunlardır. ” Seyyid Abdülhakim Arvasi kuddise sırruh

Emevi halifeleri zamanında Muaviye radıyallahu anh, torunu ikinci Muaviye ile Ömer Bin Abdülaziz müstesna olmak üzere Allahu Teala'nın resulünün sallallâhu aleyhi ve sellem ehli beytinin pek yüce ve yüksek hakklarında pek çok tenkitler yapılmıştır.Bu akide Müslümanlar arasında o zaman yayılmıştır.Sonraları Abbasi halifeleri devrinde Abbasi halifeleri arasındaki hilafet kavgaları içtihatla alakasız olarak büyümüştür.Bundan ötürü o zamanın tarihçileri bu bahse ait vakaları Abbasi halifelerinin mizaçlarına göre yazarak tarih kitaplarında Emevi halifelerini pek çok kötü göstermişler ve hatta Emevi halifelerinden sahabe olan Muaviyeyi radıyallahu anh,torunu ikinci Muaviye'yi ve hulefa-i raşidine dahil bulunan Ömer Bin Abdülaziz'i dahi dalalette sapıklıkta kalmış olarak yazmışlardır. İslam tarihleri içinde itimada en layık ve hüccet gösterilmeye muvaffak olanlar İmam Vakidi'nin,İbni Haldun'un ve İbni Hallikan'ının tarihleridir. Bunlarda sahabe-i ikram hakkında edebe aykırı hiçbir kayda ve cümleye tesadüf edilmez.Bu meselede yani sahabe-i kiramın birbiriyle olan kavgaları bahsinde elde bulunan tarih kitaplarının kahir ekseriyetinin kaynakları Abbasiler devrinde yazılıp da Abbasilerin emellerine ve arzularına göre hazırlanan ve yayınlanan tarih kitaplarıdır ki tarihçilerimizin çoğunun ve bunları okuyanlarınların Aişe-i Sıddıka,Muaviye,Talha, Zübeyr vesair sahabe-i kiramı rıdvanullahu aleyhim ecmain kusurlu görmeleri hep bu kitaplarla başlamıştır.Emevilerden ve Abbasilerden sonra İslam sultanlarının hiçbiri hiçbir yerde ehl-i sünnet vel cemaat itikadının tahrifine ve tahribine çalışmamışlardır. Bu sayede bu itikat bu zamana kadar salim kalmıştır. Muaviye Hazretlerinin radıyallahu anh faziletlerinden biri de şudur ki İmam Buhari,Abdulkadir Geylani ve sair büyük hadis-i şerif alimleri ondan hadis-i şerif rivayet etmişlerdir.Bu da Muaviye Hazretlerinin radıyallahu anh hadisi şerif rivayetinde şart olan vasıfların hepsini haiz bulunduğuna mutlak bir şahittir.Tarih kitaplarının bu babdaki yazıları ve Bektaşi meşreb dervişlerin yersiz sözleri din imamlarının hükümlerini ve şahitliklerini iptal edecek kıymette ve mahiyette değildir.Bunlardan başka Tabiin, tebe-i tabiin ve kamil ve mükemmil mürşitler kendisinden hadis rivayet etmişlerdir. Onlardan birisi olan Mevlana Celaleddin Rumi mesnevisinin birkaç yerinde Muaviyr hazretlerinden radıyallahu anh yüksek övgülerle bahsetmiştir. Seyyid Abdülhakim Arvasi kuddise sırruh Eshab-ı Kiram Risalesi.

Eshabı-Kiramı Nasıl Bilmeliyiz? “İsa aleyhisselamın adet haricinde ve ilahi kudret dahilinde yaratılması,doğması ve yine adet haricinde dünyada yaşaması, göklere yükseltilmesi ve bunun gibi harikulade olarak bu ümmetin son zamanında göklerden nüzul edeceği yeryüzüne indirileceği malumdur. O zamanda bulunan insanlar İsa aleyhisselam‘ın doğumunu, yaşayışını,göklere yükseltilmesini ve göklerden yeryüzüne indirilmesini harikulâde görerek üç kısma ayrıldılar. Bir kısmı onu şanından ve mertebesiden çok yüksek görüp Allah’tır ve Allah ona hulul etmiştir, bedenine girmiştir ve hatta Allah’ın oğludur demiş olanlardır ki bunlar Hristiyanlardır.Bir kısmı bu harikulade halleri gördükleri için İsa aleyhisselam‘ın yüksek şanına çok muhalif bir surette Allah korusun babasız olduğuna inanmayanlardır ki bunlar Yahudilerdir.Bir kısmı ise İsa aleyhisselam‘ın bu suretle doğmasını rabbani hikmetin gereği bilerek onun ancak bir kul, bir nebi,bir resul olduğuna inananlardır ki bunlar hak ehlidir. Bu haller İsa aleyhisselam‘ın doğumundan evvel Tevrat’ta gayet tafsilatlı ve gayet açık bir şekilde beyan buyurulmuştur ve Kur’an ı azimüşşanın dahi bir çok yerinde bu üç kısmın halleri ve inançları gayet açık olarak zikredilmiştir.İslam âlimleri bu hususu Kur’an azimuşşandan deliller çıkararak kitaplarında gayet açık olarak,tafsilatlı yazmışlardır bu hal tabii olarak serveri kiramın da malumları olduğundan serv-i alem ve seyyid-i evladı Adem Muhammed aleyhissalatu vesselam kendisinin amca oğlu,kendi damadı ve ahiret kardeşi imam Ali’ye radiyallahu anh “Senin halin İsa aleyhisselamın haline benzemektedir.”buyurmuşlardı ve bu hadisi şerif Ashâb-ı Kiram arasında çok yayılmıştır ve pek meşhur olmuştur. Bu ihbar, gaybe ait haberlerden olup mucize yoluyla imam Ali’nin radiyallahu anh zamanında kendisinde tecelli etmiştir. Şöyle ki insanların bir kısmı imam Ali’yi radiyallahu anh mertebesinin üstünde itikat ederek Allah, İmam Ali’ye ve evladına hulul etmiştir demişler, bir kısmı İmam-ı Ali peygamber olacakken Cebrail aleyhisselam yanılarak Kuran-ı Azimuşşanı emir Ali’ye götüreceği yerde Muhammed aleyhissalatu selama indirmiştir demişler, Şia taifesinden bazıları da emir hazretlerini ilk üç halife hazretleri’nde ve Ashâb-ı Kiram’ın hepsinden daha faziletli,daha üstün saymakla ve böyle inanmakla itidal yolundan sapmışlardır. Böyle inançlar Hristiyanların İsa Aleyhisselam hakkındaki inançlarına benzemektedir.İnsanların bir kısmı da imam Ali’nin yüce şanına hiçbir surette layık ve münasip olmayan bir çok iftiralarda bulunarak,kötü bir inançla inananlardır ki bunlar Haricilerdir. Yani hak dairesinden çıkıp imam Ali’yi ve masum evladını sevmeyenlerdir ki bunlar Yahudilere benzemektedir. İnsanların bir kısmı ise imam Ali’yi evladını, ehlibeyti ve diğer ashab-ı kiramın hepsini serveri alemin sallallahu aleyhi ve sellem bu hususta şerefle buyurdukları, bir çok hadisi şeriflerinde bildirdikleri üzere tanımış,bilmiş olanlardır ki bunlar ehli sünnet ve cemaat denilen fırka-i naciyedir yani kurtuluşa erenlerdir. Ashâb-ı kıramın hepsi ve hatta imam Ali Radiyallahu anh ile muharebe eden peygamberimizin sallallahu aleyhisselam Mutahhar zevcelerinden Ebu Bekir Sıddıkin Radiyallahu anh kızı ümmül mümin Aişe Radiyallahu anha ve aşere-i mübeşşereden Talha Radiyallahu anh,Zübeyir Radiyallahu anh ,servi alemin sallallahu aleyhi sellem vahiy katibi, mutahhar zevcelerinden ümmül müminin Ümmü Habibe‘nin Radiyallahu anha kardeşi olması sebebiyle fahri alemin sallallahu aleyhi ve sellem kayınbiraderi olan ve bir çok defalar peygamber efendimizin sallallahu aleyhi sellem övgülerine,iltifatlarına, dualarına mazhar ve nail olan muaviye Radiyallahu anh dahi bu dinin büyüklerindendir ve bunların her biri ayrı ayrı müctehiddir. Aralarında cereyan neden muhârebeler, kavgalar, ayrılıklar kendi içtihatlarına bağlı olup kınanmaktan,ayıplanmaktan müberra, tertemiz oldukları Kur’an-ı azimüşşanın delaletiyle de sabittir.” Seyyid Abdülhakim Arvasi kuddise sirruhu [Eshabı-Kiram Risalesi]

El-muhâciru’l-garîb,el-mazlumu’ş şehîd,mevsulu’l-âşikîn,delilu’lvâsilîn melâzi’t-tâlibîn,melceu’ssâlikîn hâtimetu’s-silsileti’l-aliyeti’n-Nakşibendiyeti;en-nâşiru’l-ahkâmi’l-İslâmiyeti inde şiddeti’l-kufri ve’d-dalâli ve’l-irtidâi; keennehu bunyanun mersusun ve delilunâ ilâllâhi, manzur-u nazar-ı piran-ı kiram, et-tabibu’ş-Şâfî li’l-kalbi’l-kâsî eş-Şeyh es-Seyyid Abdulhakîm el-Arvâsî Kaddesellâhu Tealâ esrarehu’l-azîz. El-mazlum eşşehid,el-garib,el muhacir,vasıl olmuşların rehberi,(bu yolda) istekli olanların dayanağı,(bu yola girmişlerin) sığınağı,yüce Nakşıbendi silsilesinin sonuncusu(son mürşidi), küfrün, sapkınlığın, dinden çıkışın en şiddetli devrinde sapasağlam bir kale gibi ayakta duran, İslamiyetin hükümlerini yayan,keremli pirlerin bakışlarının hedefi,onların nazarına görünen, Allah’a ulaşmanın rehberi,kasvetli kalplerin şifası eş-şeyh Seyyid Abdülhakim Arvasi

İmamı Şafii mezhebinde müctehid olan İmam Rafii,Horasan'ın Rafi kasabasındandır.Babasının ismi Muhammed'dir.Çok fakir idi,kalemi dahi yok idi.Asma çubuğundan kalem yapardı.Hicri 623'te vefat etti Telif ettiği kitabın ismi Muharrer'dir. Kitabı 4 rükündür.İmam-ı Pezdevi İmam Rafii'den daha büyüktür ve sonradır.İmam-ı Nevevi imamı Rafii'nin kitabını ihtisar etmiş Minhac ismini vermiştir.Minhac yol demektir. Muharreri Mısır alimlerinden Ziyad'lı bir alim (Ali Nureddin Ziyadi)şerh etmiştir. Bu şerhte diyor ki tecrübeli bir hesap alimi Ramazan-ı Şerif ayını evvelce tayin edebilir ve kendi hesabına göre amel eder.Bundan dolayı takvimle hareket,takvime uymak caizdir.İmam-ı Şafii'nin kitabı müşkildir,herkes anlayamaz. Lisanı pek yüce,pek yüksektir. Tekellüm ve inşa tarzı çok yüksektir Bunun için herkes[Şafii olanlar]Muharreri veya Minhacı okur. Seyyid Abdülhakim Arvasi kuddise sirruhu

Ashâb-ul meymene bereketli insanlardır.Bu ümmetin sabıkları yani en ileride olanları Ashab-ı kiramdır.Sonra Ashâb-ı kirama tabi olan tabiindir.Sonra tabiine tabi olan tebe -i tabiindir,ve mutlak içtihat makamındaki din imamlarıdır.Muhaddisler, peygamber aleyhissalatu vesselam’ın sözlerini fiillerini hallerini ziyadesi ve noksansız olarak bilenlerdir. Seyyid Abdülhakim Arvasi kuddise sirruhu

Resulullahın ve eshabının yolunda olmayanı havada uçar görsem,yine de doğruluğunu kabul etmem. İmam-ı Şafii rahmetullahi aleyh

Sahabe-i Kiramın birbirleri ile olan kavgaları bahsinde, elde bulunan tarih kitaplarının kahir ekseriyeti Abbasiler devrinde yazılıp da Abbasiler’in emellerine ve arzularına göre hazırlanan ve yayınlanan tarih kitaplarıdır ki tarihçilerimizin çoğunun ve bunları okuyanların Aişe-i Sıddika, Muaviye, Talha, Zübeyr ve sair sahabe-i kiram rıdvanullahi aleyhim ecmain kusurlu görmeleri hep bu kitaplarla başlamıştır. Ehli beyte düşmanlıkta Abbasiler Emevileri geçmişlerdir. Seyyid Abdülhakim Arvasi kuddise sirruhu

Hace Ali Ramiteni kuddise sirruhu şöyle buyurmuşlardır:”Hak Teala bir günde ve bir gecede her bir mümin kulunun gönlüne üçyüz altmış kere nazar eder.” kelamının manası şudur:”Kalbin,vücudun diğer uzuvlarına açılan üç yüz altmış penceresi yani üç yüz altmış damarı vardır.Gönül zikirden müteessir olduğunda, zikrin tesirine girdiğinde kalp Hak Taala‘nın hass nazarının manzururu olmak mertebesine ulaşmış olur.O nazarın eseri, kalpten bu üç yüz altmış damar ile vücudun bütün uzuvlarına yayılır. Böylelikle her uzuv haline layık taatle meşgul olmaya başlar. Vücudun her bir uzvunun taatinin nurları yine bu üç yüz altmış damarla kalbe feyz olarak döner. İşte hak Tealanın rahmet nazarı bu feyzden ibarettir. Seyyid Abdülhakim Arvasi kuddise sirruhu