Bezpieczenstwo i Strategia (@BStrategia) header
Bezpieczenstwo i Strategia (@BStrategia) profile picture

Oficjalny profil bloga Bezpieczeństwo i Strategia. Piszemy na poważnie o bezpieczeństwie, wojsku, służbach specjalnych, gospodarce i geopolityce.

Polska
Joined February 2021
Photo by Bezpieczenstwo i Strategia (@BStrategia)Photo by Bezpieczenstwo i Strategia (@BStrategia)Photo by Bezpieczenstwo i Strategia (@BStrategia)Photo by Bezpieczenstwo i Strategia (@BStrategia)Photo by Bezpieczenstwo i Strategia (@BStrategia)Photo by Bezpieczenstwo i Strategia (@BStrategia)Photo by Bezpieczenstwo i Strategia (@BStrategia)Photo by Bezpieczenstwo i Strategia (@BStrategia)Photo by Bezpieczenstwo i Strategia (@BStrategia)Photo by Bezpieczenstwo i Strategia (@BStrategia)
Dzięki za całą masę ciekawych komentarzy w sprawie odbicia porwanej Polki w Czadzie. Postaramy się na nie pokrótce odpowiedzieć. A więc tak: nie chodzi nam o to, że skorzystanie z pomocy sojuszników - Francuzów jest samo w sobie złe i "Polaków mają odbijać tylko Polacy". Nie, mogą i Francuzi. Bo najważniejsze jest oczywiście to, że operacja zakończyła się powodzeniem i udało się odbić zakładnika. A sojusznicy są po to, aby korzystać z ich pomocy. Warto jednak dążyć do tego, aby polityka RP w poszczególnych obszarach była mniej "na niby", a była bardziej wynikiem zaplanowanego i długofalowego myślenia. W kwestii odbijania zakładników należy sobie więc zadać jedno, podstawowe pytanie: Jaką politykę prowadzi nasze państwo? Negocjujemy z porywaczami, czy nie? To jest wybór określonego kierunku, który narzuca potem dalsze ruchy. Jeśli bowiem nastawiamy się na negocjacje z terrorystami, to bez sensu jest marnowanie środków na tworzenie sił, których priorytetowym zadaniem jest odbijanie zakładników, a których i tak nie zamierzamy wykorzystywać w ten sposób. Tym bardziej, że w PL inne siły są przeznaczone do operacji zakładniczych na terenie RP, a inne do tych poza jej granicami. Zadania i priorytety jednostek specjalnych mają bowiem wpływ na ich szkolenie i gotowość bojową w poszczególnych obszarach. Nie da się być mistrzem we wszystkim. Brak zgodności polityki państwa ze zdolnościami poszczególnych formacji, działa też demotywująco na żołnierzy, którzy szkolą się do zadań, których prawie na pewno nie przyjdzie im nigdy realizować. Warto też zdawać sobie sprawę z tego, że w praktyce politykę odmowy negocjacji z terrorystami prowadzi bardzo niewiele państw zachodnich. Jest ona niezwykle trudna (konieczność posiadania sił zdolnych do odbycia zakładników w każdym zakątku świata). Na dodatek, prowadzi ona też do wyższego niż w przypadku negocjacji, odsetka zakładników, którzy nie przeżywają porwania. To z kolei wywiera presję na władze polityczne, aby odejść od tego typu polityki. Polityka nie negocjowania z porywaczami nie jest przy tym pozbawiona sensu, bo a) pokazuje siłę danego państwa b) ta siła ma z zasady działać w sposób odstraszający na potencjalnego przeciwnika, prowadząc do mniejszej liczby porwań obywateli danego kraju. Jak już jednak wspomnieliśmy jest ona bardzo trudna do zastosowania. Wymaga szerokich, specjalistycznych zdolności państwa, oraz ciągłego testowania i udoskonalania całego systemu. A do tego potrzeba jest m.in. operacji bojowych. Jeśli więc nasi nie będą mieli okazji do ćwiczeń, to… ich zdolności HR za granicą będą tylko „na niby”. Co więcej, jeśli wychodzimy z założenia, że w przypadku porwania, sprawdzamy czy w pobliżu nie stacjonują siły sojusznicze i prosimy ich o pomoc to… W ogromnej większości przypadków, to Amerykanie, Francuzi, czy Brytyjczycy będą tymi, którym przyjdzie odbijać polskich zakładników. Może więc powiedzmy sobie wprost: odbijanie zakładników za granicą to na tą chwilę nie nasza liga" i nakażmy naszym „specjalsom”, aby poświęcili część swojego czasu np. na: a) monitoring zagrożenia porwaniami na świecie b) Szkolenie Polaków wyjeżdżających w regiony podwyższonego ryzyka c) Wyrabianie porozumień i procedur z sojusznikami dot. konkretnych rejonów świata. Ale jeśli mamy ambicję do tego, aby dysponować realnymi zdolnościami z zakresu HR za granicą, to upewnijmy się, że nasi chłopcy mogą szybko dotrzeć w każdy rejon, dajmy im działać i następnym razem powiedzmy Francuzom, że szturm będzie wspólny 💪 Obecne podejście, czyli "jakoś to będzie" nie jest bowiem optymalne i bazuje w dużej mierze na szczęściu. Jak trafią się porywacze ze słabym "know-how", a sojusznik będzie akurat w pobliżu, albo zgodzą się nam pomóc lokalsi, to może być ok. Historia uczy jednak, że czasem podobnego szczęścia nam brakowało, a wtedy los naszych obywateli bywał różny, a rozmaite deficyty "systemu" wychodziły na jaw...
3
3
35
10,005
Niedawno połączone siły francuskie i lokalne odbiły Polkę uprowadzoną w Czadzie. Zrodziło to gdzieniegdzie pytania o to, dlaczego to nie PL Wojska Specjalne przeprowadzały tą operację? No właśnie. Współczujemy chłopakom z JWG, czy Lublińca, bo po raz kolejny nie otrzymali oni okazji do tego, aby się sprawdzić w boju. A przecież właśnie do tego się codziennie szkolą. I wiemy, że byli na pewno gotowi do działania w obronie interesów i obywateli RP. Nie jest jednak ich winną to, że PL jako państwo nie jest aktualnie w stanie podołać prowadzeniu skomplikowanych operacji za granicą. Z kolei nasza klasa polityczna od lat stroni od brania na siebie odpowiedzialności za działania, które mogłyby zachwiać ich słupkami poparcia. Dlatego wygodniej jest posłać w bój sojuszników niż przypomnieć sobie o tym, że przecież "jest w Polsce taka siła..." i stworzyć odpowiednie warunki do jej użycia. Szerzej o naszych przemyśleniach w tym temacie w najnowszym felietonie: bezpieczenstwoistrategia.com…
20
6
1
120
34,483
Na dobry początek roku, f-szy Policji spotkały w pracy dwie „bomby”. Najpierw przez wiele tygodni spekulowano, że od stycznia otrzymają oni 20% podwyżki. Faktycznie jednak ich pensje zmalały o ok. 80-150 PLN, bo nie przedłużono okresu obowiązywania dodatku antyinflacyjnego. Druga „bomba” to zakaz noszenia kominiarek przez f-szy. Nie będziemy się go czepiać, bo decyzja ta ma co prawda zabarwienie polityczno - PRowe, ale biorąc pod uwagę nastroje społeczne w stosunku do Policji, można ją zrozumieć. Przepisy dot. kominiarek wymagały też uporządkowania. Problem jednak w tym, że aby na poważnie zacząć odbudowę wizerunku Policji, to podobne zagrywki „PR-owe” należałoby łączyć ze zmianami organizacyjnymi. Takową mogłoby być np. podniesienie wynagrodzeń dla f-szy pracujących „na pierwszej linii” styku z obywatelem. W przeciwnym wypadku, zagrywki pod publiczkę będą oddziaływać negatywnie na morale f-szy, a odejścia z pionów prewencji lub przeniesienia „za biurko” jeszcze się nasilą. Można bowiem wysuwać wiele zasadnych uwag dot. funkcjonowania Policji, ale praca w mundurze „na ulicy” nie należy do łatwych. Wiążę się ona z wieloma nieprzyjemnymi sytuacjami. Od możliwości zostania bohaterem memów z uwagi na konieczność partycypacji w różnego rodzaju „imprezach” o zabarwieniu politycznym, poprzez konieczność codziennego zmagania się z różnego rodzaju patologiami, aż po możliwość publicznego ujawnienia danych osobowych f-sza. Te niedogodności połączone są jeszcze z ograniczonymi możliwościami rozwoju i progresji finansowej. Wszystko to pogłębia istniejące już ogromne braki kadrowe w pionach, które są najpotrzebniejsze z punktu widzenia przeciętnego obywatela, czyli w prewencji i dochodzeniówce. A to przekłada się na mniejszą liczbęf-szy, którzy na co dzień patrolują ulicę, czy też odpowiadają za wykrywanie drobnych kradzieży. To z kolei powoduje, że przeciętny obywatel widzi często Policję w telewizji, w samym sercu politycznego zamieszania. Gdy ten sam obywatel próbuje jednak uzyskać pomoc Policji w znalezieniu złodziejaszka, który obrobił mu piwnicę, to idzie to często bardzo opornie. Naszym zdaniem, w porównaniu z zakazem kominiarek, większe przełożenie na systematyczną odbudowę wizerunku Policji w społeczeństwie miałyby więc działania zwiększające zadowolenie f-szy ze służby, zmniejszające braki kadrowe i podnoszące efektywność w takich pionach jak prewencja, czy dochodzeniówka. Przełożyłoby się to na jakość „obsługi” obywatela na co dzień. Potrzebujemy z jednej strony znacznie więcej celowanych działań, ukierunkowanych na rozwiązywanie konkretnych problemów, np. wymienionych przez nas podwyżek w konkretnych pionach. A z drugiej, spójności poszczególnych rozwiązań na poziomie całego „systemu”, bo wynagrodzenia w służbach są też w wielu miejscach nielogiczne. Przykładem tego, są np. wyższe wynagrodzenia w Inspektoracie Wewnętrznym Służby Więziennej w porównaniu do np. pracowników pionów operacyjno - kryminalnych Policji. Powoduje to naturalny odpływ f-szy z komórek, w których są oni bardziej potrzebni do miejsc, w których są oni relatywnie mniej potrzebni. Tylko, żeby była jasność – nie mamy nic przeciwko IWSW i zgadzamy się z tym, że walka z przestępczością w więzieniach też jest potrzebna. Ale jeśli chcemy trwale odbudować wizerunek Policji to musimy pokazać obywatelom, że Policja działa w najważniejszym dla nich aspekcie – zapewnienia im bezpieczeństwa i wysokiej wykrywalności pospolitych przestępstw.
1
26
5,634
Q&A cz. 7, czyli polskie służby w dobie AI. @MaciejKulig5 i @DrabinskiAriel pytają o to, jak nasze służby odnajdą się w dobie rewolucji AI. Krótka odpowiedź brzmi tak: naszym zdaniem nie odnajdą się. O ile w służbach nie nastąpią drastyczne zmiany, przewidujemy następujące trendy: 1) Niechęć do korzystania z najnowszych rozwiązań technologicznych, w tym z AI. Od strony organizacyjnej, nasze służby są zupełnym przeciwieństwem środowiska, które umożliwia innowacyjność. Otwarcie się na AI wymagałoby od nich: a) Zmiany kultury organizacyjnej, wyrażającej się powszechnym przekonaniem, że „robimy tak od 30 lat i co – źle jest? To po co cokolwiek zmieniać?” b) Kompetencji związanych z AI. Zmian w rekrutacji, szkoleniu i systemie wynagrodzeń, a także przyciągnięcia ekspertów i stworzenia im odpowiednich warunków do działania. c) Kompetencji managerskich. Wiedza dot. AI to jedno. Trzeba jednak posiadać jeszcze wizję jej wykorzystania w procesie pozyskiwania, przetwarzania i kreowania informacji (dezinformacja i jej przeciwdziałanie). A następnie umieć tą wizję wprowadzić w życie. d) Bodźców do wprowadzania zmian. Większość organizacji prywatnych i państwowych nie lubi zmian. W firmach prywatnych bodźcem do podejmowania trudnych decyzji staje się jednak możliwość bankructwa. W warunkach skostniałej, polskiej biurokracji bodźcem do wprowadzenia zmian mogłoby być chyba tylko bezpośrednie zagrożenie państwa. Póki takowego nie ma, łatwiej jest ukryć słabość instytucjonalną pod klauzulą „ściśle tajne” i... „jakoś to będzie.” Tak, tak wiemy, że część z Was powie – przecież za granicą jest wojna! A my odpowiemy tak: za tą samą granicą, RU musiała dopiero zająć Krym i Donbas, aby tamtejsza administracja zaczęła się „ogarniać”, a przyspieszenia dostali tak naprawdę dopiero na kilka miesięcy przed rozpoczęciem inwazji w2022 r. Państwo PL jest co prawda na wyższym poziomie organizacyjnym niż UKR, ale i tu i tu mamy do czynienia z postsowiecką biurokracją. e) Umiejętności przetwarzania dużej ilości danych. Wbrew temu co możecie zobaczyć na różnych filmach, w naszych służbach „atrybutem” f-sza jest nadal ołówek do numerowania stron, dziurkacz i sznureczek do zszywania akt… Jakby to powiedzieć – „digitalizacja” tam jeszcze nie dotarła😉 A więc trzeba byłoby dopiero stworzyć warunki do rozkwitu AI. f) Dostosowania procedur istniejących w służbach do wykluwających się regulacji w dziedzinie AI. Wszystkie z powyższych problemów są na chwilę obecną nie do przeskoczenia dla naszych służb. Ich przezwyciężenie wymagałoby zaś ogromnego wysiłku reformatorskiego. Stąd, naszym zdaniem, żadnego głębszego wykorzystania AI w służbach nie będzie. I to prowadzi nas do drugiego trendu, czyli... 2) Malejąca przydatność służb specjalnych. Jeśli przyjmiemy, że głównym zadaniem naszych służb jest pozyskiwanie i analiza informacji, to spójrzmy najpierw na to, jakie zmiany zachodzą w tym zakresie „na rynku”. Mamy tam do czynienia z ogromnym wysypem informacji, coraz większymi zdolnościami do ich przetwarzania, rozwojem algorytmów w rodzaju Chat GPT, upowszechnieniem narzędzi OSINT, rosnącą dostępnością zdjęć satelitarnych… W tym samym czasie, nasze służby usilnie zamykają oczy na wspomniane zmiany i trzymają się tego, co znają najlepiej – HUMINT. Są w tym jednak coraz gorsze. Prowadzenie rozpoznania osobowego na najważniejszych dla nas kierunkach staje się jednocześnie z różnych względów coraz trudniejsze. Tam, gdzie służby starają się zaś „eksperymentować”, czyli np. na gruncie OSINT, zmiany idą dramatycznie wolno. Na dodatek, obszar ten traktowany jest zazwyczaj jako konkurencyjny, a nie komplementarny do HUMINT. Ciekawe więc, czy za kilka lat, ktoś w końcu zapyta: „czy król nie jest przypadkiem nagi?”
4
4
1
24
8,675
Bezpieczenstwo i Strategia retweeted
Co czeka Polskę w 2024 (pod względem demograficznym) - moje przewidywania. 1) Początek roku ma nam przynieść długo oczekiwaną i zapowiedzianą przez Pana Wiceministra Profesora @MaciekDuszczyk na styczeń 2024 debatę na temat polityki imigracyjnej Polski. Kwestia jest wyjątkowo ważna, gdyż dzisiaj ściągamy pracowników (już ok 7% osób aktywnych zawodowo w Polsce to obcokrajowcy) nie mając żadnego planu integracyjnego, planu dotyczącego przyszłości imigrantów w naszym kraju, ot zwyczajna samowolka. Biorąc pod uwagę postępujące starzenie się społeczeństwa potrzebujemy odpowiedzialnej i holistycznej polityki imigracyjnej. Tak by jak najbardziej zmaksymalizować korzyści płynące z migracji i zminimalizować koszty z niej wynikające. 2) Nielegalna imigracja - szturm na granicę. Moim zdaniem granica zostanie wzmocniona o elementy elektroniczne oraz rozpoczniemy działania pijarowe w krajach pochodzenia migrantów, mające na celu zniechęcić ich do przyjazdu na naszą granicę. Poza tym nic się nie zmieni. No może tylko będziemy mówić że nie stosujemy push-backów 3) Integracja Ukraińców. Po blisko 2 latach wojny, blisko 2 latach obecności u nas miliona uchodźców, żaden polityk nie podjął temu ich integracji. Moim zdaniem sytuacja nie ulegnie zmianie, przez jakąś niezrozumiałą dla mnie, poprawność polityczną, co jest krzywdzące zarówno dla Państwa Polskiego jak i Ukraińców żyjących w Polsce. 4) Polityka prorodzinna. Do dziś mamy zatomizowaną politykę prorodzinną, wiele programów, mniej czy bardziej przemyślanych, pomiędzy którym nie ma efektu synergii. Nie mamy systemowego wsparcia dzietności i nie sądzę by w 2024 to się zmieniło, nie sądzę też by rozpoczęła się debata na ten temat. Spodziewam się punktowych programów mających (przynajmniej w teorii) zwiększyć dzientość: -babcine (zapowiedziane przez @donaldtusk) -program budowy mieszkań na wynajem (zapowiedziane przez @__Lewica ) -kontynuacja w jakiejś formie kredytu 2% Czyli najpewniej stracimy kolejny rok, mimo że my już naprawdę nie mamy czasu. cc: @wolski_jaros @PEmeryt @MarekAsimo @TrompBK @KamSobolewski @elvoyk @Arti_Blaszczyk @jodynaa @LukasKobierski @PBPaszportu @WarNewsPL1 @PacynaAdrian @Cyfrowy_Ja @CzerwonkaBart @KMaminski @KryspinTed
45
16
1
135
45,702
Q&A cz. 6, "Agenci wpływu". @DrabinskiAriel pyta, czy w przypadku gdy dana osoba jest agentem wpływu państwa nam wrogiego (zaznaczam nie pozyskuje nielegalnie informacji tylko legalnie wpływa na opinię publiczną) mamy możliwości prawne by taką osobę monitorować i/lub nakłonić do zaprzestania w/w praktyk? Tak. Pamiętajcie, że czynem zabronionym jest współpraca z obcym wywiadem, czy też jak precyzuje to KK „udział w działalności obcego wywiadu”. Dezinformacja jest również ujęta w kategorii szpiegostwa. W związku z tym, osoba podejmująca tego typu działalność może stanowić obiekt rozpracowania kontrwywiadu RP. Warunkiem jest to, aby istniały przesłanki mówiące o tym, że dezinformacja prowadzona jest na zlecenie obcego wywiadu. Sam fakt, rozprzestrzeniania np. prorosyjskich treści nie może być więc traktowany jako równoznaczny z tym, że ktoś jest „agentem wpływu” obcego wywiadu, ale może, choć nie musi, być on wtedy tzw. „pożytecznym idiotą”. Takie podejście jest logiczne z punktu widzenia praworządności i swobody wyrażania poglądów. Jest to jednocześnie słabość państw demokratycznych, którą wykorzystują m. in. wywiady Rosji i Chin do prowadzenia działań dezinformacyjnych. Odseparowanie przez KW osób, które rozprzestrzeniają pewne narracje z uwagi na współpracę z obcym wywiadem od tych, które to robią, bo jest to zgodne z ich światopoglądem, jest bowiem niełatwe i wymaga dużych sił i środków. Zwłaszcza, gdy mamy do czynienia ze sprytnym przeciwnikiem, który maskuje działalność wywiadowczą. Dobry sposobem na to może być np. przydzielanie grantów za pomocą instytutów związanych z kulturą obcego państwa, a działających na terenie RP. Wychodząc więc naprzeciw obecnym wyzwaniom, należałoby zwiększyć możliwości ABW i SKW w zakresie przeciwdziałania dezinformacji. Na szczęście poglądy prorosyjskie są generalnie nieakceptowalne dla ogromnej większości polskiego społeczeństwa. Działa to jak skuteczny hamulec powstrzymujący rozwój niektórych środowisk w Polsce. Naszym zdaniem, warto byłoby jednak zbadać skalę działalności chińskich „agentów wpływu” na terenie RP. Nasze społeczeństwo jest bowiem znacznie mniej wyczulone na pożądane z ich perspektywy treści, a KW posiada bardzo ograniczone doświadczenie w walce z chińskimi służbami.
11
15
2
61
17,619
Bezpieczenstwo i Strategia retweeted
Warto zwrócić uwagę, że na zamieszonej poniżej liście priorytetów MON na 2024 rok nie ma mowy o budowie 8. Dywizji Piechoty Armii Krajowej, co tylko potwierdza inne docierające informacje, że jej charakter będzie na razie rezerwowy. Głównym celem działalności MON w 2024 r. ma być wzrost potencjału obronnego RP poprzez: 👉zwiększenie liczebności Sił Zbrojnych RP; 👉osiągnięcie przez Wojska Obrony Terytorialnej pełnej gotowości do reagowania kryzysowego oraz współdziałania z jednostkami wojsk operacyjnych; 👉osiągnięcie gotowości operacyjnej do wykonywania działań przez Dowództwo Komponentu Wojsk Obrony Cyberprzestrzeni i jednostki bezpośrednio podległe; 👉wzmocnienie bezpieczeństwa oraz pozycji RP na arenie międzynarodowej; 👉rozwój zdolności do przeciwdziałania zaskoczeniu militarnemu, a także wzmocnienie potencjału bojowego i zdolności operacyjnych Sił Zbrojnych RP do prowadzenia samodzielnych i sojuszniczych działań obronnych; 👉wzmocnienie zdolności operacyjnych jednostek wojskowych dyslokowanych we wschodniej i północnej części kraju poprzez formowanie oraz ukompletowanie struktur organizacyjnych 18 i 16 Dywizji Zmechanizowanej oraz 1 Dywizji Piechoty Legionów; 👉tworzenie warunków do zabezpieczenia stałej obecności SZ USA w Polsce, wynikającej z umowy EDCA ; 👉realizacja procesu szkolenia Sił Zbrojnych RP, w tym w szczególności w ramach krajowych i międzynarodowych ćwiczeń i treningów.
31
26
9
206
233,085
W ramach zbierania sił przed sylwestrową imprezą polecamy Wam zerknąć okiem na najnowszy podcast na kanale "Świat Oczami Mundurowych". Tym razem o protestach na granicy z UKR i aktualnym stanie relacji PL - UKR. Podziękowania dla @DrabinskiAriel i @DMaterniak za świetną rozmowę 💪
1
2
2
12
7,756
A jeśli jeszcze nie jesteście przekonani, czy warto z nami spędzić godzinkę, to tutaj zapowiedź od naszego szefa podcastów, czyli "Wiśni". Premiera dziś o 19:00 na Youtubie, Spotify i Apple Podcasts.
1
3
1,075
Ups... Jak to mawiał klasyk "jest prawda czasu i jest prawda ekranu". Kto był w wojsku, ten wie 😉 Warto sobie więc zdawać sprawę z tego, że przy całej medialnej wrzawie, to tych K9-tek, Himarsów i Chunmoo, to jest w naszych jednostkach póki co bardzo, bardzo mało. A Kraby wyjechały daleko... Ktoś mówił coś o szykowaniu się na ewentualność wojny nawet za 3 lata?
🇰🇷🇵🇱 ❗️” Z koreańskimi zakupami pojawił się problem, nie wiem, kto kogo wprowadził błąd, czy źle to skalkulował minister Błaszczak, czy Koreańczycy się wycofali, ale istotną część zakupów koreańskich miał sfinansować kredyt, który miała udzielić Korea. Okazało się w finale, że doszło do jakiegoś nieporozumienia. Nie chcę teraz zrzucać na nikogo winy, ale okazało się, że nie ma tego kredytu koreańskiego, więc jeśli pojawiają się wątpliwości co do kontraktów koreańskich, to wynika to z tego, co ujawniło się jeszcze zanim wygraliśmy wybory” - @donaldtusk
4
16
7,774
Bezpieczenstwo i Strategia retweeted
Sprawa M. Kamińskiego i M. Wąsika pokazuje, że żyjemy niestety w państwie „z kartonu”, w którym praworządność jest fikcją. Naszym zdaniem, rzeczywiście istnieją silne przesłanki do tego, aby uważać że CBA było służbą działającą przynajmniej w niektórych aspektach w sposób nieprofesjonalny (sami o tym pisaliśmy), a także że była ona wykorzystywana do celów politycznych. Wątpliwości budzi chociażby mechanizm doboru prowadzonych spraw, sposoby stosowania kontroli operacyjnej, „tajemnicze” przecieki informacji, czy też transfery części f-szy tej służby do spółek skarbu państwa, które mogły być formą „nagrody” za ich być może wątpliwe zasługi. Wymaga to jednak całościowego i dogłębnego zbadania, a dopiero potem ewentualnych wyroków skazujących i wdrożenia zmian we wszystkich służbach, które również nie są całkowicie wolne od mechanizmów znanych z CBA. Tak przynajmniej powinno się to odbyć w państwie prawa. Co mamy w zamian? Jeden wielki bałagan i upartyjnienie wymiaru sprawiedliwości. Ale po kolei. Podstawową kwestią wymagającą wyjaśnienia w sprawie M. Kamińskiego i M. Wąsika jest to, czy istniały przesłanki pozwalające na wszczęcie przez CBA operacji specjalnej wymierzonej we współpracowników A. Leppera. Mieli oni powoływać się na wpływy w Ministerstwie Rolnictwa. Dzięki temu mieli być w stanie załatwić odrolnienie gruntu na Mazurach. Jednak nasze sądy zdają się mieć w tej sprawiezdanie podzielone. Jeden uważa, że CBA miało wystarczające przesłanki, aby rozpocząć operację specjalną,a drugi że nie miało. Dlatego proponujemy proste rozwiązanie: odtajnić kwity z uwagi na ciężar gatunkowy sprawy. I wtedy wszystko będzie jasne: ile źródeł informowało o podejrzeniu przestępstwa? Co wykazała kontrola operacyjna? Czy przesłanki do wszczęcia operacji były mocne, czy słabe? A może to szef służby bezpośrednio naciskał na wszczęcie operacji bez żadnych dodatkowych przesłanek? Jeśli natomiast istniały przesłanki do wszczęcia operacji, to drugi zarzut dot. fałszowania dokumentów jest nieco kuriozalny. No bo jak mają działać „przykrywkowcy” bez możliwości uwiarygodnienia swoich działań? Dlatego tego typu przedsięwzięcia „legendujące” często towarzyszom ich operacjom. W sprawie M. Kamińskiego i M. Wąsika pojawia się jednak znacznie więcej wątpliwości, które wymagałyby dogłębnego zbadania: 1) Warto pamiętać, że operacji specjalnej nie wszczyna się „ot tak”. Osoby odpowiedzialne zapoznają się najpierw z materiałami sprawy, piszą raport o zgodę na działanie, a ten raport jest następnie zatwierdzany przez najwyższych rangą oficerów. Zgodnie z ustawą o CBA rozpoczęcie operacji podlega też uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego. Jeśli tak, to na liście osób skazanych ewidentnie kogoś jeszcze brakuje... 2) Uzyskanie zgody nie jest sprawą zero – jedynkową. Wszystko zależy od sytuacji, figurantów, ciężaru zarzutów i tak dalej. Czasem działania są rozpoczynane w oparciu o mniej wyraźne przesłanki, a czasem w oparciu o twardsze materiały. Zawsze istnieje też możliwość, że źródła "koloryzują", a ich informacje mogą nie potwierdzić się podczas operacji. I teraz, wychodzi na to, że w przyszłości wszyscy f-sze operacyjni powinni dwa razy zastanowić się przed rozpoczęciem jakiejkolwiek operacji, bo to, czy było to uzasadnione, czy nie zależy od tego, który sędzia będzie akurat rozstrzygał ich sprawę. 3) Jak prowadzona była sprawa? Czy to f-sze pod przykryciem wyszli z inicjatywą popełnienia przestępstwa, czy wola wyszła ze strony P. Ryby i A. Kryszyńskiego? 4) Operacja CBA miała zakończyć się niepowodzeniem z uwagi na przeciek. Innymi słowy ktoś ujawnił materiały objęte klauzulą „ściśle tajne”. Kiedy poznamy człowieka, który zostanie za to skazany? 5) Jeden z oskarżonych – P. Ryba twierdził, że stosowano wobec niego "brutalne" metody przesłuchań, podczas których domagano się od niego obciążenia A. Leppera. Być może to raczej ten wątek sprawy powinien być szerzej zbadany? 6) Jakim cudem ta sprawa wlecze się tyle czasu? W państwie z kartonu zamiast metodycznie wyjaśnić wszystkie wątki i zebrać należyty materiał procesowy, lepiej jest jednak naprędce skazać kogoś za cokolwiek się akurat trafi. Zwłaszcza gdy na szali stawiane są partyjne spory. A potem obserwować jak przez najbliższych kilka lat część społeczeństwa określa skazanych „męczennikami”, a druga część „symbolami opresji”. W tym czasie resztki zaufania społecznego do wymiaru sprawiedliwości, a także on sam ulegać będą natomiast dalszej erozji...
4
11
67
13,286
Bezpieczenstwo i Strategia retweeted
Przypominamy: Pan @55Piotrek zbiera na chorą córkę. Żyjemy w strasznym świecie pełnym zła i czasem niewiele trzeba by zmienić go na lepsze. Polecam uwadze obserwujących i proszę o RT. zrzutka.pl/6dwyyk
47
8
79
58,587
Sprawa M. Kamińskiego i M. Wąsika pokazuje, że żyjemy niestety w państwie „z kartonu”, w którym praworządność jest fikcją. Naszym zdaniem, rzeczywiście istnieją silne przesłanki do tego, aby uważać że CBA było służbą działającą przynajmniej w niektórych aspektach w sposób nieprofesjonalny (sami o tym pisaliśmy), a także że była ona wykorzystywana do celów politycznych. Wątpliwości budzi chociażby mechanizm doboru prowadzonych spraw, sposoby stosowania kontroli operacyjnej, „tajemnicze” przecieki informacji, czy też transfery części f-szy tej służby do spółek skarbu państwa, które mogły być formą „nagrody” za ich być może wątpliwe zasługi. Wymaga to jednak całościowego i dogłębnego zbadania, a dopiero potem ewentualnych wyroków skazujących i wdrożenia zmian we wszystkich służbach, które również nie są całkowicie wolne od mechanizmów znanych z CBA. Tak przynajmniej powinno się to odbyć w państwie prawa. Co mamy w zamian? Jeden wielki bałagan i upartyjnienie wymiaru sprawiedliwości. Ale po kolei. Podstawową kwestią wymagającą wyjaśnienia w sprawie M. Kamińskiego i M. Wąsika jest to, czy istniały przesłanki pozwalające na wszczęcie przez CBA operacji specjalnej wymierzonej we współpracowników A. Leppera. Mieli oni powoływać się na wpływy w Ministerstwie Rolnictwa. Dzięki temu mieli być w stanie załatwić odrolnienie gruntu na Mazurach. Jednak nasze sądy zdają się mieć w tej sprawiezdanie podzielone. Jeden uważa, że CBA miało wystarczające przesłanki, aby rozpocząć operację specjalną,a drugi że nie miało. Dlatego proponujemy proste rozwiązanie: odtajnić kwity z uwagi na ciężar gatunkowy sprawy. I wtedy wszystko będzie jasne: ile źródeł informowało o podejrzeniu przestępstwa? Co wykazała kontrola operacyjna? Czy przesłanki do wszczęcia operacji były mocne, czy słabe? A może to szef służby bezpośrednio naciskał na wszczęcie operacji bez żadnych dodatkowych przesłanek? Jeśli natomiast istniały przesłanki do wszczęcia operacji, to drugi zarzut dot. fałszowania dokumentów jest nieco kuriozalny. No bo jak mają działać „przykrywkowcy” bez możliwości uwiarygodnienia swoich działań? Dlatego tego typu przedsięwzięcia „legendujące” często towarzyszom ich operacjom. W sprawie M. Kamińskiego i M. Wąsika pojawia się jednak znacznie więcej wątpliwości, które wymagałyby dogłębnego zbadania: 1) Warto pamiętać, że operacji specjalnej nie wszczyna się „ot tak”. Osoby odpowiedzialne zapoznają się najpierw z materiałami sprawy, piszą raport o zgodę na działanie, a ten raport jest następnie zatwierdzany przez najwyższych rangą oficerów. Zgodnie z ustawą o CBA rozpoczęcie operacji podlega też uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego. Jeśli tak, to na liście osób skazanych ewidentnie kogoś jeszcze brakuje... 2) Uzyskanie zgody nie jest sprawą zero – jedynkową. Wszystko zależy od sytuacji, figurantów, ciężaru zarzutów i tak dalej. Czasem działania są rozpoczynane w oparciu o mniej wyraźne przesłanki, a czasem w oparciu o twardsze materiały. Zawsze istnieje też możliwość, że źródła "koloryzują", a ich informacje mogą nie potwierdzić się podczas operacji. I teraz, wychodzi na to, że w przyszłości wszyscy f-sze operacyjni powinni dwa razy zastanowić się przed rozpoczęciem jakiejkolwiek operacji, bo to, czy było to uzasadnione, czy nie zależy od tego, który sędzia będzie akurat rozstrzygał ich sprawę. 3) Jak prowadzona była sprawa? Czy to f-sze pod przykryciem wyszli z inicjatywą popełnienia przestępstwa, czy wola wyszła ze strony P. Ryby i A. Kryszyńskiego? 4) Operacja CBA miała zakończyć się niepowodzeniem z uwagi na przeciek. Innymi słowy ktoś ujawnił materiały objęte klauzulą „ściśle tajne”. Kiedy poznamy człowieka, który zostanie za to skazany? 5) Jeden z oskarżonych – P. Ryba twierdził, że stosowano wobec niego "brutalne" metody przesłuchań, podczas których domagano się od niego obciążenia A. Leppera. Być może to raczej ten wątek sprawy powinien być szerzej zbadany? 6) Jakim cudem ta sprawa wlecze się tyle czasu? W państwie z kartonu zamiast metodycznie wyjaśnić wszystkie wątki i zebrać należyty materiał procesowy, lepiej jest jednak naprędce skazać kogoś za cokolwiek się akurat trafi. Zwłaszcza gdy na szali stawiane są partyjne spory. A potem obserwować jak przez najbliższych kilka lat część społeczeństwa określa skazanych „męczennikami”, a druga część „symbolami opresji”. W tym czasie resztki zaufania społecznego do wymiaru sprawiedliwości, a także on sam ulegać będą natomiast dalszej erozji...
4
11
67
13,286
Bezpieczenstwo i Strategia retweeted
Ukraina planuje wprowadzić szereg sankcji w stosunku do mężczyzn którzy przebywają za granicą i nie poddali się kwalifikacji wojskowej. Sankcje mają objąć praktycznie każdy aspekt życia (po szczegóły odsyłam: teapawt.net/SomeGumul/status/17394…) Z jednej strony rozumiem - brak rekruta, w dodatku podczas wojny więcej mężczyzn w wieku poborowym wyjechało z Ukrainy niż na nią wróciło. Ruch ten cały czas trwa, w okresie styczeń - wrzesień 2023 mężczyźni powyżej 18 roku życia, byli jedyną grupą ludzi którzy częściej przekraczali granice UKR-POL niż odwrotnie.(teapawt.net/DrabinskiAriel/status/…) W dodatku Ukraińcy zdając sobie sprawę z dramatu demograficznego, nie chcą stosować poboru w stosunku do osób młodszych niż 27 lat (podobnie jak nasz SG - też chcemy w razie W oszczędzić jak najwięcej młodych ludzi) Do tego dochodzi olbrzymia emigracja przedwojenna - w samej Polsce zarejestrowanych w ZUS jest ok 380 000 mężczyzn w wieku poborowym. Stąd Ukraina robi co może by ściągnąć do siebie potencjalnego rekruta. Jest tylko jedno ale: szczerze wątpię by to zadziałało a w dodatku może przynieść skutek odwrotny od założonego. Duża część ukraińskich mężczyzn na emigracji przebywa od czasów przedwojennych, czyli minimum dwa lata. Zaaklimatyzowali się w państwach przebywania i z jakiegoś powodu nie chcą walczyć za Ukrainę (nie oceniam). I trudno mi sobie wyobrazić jak owe rozwiązania prawne miałyby ich przekonać do tego by jednak znaleźli w sobie dość odwagi by walczyć za swój kraj (znów zaznaczam: nie oceniam). W dodatku, do momentu wprowadzenia nowego prawa, po wojnie mogli "spokojnie" wrócić na Ukrainę. Od momentu jego wprowadzenia powrót będzie się wiązał z możliwością osadzenia w wiezieniu na okres od 3 do 5 lat. Dlatego obawiam się że efektem wprowadzenia tego prawa będzie zwiększona liczba osób które na Ukrainę po wojnie nie wrócą. cc: @wolski_jaros @PEmeryt @MarekAsimo @SomeGumul @TrompBK @BlumentalDoktor @BStrategia @DMaterniak @Anna_M_Dyner @BeataGWinter
Na Ukrainie pojawił się nowy projekt dotyczący mobilizacji. Co ciekawe dokument zniknął z portalu Rady Najwyżej Ukrainy kilka minut po publikacji, ale to wystarczyło aby poznać jego zawartość: - Zmiana wieku poborowego z od 27 na od 25 lat; - Usprawnienie procedury rejestracji wojskowej poborowych, osób podlegających obowiązkowi służby wojskowej i rezerwistów; - Umożliwienie żołnierzom zwolnionym z niewoli odpoczynku i rekonwalescencji poprzez zapewnienie im dodatkowego płatnego urlopu przez 90 dni kalendarzowych; - Ustanowienie, że osoby podlegające obowiązkowi służby wojskowej w czasie mobilizacji nie podlegają powołaniu do służby wojskowej w ciągu dwóch lat od daty zwolnienia ze służby wojskowej, które służyły w czasie reżimu prawnego stanu wojennego i zostały zwolnione ze służby wojskowej. W tym okresie osoby te mogą być powołane do służby wojskowej tylko za ich zgodą; - usunięcie orzeczenia o ograniczonej zdolności do służby wojskowej z wykazu orzeczeń wojskowych komisji lekarskich; - usunięcie regularnej służby wojskowej jako rodzaju służby wojskowej i zwolnienie całego personelu regularnej służby wojskowej z rezerwy (już zostali zmobilizowani jako rezerwiści); - Wprowadzenie podstawowego ogólnego szkolenia wojskowego dla obywateli Ukrainy przez okres do 3 miesięcy dla wszystkich obywateli w wieku od 18 do 25 lat we wszystkich instytucjach edukacyjnych; - Wprowadzenie nieobowiązkowej zasadniczej służby wojskowej do 25 roku życia dla osób, które nie ukończyły zasadniczego szkolenia wojskowego; - Ograniczenie praw obywateli Ukrainy, którzy uchylają się od rejestracji wojskowej i służby wojskowej; - Zaangażowanie centrów usług administracyjnych (urzędy), centrów zatrudnienia i centrów rekrutacyjnych w rekrutację wojskową. Jeśli osoby zobowiązane do służby wojskowej nie wypełnią szeregu odpowiednich obowiązków, zostaną one wpisane do Jednolitego Rejestru Dłużników. Będą one podlegać następującym ograniczeniom: - zakaz podróżowania za granicę - zakaz dokonywania transakcji dotyczących majątku ruchomego i nieruchomego, - ograniczenia w prawie do prowadzenia pojazdów i uzyskania prawa jazdy, - ograniczenia prawa do dysponowania środkami finansowymi i innymi przedmiotami wartościowymi, - brak możliwości zawierania umów kredytowych, - zawieszenie otrzymywania świadczeń i usług od państwa.
27
9
2
118
57,931