❄️🥶 พนักงานที่โรงแรมบนภูเขาใน Tateyama ญี่ปุ่น ต้องขุดทางเข้าของพวกเขาตอนเช้าวันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกาบน เมื่อหิมะหนักกองพะเนินและอุณหภูมิลดลงเหลือ -12°C
คือโรงแรมนี้ตั้งอยู่ที่เมือง Tateyama จังหวัด Toyama ใกล้กับกับแพงหิมะ Tateyama Alpine กำแพงหิมะสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังของญี่ปุ่น
ปัตตานีกำลังเผชิญกับการระบาดของโรคโบราณอย่างโรคคอตีบและไอกรน โรคเหลล่านี้มีวัคซีนป้องกันมาหลายสิบปี และในหลายพื้นที่ก็พบผู้ป่วยน้อยมากจนคนทั่วไปแทบลืมไปแล้ว
แต่วันนี้มันกลับมาอีกครั้งที่น่าตกใจคือ โรคคอตีบมีอัตราการเสียชีวิตในผู้ป่วยประมาณ 5–10% และอาจสูงถึง 20% ในเด็กเล็กบางกลุ่ม แม้ได้รับการรักษาแล้วก็ตาม เป็นตัวเลขที่รุนแรงมากเมื่อเทียบกับโรคที่เราคุ้นเคย
แต่กลับปล่อยให้โรคที่มีวัคซีนป้องกันได้ และมีโอกาสทำให้เด็กเสียชีวิตสูง กลับมาระบาดในชุมชนเมื่อเด็กจำนวนมากได้รับวัคซีน โอกาสเจ็บป่วยก็ลดลง การแพร่ระบาดในชุมชนก็เกิดได้ยากขึ้น คนที่ไม่ได้รับวัคซีนบางส่วนจึงอาจได้รับประโยชน์จากการที่คนรอบตัวมีภูมิคุ้มกันด้วย
ผู้พิพากษาฟ้องร้านซักแห้งเป็นเงิน 54 ล้านดอลลาร์ เพียงเพราะพวกเขาทำกางเกงของเขาหายร้านซักแห้งเสนอให้เขาไกล่เกลี่ย 12,000 ดอลลาร์ แต่เขาปฏิเสธอ
ชายคนนี้ชื่อรอย พีย์สัน ผู้พิพากษากฎหมายบริหารในพื้นที่วอชิงตัน ดี.ซี. ในเดือนพฤษภาคม 2548 เขาเอากางเกงสีกากีตัวหนึ่งไปทิ้งไว้ที่ Custom Cleaners ซึ่งเป็นร้านซักแห้งขนาดเล็กที่เป็นของและดำเนินการโดยชาวเกาหลีของนายจิน และ ซู ชุง
หลังจากเวลาผ่านไป พีย์สันกลับมาที่ร้านเพื่อรับกางเกงของเขาทางร้านบอกว่ากางเกงหายไปครอบครัวชุงบอกว่าพวกเขาพบกางเกงตัวหนึ่งที่คิดว่าเป็นของเขา แต่เขาบอกว่ามันไม่ใช่แน่นอน เขาเคยขอให้ทางร้านจ่ายเงิน 1,000 ดอลลาร์ เพื่อให้เขาไปซื้อสูทชุดใหม่ได้อย่างรวดเร็วครอบครัวชุงปฏิเสธคำขอของเขา
จากนั้นพีย์สันก็ไปยื่นฟ้องคดี ขอเงินชดเชย 54 ล้านดอลลาร์ข้อโต้แย้งทางกฎหมายที่เขาสร้างขึ้นนั้นอยู่รอบป้ายสองป้ายที่ติดหน้าต่างหน้าร้านป้ายเหล่านั้นเขียนว่า
"รับประกันความพึงพอใจ" และ "บริการในวันเดียวกัน"
พีย์สันโต้แย้งว่าป้ายเหล่านั้นให้คำมั่นสัญญาที่ไม่มีเงื่อนไขและไม่จำกัด และลูกค้าที่ไม่พึงพอใจสามารถเรียกร้องค่าชดเชยในจำนวนใดก็ได้
เขาคำนวณตัวเลข 54 ล้านดอลลาร์มาจากวิธีต่อไปนี้
-เขาเรียกร้อง 500,000 ดอลลาร์สำหรับค่าทนายความที่เขาปกติจะต้องจ่าย แต่ในคดีนี้เขาเป็นตัวแทนตัวเองจริงๆ
-เขาเรียกร้อง 2 ล้านดอลลาร์สำหรับความไม่สะดวกส่วนตัวและความเครียดทางจิตใจที่เกิดขึ้น
-เขาได้ประมาณการ 90,000 ดอลลาร์สำหรับค่าเช่ารถและขับรถสิบปีไปยังร้านซักแห้งอื่น
-จากนั้นยังขอค่าชดเชยเพิ่มอีก 51 ล้านดอลลาร์ในนามของทุกคนในวอชิงตัน ดี.ซี. ที่เขาอ้างว่าตกอยู่ในความเสี่ยงเดียวกัน
ครอบครัวชุงเสนอข้อเสนอสามครั้ง ซึ่งพีย์สันปฏิเสธทั้งหมดครั้งแรก 3,000 ดอลลาร์ จากนั้น 4,600 ดอลลาร์ และสุดท้าย 12,000 ดอลลาร์
ขายลูกสาวให้แต่งงานกับคนพิการเพื่อซื้อบ้านให้ลูกชาย
พ่อแม่หาคนมาแต่งงานกับลูกสาวอายุ 15 เพื่อเอาสินสอด 300,000 หยวน สำหรับเด็กสาววัยสิบห้าสิบหกปีคนหนึ่ง สิ่งที่มีค่าที่สุดในสายตาพ่อแม่ไม่ใช่ชีวิตที่เธอจะมีต่อไปในอนาคต แต่เป็นสิ่งที่เธอจะนำมาแลกให้ครอบครัวได้
เมื่อถึงวัยที่ “ควรเริ่มหาคู่” พ่อแม่จึงรีบหาคู่ให้เสี่ยวเหยียน ฝ่ายชายชื่อซงเทา ตอนนั้นอายุ 22 ปี มีปากแหว่งเพดานโหว่ เคยผ่าตัดมาห้าครั้งตั้งแต่เด็กจนโต ซึ่งส่งผลต่อรูปลักษณ์ใบหน้า แม่ชื่อจางชุนอิงกังวลมาตลอดว่าลูกชายจะหาคู่ได้ยากเมื่อโตขึ้น คราวนี้พอตกลงหมั้นหมายกันได้ยากเย็น ก็เป็นธรรมดาที่ครอบครัวจะอยากจัดงานแต่งให้เร็วที่สุด
ด้วยวิธีนี้ พ่อแม่ทั้งสองฝ่ายจึงตกลงเงื่อนไขกัน ฝ่ายหนึ่งจ่ายเงิน อีกฝ่ายส่งคน แลกเสรีภาพของเสี่ยวเหยียนด้วยเงินกว่า 300,000 หยวน
แบบนี้สักพักอาจจะออกข่าวว่าตุยก็ได้นะ ส่วนใหญ่ก็เริ่มจากเรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้แหละ ทำแล้วผู้หญิงให้อภัยก็ทำอีกตบหัวแล้วลูบหลัง พอยื่นขอเสนอว่าจะพาไปอยู่ยุโรปรายได้สูงผู้หญิงไม่เลิกก็คือยังต้องพึ่งเขาๆมีอำนาจเหนือกว่าเขาก็จะกดแบบนี้แหละ
ความสัมพันธ์แบบเราตัวเล็กตัวน้อยกว่าเขาจะทำอะไรต้องคอยมองสีหน้าเขาเอาจริงๆมันจะคบกันได้เหรอ จะไปอยู่ไหนจะทำอะไรเราต้องยืนด้วยขาของตัวเองให้ได้นะ หลายเคสแล้วพอไม่พอใจเขาไล่ออกจากบ้าน ไปต่างบ้านต่างเมืองภาษาไม่แข็งแรงไม่มีที่ไปจะทำยังไงต่อ
มีผู้หญิงคนหนึ่งออกมาเล่าว่า แฟนที่ภายนอกดูรักกันปกติ แต่ความจริงกลับถูกทำร้ายทั้งทางคำพูดและร่างกาย ถึงขั้นเคยถูกบีบคอ
สรุปเรื่องที่เล่าประมาณนี้
- ความรักที่ผ่านมาเหมือนสามวันดีสี่วันไข้ ต้องคอยดูอารมณ์แฟนตลอด
- คบกันได้แค่เดือนแรกก็เริ่มมีปัญหา ตอนทะเลาะกันแฟนเคยหยิบกระเป๋าไล่กลับบ้าน แถมมีท่าทางและสายตาที่ดูน่ากลัวจนคิดว่าจะถูกตบ
- แต่พอเรียกคนมารับกลับบ้าน แฟนก็เปลี่ยนท่าทีทันที จากที่โมโหก็เข้ามาอ้อนและขอคืนดี ซึ่งเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำ ๆ
- เคยคิดจะเลิกหลายครั้ง แต่ตอนนั้นกลัวการอยู่คนเดียว อีกทั้งแฟนสัญญาว่าจะพาไปทำงานที่ยุโรป รายได้หลักแสน เลยยอมคบต่อ
- สุดท้ายแฟนก็ทำตามสัญญาจริง ทั้งซื้อตั๋วเครื่องบินและพามาอยู่ต่างประเทศ แต่ปัญหาเรื่องอารมณ์ก็ยังเหมือนเดิม
- เคยทะเลาะกันรุนแรงจนถึงขั้นลงไม้ลงมือ และมีครั้งหนึ่งที่แฟนบีบคอด้วย
ตอนนี้ยังอยู่ที่ยุโรปเพราะมีเรื่องงานและรายได้เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ถึงแฟนจะดูแลดีในหลายเรื่อง แต่เวลาทะเลาะกันก็มีพฤติกรรมที่รับไม่ได้
เจ้าตัวบอกว่าจะมาเล่าต่อใน EP.3 ถ้ามีอะไรเพิ่มเติมเดี๋ยวมาอัปเดตอีกที
#มินนี่สรุปให้
เล่าไว้เป็นอุทาหรณ์นะเคสแบบนี้มีมาเรื่อยๆ ไม่ให้ลูกฉีดวัคซีนตามความเชื่อของสามี ลูกชายป่วยเป็นไข้สมองอักเสบมีภาวะแทรกซ้อนจนทำให้ตาบอด จากเด็กที่เกิดมาปกติในยุคที่การแพทย์บ้านเราก็ไปไกลแล้ว ป้องกันและลดความรุนแรงของโรคได้เด็กๆที่คนที่เกิดในไทยรพ.จะกระตุ้น
ให้แม่พาลูกไปฉีดวัคซีนตามเกณฑ์ก็อยากให้ฉีดให้ครบ เพราะสาธารณสุขบ้านเราเขาดูมาแล้วว่าอันไหนจำเป็นไง
เด็กๆยังไม่มีภูมิคุ้มกันก็ป่วยง่ายอยู่แล้ว ยิ่งพอไปโรงเรียนนะจะยิ่งบันเทิงเพราะคนนี้เป็น RSV แต่ที่บ้านให้มาโรงเรียนมาติดเพื่อนสักพักป่วยทั้งห้อง เดี๋ยวแปปๆไข้หวัดใหญ่ระบาดอีกก็ติดอีกวนกันอยู่แบบนี้ ถ้าได้รับวัคซีนแล้วอย่างน้อยก็อาการไม่หนัก
Bingo_bell retweeted
จากใจเด็กอิ้งที่เคยไม่มีตังเรียนแต่ขยี้ตัวเองจนได้ดิบได้ดี เขียน essay ชิงทุนรัฐบาลเมกาได้
ต้องแม่น Part Of Speech ด้วยทริคครูสมศรีเท่านั้นค่ะ
ครบ จบ ทุกประการ
ทำสรุปต่อให้เพื่อน เพื่อนก็อ่านเข้าใจ
ทุกวันนี้ยังกลับมาทวนคลิปนี้
ล่าสุดโทอิค 500 สู่ 8xx
youtu.be/rM0mH-osoF4?si=3kKc…
Bingo_bell retweeted
ทุกคน อันนี้น่ารักมากเลย 🥹 พี่แบงค์เจอแฟนคลับที่เค้าเป็นผู้พิการทางหู (หูหนวก) พี่แบงค์เลยคุยกับแฟนคลับด้วยภาษามือ น่ารักที่สุดในใจ ฮื้อออ 💘😭🫳🏼
คนแก่หลายคนไม่เชื้อเรื่องการแพ้อาหารกันนะ คิดว่าไม่มีจริงหรือกินนิดเดียวไม่เป็นไรหรอก หรือบางคนกำลังจำกัดอาหารหรือควบคุมอาหารเพราะอะไรสักอย่างอยู่ก็ด้วย
มีคุณแม่ตั้งครรภ์คนญี่ปุ่นเล่าว่า
“ตอนท้องฉันเป็นเบาหวานขณะตั้งครรภ์ ฉันดูแลตัวเองและใช้ยาอินซูลินด้วย วันคริสต์มาสแม่สามีมาหาพร้อมของหวานแล้วบอกว่าเป็นแบบไม่ใส่น้ำตาลนะ ฉันถามว่าแม่แน่ใจเหรอว่าไม่มีน้ำตาล แม่บอกว่าไม่มี หลังจากกินเสร็จ แม่บอกว่าก็ใส่ลงไปนิดหน่อยนะ มันไม่เป็นไรหรอก”
คือเขาถึงขั้นต้องใช้อินซูลินก็แสดงว่าหมอค่อนข้างซีเรียสนะ ต้องปรับยาตามอาหารที่กินด้วยในบางมื้อ ก็คือเขาคุมอาหารของเขาอยู่ดีๆมาทำแบบนี้ แล้วจะมาบอกว่าตอนชั้นท้องชั้นยังทำได้เลย ยังกินได้เลยไม่ได้ แต่ละคนสุขภาพร่างกายมันไม่เหมือนกัน
















