Sadra Noroozi🇫🇷

بعد گریه کرد. بسیار گریه کرد و گفت که تنهاست. گفت می‌تونه همین امشب بمیره و پنج روز شبیه به رویاهاش زندگی کرده و تاکید کرد که می‌خواد بمیره‌.

اولین سالیه که هم تولد خودم کنارم نبودی و هم توی تولد تو تنهام. خامنه‌ای برای ۵۱ روز حکومت بیشتر تو رو از من گرفت. جمهوری آدم‌خوار اسلامی نذاشت توی تولد ۲۱ سالگیت کنارت باشم. از صمیم قلب دلتنگتم، هر روز جای خالیت توی زندگیم حس می‌شه. تولدت مبارک برادر عزیزم. #سام_رضایی

فقر برای من تبدیل به یه شغل تمام وقت شده که هر لحظه همراهمه

با یه PDR در میاد

از شما مردم عاجزانه بیزارم. شرورترین انسان‌های تاریخ، بهترین‌های ما رو گرفتن و شما مردم پست‌فطرت با اینترنت ۵۰۰ هزار تومنی هنوز اینجا درگیر اداهای دوزار سناری هستید و به خودتون القا می‌کنید که توی اروپا زندگی می‌کنید. هر طرفی که شما مردم ذلیل برید، من به طرف دیگه میرم.

تا ابد به یادتم #سام_رضایی. تا ابد عزادار برادری هستم که خامنه‌ای از من گرفت.

امشب یادم اومد که قرار بود من رو یک رستوران خیلی باکلاس ببری. می‌خواستیم با هم لازانیا بخوریم. همیشه همه‌چیز رو خودت حساب می‌کردی و یه مزه دیگه داشت ولی این سری قول می‌دم پولامو جمع کنم و با یاد تو، تنها برم به همین رستورانی که قرار بود دوتایی توش بشینیم. #سام_رضایی

ریشه ما توی این خاکه. ایران همه ما رو دور هم جمع کرده، همیشه همه ما رو کنار هم نگه‌ داشته. شما می‌رید و ما می‌مونیم.

یک روزی موهای شقیقه‌هام سفید می‌شه و وقتی به عقب برمی‌گردم و نگاهت می‌کنم، می‌بینم که تو، یک‌جایی حوالی ۲۱ سالگی همچنان جوون موندی. همکاری باهات باعث افتخارم بود دکتر رضایی ولی بعد از اینکه خامنه‌ای تو رو از من گرفت، کار صدرا نوروزی دیگه واقعا تمام است. #سام_رضایی

خامنه‌ای رفیق منو کشت. جمهوری اسلامی، خون سام رضایی که به قول خودش هیچوقت خون ازش چکه نمی‌کرد رو ریخت. خامنه‌ای سام رضایی رو از من گرفت، برادر ناتنیم رو ازم گرفت. شریف‌ترین و شجاع‌ترین ما بود. بهترین ما رو بردن. حرف‌های ناگفته تا ابد تو سینه‌م می‌مونه، تا ابد به یادتم #سام_رضایی

پدرتون دستور داد تو خیابون به مردم شلیک کنن

تنهایی کارول یکی از واقعی‌ترین و قابل‌ لمس‌ترین چیزهایی بود که تا به حال دیدم.

من، پروا و دوست عزیزمون که متاسفانه اسمش یادمون نمیاد

"یه لیوانِ صدرا نوروزی خفه‌کن بریز."

کسی خشکیده خون من رو دست‌هاش که حتی یک نفس از من جدا نیست.

خیلی ناراحت کننده‌ست وقتی می‌بینی سری بازی که باهاش بزرگ شدی، به چنین خاک سیاهی نشسته و برای همیشه از بین رفته.

دریغا که بار دگر شام شد سراپای گیتی سیه‌فام شد همه خلق را گاه آرام شد مگر من، که رنج و غمم شد فزون. جهان را نباشد خوشی در مزاج به جز مرگ نبود غمم را علاج ولیکن در آن گوشه در پای کاج چکیده است بر خاک سه قطره خون.

"خشم"