Book Review

خولیو کورتاسار نام گربه‌ای خیابانی را، به افتخار فیلسوف آلمانی، «تئودور و. آدورنو» گذاشت. بعدها در داستان «تشرّف تئودور آدورنو» نوشت که چطور این گربهٔ خیابانی سرانجام کنار خادمهٔ کلیسا جا خوش کرد و دیگر صاحبش را به‌جا نیاورد.

1/ کنگرۀ هزارۀ فردوسی نخستین اجتماع بزرگ علمی در ایران بود: ۴۰ ایران‌شناس از ۱۷ کشور و ۴۰ دانشمند و ادیب ایرانی، با سخنرانی‌هایی در تالار دارالفنون از ۱۲ تا ۱۶ مهر ۱۳۱۳. بنای جدید آرامگاه فردوسی در طوس پس از کنگره، با حضور شرکت‌کنندگان افتتاح شد.

باور به اینکه برداشت خودمان از واقعیت، تنها واقعیت موجود است، خطرناک‌ترینِ همهٔ پندارهای باطل است. — پل واتسلاویک، How Real Is Real?، ۱۹۷۶

جنگجوی خردمند از نبرد پرهیز می‌کند. — سون تزو، هنر جنگ، فصل سوم

اندکی از شب می‌دانم، اما شب انگار مرا می‌شناسد، و فراتر از آن، به یاری‌ام می‌آید، چنان‌که گویی دوستم دارد، و ضمیرم را با ستارگانش می‌پوشاند. آلخاندرا پیسارنیک از مجموعهٔ «دیگر شعرها» (Otros poemas)، ۱۹۵۹

جهان پر از رنج است، اما پر از غلبه بر رنج نیز هست. هلن کلر (Helen Keller) از جستار خوش‌بینی (Optimism)، سال ۱۹۰۳

آدمی گاه زندگی‌اش را وقف آرزویی می‌کند که مطمئن نیست هرگز برآورده شود. کسانی که این کار را حماقت می‌دانند، در نهایت چیزی جز تماشاگران زندگی نیستند. از داستان کوتاه «حریرهٔ یام کوهی» (Imogayu) نوشتۀ ریونوسوکه آکوتاگاوا

«هر یک از شهرهای جهان، غروبِ ویژهٔ خود را دارد.» — ریو موراکامی، بچه‌های کمد سکه‌ای ریو موراکامی، نویسنده و فیلم‌ساز ژاپنی و خالق رمان‌های آبیِ تقریباً شفاف و بچه‌های کمد سکه‌ای، ۱۷ اکتبر در ۷۴سالگی درگذشت. خبر درگذشت او را ناشرش روز ۲۳ اکتبر اعلام کرد.

زن رهاشده | مارگریت دوراس

صلح را نمی‌توان با زور حفظ کرد. تنها از راه تفاهم می‌توان به آن رسید. از سخنرانی «صلح‌طلبی مبارزه‌جویانه» در سال ۱۹۳۰؛ دربارهٔ ضرورت درک متقابل به‌جای اجبار