Bora Numanoğlu

Dönerek Mevlana olunmaz; Önce erecek, sonra döneceksin...

HOCAYI GÖNDERMEK KOLAY, PEKİ HESABI KİM VERECEK? Trabzonspor Basketbol’da son on günde yaşananlara bakıyoruz. Bir gün transfer. Bir gün kadro değişikliği. Bir gün belirsizlik. Sonra başarısızlık. Ardından başantrenörle yollar ayrılıyor. Ve kamuoyuna yapılan açıklama: “Selçuk Ernak’ın görevine son verilmiştir.” Ne kadar kolay değil mi? Peki, bu noktaya nasıl gelindi? Sezon planlamasını kim yaptı? Kadroyu kim kurdu? Transfer kararlarını kim aldı? Takımın sportif geleceğini kim öngördü? Daha da önemlisi… Ayrılacağı konuşulan bir başantrenörün görevde olduğu son 10 gün içinde transfer yapılması nasıl bir yönetim anlayışının ürünüdür? Yarın o oyuncuların sorumluluğunu kim üstlenecek? Bir takımın teknik direktörünü değiştirebilirsiniz. Bu, yönetimlerin en doğal hakkıdır. Ama kendi planlama hatalarınızı bir teknik adamın ayrılığıyla ortadan kaldıramazsınız. Çünkü yönetmek, yalnızca karar almak değildir. Öngörmektir. Planlamaktır. Doğru zamanda doğru hamleyi yapmaktır. Ve en önemlisi, yanlış yaptığınızda sorumluluk almaktır. Cömert Küce’nin de bu süreçteki sportif yönetim sorumluluğu açıkça sorgulanmalıdır. Madem Selçuk Ernak için bu kadar kesin bir karar alınabiliyor, o zaman aynı hesap verebilirlik anlayışı yönetim kademesi için de geçerli olmalı. Bir hocaya görevine son verildiğini söylemek kurumsal bir tercih olabilir. Ama Cömert Küce ‘de kendi başarısız kararlarının arkasına saklanamaz. Trabzonspor Basketbol’da sorun yalnızca kimin gittiği değil, bu noktaya gelinmesine kimlerin sebep olduğudur. Hocayı göndermek kolay. Asıl mesele, o hocayı göndermek zorunda bırakan sürecin hesabını verebilmektir.

TRABZONSPOR’DA KAYBEDİLEN SADECE MAÇ DEĞİL … Trabzonspor, Aliağa karşısında kaybetti. Ama mesele yalnızca skor tabelasında yazan sonuç değil. Mesele, kulübün sahadaki ve saha dışındaki görüntüsü. Protokole bakıyorsun, 1 yönetici bile yok. Sahaya bakıyorsun, koç yok. Tribüne bakıyorsun, seyirci yok. Parkeye bakıyorsun oyun yok . 4 ayrı yerde 4 ayrı boşluk Peki bu takımın sahibi kim? Bu organizasyonun sorumlusu kim? Ligin En büyük 5. Bütçesi . En erken Transferi tamamlayan ilk takım . Peki buraya kadar tamam. Guard beğenilmedi gönderildi. Combo guard beğenilmedi gönderildi. Şu beğenilmedi gönderildi.Bu beğenilmedi gönderildi . Geçen yılın kadrosu değiştirildi. Bir ay önceki oyun ve takım dün akşamın çok üstündeydi ,o takımdan eser yok . Her şey değişti ama değişmeyen tek şey belirsizlik oldu. Basketbol sadece oyuncu transfer etmek, bütçe oluşturmak ve maç günü salona çıkmak değildir. Basketbol bir yönetim aklı, bir organizasyon ve bir aidiyet meselesidir. Yönetici protokolde olacak, koç takımın başında olacak, taraftar da tribünde kendisine bir neden bulacak . Seyirci gelmiyor diye sadece taraftarı suçlayamazsınız. Önce taraftara güven, heyecan ve gelecek vaat edeceksiniz. Şimdi soralım: Protokol neden boş, saha neden sessiz, tribün neden sahipsiz? Dün akşam maçtan sonra beni arayan ne oluyor diyen arkadaşlarda bir sitem de onlara 30 un üstündeki kişiye … Siz neredeydiniz neden bu takıma sahip çıkmıyorsunuz .Bu takım bizim takımınız isimlerin değil . Eskiye ait de bir tespit :Saner Ayar ve Mehmet Alp döneminde Şeref Tribününden maç kazanırdık o kadar coşku ve heyecan vardı ….

Esnaf bir yıldır kan kusuyor, ama ne duyan var ne de sesini işiten. Ayakta kalabilmek için her türlü mücadeleyi verdi; maliyetleri kıstı, borçlandı, personelini korumaya çalıştı, sermayesini tüketti. Biz defalarca söyledik: Bu maliye ve vergi sistemiyle esnafın, işletmenin, üretimin ayakta kalması mümkün değil. Dinletemedik, anlatamadık. Bugün kepenk kapatan sadece işletmeler değil; yılların emeği, birikimi ve yatırım cesareti de yok oluyor. Birileri hâlâ bunun geçici bir durgunluk olduğunu sanıyor. Oysa yaşananlar çok daha büyük bir ekonomik sıkışmanın işaretleri. Henüz hiçbir şey görmedik. Bunlar daha başlangıç.

Türk sporunun köklü çınarlarından Karşıyaka Spor Kulübü’nün 114. kuruluş yıl dönümünü kutluyoruz. Bir asrı aşan tarihi, büyük taraftarı, renklerine duyulan sevda ve hiç bitmeyen mücadele ruhuyla nice 114 yıllara Karşıyaka🧿

İki mağlubiyetin ardından gelen bu galibiyet, takıma adeta ilaç gibi geldi. Bazen bir galibiyet sadece iki puan değil, yeniden ayağa kalkmanın da başlangıcıdır. Şimdi bu morali yeni bir galibiyet serisine dönüştürme zamanı. Tebrikler 👏👏👏 @TSBasketResmi

Biotekno Körfez Basket karşısında takımımıza başarılar diliyorum. Bugün parkede sadece kazanmak değil, oyunumuzla da fark yaratmak istiyoruz. İnancımız, mücadelemiz ve hedefimiz bir… Trabzonspor’a yakışan bir galibiyet olsun💙❤️�

FIBA Basketbol Şampiyonlar Ligi (BCL) 7 yabancı statüsü Türkiye’de mevcut hali ile tek istisna 4 yabancı 1 yerli burda uygulanmıyor ,5 yabancı direk sahada olabiliyor şampiyonlar liginde.

Google’da ara, sosyal medyaya bak… Trabzonspor Basketbol’un bir tane bile güncel takım fotoğrafı yok. Avrupa’da mücadele eden bir kulübün kendini anlatacak bir takım fotoğrafı bile yoksa burada ciddi bir iletişim sorunu var demektir . @TSBasketResmi @Trabzonspor

İnsanlık yanlış şeyleri başarmakla övünüyor. Milyarderler servetlerini yarıştırıyor, ülkeler silahlarını, şirketler kârlarını, insanlar lükslerini… Oysa bir çocuğun temiz suya ulaşamadığı, bir insanın aç yattığı, bir ormanın para uğruna yok edildiği dünyada kimin ne kadar zengin olduğunun ne anlamı var? Dünyanın sorunu kaynakların yetersizliği değil; insanlığın önceliklerinin bozulmuş olması. Mars’a gitmeyi hayal ediyoruz ama aynı gezegende birbirimize yaşanabilir bir dünya sunamıyoruz. Belki de medeniyet dediğimiz şey, ne kadar ileri gittiğimiz değil; kimseyi geride bırakmadan ne kadar yaşayabildiğimizdir.

Trabzonspor Basketbol’dan son zamanların en iyi ilk çeyrek performanslarından biri 👏👏🫶🏻 Tek kelimeyle tebrikler. 👏👏🫶🏻

Karadeniz dizisi demek, illa şive demek değildir… Trabzon’da da şivesiz konuşan, şehir hayatı yaşayan, modern dünyanın içinde kendi hikâyesini yazan insanlar var. Bu şehirde de aşklar, dostluklar, aile meseleleri, iş hayatı, sınıf çatışmaları, hayaller ve hayal kırıklıkları yaşanıyor. Sahilinde, caddelerinde, kafelerinde, restoranlarında ve apartmanlarında anlatılmayı bekleyen onlarca hikâye var. Ama nedense Karadeniz denilince akla hep aynı kalıplar geliyor: Abartılı şiveler, yayla evleri, köy hayatı ve birbirine benzeyen karakterler… Oysa Trabzon yalnızca bir coğrafya değil, aynı zamanda bir şehir kültürüdür. Trabzon’un kentli insanını, esnafını, gençlerini, iş dünyasını, değişen aile yapısını ve modern hayatla gelenek arasında kurduğu ilişkiyi anlatan diziler de çekilebilir. Şive elbette bu kültürün bir parçasıdır ama bütün hikâye değildir. Yaylalarımız güzeldir ama Trabzon yalnızca yaylalardan ibaret değildir. Artık Karadeniz’i klişelerle değil, insanıyla ve gerçek hayatıyla anlatmanın zamanı gelmedi mi? Trabzon’da da şehir dizisi çekilebilir. Hem de şivesiz, samimi ve evrensel hikâyelerle… Çünkü bu şehrin anlatacak çok şeyi var. Yeter ki kamerayı hep aynı yere çevirmeyelim.

İKİ YILLIK EMEK, PARKENİN GERÇEĞİYLE GÜN YÜZÜNE ÇIKIYOR. Gelişim takımmız . Bugün ve önceki günlerde izlediğim Trabzonspor Basketbol Gelişim Ligi takımımızın maçları beni açıkçası hem korkuttu hem de üzdü. Çünkü ortada iki yıldır verilen büyük bir emek, harcanan zaman, yapılan yatırım ve ortaya konulan ciddi bir çaba var. Ancak izlediğimiz basketbol, ne yazık ki bu emeğin parkede karşılığını görebildiğimiz bir tablo sunmadı. Elbette genç oyuncular hata yapacak, kaybedecek ve öğrenecek. Gelişim liglerinin amacı da zaten budur. Mesele maç kaybetmek değil; sahada gelişimin, sistemin, oyun disiplininin ve geleceğe dair bir ışığın ne ölçüde görülebildiğidir. İnsan ister istemez şu soruları soruyor: İki yıldır yapılan çalışmalar bizi nereye taşıdı? Oyuncularımız bireysel ve takım olarak ne kadar gelişti? Sahaya yansıyan bir oyun kimliğimiz var mı? Ve en önemlisi, bu takım gelecekte Trabzonspor A takımına hangi oyuncuları kazandırabilecek? Bu soruları sormak emeği küçümsemek değildir. Tam tersine, verilen emeğin karşılığını görmek istemektir. Trabzonspor’un altyapısı günü kurtarmak için değil, geleceği inşa etmek için vardır. Bu nedenle sonuçlardan bağımsız, objektif ve cesur bir değerlendirmeye ihtiyaç var. Kimseyi hedef göstermeden, kimsenin emeğini yok saymadan ama gerçekleri de görmezden gelmeden… Çünkü Trabzonspor’un geleceği sözlerle değil, parkede ortaya konulan gelişimle şekillenecek. Benim endişem 3,4 maç kaybetmek değil. Asıl endişem, iki yıl sonra hâlâ aynı soruları soruyor olmak. Trabzonspor’un gençlerine, bu şehrin basketboluna ve yapılan yatırımlara karşı sorumluluğumuz var. Şimdi yapılması gereken, savunmaya geçmek değil; sahadaki tabloyu doğru okumak ve gerekiyorsa gereken değişiklikleri zamanında yapmaktır.