Pinned Tweet
قرارمان باشد جایی در میانهی قرن بیستم،
در بحبوحهی جنگ جهانی دوم،
در پناه گوشه و کنار خیابانی بارانزده در شهر رُم.
جوزفین دختر آقای مارچ retweeted
هناسکم! متاسفم که این پختگی زودهنگام را مدیون ناملایمات زندگی هستی. کاش اگر اشکی بود، اشک شوق بود نه غم جانکاه! کاش اگر صبور بودی، برای انتظار شادی بهتر بود، نه از سر استیصال و تسلیم. کاش خسته از دویدن در دشت بودی، نه برای هر روز دویدن برای بقا در این شهر…
چجوری میشه واقعا از حس گوه بیارزشی و ناکافی بودن و هیچ پخی نشدن خود کاست که متعاقبا از تمایل به خودکشی هم کاسته بشه؟
4
27
682
عاشق این سریال بودم با سریال اسمان همیشه ابری نیست و یه سریال دیگه که هیچیش یادم نیس شنبه دوشنبه و چهارشنبه به ترتیب پخش میشدن🥲
راما قویدل معمولا به ساخت سریال های اپیزودیک علاقه داره
از بین تمام سریال هاش این یکی رو بیشتر دوست دارم
هر قسمت یک روایت نسبتا جنایی یا مرموز داشت که مخاطب رو قانع میکرد ماجرا رو دنبال کنه تا بفهمه تهش چی میشه.
2
82
روانشناسای عزیز دست از تحلیل روانشناختی زنکشی بردارید
این حجم از توحش کار دو تا پست توی اینستاگرام نیست.
گند بزنن همه چیزو
جوزفین دختر آقای مارچ retweeted
تمایلی به خودکشی ندارم؛ صرفاً هرشب پیش از خواب آرزو میکنم که این آخرین شب زندگیام باشه.
جوزفین دختر آقای مارچ retweeted
وقتی میبینی بقیه دارن راحت زندگیشونو میکنن ولی تو باید برای بقا تلاش کنی!
الان یهو یادم افتاد منکه ۱۴/۱۵ ساله بودم شبکه چهار هر روز یه عالمه تلهفیلمای قشنگ و بامعنا پخش میکرد و مسابقههای شعر و سینمایی هم داشت که واقعا جذاب بودن.
دلم تنگ شد براش🥲
15
248













