Pinned Tweet
❛ ꜰɪɢʜᴛ ꜰᴏʀ ᴘʀɪᴅᴇ ❜
___________
𝙶𝚘𝚕𝚍 𝚂𝚊𝚒𝚗𝚝 𝚘𝚏 𝙿𝚒𝚜𝚌𝚎𝚜
𝙸𝚗 𝟷𝟾𝚝𝚑 𝚌𝚎𝚗𝚝𝚞𝚛𝚢
- ᴘɪꜱᴄᴇꜱ ᴀʟʙᴀꜰɪᴄᴀ
ʀᴏʟᴇ-ᴘʟᴀʏ ᴛʜ ꜱᴇʀɪᴏᴜꜱ ᴀɴᴅ ᴘᴀʀᴏᴅʏ
ꜱᴀɪɴᴛ ꜱᴇɪʏᴀ ᴛʟᴄ
#ติชมแนะนำได้ทางDM
ตัวเขานั้นคือบุปผาพิษ แม้นจักชูช่อโดดเดี่ยวลำพังกาย ก็ยังคงตระหง่านมั่นคงในมรรคาแห่งศักดิ์ศรีที่ตนเองเชื่อมั่น ยังคงกุมจับสายสัมพันธ์อันถูกส่งมอบมาแต่ครั้งอดีตกาลด้วยความภาคภูมิ แม้นปลายทางนั้นจักต้องสิ้นสูญมอดชีวัน
ต่อสู้เพื่อปกป้องความภาคภูมิแลเกียรติยศ
สหายที่ต้องการจักเคียงข้างกัน เสียงหัวเราะที่แว่วผ่านยามพวกเขานั้นสุขสันต์ เด็กน้อยที่จักได้เติบใหญ่ในวันรุ่งที่แสงอรุณยังสาดส่อง นั่นเป็นเหตุผลเพียงพอแล้วโกลด์เซนต์พิสซิสจักสู้ต่อไปจนกว่ากายานี้จักสิ้นลม
1
1
อัลบาฟิก้าไม่แน่ใจนักว่าเสียงอึกกะทึกจากเบื้องล่างวิหารราศีมีนนั้นมีเรื่องอันใด
แต่กระนั้นนัยนาสีครามก็ยังคงทอดมองเหล่าสหายอย่างห่างไกล หากพวกเขายังคงเปี่ยมรอยยิ้มแลเสียงหัวเราะแจ่มใสก็ดีแล้ว
ถึงจักตามสิ่งใดไม่ทันเช่นเคยก็ตามเถิด...
เสียงคำรามครืนเบื้องนอกนั้นราวกับผืนนภาบันดาลโทสะ ผู้ปกปักษ์วิหารลำดับที่สิบสองเหลือบสายตาออกไปยังท้องฟ้าขุ่นมัวที่สว่างวาบขึ้นเป็นระลอกพร้อมกับเสียงกึกก้องอันบอกให้รู้ว่าพายุลูกหนึ่งซัดผ่านมายังแซงทัวรี่เข้าเสียแล้ว
เขาเคาะปากกาขนนกกับขอบกระดาษเอกสาร แม้จะเป็นเสียงฟ้าร้องกัมปนาทอย่างไรก็ไม่ได้นำพาความสนใจ นอกเหนือไปเสียจากกังวลลึกๆ ต่อที่พำนักของเหล่าเซนต์วัยเยาว์ว่าจะมีรอยร้าวรอยรั่วที่ใดให้ต้องลำบากในค่ำคืนเช่นนี้หรือไม่
1
ราวกับทินกรนั้นจรัสแสงอวดโฉมชัดเป็นพิเศษในยามสายของวัน พิสเซสเงยหน้าขึ้นมองนภดลครามกระจ่าง ไร้เมฆหม่นบดบังเสียสักก้อนหนึ่ง นึกในใจว่าเหล่าเซนต์ฝึกหัดจะเจ็บไข้กันหรือไม่ยามต้องฝึกท่ามกลางแดดระอุเช่นนี้
แต่ทว่าอีกหนึ่งใจนอกเหนือจากความห่วงใยอันไร้เสียงนั้นก็บอกกล่าวว่าหากเท่านี้ยังทนไม่ได้แล้วจะเป็นเซนต์ที่ภาคภูมิได้อย่างไรกัน
" .... "
อัลบาฟิก้าละสายตาจากผืนนภากว้างกำจายด้วยกลิ่นอายของทิวากาล แล้วจึงผินกายกลับเข้าไปในวิหารตนตามเดิม
1
ผ้าห่อกล่องคลอธ..มีผู้เปรียบว่ามานิกอลด์นั้นแม้ภายนอกจะดูห้าวหาญไร้มารยาทไปเสียหน่อยแต่กลับห่อกล่องคลอธได้เรียบร้อยเสียยิ่งกว่าตัวเขา
พิสเซสถอนหายใจ...ผู้ใดจะรู้ว่าแท้จริงการห่อกล่องคลอธขาไปเมืองเวนิสนั้น ผู้ที่จัดแจงแคนเซอร์ให้คือท่านเคียวโกเสียต่างหาก
แต่กระนั้นไม่พูดคงดีกว่า
1
" ..... "
โกลด์เซนต์แห่งมีนถอนหายใจแผ่ว มิได้นำพาว่าเป็นวันเกิดของผู้ใดแน่ หรือมีผู้ใดกลับมาเยือนแน่ ด้วยตนมิได้ใกล้ชิดคลุกคลีกับใครเลยแม้แต่น้อยจึงไม่อาจรู้ได้
แต่ในวันนี้เองแซงทัวรี่คงยังสงบสุขไม่ต่างเดิม , หากเป็นเช่นนี้เรื่อยไปสำหรับเขานับว่าน่ายินดี
พิสเซสแนบหน้าผากกับแขนตนเองต่างหมอน แล้วผล็อยหลับไปเมื่อรุ่งสางนี้เอง...หรือจะเรียกได้ว่าหลับคากองงานอย่างเเท้จริง
1
"....."
นั่งเขียนรายงานเอกสารที่สุมดังภูเขาลูกย่อมในห้องของตน , นี่นับเป็นบทลงทัณฑ์ที่ละทิ้งจากหน้าที่ไปเสียนานกระมัง


![Libra Dohko [BOT] (@BotDohko) profile picture](https://pbs.twimg.com/profile_images/1336634376885432320/PH55P-y7_mini.jpg)