Digipezeshk (@Digipezeshk) header
Digipezeshk (@Digipezeshk) profile picture

دیجی‌پزشک | اطلاعات سلامت به زبان ساده ارائه محتوای علمی، معتبر و به‌روز در حوزه پزشکی، سلامت روان، تغذیه و سبک زندگی سالم دارای نشان اعتماد PIF از بریتانیا

United Kngdom
Joined April 2022
Photo by Digipezeshk (@Digipezeshk)Photo by Digipezeshk (@Digipezeshk)Photo by Digipezeshk (@Digipezeshk)Photo by Digipezeshk (@Digipezeshk)Photo by Digipezeshk (@Digipezeshk)Photo by Digipezeshk (@Digipezeshk)Photo by Digipezeshk (@Digipezeshk)Photo by Digipezeshk (@Digipezeshk)Photo by Digipezeshk (@Digipezeshk)Photo by Digipezeshk (@Digipezeshk)
وقتی صحبت از مصرف تنباکو می‌شود، خیلی‌ها بلافاصله به سیگار فکر می‌کنند و مصرف گاه‌به‌گاه قلیان در دورهمی‌ها یا استفاده از ناس را جدا از آن می‌دانند. اما واقعیت این است که بدن ما میان این‌ها فرقی نمی‌گذارد؛ هر شکلی از تنباکو حاوی مواد سرطان‌زا است و خطر ابتلا به انواع سرطان را افزایش می‌دهد. 🔹 نگاهی دقیق‌تر به انواع تنباکو: ۱. سیگار: دود سیگار حاوی بیش از پنج هزار ماده شیمیایی است که دست‌کم هفتاد تای آن‌ها سرطان‌زا هستند و با حداقل شانزده نوع سرطان از جمله ریه، دهان، گلو، مثانه و روده ارتباط مستقیم دارند. ۲. قلیان: طعم و بوی میوه‌ای ممکن است فریبنده باشد، اما یک نشست چهل‌وپنج دقیقه‌ای قلیان می‌تواند معادل ورود دود صد نخ سیگار به بدن باشد. قلیان خطر سرطان ریه را دست‌کم دو برابر می‌کند و حتی مدل‌های به اصطلاح «بدون تنباکو» یا گیاهی نیز مونوکسید کربن و مواد سرطان‌زا تولید می‌کنند. دود قلیان همچنین سلامت اطرافیان و کودکان را به خطر می‌اندازد. ۳. ناس (نسوار): به دلیل نداشتن دود، تصور می‌شود بی‌خطر است، اما چون از تنباکو ساخته شده با سرطان‌های دهان، مری و لوزالمعده در ارتباط است. از آنجا که فروش آن قانونی نیست، در بسته‌بندی‌های بدون برچسب و بدون هشدار دست‌به‌دست می‌شود. 🔹 نشانه‌های هشداردهنده‌ای که نباید نادیده بگیرید: 🔸 زخم دهانی که بعد از سه هفته خوب نشده است. 🔸 وجود لکه‌های سفید یا قرمز در محیط دهان. 🔸 هرگونه توده در لب، دهان یا گردن. 🔸 سرفه‌ای که بیش از سه هفته طول کشیده است. 🔸 گرفتگی مداوم صدا یا سختی در بلع و قورت دادن. مشاهده این نشانه‌ها لزوماً به معنای ابتلای قطعی به سرطان نیست، اما لازم است در اسرع وقت با پزشک عمومی (GP) مشورت کنید. تشخیص زودهنگام، روند درمان را مؤثرتر می‌کند. پزشک عمومی، داروخانه و دندان‌پزشک می‌توانند راهنمای شما باشند و خدمات رایگان ترک در دسترس شماست. 🔸 اگر در لندن زندگی می‌کنید پشتیبانی رایگان ترک سیگار در دسترس است: stopsmokinglondon.com 🔸 اطلاعات بیشتر: myhealthandcancerlondon.nhs.… @RMPartnersNHS #ItStillCounts
1
11
1,941
انزال دیررس چیست؟ وقتی رسیدن به انزال دشوار یا زمان‌بر می‌شود همیشه طولانی شدن رابطه جنسی به معنای مشکل نیست؛ اما اگر فرد با وجود تحریک کافی، به‌سختی به انزال برسد یا اصلاً نتواند انزال کند و این وضعیت برای خودش یا شریکش ناراحت‌کننده باشد، ممکن است با پدیده‌ای به نام «انزال دیررس (Delayed Ejaculation)» روبه‌رو باشد. ۱. انزال دیررس دقیقاً یعنی چه؟ در این وضعیت، رسیدن به انزال به زمان یا تحریک بیشتری نیاز دارد. گاهی هم فرد با وجود داشتن نعوظ و میل جنسی، اصلاً نمی‌تواند انزال کند. این مشکل ممکن است هنگام رابطه با شریک جنسی، خودارضایی یا هر دو اتفاق بیفتد. برای انزال زمان استاندارد و ثابتی وجود ندارد. صرفاً طولانی بودن رابطه به معنی اختلال نیست؛ تداوم مشکل و میزان ناراحتی ناشی از آن اهمیت دارد. ۲. چرا انزال دیررس اتفاق می‌افتد؟ علت‌ها می‌توانند جسمی، روان‌شناختی یا ترکیبی از هر دو باشند. 🔹 ۱.۲. علت‌های جسمی: ▪ دیابت و آسیب به عصب‌ها ▪ بیماری‌های عصبی مانند ام‌اس یا آسیب نخاعی ▪ کم‌کاری تیروئید و برخی اختلالات هورمونی ▪ کاهش حساسیت آلت تناسلی، به‌ویژه با افزایش سن ▪ بعضی جراحی‌ها یا مشکلات ساختاری دستگاه تناسلی 🔹 ۲.۲. داروها و مواد: ▪ برخی داروهای ضدافسردگی، به‌ویژه داروهای گروه SSRI ▪ بعضی داروهای فشارخون و داروهای روان‌پزشکی ▪ مصرف زیاد الکل و برخی مواد مخدر 🔹 ۳.۲. عوامل روان‌شناختی و رابطه‌ای: ▪ اضطراب عملکرد جنسی؛ یعنی نگرانی درباره خوب عمل کردن در رابطه ▪ استرس، افسردگی یا احساس گناه درباره رابطه جنسی ▪ تنش و نارضایتی در رابطه ▪ تفاوت میان نوع تحریک موردنیاز فرد هنگام خودارضایی و رابطه با شریک جنسی ۳. چرا بعضی افراد هنگام خودارضایی انزال دارند، اما در رابطه نه؟ گاهی فرد با یک نوع فشار، سرعت یا الگوی مشخص از تحریک به انزال می‌رسد؛ اما شریک جنسی نمی‌تواند دقیقاً همان نوع تحریک را ایجاد کند. این موضوع لزوماً به معنای وجود مشکل جسمی نیست. شناخت بهتر ترجیحات جنسی، گفت‌وگوی صریح با شریک و امتحان کردن روش‌های متفاوت تحریک می‌تواند کمک‌کننده باشد. ۴. آیا انزال دیررس با اختلال ارگاسم فرق دارد؟ بله؛ این دو مفهوم به هم مرتبط‌اند، اما یکسان نیستند: ▪ انزال دیررس: رسیدن به انزال و خروج مایع منی دشوار یا زمان‌بر است. ▪ آنورگاسمی (Anorgasmia): فرد با وجود تحریک، نمی‌تواند به ارگاسم یا اوج لذت جنسی برسد. ▪ انزال پس‌گرد (Retrograde Ejaculation): ارگاسم رخ می‌دهد، اما مایع منی به‌جای خروج از آلت، وارد مثانه می‌شود. بنابراین، نرسیدن به ارگاسم و خارج نشدن مایع منی همیشه یک مشکل واحد نیستند. ۵. چطور می‌توان انزال دیررس را درمان کرد؟ درمان به علت مشکل بستگی دارد و یک راه‌حل یکسان برای همه وجود ندارد: 🔹 ۱.۵. بررسی داروها: اگر دارویی باعث این مشکل شده باشد، پزشک ممکن است دوز آن را تغییر دهد یا داروی جایگزین پیشنهاد کند. دارو را خودسرانه قطع نکنید. 🔹 ۲.۵. درمان مشکلات جسمی: اگر بیماری‌هایی مانند دیابت یا اختلال تیروئید نقش داشته باشند، درمان آن‌ها اهمیت دارد. 🔹 ۳.۵. سکس‌تراپی و روان‌درمانی: برای کاهش اضطراب، بررسی عوامل روان‌شناختی و بهبود ارتباط جنسی مفید است. 🔹 ۴.۵. تغییر الگوی تحریک: گاهی تغییر روش خودارضایی، افزایش تحریک یا امتحان کردن موقعیت‌ها و روش‌های متفاوت در رابطه کمک می‌کند. در حال حاضر داروی مشخصی که به‌طور رسمی برای درمان انزال دیررس تأیید شده باشد وجود ندارد. بعضی داروها در شرایط خاص و به‌صورت خارج از موارد تأییدشده تجویز می‌شوند، اما شواهد اثربخشی آن‌ها محدود است. ۶. چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟ اگر این مشکل مرتب تکرار می‌شود، تازه شروع شده، با تغییر داروها همراه بوده یا باعث ناراحتی شما یا شریک جنسی‌تان شده است، بهتر است با پزشک مشورت کنید. پزشک ممکن است درباره سابقه پزشکی، داروهای مصرفی و الگوی فعالیت جنسی سؤال کند و در صورت نیاز آزمایش خون، بررسی هورمون‌ها یا آزمایش‌های دیگر درخواست کند. انزال دیررس الزاماً نشانه کاهش میل جنسی، نداشتن جذابیت برای شریک یا ضعف جنسی نیست. این وضعیت علت‌های مختلفی دارد و در بسیاری از موارد می‌توان با پیدا کردن علت، برای بهبود آن اقدام کرد.
۳ نوع اصلی مشکلات انزال عبارتند از: ۱. انزال زودرس ۲. تاخیر در انزال ۳. انزال رتروگراد (زمانی رخ می‌دهد که منی به جای عبور از مجرای ادرار، به سمت مثانه برمی‌گردد.) درباره موارد ۲ و ۳ جداگانه مطلب خواهیم نوشت.
18
8,186
تخمدان‌ها دو اندام کوچک هستند که تخمک‌های مورد نیاز برای بچه‌دار شدن را در خود ذخیره می‌کنند. سرطان تخمدان روی تخمدان‌ها تاثیر می‌گذارد. این سرطان بیشتر زنان بالای ۵۰ سال را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این سرطان می‌تواند هرکسی که تخمدان دارد را تحت تاثیر قرار دهد. گاهی سرطان تخمدان در خانواده‌ها ارثی است. علائم سرطان تخمدان، مانند نفخ، همیشه واضح نیستند. سرطان تخمدان اغلب دیر تشخیص داده می‌شود، اما تشخیص زودهنگام می‌تواند به این معنی باشد که قابل درمان‌تر است. اگر تخمدان‌های‌تان را هم برداشته باشید، باز هم ممکن است به سرطان تخمدان مبتلا شوید، زیرا این سرطان می‌تواند لوله‌های فالوپ یا پوشش داخلی شکم (صفاق) را نیز تحت تاثیر قرار دهد. ۱. علائم اصلی سرطان تخمدان علائم سرطان تخمدان شامل موارد زیر است که به طور مکرر (حدود ۱۲ بار یا بیشتر در ماه) رخ می‌دهند: ▪ تورم شکم یا احساس نفخ ▪ درد یا حساسیت در شکم یا ناحیه بین لگن ▪ بی اشتهایی یا احساس سیری سریع بعد از غذا خوردن ▪ نیاز فوری به ادرار کردن یا تکرر ادرار سایر علائم سرطان تخمدان می‌تواند شامل این موارد باشد: ▪ سوء هاضمه ▪ یبوست یا اسهال ▪ کمر درد ▪ احساس خستگی دائمی ▪ کاهش وزن بدون تلاش و ناخواسته ▪ خونریزی از واژن بعد از یائسگی این علائم بسیار رایج هستند و می‌توانند ناشی از شرایط و بیماری‌های مختلفی باشند. اما همچنان مهم است که توسط پزشک عمومی بررسی شوند. زیرا اگر علت آنها سرطان باشد، تشخیص زودهنگام به معنای قابل درمان‌تر بودن آن است. ۲. هنگام ویزیت چه اتفاقی می‌افتد؟ از شما در مورد سلامتی و علائم‌تان سوال خواهد شد. اگر کسی در خانواده‌تان سرطان تخمدان یا پستان مبتلا بوده است به پزشک اطلاع دهید. پزشک یا پرستار ممکن است بخواهد شما را معاینه کند. از شما خواسته می‌شود که از کمر به پایین، پشت یک پرده لباس‌های‌تان را در بیاورید. معاینه ممکن است شامل این موارد باشد: 🔸 یک ابزار صاف و لوله‌ای شکل (اسپکولوم) به آرامی وارد واژن شما می‌شود تا پزشک بتواند داخل این ناحیه را ببینند. 🔸 سپس روی شکم و داخل واژن برای وجود توده‌ها یا نواحی حساس یا دردناک بررسی می‌شود. در صورت تمایل، می‌توانید یک دوست، یکی از اعضای خانواده یا سایر کارکنان را در طول معاینه در اتاق همراه خود داشته باشید.
1
20
2,492
چطور منافذ باز پوست را کمتر کنیم؟ منافذ پوست کاملاً طبیعی‌اند و نمی‌توان آن‌ها را برای همیشه بست؛ اما با مراقبت درست می‌توان ظاهرشان را کمتر کرد. 🔹 ۱. سالیسیلیک اسید (BHA) این ماده محلول در چربی است و به پاک‌سازی چربی اضافی و سلول‌های مرده داخل منافذ کمک می‌کند؛ در نتیجه ممکن است منافذ کمتر به چشم بیایند. 🔹 ۲. نیاسینامید(نوعی ویتامین B3) می‌تواند به کنترل چربی پوست کمک کند و ظاهر منافذ را بهبود دهد؛ به‌ویژه در پوست‌های چرب. 🔹 ۳. رتینوئیدها رتینوئیدها با افزایش نوسازی سلول‌های پوست و کمک به حفظ کلاژن، می‌توانند بافت پوست را بهتر کنند و ظاهر منافذ را کمتر کنند. فرم‌های ملایم‌تر مثل رتینول در بسیاری از کشورها بدون نسخه در دسترس هستند. آداپالن ۰٫۱٪ در برخی کشورها بدون نسخه و در برخی دیگر با نسخه فروخته می‌شود. ترتینوئین معمولاً نیاز به نسخه دارد. بهبود ظاهر منافذ معمولاً چند هفته تا چند ماه طول می‌کشد. رتینوئیدها ممکن است باعث خشکی، قرمزی و تحریک شوند؛ بهتر است با مقدار کم و به‌تدریج شروع شوند. در دوران بارداری و هنگام برنامه‌ریزی برای بارداری از رتینوئیدها استفاده نکنید. 🔹 ۴. ضدآفتاب را فراموش نکنید! ☀️ آسیب ناشی از نور خورشید به تخریب کلاژن کمک می‌کند و می‌تواند ظاهر منافذ را برجسته‌تر کند. ضدآفتاب با طیف گسترده و SPF 30 یا بالاتر، بخش مهمی از روتین مراقبت از پوست است. لازم نیست همهٔ این مواد را هم‌زمان شروع کنید. استفادهٔ بیش‌ازحد از مواد فعال ممکن است پوست را تحریک کند. با یک محصول شروع کنید و با توجه به تحمل پوست، روتین را تنظیم کنید. منابع: American Academy of Dermatology - Skin care basics: https://www.aad[.]org/public/everyday-care/skin-care-basics Cleveland Clinic - Enlarged pores: https://health.clevelandclinic[.]org/how-to-shrink-pores
اون نقطه‌های ریز سیاه، خاکستری یا زردی که روی بینی می‌بینی چی هستن؟ اغلب تصور میشه جوش سرسیاه هستن اما ممکنه اصلاً جوش سرسیاه نباشن. توی این ویدیو توضیح دادیم که این نقاطِ مزاحم چی هستن و چطوری میشه از شرشون خلاص شد؛ حداقل بطور موقت...
1
14
1,391
اولین نشانه‌ سکته‌ مغزی ممکن است چندان جدی به نظر نرسد٬ مثل ناتوانی در بالا بردن بازو، افتادن یک طرف صورت٬ سختی در لبخند زدن، یا بریده و نامفهوم حرف زدن. هر نشانه‌ای از سکته‌ مغزی همیشه یک حالت اضطراری است. صورت یا بازو یا گفتار به محض دیدن اولین نشانه، وقت تماس با اورژانس است.
1
12
641
۱. کاندوم داخلی چیست و چطور از آن استفاده کنیم؟ راهنمای رابطه واژینال و مقعدی کاندوم داخلی (Internal Condom) نوعی پوشش نرم و انعطاف‌پذیر است که می‌تواند برای کاهش خطر بارداری و انتقال عفونت‌های مقاربتی استفاده شود. برخلاف کاندوم خارجی، لازم نیست حتماً روی آلت تناسلی قرار بگیرد و می‌توان آن را داخل واژن یا برای رابطه مقعدی استفاده کرد. ۱. کاندوم داخلی چه شکلی است؟ این کاندوم معمولاً دو حلقه دارد: ▪ حلقه داخلی که بسته است و داخل واژن یا رکتوم قرار می‌گیرد. ▪ حلقه خارجی که بیرون باقی می‌ماند و از ورود کامل کاندوم به داخل جلوگیری می‌کند. ۲. روش استفاده برای رابطه واژینال ۱. بسته‌بندی را با احتیاط باز کنید و تاریخ انقضا را بررسی کنید. ۲. حلقه داخلی را با انگشتان فشار دهید تا باریک و بیضی‌شکل شود. ۳. آن را به‌آرامی وارد واژن کنید و با انگشت تا انتهای واژن به سمت داخل هدایت کنید. ۴. حلقه خارجی باید بیرون واژن باقی بماند. ۵. هنگام رابطه مطمئن شوید آلت تناسلی داخل کاندوم قرار می‌گیرد، نه بین کاندوم و دیواره واژن. ۳. روش استفاده برای رابطه مقعدی برای استفاده مقعدی دو روش وجود دارد: 🔸 روش اول: قرار دادن کاندوم روی آلت تناسلی یا دیلدو مقداری روان‌کننده داخل کاندوم بریزید. کاندوم را مانند کاندوم خارجی روی آلت یا دیلدو قرار دهید. مقدار کافی روان‌کننده نیز روی سطح بیرونی کاندوم یا اطراف مقعد استفاده کنید. 🔸 روش دوم: قرار دادن کاندوم داخل رکتوم ۱. حلقه داخلی را با انگشتان فشار دهید تا بیضی‌شکل شود. ۲. با استفاده از مقدار کافی روان‌کننده، ناحیه مقعد را آماده کنید. ناخن‌ها باید کوتاه و صاف باشند تا به کاندوم یا بافت بدن آسیب نزنند. ۳. حلقه داخلی را به‌آرامی وارد رکتوم کنید و با انگشت تا جایی که راحت هستید به سمت داخل هدایت کنید. ۴. حلقه خارجی باید بیرون مقعد باقی بماند؛ آن را داخل نبرید. ۵. برای کاهش اصطکاک، داخل کاندوم و اطراف آن از روان‌کننده کافی استفاده کنید و در صورت نیاز دوباره اضافه کنید. ۴. هنگام رابطه مقعدی به چه نکاتی توجه کنیم؟ ▪ گاهی بررسی کنید حلقه خارجی به داخل کشیده نشده باشد. ▪ مطمئن شوید آلت تناسلی از کنار کاندوم وارد نشده و بین کاندوم و دیواره رکتوم قرار نگرفته باشد. ▪ اگر کاندوم جابه‌جا شد، رابطه را متوقف کنید، آن را خارج کنید و از یک کاندوم جدید استفاده کنید. ▪ از روان‌کننده کافی استفاده کنید؛ چون اصطکاک می‌تواند باعث پارگی کاندوم و آسیب بافتی شود. ۵. بعد از رابطه چطور آن را خارج کنیم؟ برای جلوگیری از ریختن مایع منی، حلقه خارجی را سه بار بپیچانید و سپس کاندوم را به‌آرامی خارج کنید. آن را داخل سطل زباله بیندازید، نه توالت. ۶. چند نکته مهم که باید بدانید ▪ کاندوم داخلی فقط یک‌بار مصرف است. ▪ هرگز آن را هم‌زمان با کاندوم خارجی استفاده نکنید. ▪ برای رابطه جدید یا شریک جنسی جدید، کاندوم تازه استفاده کنید. ▪ استفاده از روان‌کننده مناسب به کاهش اصطکاک و احتمال پارگی کمک می‌کند. ۷. میزان اثربخشی آن چقدر است؟ در پیشگیری از بارداری، اثربخشی کاندوم داخلی در استفاده صحیح و مداوم حدود ۹۵ درصد و در استفاده معمول حدود ۷۹ درصد است. همچنین می‌تواند خطر انتقال بسیاری از عفونت‌های مقاربتی، از جمله HIV، کلامیدیا و سوزاک را کاهش دهد؛ هرچند محافظت کامل در برابر عفونت‌هایی که از تماس پوستی منتقل می‌شوند، ایجاد نمی‌کند. همچنین می‌توانید آموزش تصویری ما را ببینید. لینک ویدیوی یوتیوب را در منشن‌ها گذاشته‌ایم.
2
12
5,747
ناس یا نسوار چیست؟ آیا بدون دود بودن آن به معنای بی‌خطر بودن است؟ شاید تصور کنید چون ناس دود ندارد و مثل سیگار سوزانده نمی‌شود، خطر کمتری برای سلامتی دارد. اما واقعیت این است که این ماده حاوی نیکوتین و ترکیبات زیان‌آور است و می‌تواند باعث وابستگی و آسیب‌های جدی، به‌ویژه در دهان، شود. ۱. ناس یا نسوار دقیقاً چیست؟ ناس یا نسوار (Naswar) نوعی تنباکوی بدون دود است که معمولاً به شکل پودر یا ماده‌ای مرطوب و نرم تولید می‌شود. مصرف‌کننده ممکن است آن را: ▪ زیر لب و کنار لثه قرار دهد؛ ▪ داخل گونه یا زیر زبان بگذارد؛ ▪ یا در بعضی انواع، از راه بینی استنشاق کند. بنابراین، برخلاف سیگار، تنباکوی آن سوزانده نمی‌شود؛ اما نیکوتین و مواد شیمیایی آن همچنان وارد بدن می‌شوند. ۲. ناس از چه موادی ساخته می‌شود؟ بر اساس اطلاعات سازمان ASH و راهنمای رسمی سلامت دهان دولت بریتانیا، ترکیبات رایج نسوار عبارت‌اند از: ▪ پودر برگ تنباکو ▪ آهک شکفته یا هیدروکسید کلسیم ▪ خاکستر ▪ هل و سایر طعم‌دهنده‌ها ▪ روغن، منتول و آب ترکیب دقیق آن ممکن است با توجه به تولیدکننده و محل ساخت متفاوت باشد. وجود مواد قلیایی مانند آهک باعث افزایش جذب نیکوتین از مخاط دهان می‌شود و می‌تواند وابستگی به آن را بیشتر کند. ۳. چرا ناس اعتیادآور است؟ ناس حاوی نیکوتین است؛ ماده‌ای که روی سیستم پاداش مغز اثر می‌گذارد و وابستگی ایجاد می‌کند. با تکرار مصرف، مغز به دریافت نیکوتین عادت می‌کند و فرد ممکن است برای تجربه همان اثر قبلی، به مصرف مداوم نیاز پیدا کند. قطع مصرف نیز می‌تواند باعث تحریک‌پذیری، اضطراب، بی‌قراری، اختلال تمرکز و میل شدید به مصرف دوباره شود. ۴. ناس چه آسیب‌هایی به دهان و دندان می‌زند؟ قرار گرفتن مداوم ناس در تماس با لثه و مخاط دهان می‌تواند باعث این عوارض شود: ▪ التهاب و آسیب لثه ▪ عقب‌رفتگی لثه ▪ آسیب به بافت‌های اطراف دندان ▪ ایجاد لکه‌های سفید یا ضخیم‌شدن مخاط دهان ▪ افزایش خطر ضایعات پیش‌سرطانی بعضی از لکه‌های سفید دهان که در اثر مصرف تنباکو ایجاد می‌شوند، لکوپلاکیا نام دارند. این ضایعات همیشه سرطانی نیستند، اما برخی از آن‌ها می‌توانند در معرض تبدیل به سرطان قرار بگیرند و باید بررسی شوند. ۵. ناس باعث چه سرطان‌هایی می‌شود؟ طبق اطلاعات Cancer Research UK، تنباکوی بدون دود سرطان‌زاست و استفاده از انواع خوراکی و دهانی آن می‌تواند خطر سرطان دهان را افزایش دهد. شواهد درباره سرطان‌های مرتبط با تنباکوی بدون دود به‌طور کلی شامل موارد زیر است: ▪ سرطان دهان: یکی از مهم‌ترین خطرات مصرف تنباکوی بدون دود، به‌خصوص محصولاتی است که با مخاط دهان تماس دارند. ▪ سرطان حلق: مطالعات و گزارش‌های مربوط به برخی انواع تنباکوی بدون دود، ارتباطی با افزایش خطر سرطان ناحیه حلق نشان داده‌اند. ▪ سرطان مری:NHS نیز افزایش خطر سرطان مری را در ارتباط با مصرف برخی انواع تنباکوی بدون دود گزارش کرده است. ۶. اگر کسی ناس مصرف می‌کند، چه کار باید بکند؟ بهترین راه برای کاهش خطرات، قطع کامل مصرف تنباکو است. اگر ترک آن دشوار است، پزشک، داروساز یا خدمات رایگان ترک دخانیات در بریتانیا می‌توانند برای کنترل وابستگی به نیکوتین کمک کنند. همچنین اگر زخم دهان، لکه سفید یا قرمز، توده، خونریزی یا گلودرد و مشکل بلع دارید که بیش از سه هفته ادامه پیدا کرده، برای معاینه به پزشک یا دندان‌پزشک مراجعه کنید. چون ناس دود ندارند، بی‌خطر نیست. این محصول می‌توانند نیکوتین اعتیادآور و ترکیبات سرطان‌زا وارد بدن کنند و به دهان، قلب و عروق آسیب بزنند. نباید تصور کنیم هر چیزی که دود نمی‌کند، جایگزین سالمی برای سیگار است.
قلیان را فقط گاهی در مهمانی یا سفر می‌کشید؟ باز هم به حساب می‌آید. بسیاری از ما قلیان یا ناس (نسوار) را سیگار حساب نمی‌کنیم. برای همین وقتی پزشک می‌پرسد «سیگار می‌کشید؟»، جواب می‌دهیم نه. اما این محصولات هم تنباکو دارند و خطر سرطان را بالا می‌برند. چند نکته که شاید ندانید: 🔹 قلیان ممکن است خطر سرطان ریه را دست‌کم دو برابر کند و با سرطان دهان، مری و معده هم ارتباط دارد. 🔹 در یک جلسه ۴۵ دقیقه‌ای قلیان، ممکن است به اندازه کشیدن ۱۰۰ نخ سیگار دود وارد بدن شود. 🔹 حتی قلیان‌های «بدون تنباکو» یا گیاهی هم مونوکسید کربن و مواد سرطان‌زا تولید می‌کنند. 🔹 ناس (نسوار) با سرطان دهان، مری و لوزالمعده (پانکراس) مرتبط است. فروش ناس در بریتانیا غیرقانونی است و معمولا در کیسه‌های بی‌برچسب و بدون هیچ هشدار سلامتی دست‌به‌دست می‌شود. 🔹 دود قلیان برای اطرافیان، از جمله بچه‌ها، هم خطرناک است. اگر قلیان یا ناس مصرف می‌کنید، به این نشانه‌ها توجه کنید و در صورت ادامه داشتن، با پزشک عمومی (GP) تماس بگیرید: ▪ زخم دهانی که بعد از ۳ هفته خوب نشده ▪ لکه سفید یا قرمز در دهان که از بین نمی‌رود ▪ توده در لب، دهان یا گردن ▪ سرفه‌ای که بیش از ۳ هفته طول کشیده ▪ گرفتگی صدا یا سختی در بلعیدن برای ترک، پزشک عمومی، داروخانه یا دندان‌پزشک می‌توانند کمک کنند. 🔸 اگر در لندن زندگی می‌کنید پشتیبانی رایگان ترک سیگار در دسترس است: stopsmokinglondon.com/suppor… 🔸 اطلاعات بیشتر: myhealthandcancerlondon.nhs.… @RMPartnersNHS #ItStillCounts
5
523
ناهمخوانی جنسیتی و نارسایی جنسیتی چیست؟ آشنایی با مفاهیم و تفاوت‌ها در سال ۲۰۲۲، سازمان جهانی بهداشت (WHO) با اجرایی شدن طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها، ویرایش یازدهم (ICD-11)، «ناهمخوانی جنسیتی» را از فصل اختلالات روانی خارج کرد و در فصل «شرایط مرتبط با سلامت جنسی» قرار داد. این تغییر یک پیام مهم داشت: ترنس بودن یا متفاوت بودن هویت جنسیتی یک فرد، به‌خودی‌خود بیماری روانی محسوب نمی‌شود. اما اگر فرد به‌دلیل تفاوت میان هویت جنسیتی و جنسیت ثبت‌شده هنگام تولد دچار رنج و ناراحتی شود، موضوعی به نام «نارسایی جنسیتی» مطرح می‌شود. بیایید این مفاهیم را از هم جدا کنیم. ۱. اول از همه: هویت جنسیتی یعنی چه؟ هویت جنسیتی (Gender Identity) احساس درونی هر فرد از جنسیت خودش است؛ اینکه خودش را زن، مرد، ترکیبی از این دو یا خارج از این دسته‌بندی‌ها می‌داند. بیشتر افراد هویت جنسیتی‌شان با جنسیتی که هنگام تولد برایشان ثبت شده هماهنگ است. به این افراد «سیس‌جندر» (Cisgender) گفته می‌شود. اما برای بعضی افراد این دو با هم هماهنگ نیستند. این افراد ممکن است خود را ترنس (Transgender) بدانند. برخی نیز خود را نه کاملاً زن و نه کاملاً مرد تعریف می‌کنند؛ این افراد ممکن است از اصطلاح «غیرباینری» (Non-binary) استفاده کنند. ۲. اینترسکس چیست و چه تفاوتی با ترنس بودن دارد؟ اینترسکس یا میان‌جنسی به افرادی گفته می‌شود که ویژگی‌های زیستی جنسی آن‌ها، مانند کروموزوم‌ها، هورمون‌ها، غدد جنسی یا اندام‌های تناسلی، با الگوهای معمول تعریف‌شده برای بدن زن یا مرد کاملاً مطابقت ندارد. این ویژگی‌ها ممکن است از بدو تولد قابل مشاهده باشند یا در دوران بلوغ و حتی بعدتر مشخص شوند. نکته مهم این است که اینترسکس بودن با ترنس بودن تفاوت دارد: 🔸 اینترسکس: به ویژگی‌های زیستی جنسی بدن مربوط است. 🔸 ترنس: به هویت جنسیتی فرد مربوط می‌شود؛ یعنی اینکه فرد خودش را از نظر جنسیتی چگونه می‌شناسد. بنابراین، اینترسکس بودن خودش به معنای ترنس بودن یا داشتن نارسایی جنسیتی نیست. افراد اینترسکس نیز، مانند دیگران، می‌توانند هویت‌های جنسیتی متفاوتی داشته باشند. ۳. ناهمخوانی جنسیتی چیست؟ ناهمخوانی جنسیتی (Gender Incongruence) به وضعیتی گفته می‌شود که هویت جنسیتی تجربه‌شده فرد با جنسیتی که هنگام تولد برای او ثبت شده، تفاوت قابل‌توجه و پایداری دارد. نکته مهم این است که این تفاوت لزوماً باعث ناراحتی روانی نمی‌شود. ممکن است فردی ترنس یا غیرباینری باشد، اما از هویت خود احساس ناراحتی یا پریشانی نداشته باشد. به همین دلیل سازمان جهانی بهداشت این وضعیت را از طبقه اختلالات روانی خارج کرده است. ۴. پس نارسایی جنسیتی چیست؟ نارسایی جنسیتی (Gender Dysphoria) اصطلاحی است که در روان‌پزشکی، به‌ویژه در راهنمای تشخیصی DSM-5-TR، برای توصیف ناراحتی یا پریشانی قابل‌توجه مرتبط با ناهمخوانی جنسیتی به کار می‌رود. این ناراحتی ممکن است از تفاوت میان هویت فرد و ویژگی‌های جسمی‌اش، یا از نحوه برخورد دیگران با هویت او ناشی شود. برای مثال، فرد ممکن است: ▪ از بعضی ویژگی‌های جسمی خود احساس ناراحتی شدید داشته باشد. ▪ تمایل داشته باشد ویژگی‌های جسمی مرتبط با جنسیت دیگری را داشته باشد. ▪ بخواهد با هویت جنسیتی خودش شناخته و خطاب شود. ▪ به‌دلیل این وضعیت در روابط اجتماعی، تحصیل، کار یا زندگی روزمره دچار مشکل شود. در DSM-5-TR برای تشخیص نارسایی جنسیتی، صرف تفاوت هویت جنسیتی کافی نیست؛ وجود ناراحتی یا اختلال قابل‌توجه در عملکرد زندگی نیز اهمیت دارد. پس این دو اصطلاح را نباید یکی دانست: 🔹 ناهمخوانی جنسیتی: تفاوت میان هویت جنسیتی و جنسیت ثبت‌شده هنگام تولد. 🔹 نارسایی جنسیتی: رنج و ناراحتی قابل‌توجه مرتبط با این ناهمخوانی. ۵. دو اشتباه رایج درباره هویت جنسیتی 🔸 اشتباه اول: هویت جنسیتی همان گرایش جنسی است. این دو کاملاً متفاوت‌اند. هویت جنسیتی پاسخ به این پرسش است: «من چه کسی هستم؟» گرایش جنسی (Sexual Orientation) به این موضوع مربوط می‌شود که فرد از نظر عاطفی یا جنسی به چه کسانی جذب می‌شود. بنابراین یک فرد ترنس می‌تواند دگرجنس‌گرا، همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا یا دارای گرایش دیگری باشد. 🔸 اشتباه دوم: هویت جنسیتی همان نوع پوشش و رفتار است. لباس، مدل مو، اسباب‌بازی یا علایق فرد به‌تنهایی هویت جنسیتی او را مشخص نمی‌کنند. پس پسری که عروسک دوست دارد یا دختری که لباس‌های به‌اصطلاح پسرانه می‌پوشد، لزوماً ترنس یا دچار نارسایی جنسیتی نیست. ۶. این وضعیت در نوجوانان و بزرگسالان چگونه تجربه می‌شود؟ تجربه افراد یکسان نیست، اما بعضی ممکن است: ▪ احساس کنند جنسیت ثبت‌شده هنگام تولد با هویت درونی‌شان هماهنگ نیست. ▪ بخواهند با هویت جنسیتی خود زندگی و از سوی دیگران شناخته شوند. ▪ از رشد یا وجود برخی ویژگی‌های جسمی مانند ریش، صدای بم، پستان یا اندام تناسلی احساس ناراحتی کنند. ▪ تمایل داشته باشند این ویژگی‌ها تغییر کنند یا کمتر دیده شوند. شدت و نوع این احساسات در افراد مختلف متفاوت است. همه افراد ترنس از بدن خود ناراضی نیستند و همه نیز تمایل به درمان پزشکی یا جراحی ندارند. ۷. نقش خانواده و جامعه در سلامت روان چیست؟ تجربه ناهمخوانی جنسیتی به‌تنهایی تمام وضعیت روانی فرد را توضیح نمی‌دهد. رد شدن از سوی خانواده، تمسخر، تبعیض، تهدید، آزار و نداشتن محیط امن می‌توانند فشار روانی زیادی ایجاد کنند. این فشارها ممکن است با اضطراب، افسردگی، انزوای اجتماعی و کاهش عزت‌نفس همراه باشند. به همین دلیل حمایت خانواده، دسترسی به خدمات سلامت روان و برخورد محترمانه با فرد اهمیت زیادی دارد. ۸. در کودکان چه باید بدانیم؟ علاقه کودک به لباس، بازی یا اسباب‌بازی‌هایی که معمولاً به جنسیت دیگری نسبت داده می‌شوند، به‌تنهایی نشانه ناهمخوانی جنسیتی نیست. کودکان ممکن است در روند رشد، علایق و شیوه بیان جنسیتی متفاوتی را تجربه کنند. آنچه اهمیت دارد، توجه به تجربه خود کودک، پایداری احساسات او، میزان ناراحتی احتمالی و تأثیر این وضعیت بر زندگی روزمره است. اگر کودک از بدن خود یا جنسیت ثبت‌شده هنگام تولد ناراحتی مداوم و قابل‌توجهی دارد، یا دچار اضطراب و افسردگی شده است، بهتر است با پزشک و متخصص سلامت روان کودک مشورت شود. هدف، شنیدن حرف کودک، ارزیابی دقیق نیازهای او و حمایت از سلامت جسمی و روانی اوست؛ نه تحمیل یک هویت یا نتیجه از پیش تعیین‌شده. ۹. آیا نارسایی جنسیتی درمان دارد؟ درمان یک نسخه ثابت برای همه نیست و به سن، شرایط فرد، نیازها و میزان ناراحتی او بستگی دارد. برای بعضی افراد، حمایت روان‌شناختی، مشاوره و برخورد پذیرا در خانواده و محیط اجتماعی کافی است. برخی بزرگسالان نیز ممکن است پس از ارزیابی تخصصی، گزینه‌هایی مانند موارد زیر را انتخاب کنند: ▪ گفتاردرمانی برای تغییر یا هماهنگ‌کردن ویژگی‌های صدا ▪ هورمون‌درمانی ▪ برخی جراحی‌های تطبیق جنسیت هیچ‌کدام از این روش‌ها برای همه افراد ضروری نیست و تصمیم‌گیری درباره آن‌ها باید آگاهانه و با بررسی فواید، خطرات و پیامدهای احتمالی انجام شود. یک هشدار مهم: مصرف خودسرانه هورمون‌ها یا تهیه آن‌ها از اینترنت می‌تواند خطرناک باشد. بعضی درمان‌های هورمونی ممکن است بر باروری اثر بگذارند؛ بنابراین پیش از شروع هر درمانی باید درباره پیامدهای آن با پزشک متخصص صحبت کرد. ترنس بودن به معنای بیمار بودن نیست. ناهمخوانی جنسیتی نیز لزوماً با رنج روانی همراه نیست. نارسایی جنسیتی زمانی مطرح می‌شود که این وضعیت با ناراحتی یا اختلال قابل‌توجه در زندگی فرد همراه باشد. شناخت درست این تفاوت‌ها کمک می‌کند به‌جای قضاوت و برچسب‌زدن، درباره سلامت، نیازها و کیفیت زندگی افراد دقیق‌تر صحبت کنیم. منابع: https://www.who[.]int/standards/classifications/frequently-asked-questions/gender-incongruence-and-transgender-health-in-the-icd https://www.nhs[.]uk/conditions/gender-dysphoria-and-incongruence/ https://www.psychiatry[.]org/patients-families/gender-dysphoria/what-is-gender-dysphoria https://www.england.nhs[.]uk/long-read/referral-pathway-for-children-and-young-peoples-gender-services-mental-health-services/
6
660
با سردتر شدن هوا، رطوبت محیط به شدت افت می‌کند و این مسئله می‌تواند منجر به خشکی، کشیدگی، خارش و حساسیت‌های پوستی شود. بهترین زمان برای زدن مرطوب‌کننده، بلافاصله بعد از حمام و دوش گرفتن است. برای حفظ شادابی و سلامت پوست در پاییز و زمستان، رعایت این نکات ممکن است مفید باشد:
2
13
432
پریود نامنظم فقط یک مسئله زنانه نیست؛ می‌تواند هشداری درباره سلامت قلب باشد! شاید فکر کنید نامنظم بودن قاعدگی فقط به هورمون‌ها یا سلامت دستگاه تناسلی مربوط است؛ اما پژوهش‌ها نشان می‌دهند الگوی قاعدگی می‌تواند سرنخ‌هایی درباره سلامت قلب و عروق هم به ما بدهد. ۱. ارتباط قاعدگی نامنظم با بیماری‌های قلبی چیست؟ مطالعات نشان داده‌اند زنانی که چرخه‌های قاعدگی نامنظم یا بسیار طولانی دارند، ممکن است در آینده با خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی روبه‌رو باشند. بیماری‌های قلبی‌عروقی شامل مشکلاتی مانند بیماری عروق کرونر، حمله قلبی و سکته مغزی هستند. البته این ارتباط به معنای آن نیست که هر فردی با پریود نامنظم حتماً به بیماری قلبی مبتلا خواهد شد. ۲. چرا ممکن است این ارتباط وجود داشته باشد؟ چرخه قاعدگی تحت تأثیر هورمون‌ها و عملکرد تخمدان‌ها قرار دارد. اختلال در این چرخه گاهی می‌تواند با شرایطی همراه باشد که بر سلامت قلب هم تأثیر می‌گذارند؛ از جمله: 🔸 سندرم متابولیک و چندغده‌ای تخمدان (PMOS) سندرم تخمدان پلی‌کیستیک سابق): می‌تواند با مقاومت به انسولین، اختلالات چربی خون و افزایش خطر مشکلات متابولیک همراه باشد. 🔸 اختلالات هورمونی: بعضی از آن‌ها ممکن است بر فشار خون، قند خون و سوخت‌وساز بدن اثر بگذارند. 🔸 اضافه‌وزن و مقاومت به انسولین: این عوامل هم می‌توانند با نامنظمی قاعدگی و هم با افزایش خطر بیماری‌های قلبی ارتباط داشته باشند. بنابراین، نامنظمی قاعدگی گاهی نشانه‌ای از شرایط زمینه‌ای مشترک است؛ نه لزوماً علت مستقیم بیماری قلبی. ۳. اولین پریود هم اهمیت دارد؟ بله. سن شروع اولین قاعدگی نیز در مطالعات به‌عنوان یکی از شاخص‌های مرتبط با سلامت آینده بررسی شده است. برای مثال، شروع بسیار زودهنگام یا دیرهنگام قاعدگی در برخی پژوهش‌ها با تفاوت در خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی در سال‌های بعد ارتباط داشته است. بااین‌حال، این ارتباط به‌تنهایی برای پیش‌بینی خطر قلبی یک فرد کافی نیست. ۴. چه زمانی باید نامنظمی قاعدگی را جدی بگیریم؟ اگر فاصله پریودها مرتباً کمتر از ۲۱ روز یا بیشتر از ۳۵ روز است، قاعدگی برای چند ماه قطع شده یا الگوی آن به‌طور قابل‌توجهی تغییر کرده، بهتر است با پزشک مشورت کنید. نامنظمی قاعدگی ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد؛ از جمله بارداری، استرس، تغییر وزن، اختلالات تیروئید، PMOS و تغییرات هورمونی. ۵. برای محافظت از سلامت قلب چه کار کنیم؟ ▪ فشار خون، قند خون و چربی خون را در صورت نیاز بررسی کنید. ▪ فعالیت بدنی منظم داشته باشید. ▪ رژیم غذایی متعادل و سرشار از سبزیجات، میوه و غلات کامل انتخاب کنید. ▪ از سیگار و دخانیات دوری کنید. ▪ در صورت داشتن پریود نامنظم، علت آن را با کمک پزشک بررسی کنید. قاعدگی فقط موضوعی مربوط به باروری نیست؛ الگوی آن می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره وضعیت سلامت عمومی بدن به ما بدهد. پس از صحبت درباره پریود نامنظم خجالت نکشید. این موضوع را با پزشک مطرح کنید؛ چون آنچه هر ماه تجربه می‌کنید، یا حتی تجربه نمی‌کنید، ممکن است سرنخ مهمی برای مراقبت بهتر از سلامت شما باشد. پریود نامنظم به‌تنهایی تشخیص بیماری قلبی نیست و به معنای ابتلای قطعی به آن هم نیست. هدف، شناسایی زودهنگام عوامل خطر و بررسی علت نامنظمی قاعدگی است.
1
3
16
1,671
چرا پاها بوی بد می‌گیرند و چطور از شر این بو خلاص شویم؟ گاهی حتی بعد از شستن پاها هم بوی ناخوشایندی از آن‌ها به مشام می‌رسد؛ مخصوصاً وقتی کفش را بعد از چند ساعت از پا درمی‌آوریم! 🔸 اما چرا پاها بو می‌گیرند؟ 🔸 آیا مقصر عرق است یا باکتری‌ها؟ 🔸 و مهم‌تر از همه، چطور می‌توانیم این بو را از بین ببریم؟ ۱. علت اصلی بوی بد پا چیست؟ پاها غدد عرق زیادی دارند. وقتی پا برای مدت طولانی داخل کفش و جوراب می‌ماند، محیط گرم و مرطوبی ایجاد می‌شود. باکتری‌های روی پوست در این شرایط ترکیبات موجود در عرق و سلول‌های مرده پوست را تجزیه می‌کنند و مواد بوداری می‌سازند. ۲. چه عواملی بوی پا را بیشتر می‌کنند؟ ▪ پوشیدن کفش‌های بسته و غیرقابل‌تنفس برای مدت طولانی ▪ عرق کردن زیاد پا ▪ پوشیدن جوراب مرطوب یا تکراری ▪ خشک نکردن فضای بین انگشتان پس از شست‌وشو ▪ فعالیت بدنی و ماندن طولانی‌مدت در کفش ▪ عفونت‌های قارچی یا بعضی مشکلات پوستی ۳. چطور بوی بد پا را کاهش دهیم؟ ✅ هر روز پاها را با آب و صابون بشویید. ✅ بعد از شست‌وشو، به‌خصوص بین انگشتان را کاملاً خشک کنید. ✅ جوراب را روزانه عوض کنید؛ اگر پا زیاد عرق می‌کند، زودتر آن را تعویض کنید. ✅ جوراب‌هایی انتخاب کنید که رطوبت را بهتر از پوست دور می‌کنند. ✅ کفش‌ها را یک روز در میان عوض کنید تا فرصت خشک شدن داشته باشند. ✅ از کفش‌های دارای تهویه مناسب استفاده کنید. ✅ کفی کفش را مرتب تمیز یا در صورت نیاز تعویض کنید. ۴. آیا ضدتعریق برای پا مفید است؟ بله. ضدتعریق‌های حاوی آلومینیوم کلراید می‌توانند میزان عرق پا را کاهش دهند. این محصولات با دئودورانت فرق دارند: دئودورانت بیشتر بو را می‌پوشاند یا کنترل می‌کند، اما ضدتعریق تولید عرق را کاهش می‌دهد. برای استفاده از محصولات قوی‌تر، دستور مصرف را رعایت کنید و در صورت تحریک پوست، مصرف را متوقف کنید. ۵. چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟ اگر با رعایت بهداشت و خشک نگه داشتن پاها، بو همچنان باقی می‌ماند یا همراه با خارش، پوسته‌ریزی، ترک، قرمزی، زخم یا تغییرات ناخن است، بهتر است بررسی شوید. گاهی عفونت قارچی یا باکتریایی عامل مشکل است و به درمان اختصاصی نیاز دارد. ۶. یک نکته مهم بوی بد پا لزوماً نشانه رعایت نکردن بهداشت نیست. تعریق زیاد، نوع کفش، شرایط محیطی و میکروب‌های طبیعی پوست هم می‌توانند در ایجاد آن نقش داشته باشند. با چند تغییر ساده در شست‌وشو، خشک کردن پا و انتخاب جوراب و کفش مناسب، معمولاً می‌توان این مشکل را تا حد زیادی کنترل کرد.
2
11
4,894
کبد چرب الکلی؛ بیماری خاموشی که ممکن است به سیروز برسد! کبد چرب ناشی از مصرف الکل در مراحل اولیه معمولاً هیچ علامتی ندارد. ممکن است فرد کاملاً احساس سلامتی کند، در حالی که چربی در کبدش در حال تجمع است. خبر خوب اینکه اگر آسیب در مراحل اولیه تشخیص داده شود، کبد معمولاً توانایی ترمیم خود را دارد. اما اگر مصرف الکل ادامه پیدا کند، آسیب ممکن است پیشرفت کند و به سیروز برسد. بیماری کبد ناشی از الکل (ARLD) معمولاً در سه مرحله توصیف می‌شود: ۱. کبد چرب؛ مرحله اول و معمولاً برگشت‌پذیر وقتی الکل به‌طور زیاد و منظم مصرف می‌شود، چربی در سلول‌های کبد تجمع پیدا می‌کند. این مرحله اغلب بدون علامت است؛ نه درد مشخصی وجود دارد و نه لزوماً فرد متوجه مشکلی می‌شود. خبر خوب اینکه با کنار گذاشتن الکل، کبد معمولاً می‌تواند بهبود پیدا کند. ۲. هپاتیت الکلی؛ التهاب و آسیب کبد اگر مصرف الکل ادامه پیدا کند، ممکن است کبد ملتهب و آسیب‌دیده شود. در این مرحله احتمال بروز علائمی مانند خستگی، تهوع، کاهش اشتها، درد شکم و زردی بیشتر است. بخشی از آسیب ممکن است با قطع الکل بهبود پیدا کند، اما در موارد شدید، بیماری می‌تواند خطرناک و حتی تهدیدکننده زندگی باشد. ۳. سیروز؛ آسیب و زخم دائمی کبد در این مرحله، بافت سالم کبد به‌تدریج با بافت زخمی جایگزین می‌شود. این آسیب معمولاً برگشت‌پذیر نیست و ممکن است عملکرد طبیعی کبد را مختل کند. با این حال، قطع الکل حتی در مرحله سیروز هم بسیار مهم است؛ چون می‌تواند از پیشرفت بیشتر بیماری جلوگیری کند و شانس زندگی را بهبود دهد. نکته مهم: همه افراد الزاماً این سه مرحله را به‌ترتیب طی نمی‌کنند و سرعت پیشرفت بیماری در افراد مختلف متفاوت است. ۴. چه کسانی بیشتر در خطرند؟ عوامل زیر می‌توانند خطر بیماری کبد ناشی از الکل را افزایش دهند: ▪ مصرف زیاد و منظم الکل ▪ اضافه‌وزن و چاقی ▪ دیابت، به‌خصوص نوع ۲ ▪ ابتلا به بیماری‌های کبدی دیگر، مانند هپاتیت C ▪ سابقه خانوادگی بیماری‌های مرتبط با الکل یک نکته مهم: زنان ممکن است با مصرف مقدار کمتری الکل و در مدت کوتاه‌تری نسبت به مردان دچار آسیب کبدی شوند. ۵. نشانه‌های بیماری چیست؟ در مراحل اولیه ممکن است هیچ علامتی وجود نداشته باشد. اما با پیشرفت آسیب، ممکن است این نشانه‌ها ظاهر شوند: ▪ خستگی و بی‌حالی ▪ کاهش اشتها و کاهش وزن ناخواسته ▪ تهوع و استفراغ ▪ درد یا ناراحتی در قسمت بالای شکم، به‌خصوص سمت راست در مراحل پیشرفته‌تر ممکن است با این علائم روبه‌رو شویم: ▪ زرد شدن پوست یا سفیدی چشم ▪ ورم شکم و پاها ▪ لرزش دست‌ها ▪ استفراغ خونی یا مدفوع سیاه ▪ گیجی و اختلال در تمرکز و حافظه ۶. چقدر الکل کم‌خطر محسوب می‌شود؟ توصیه NHS برای کاهش خطرات مصرف الکل این است که اگر الکل می‌نوشید، بیشتر از ۱۴ واحد در هفته مصرف نکنید و این مقدار را در دست‌کم ۳ روز پخش کنید. برای درک بهتر: 🔸 یک شات کوچک ۲۵ میلی‌لیتری مشروب ۴۰ درصدی = ۱ واحد 🔸 یک پاینت آبجوی قوی ۵.۲ درصدی = حدود ۳ واحد 🔸 یک بطری ۷۵۰ میلی‌لیتری شراب ۱۳.۵ درصدی = حدود ۱۰ واحد اما حواستان باشد: ۱۴ واحد هدف مصرف یا مقدار کاملاً بی‌خطر نیست. هرچه کمتر بنوشید، خطر آسیب کمتر است. ۷. یک هشدار بسیار مهم درباره ترک الکل اگر مدت طولانی الکل زیادی مصرف کرده‌اید و به آن وابسته شده‌اید، ناگهان نوشیدن را قطع نکنید. ترک ناگهانی در افراد وابسته ممکن است باعث تشنج، توهم و هذیان شود و حتی جان فرد را به خطر بیندازد. قبل از ترک، با پزشک یا مرکز تخصصی درمان وابستگی به الکل مشورت کنید تا در صورت نیاز، ترک تحت مراقبت پزشکی انجام شود. ۸. چه زمانی باید فوراً کمک پزشکی بگیریم؟ ⚠️ اگر هرکدام از این علائم را دارید، با اورژانس تماس بگیرید یا به بخش اورژانس مراجعه کنید: ▪ استفراغ خونی ▪ مدفوع سیاه و چسبناک ▪ گیجی ناگهانی یا خواب‌آلودگی غیرعادی ▪ درد شکم یا تنگی نفس همراه با نگرانی از آسیب کبدی زردی پوست یا چشم نیز نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است. منتظر نمانید تا علائم شدیدتر شوند. کبد توانایی قابل‌توجهی برای ترمیم خود دارد، اما این توانایی نامحدود نیست. کبد چرب ناشی از الکل معمولاً برگشت‌پذیر است، التهاب کبد ممکن است تا حدی بهبود پیدا کند، اما سیروز معمولاً آسیب دائمی ایجاد می‌کند. اگر درباره مصرف الکل خود یا یکی از نزدیکانتان نگران هستید، صحبت با پزشک اولین قدم است. تشخیص می‌تواند با بررسی سابقه مصرف، آزمایش خون و تصویربرداری آغاز شود. منتظر درد و زردی نمانید؛ بیماری کبدی ممکن است مدت‌ها بدون علامت پیشرفت کند. منابع: - NHS – Alcohol-related liver disease: https://www.nhs[.]uk/conditions/alcohol-related-liver-disease-arld/ - NHS – Alcohol-use disorder: https://www.nhs[.]uk/conditions/alcohol-use-disorder/ - NHS – Alcohol units: https://www.nhs[.]uk/Live-well/alcohol-advice/calculating-alcohol-units
12
1,737
در سال ۲۰۲۲، پژوهشگران کانادایی ۱۰۰ ویدیوی پربازدید ADHD را در تیک‌تاک بررسی کردند. هر ویدیو به‌طور میانگین نزدیک ۳ میلیون بار دیده شده بود. ۵۲ درصد ویدیوها اطلاعات گمراه‌کننده داشتند. فقط ۱۱ درصدشان را متخصصان سلامت ساخته بودند، و همین ویدیوها دقیق‌تر و مفیدتر بودند.
یک استارتاپ در سان‌فرانسیسکو می‌خواست یک میلیارد دلار ارزش پیدا کند. فکر می‌کرد راهش را پیدا کرده: قانع کردن میلیون‌ها آمریکایی که ADHD دارند. این داستان شرکت Done است 👇 ۱. ایده سال‌های کرونا بود. مردم در خانه کار می‌کردند، برنامه روزانه‌شان به هم ریخته بود و تمرکز خیلی‌ها پایین آمده بود. شرکت Done یک مدل ساده داشت: ماهانه حق اشتراک بده، یک ویزیت آنلاین کوتاه داشته باش، تشخیص ADHD بگیر، و «آدرال» هر ماه خودکار برایت تمدید شود. «آدرال» یک داروی محرک از خانواده آمفتامین‌هاست که برای درمان ADHD و نارکولپسی (حمله‌های خواب) تجویز می‌شود و چون احتمال سوءمصرف و وابستگی دارد، فقط با نسخه پزشک داده می‌شود. هدف «روتیا هی»، بنیان‌گذار شرکت، روشن بود: ارزش یک میلیارد دلاری. و برای رسیدن به آن، کاربر بیشتر لازم بود. ۲. تبلیغات شرکت Done بیش از ۴۰ میلیون دلار خرج تبلیغ در شبکه‌های اجتماعی کرد. بیشترش در تیک‌تاک، اینستاگرام و فیسبوک. تبلیغ‌ها شبیه تبلیغ نبودند. ویدیوهای کوتاهی بودند با بازیگران جوان، آهنگ‌های ترند و قالب‌های ویروسی تیک‌تاک. دقیقاً شبیه ویدیوهای معمولی که هر روز در فید می‌بینیم. داستان‌شان هم معمولاً یکی بود: یک جوان که تازه «کشف کرده» ADHD دارد. در یکی از تبلیغ‌ها، سازنده ویدیو می‌گفت تا وقتی دوست‌دخترش او را وادار به گرفتن تست یک‌دقیقه‌ای Done نکرده بود، نمی‌دانست ADHD دارد. همه‌چیز هم به یک تست ختم می‌شد. یک «ارزیابی رایگان یک‌دقیقه‌ای». Done ادعا می‌کرد «۶ سؤال کافی است» تا معلوم شود می‌تواند کمک‌تان کند. بعد از تست، شما را به پزشک وصل می‌کرد و قدم بعدی، تشخیص و دارو بود. هزینه‌اش؟ حدود ۲۰۰ دلار برای ماه اول و بعد ماهی ۷۹ دلار. در یکی از تبلیغ‌ها، یک نوجوان ۱۸ ساله اضطراب، افسردگی، عقب ماندن از کارها و «تنبلی» را علائم ADHD معرفی می‌کرد. علائمی که دلیل‌های زیادی دارند، نه فقط ADHD. طبق اسناد دادگاه، این تبلیغ‌ها کسانی را هدف گرفته بودند که افسردگی یا اضطراب داشتند، یا فقط به خاطر بالا رفتن سن یا کار از خانه حواس‌پرت شده بودند، و به آن‌ها القا می‌کردند که ADHD دارند و آدرال راه‌حل است. ۳. ماشین تجویز در Done، ویزیت اول نصف یک معاینه معمول طول می‌کشید. به پزشکان فشار می‌آوردند که در همان جلسه اول ADHD تشخیص بدهند. پزشکانی که همراهی نمی‌کردند استخدام نمی‌شدند یا اخراج می‌شدند. به آن‌هایی که هر ۳۰ ثانیه یک نسخه امضا می‌کردند، ماهانه تا ۶۰ هزار دلار پرداخت می‌شد. بعد از تشخیص اول، تمدید خودکار شروع می‌شد. بعضی بیماران سال‌ها هیچ پزشکی را ندیدند. طبق شواهد دادگاه، نسخه‌ها حتی وقتی بیمار در بستری اجباری روانپزشکی بود، یا بعد از فوت بیمار هم تمدید می‌شدند. ۴. مدیر بالینی «دیوید برادی»، مدیر بالینی شرکت، به‌تنهایی برای ۶,۵۵۹ نفر نزدیک ۴۰۰ هزار قرص محرک تجویز کرد. آدم‌هایی که هرگز ندیده بود و حتی پرونده‌شان را نخوانده بود. خودش گفته بود هر تمدید برایش «فقط ۳۰ ثانیه» طول می‌کشد. طبق شواهد دادگاه، او این داروهای اعتیادآور را برای کارمندان به «آب‌نبات» تشبیه کرده بود و پزشکان را به این تشویق می‌کرد که معیارهای استاندارد تشخیص ADHD را نادیده بگیرند. ۵. هشدارهایی که شنیده نشد مدیران بالینی بارها به رهبران شرکت هشدار دادند که این کار «عواقب قانونی» دارد. طبق شواهد دادگاه، «روتیا هی» در جواب گفته بود برای «اولین کسی که دستگیر شود» یک ماشین لوکس می‌خرد. سه مادر در دادگاه شهادت دادند که بارها به Done گفته بودند فرزندشان دچار روان‌پریشی ناشی از آدرال یا اختلال دوقطبی شده است. شرکت به تجویز ادامه داد. ۶. فرار وقتی رسانه‌ها و داروخانه‌های زنجیره‌ای سراغ Done آمدند، شرکت یک شرکت دیگر ساخت تا محدودیت داروخانه‌ها را دور بزند. وقتی تحقیقات فدرال شروع شد، «روتیا هی» کارمندان را به پیام‌رسان‌های رمزنگاری‌شده منتقل کرد، پیام‌های ناپدیدشونده را فعال کرد و دستور حذف اسناد را داد. عملیات شرکت را به چین منتقل کرد و میلیون‌ها دلار را به خارج فرستاد. در لپ‌تاپش درباره کشورهایی که مجرم را به آمریکا تحویل نمی‌دهند جستجو کرده و از نتیجه اسکرین‌شات گرفته بود. در فوریه ۲۰۲۳، مأموران او را در راه فرودگاه، پیش از پرواز به هنگ‌کنگ، متوقف کردند و پاسپورتش را گرفتند. چند ماه بعد، پنهانی یک سند سفر چینی گرفت. سرانجام در ژوئن ۲۰۲۴ دستگیر شد و به خاطر ریسک فرار، تا زمان دادگاه در بازداشت ماند. ۷. پایان در نوامبر ۲۰۲۵، هیئت منصفه فدرال هر دو را مجرم شناخت. در کل بیش از ۳۷ میلیون قرص آدرال و داروهای محرک دیگر از طریق Done تجویز شده بود. بیمه‌ها، از جمله Medicare و Medicaid، بیش از ۱۲ میلیون دلار پرداخته بودند. در ژوئیه ۲۰۲۶، «روتیا هی» به ۶ سال زندان و «دیوید برادی» به ۲ سال زندان محکوم شدند. هر کدام هم ۱ میلیون دلار جریمه شدند. چرا این داستان برای ما مهم است؟ ۳۷ میلیون قرص. هزاران نفر که شاید هرگز ADHD نداشتند. همه‌اش با یک ویدیوی ۳۰ ثانیه‌ای و یک تست ۶ سؤالی شروع شد. بله، ADHD واقعی است و تشخیصش می‌تواند زندگی را عوض کند. اما تشخیص واقعی از تاریخچه کودکی، گفت‌وگوی کامل و رد کردن علت‌های دیگر می‌آید، نه از الگوریتم شبکه‌های اجتماعی. دفعه بعد که ویدیویی در چند ثانیه به شما گفت «تو ADHD داری»، شاید ارزش داشته باشد یک لحظه مکث کنید و بپرسید چه کسی از این جمله سود می‌برد. منابع: justice[.]gov/opa/pr/founderceo-and-clinical-president-digital-health-company-convicted-100m-adderall https://www.justice[.]gov/criminal/criminal-vns/case/united-states-v-ruthia-he-aka-rujia-he-and-david-brody fiercehealthcare[.]com/health-tech/founder-telehealth-startup-done-sentenced-six-years-prison-adderall-fraud-scheme mediamatters[.]org/tiktok/tiktok-enabling-predatory-adhd-advertisers-target-young-users mediamatters[.]org/tiktok/executives-adhd-startup-were-charged-fraud-tiktok-and-meta-are-still-hosting-its-ads chadd[.]org/adhd-in-the-news/google-tiktok-ban-ads-from-adhd-telehealth-company-amid-federal-probe/
5
265
«۴ تِ» دیابت نوع ۱: چهار نشانه‌ای که هر پدر و مادری بهتر است بشناسد در انگلستان و ولز، از هر چهار کودکی که دیابت نوع ۱ در آن‌ها تشخیص داده می‌شود، بیش از یک نفر زمانی تشخیص می‌گیرد که کارش به کتواسیدوز دیابتی (DKA) کشیده است. DKA یک وضعیت اورژانسی است. در کودکان کوچک‌تر این وضعیت حتی بیشتر دیده می‌شود. بیشتر این کودکان پیش از آن نشانه داشتند. نشانه‌هایی که با چهار «ت» راحت در ذهن می‌مانند: ۱. توالت: زیاد دستشویی رفتن، شب‌ادراری بعد از مدتی خشک بودن، یا پوشک‌هایی که سنگین‌تر از همیشه‌اند ۲. تشنگی: تشنگی غیرعادی، و در نوزادان شیر خوردن بیشتر از همیشه ۳. توانِ کم: خستگی و بی‌حالی بیشتر از معمول ۴. تنِ لاغر: کم شدن وزن بدون دلیل روشن چرا؟ در دیابت نوع ۱ بدن انسولین نمی‌سازد. قند در خون می‌ماند و کلیه‌ها آن را همراه آب زیاد دفع می‌کنند، برای همین کودک زیاد ادرار می‌کند و تشنه می‌شود. بدن که نمی‌تواند از قند استفاده کند، سراغ چربی و عضله می‌رود و وزن کم می‌شود. سوختن چربی ماده‌ای به نام کتون می‌سازد. وقتی کتون در خون جمع شود، خون اسیدی می‌شود و همراه با کم‌آبی شدید، کار اندام‌های بدن به هم می‌ریزد. کودک دچار استفراغ و درد شکم می‌شود، نفس‌هایش تند و عمیق می‌شود چون بدن می‌خواهد اسید را بیرون بدهد، و کم‌کم خواب‌آلود و گیج می‌شود. این همان کتواسیدوز دیابتی (DKA) است که معمولاً طی حدود ۲۴ ساعت شکل می‌گیرد (و گاهی سریع‌تر) . یک وضعیت اورژانسی است. لازم نیست هر چهار نشانه با هم باشند. حتی یکی کافی است که همان روز به پزشک مراجعه کنید و آزمایش قند خون با انگشت بخواهید. تاری دید هم ممکن است دیده شود. زخم‌هایی که دیر خوب می‌شوند یا عفونت‌های مکرر هم گاهی هستند، اما نشانه‌های اصلی همان چهار «ت» است. ⚠️ اگر کودک این نشانه‌ها را دارد، فوراً با اورژانس تماس بگیرید یا به اورژانس بروید: 🔸 درد شکم 🔸 تهوع یا استفراغ 🔸 نفس‌های تند و عمیق 🔸 خواب‌آلودگی یا گیجی غیرعادی 🔸 بوی میوه‌ای دهان دیابت نوع ۱ تقصیر پدر و مادر نیست و از شیرینی خوردن هم نمی‌آید. یک بیماری خودایمنی است که در هر سنی ممکن است شروع شود. این پست را برای پدر و مادرهایی که می‌شناسید بفرستید.
9
804
۳ نوع اصلی مشکلات انزال عبارتند از: ۱. انزال زودرس ۲. تاخیر در انزال ۳. انزال رتروگراد (زمانی رخ می‌دهد که منی به جای عبور از مجرای ادرار، به سمت مثانه برمی‌گردد.) درباره موارد ۲ و ۳ جداگانه مطلب خواهیم نوشت.
زودانزالی؛ چرا اتفاق می‌افتد و چطور درمان می‌شود؟ زودانزالی یکی از شایع‌ترین مشکلات جنسی مردان است؛ اما به‌دلیل خجالت و نگرانی از قضاوت دیگران، بسیاری درباره آن صحبت نمی‌کنند یا برای درمانش سراغ پزشک نمی‌روند. یک نکته مهم: زودانزالی فقط به معنی کوتاه بودن زمان رابطه نیست. توانایی کنترل انزال و میزان ناراحتی و نارضایتی ناشی از آن هم اهمیت دارد. بیایید ببینیم زودانزالی چیست، چرا اتفاق می‌افتد و چه راه‌هایی برای درمان آن وجود دارد. ۱.۱. انزال چطور اتفاق می‌افتد؟ چرخه پاسخ جنسی معمولاً شامل میل، تحریک، ارگاسم و بازگشت بدن به حالت عادی است. از نظر فیزیولوژیک، انزال دو مرحله اصلی دارد: 🔸 ترشح: مایع منی از مجاری تولیدکننده به بخش ابتدایی مجرای ادرار منتقل می‌شود. 🔸 خروج: انقباض‌های هماهنگ عضلات لگن، مایع منی را از مجرای ادرار به بیرون هدایت می‌کنند. ارگاسم، احساس لذت جنسی است که معمولاً هم‌زمان با انزال اتفاق می‌افتد، اما از نظر فیزیولوژیک با آن یکسان نیست. پیام‌رسان عصبی سروتونین در تنظیم زمان انزال نقش مهمی دارد، اما تنها عامل کنترل‌کننده آن نیست. ۲.۱. زودانزالی دقیقاً چیست؟ بر اساس تعریف انجمن بین‌المللی پزشکی جنسی (ISSM)، زودانزالی سه ویژگی اصلی دارد: ▪ انزال خیلی زودتر از زمان مورد انتظار اتفاق می‌افتد. ▪ فرد نمی‌تواند انزال را در بیشتر دفعات به تأخیر بیندازد. ▪ این موضوع باعث ناراحتی، اضطراب، کلافگی یا مشکلات رابطه‌ای می‌شود. در تعریف رایج برای رابطه واژینال: 🔸 زودانزالی مادام‌العمر: یعنی فرد از همان نخستین تجربه‌های جنسی، معمولاً پیش از دخول یا در کمتر از یک دقیقه پس از دخول، دچار انزال می‌شود و نمی‌تواند آن را به تأخیر بیندازد. 🔸 زودانزالی اکتسابی: کاهش قابل‌توجه زمان انزال نسبت به گذشته، که در بسیاری از موارد به حدود ۳ دقیقه یا کمتر می‌رسد. این زمان‌ها معیارهای بالینی هستند، نه یک قانون ثابت برای همه انواع رابطه جنسی. ۳.۱. چهار نوع زودانزالی داریم 🔸 مادام‌العمر: از نخستین تجربه‌های جنسی وجود داشته است. 🔸 اکتسابی: فرد قبلاً کنترل طبیعی داشته، اما بعداً دچار مشکل شده است. 🔸 متغیر: گاهی انزال زودتر اتفاق می‌افتد، اما این اتفاق دائمی نیست و می‌تواند بخشی از تغییرات طبیعی عملکرد جنسی باشد. 🔸 ذهنی: فرد تصور می‌کند زودانزالی دارد، درحالی‌که زمان انزال ممکن است در محدوده معمول باشد؛ مشکل بیشتر به انتظارات یا نگرانی درباره عملکرد جنسی مربوط است. دو نوع آخر لزوماً به معنای وجود مشکلات جنسی نیستند. ۴.۱. زمان طبیعی انزال چقدر است؟ برای زمان رابطه جنسی یک عدد ایده‌آل و یکسان وجود ندارد. مطالعات نشان داده‌اند زمان انزال در افراد مختلف تفاوت زیادی دارد. بنابراین صرفاً کوتاه بودن زمان رابطه به معنای زودانزالی نیست. مهم این است که آیا فرد کنترل کافی دارد و آیا این مسئله باعث ناراحتی و اختلال در زندگی جنسی او شده است یا نه. ۵.۱. چرا زودانزالی اتفاق می‌افتد؟ علت آن همیشه مشخص نیست و معمولاً ترکیبی از عوامل زیستی و روان‌شناختی در آن نقش دارند. در زودانزالی مادام‌العمر، تفاوت‌های ژنتیکی و نحوه عملکرد مسیرهای عصبی، به‌ویژه سیستم سروتونین، مطرح هستند. در نوع اکتسابی، عوامل مختلفی می‌توانند دخیل باشند: ▪ اضطراب عملکرد جنسی و استرس ▪ مشکلات عاطفی یا رابطه‌ای ▪ اختلال نعوظ ▪ التهاب پروستات یا مشکلات ادراری ▪ پرکاری تیروئید ▪ بعضی بیماری‌های زمینه‌ای و مشکلات متابولیک به همین دلیل، پیدا کردن علت اصلی در انتخاب درمان اهمیت زیادی دارد. ۶.۱. پزشک چطور زودانزالی را تشخیص می‌دهد؟ تشخیص بیشتر بر اساس گفت‌وگو درباره سابقه و عملکرد جنسی انجام می‌شود. پزشک معمولاً درباره این موارد سؤال می‌کند: ▪ مدت زمان انزال و میزان کنترل آن ▪ اینکه مشکل از ابتدا وجود داشته یا به‌تازگی شروع شده است ▪ میزان ناراحتی فرد و تأثیر آن بر رابطه ▪ وضعیت نعوظ ▪ سابقه بیماری‌ها و داروهای مصرفی ممکن است معاینه جسمی هم لازم باشد. آزمایش خون یا بررسی هورمونی برای همه ضروری نیست و بر اساس علائم و یافته‌های پزشکی درخواست می‌شود. ۲- پزشک ممکن است چه درمان‌هایی پیشنهاد کند؟ ۱.۲. روش‌های رفتاری و روان‌شناختی یکی از روش‌های شناخته‌شده، تکنیک «شروع و توقف» (Start-Stop) است. در این روش، تحریک جنسی را تا نزدیک شدن به انزال ادامه می‌دهیم، سپس متوقف می‌کنیم تا شدت احساس کاهش یابد و بعد دوباره شروع می‌کنیم. روش دیگر، تکنیک فشار (Squeeze) است که در آن با نزدیک شدن به انزال، تحریک متوقف می‌شود و برای مدت کوتاهی فشار ملایمی به ناحیه زیر سر آلت وارد می‌شود. سکس‌تراپی، مشاوره فردی یا زوج‌درمانی نیز می‌توانند به کاهش اضطراب، افزایش اعتمادبه‌نفس و بهبود ارتباط کمک کنند. این روش‌ها به تمرین نیاز دارند و میزان اثربخشی آن‌ها در افراد مختلف متفاوت است. ۲.۲. داروهای تأخیری و بی‌حس‌کننده‌ها چند گروه دارویی برای درمان زودانزالی استفاده می‌شوند: ۱.۲.۲. بی‌حس‌کننده‌های موضعی: اسپری یا کرم حاوی لیدوکائین و پریلوکائین حساسیت سر آلت را کاهش می‌دهد و می‌تواند زمان انزال را افزایش دهد. باید طبق دستور استفاده شوند؛ چون ممکن است به شریک جنسی منتقل شوند و باعث کاهش حس شوند. استفاده از کاندوم یا شست‌وشوی باقی‌مانده دارو می‌تواند از این مشکل جلوگیری کند. ۲.۲.۲. داروهای SSRI: داروهایی مانند پاروکستین، سرترالین و فلوکستین که در اصل ضدافسردگی هستند، می‌توانند انزال را به تأخیر بیندازند. این داروها برای زودانزالی معمولاً خارج از کاربرد رسمی دارو تجویز می‌شوند. ۳.۲.۲. داپوکستین ( با نام تجاری Priligy): دارویی از خانواده SSRI است که برای مصرف هنگام نیاز و درمان زودانزالی در بریتانیا مجوز دارد. ۴.۲.۲. کلومیپرامین: داروی ضدافسردگی دیگری است که در بعضی موارد برای این مشکل استفاده می‌شود. ۵.۲.۲. ترامادول: در بعضی موارد می‌تواند زمان انزال را افزایش دهد، اما به‌دلیل ماهیت شبه‌افیونی، خطر وابستگی و عوارض دیگر، درمان خط اول محسوب نمی‌شود و فقط در موارد منتخب و تحت نظر پزشک مطرح است. این داروها ممکن است عوارضی مانند تهوع، سرگیجه، خستگی یا تغییر میل جنسی داشته باشند و باید با نظر پزشک مصرف شوند. ۳.۲. اگر اختلال نعوظ هم داشته باشیم چه؟ گاهی اضطراب ناشی از دشواری در ایجاد یا حفظ نعوظ باعث می‌شود فرد برای حفظ نعوظ عجله کند و زودتر انزال داشته باشد. در این شرایط، درمان اختلال نعوظ اهمیت زیادی دارد. داروهایی مانند سیلدنافیل (ویاگرا) و تادالافیل (سیالیس) ممکن است در برنامه درمانی بعضی افراد نقش داشته باشند، اما برای همه افرادی که دچار زودانزالی هستند، ضروری نیستند. ۴.۲. درمان‌های کمتر شناخته‌شده روش‌هایی مانند طب سوزنی، یوگا، تزریق بوتاکس و جراحی اعصاب آلت نیز مطرح شده‌اند، اما شواهد کافی برای توصیه معمول آن‌ها وجود ندارد. ۵.۲. نقش ورزش و تمرین‌های کف لگن ورزش منظم و حفظ وزن مناسب برای سلامت عمومی و عملکرد جنسی مفید هستند، اما نباید آن‌ها را درمان قطعی زودانزالی بدانیم. تمرین‌های کف لگن و کگل ممکن است برای بعضی افراد مفید باشند، اما تقویت عضلات همیشه راه‌حل نیست؛ گاهی عضلات کف لگن بیش از حد منقبض‌اند و به تمرین‌های آرام‌سازی و هماهنگی نیاز دارند. فیزیوتراپی تخصصی کف لگن در بعضی موارد می‌تواند کمک‌کننده باشد. * نکته: متوقف کردن جریان ادرار فقط ممکن است برای شناسایی اولیه عضلات کف لگن کمک کند؛ نباید این کار را به‌طور مکرر هنگام ادرار انجام داد. زودانزالی یک مشکل شایع و قابل‌درمان است. لازم نیست به‌خاطر آن احساس خجالت یا شکست داشته باشیم. درمان مناسب برای همه یکسان نیست؛ گاهی تکنیک‌های رفتاری کافی‌اند و گاهی ترکیبی از دارو، سکس‌تراپی و درمان مشکلات زمینه‌ای لازم است. اگر این مشکل مداوم است، باعث ناراحتی شده یا به‌تازگی شروع شده، صحبت با پزشک عمومی یا متخصص اورولوژی قدم خوبی است. همچنین می‌توانید ویدیوی ما در مورد انزال زودرس را هم ببینید. لینکش را در منشن‌ها قرار می‌دهیم. این مطلب صرفاً با هدف افزایش آگاهی تهیه شده و جایگزین تشخیص و توصیه پزشکی نیست؛ برای ارزیابی و انتخاب روش درمان، با پزشک یا متخصص مشورت کنید. منابع: - NHS: https://www.nhs[.]uk/conditions/Ejaculation-problems/ - European Association of Urology: uroweb[.]org/guidelines/sexual-and-reproductive-health/chapter/disorders-of-ejaculation - American Urological Association: auanet[.]org/guidelines-and-quality/guidelines/disorders-of-ejaculation
1
10
9,538
شاید اکسیر جوانی وجود نداشته نباشد، اما برای سریع پیر شدن یک راه تضمینی هست: سیگار. سیگار فقط به قلب، ریه و باروری آسیب نمی‌زند؛ پوست، مو و دندان‌ها را طوری تغییر می‌دهد که سال‌ها پیرتر از سن‌تان به نظر برسید. این دو نفر دوقلوهای همسانند. به نظرتون کدوم سیگاریه؟ A یا B؟
وقتی صحبت از مصرف تنباکو می‌شود، خیلی‌ها بلافاصله به سیگار فکر می‌کنند و مصرف گاه‌به‌گاه قلیان در دورهمی‌ها یا استفاده از ناس را جدا از آن می‌دانند. اما واقعیت این است که بدن ما میان این‌ها فرقی نمی‌گذارد؛ هر شکلی از تنباکو حاوی مواد سرطان‌زا است و خطر ابتلا به انواع سرطان را افزایش می‌دهد. 🔹 نگاهی دقیق‌تر به انواع تنباکو: ۱. سیگار: دود سیگار حاوی بیش از پنج هزار ماده شیمیایی است که دست‌کم هفتاد تای آن‌ها سرطان‌زا هستند و با حداقل شانزده نوع سرطان از جمله ریه، دهان، گلو، مثانه و روده ارتباط مستقیم دارند. ۲. قلیان: طعم و بوی میوه‌ای ممکن است فریبنده باشد، اما یک نشست چهل‌وپنج دقیقه‌ای قلیان می‌تواند معادل ورود دود صد نخ سیگار به بدن باشد. قلیان خطر سرطان ریه را دست‌کم دو برابر می‌کند و حتی مدل‌های به اصطلاح «بدون تنباکو» یا گیاهی نیز مونوکسید کربن و مواد سرطان‌زا تولید می‌کنند. دود قلیان همچنین سلامت اطرافیان و کودکان را به خطر می‌اندازد. ۳. ناس (نسوار): به دلیل نداشتن دود، تصور می‌شود بی‌خطر است، اما چون از تنباکو ساخته شده با سرطان‌های دهان، مری و لوزالمعده در ارتباط است. از آنجا که فروش آن قانونی نیست، در بسته‌بندی‌های بدون برچسب و بدون هشدار دست‌به‌دست می‌شود. 🔹 نشانه‌های هشداردهنده‌ای که نباید نادیده بگیرید: 🔸 زخم دهانی که بعد از سه هفته خوب نشده است. 🔸 وجود لکه‌های سفید یا قرمز در محیط دهان. 🔸 هرگونه توده در لب، دهان یا گردن. 🔸 سرفه‌ای که بیش از سه هفته طول کشیده است. 🔸 گرفتگی مداوم صدا یا سختی در بلع و قورت دادن. مشاهده این نشانه‌ها لزوماً به معنای ابتلای قطعی به سرطان نیست، اما لازم است در اسرع وقت با پزشک عمومی (GP) مشورت کنید. تشخیص زودهنگام، روند درمان را مؤثرتر می‌کند. پزشک عمومی، داروخانه و دندان‌پزشک می‌توانند راهنمای شما باشند و خدمات رایگان ترک در دسترس شماست. 🔸 اگر در لندن زندگی می‌کنید پشتیبانی رایگان ترک سیگار در دسترس است: stopsmokinglondon.com 🔸 اطلاعات بیشتر: myhealthandcancerlondon.nhs.… @RMPartnersNHS #ItStillCounts
1
7
1,161
زودانزالی؛ چرا اتفاق می‌افتد و چطور درمان می‌شود؟ زودانزالی یکی از شایع‌ترین مشکلات جنسی مردان است؛ اما به‌دلیل خجالت و نگرانی از قضاوت دیگران، بسیاری درباره آن صحبت نمی‌کنند یا برای درمانش سراغ پزشک نمی‌روند. یک نکته مهم: زودانزالی فقط به معنی کوتاه بودن زمان رابطه نیست. توانایی کنترل انزال و میزان ناراحتی و نارضایتی ناشی از آن هم اهمیت دارد. بیایید ببینیم زودانزالی چیست، چرا اتفاق می‌افتد و چه راه‌هایی برای درمان آن وجود دارد. ۱.۱. انزال چطور اتفاق می‌افتد؟ چرخه پاسخ جنسی معمولاً شامل میل، تحریک، ارگاسم و بازگشت بدن به حالت عادی است. از نظر فیزیولوژیک، انزال دو مرحله اصلی دارد: 🔸 ترشح: مایع منی از مجاری تولیدکننده به بخش ابتدایی مجرای ادرار منتقل می‌شود. 🔸 خروج: انقباض‌های هماهنگ عضلات لگن، مایع منی را از مجرای ادرار به بیرون هدایت می‌کنند. ارگاسم، احساس لذت جنسی است که معمولاً هم‌زمان با انزال اتفاق می‌افتد، اما از نظر فیزیولوژیک با آن یکسان نیست. پیام‌رسان عصبی سروتونین در تنظیم زمان انزال نقش مهمی دارد، اما تنها عامل کنترل‌کننده آن نیست. ۲.۱. زودانزالی دقیقاً چیست؟ بر اساس تعریف انجمن بین‌المللی پزشکی جنسی (ISSM)، زودانزالی سه ویژگی اصلی دارد: ▪ انزال خیلی زودتر از زمان مورد انتظار اتفاق می‌افتد. ▪ فرد نمی‌تواند انزال را در بیشتر دفعات به تأخیر بیندازد. ▪ این موضوع باعث ناراحتی، اضطراب، کلافگی یا مشکلات رابطه‌ای می‌شود. در تعریف رایج برای رابطه واژینال: 🔸 زودانزالی مادام‌العمر: یعنی فرد از همان نخستین تجربه‌های جنسی، معمولاً پیش از دخول یا در کمتر از یک دقیقه پس از دخول، دچار انزال می‌شود و نمی‌تواند آن را به تأخیر بیندازد. 🔸 زودانزالی اکتسابی: کاهش قابل‌توجه زمان انزال نسبت به گذشته، که در بسیاری از موارد به حدود ۳ دقیقه یا کمتر می‌رسد. این زمان‌ها معیارهای بالینی هستند، نه یک قانون ثابت برای همه انواع رابطه جنسی. ۳.۱. چهار نوع زودانزالی داریم 🔸 مادام‌العمر: از نخستین تجربه‌های جنسی وجود داشته است. 🔸 اکتسابی: فرد قبلاً کنترل طبیعی داشته، اما بعداً دچار مشکل شده است. 🔸 متغیر: گاهی انزال زودتر اتفاق می‌افتد، اما این اتفاق دائمی نیست و می‌تواند بخشی از تغییرات طبیعی عملکرد جنسی باشد. 🔸 ذهنی: فرد تصور می‌کند زودانزالی دارد، درحالی‌که زمان انزال ممکن است در محدوده معمول باشد؛ مشکل بیشتر به انتظارات یا نگرانی درباره عملکرد جنسی مربوط است. دو نوع آخر لزوماً به معنای وجود مشکلات جنسی نیستند. ۴.۱. زمان طبیعی انزال چقدر است؟ برای زمان رابطه جنسی یک عدد ایده‌آل و یکسان وجود ندارد. مطالعات نشان داده‌اند زمان انزال در افراد مختلف تفاوت زیادی دارد. بنابراین صرفاً کوتاه بودن زمان رابطه به معنای زودانزالی نیست. مهم این است که آیا فرد کنترل کافی دارد و آیا این مسئله باعث ناراحتی و اختلال در زندگی جنسی او شده است یا نه. ۵.۱. چرا زودانزالی اتفاق می‌افتد؟ علت آن همیشه مشخص نیست و معمولاً ترکیبی از عوامل زیستی و روان‌شناختی در آن نقش دارند. در زودانزالی مادام‌العمر، تفاوت‌های ژنتیکی و نحوه عملکرد مسیرهای عصبی، به‌ویژه سیستم سروتونین، مطرح هستند. در نوع اکتسابی، عوامل مختلفی می‌توانند دخیل باشند: ▪ اضطراب عملکرد جنسی و استرس ▪ مشکلات عاطفی یا رابطه‌ای ▪ اختلال نعوظ ▪ التهاب پروستات یا مشکلات ادراری ▪ پرکاری تیروئید ▪ بعضی بیماری‌های زمینه‌ای و مشکلات متابولیک به همین دلیل، پیدا کردن علت اصلی در انتخاب درمان اهمیت زیادی دارد. ۶.۱. پزشک چطور زودانزالی را تشخیص می‌دهد؟ تشخیص بیشتر بر اساس گفت‌وگو درباره سابقه و عملکرد جنسی انجام می‌شود. پزشک معمولاً درباره این موارد سؤال می‌کند: ▪ مدت زمان انزال و میزان کنترل آن ▪ اینکه مشکل از ابتدا وجود داشته یا به‌تازگی شروع شده است ▪ میزان ناراحتی فرد و تأثیر آن بر رابطه ▪ وضعیت نعوظ ▪ سابقه بیماری‌ها و داروهای مصرفی ممکن است معاینه جسمی هم لازم باشد. آزمایش خون یا بررسی هورمونی برای همه ضروری نیست و بر اساس علائم و یافته‌های پزشکی درخواست می‌شود. ۲- پزشک ممکن است چه درمان‌هایی پیشنهاد کند؟ ۱.۲. روش‌های رفتاری و روان‌شناختی یکی از روش‌های شناخته‌شده، تکنیک «شروع و توقف» (Start-Stop) است. در این روش، تحریک جنسی را تا نزدیک شدن به انزال ادامه می‌دهیم، سپس متوقف می‌کنیم تا شدت احساس کاهش یابد و بعد دوباره شروع می‌کنیم. روش دیگر، تکنیک فشار (Squeeze) است که در آن با نزدیک شدن به انزال، تحریک متوقف می‌شود و برای مدت کوتاهی فشار ملایمی به ناحیه زیر سر آلت وارد می‌شود. سکس‌تراپی، مشاوره فردی یا زوج‌درمانی نیز می‌توانند به کاهش اضطراب، افزایش اعتمادبه‌نفس و بهبود ارتباط کمک کنند. این روش‌ها به تمرین نیاز دارند و میزان اثربخشی آن‌ها در افراد مختلف متفاوت است. ۲.۲. داروهای تأخیری و بی‌حس‌کننده‌ها چند گروه دارویی برای درمان زودانزالی استفاده می‌شوند: ۱.۲.۲. بی‌حس‌کننده‌های موضعی: اسپری یا کرم حاوی لیدوکائین و پریلوکائین حساسیت سر آلت را کاهش می‌دهد و می‌تواند زمان انزال را افزایش دهد. باید طبق دستور استفاده شوند؛ چون ممکن است به شریک جنسی منتقل شوند و باعث کاهش حس شوند. استفاده از کاندوم یا شست‌وشوی باقی‌مانده دارو می‌تواند از این مشکل جلوگیری کند. ۲.۲.۲. داروهای SSRI: داروهایی مانند پاروکستین، سرترالین و فلوکستین که در اصل ضدافسردگی هستند، می‌توانند انزال را به تأخیر بیندازند. این داروها برای زودانزالی معمولاً خارج از کاربرد رسمی دارو تجویز می‌شوند. ۳.۲.۲. داپوکستین ( با نام تجاری Priligy): دارویی از خانواده SSRI است که برای مصرف هنگام نیاز و درمان زودانزالی در بریتانیا مجوز دارد. ۴.۲.۲. کلومیپرامین: داروی ضدافسردگی دیگری است که در بعضی موارد برای این مشکل استفاده می‌شود. ۵.۲.۲. ترامادول: در بعضی موارد می‌تواند زمان انزال را افزایش دهد، اما به‌دلیل ماهیت شبه‌افیونی، خطر وابستگی و عوارض دیگر، درمان خط اول محسوب نمی‌شود و فقط در موارد منتخب و تحت نظر پزشک مطرح است. این داروها ممکن است عوارضی مانند تهوع، سرگیجه، خستگی یا تغییر میل جنسی داشته باشند و باید با نظر پزشک مصرف شوند. ۳.۲. اگر اختلال نعوظ هم داشته باشیم چه؟ گاهی اضطراب ناشی از دشواری در ایجاد یا حفظ نعوظ باعث می‌شود فرد برای حفظ نعوظ عجله کند و زودتر انزال داشته باشد. در این شرایط، درمان اختلال نعوظ اهمیت زیادی دارد. داروهایی مانند سیلدنافیل (ویاگرا) و تادالافیل (سیالیس) ممکن است در برنامه درمانی بعضی افراد نقش داشته باشند، اما برای همه افرادی که دچار زودانزالی هستند، ضروری نیستند. ۴.۲. درمان‌های کمتر شناخته‌شده روش‌هایی مانند طب سوزنی، یوگا، تزریق بوتاکس و جراحی اعصاب آلت نیز مطرح شده‌اند، اما شواهد کافی برای توصیه معمول آن‌ها وجود ندارد. ۵.۲. نقش ورزش و تمرین‌های کف لگن ورزش منظم و حفظ وزن مناسب برای سلامت عمومی و عملکرد جنسی مفید هستند، اما نباید آن‌ها را درمان قطعی زودانزالی بدانیم. تمرین‌های کف لگن و کگل ممکن است برای بعضی افراد مفید باشند، اما تقویت عضلات همیشه راه‌حل نیست؛ گاهی عضلات کف لگن بیش از حد منقبض‌اند و به تمرین‌های آرام‌سازی و هماهنگی نیاز دارند. فیزیوتراپی تخصصی کف لگن در بعضی موارد می‌تواند کمک‌کننده باشد. * نکته: متوقف کردن جریان ادرار فقط ممکن است برای شناسایی اولیه عضلات کف لگن کمک کند؛ نباید این کار را به‌طور مکرر هنگام ادرار انجام داد. زودانزالی یک مشکل شایع و قابل‌درمان است. لازم نیست به‌خاطر آن احساس خجالت یا شکست داشته باشیم. درمان مناسب برای همه یکسان نیست؛ گاهی تکنیک‌های رفتاری کافی‌اند و گاهی ترکیبی از دارو، سکس‌تراپی و درمان مشکلات زمینه‌ای لازم است. اگر این مشکل مداوم است، باعث ناراحتی شده یا به‌تازگی شروع شده، صحبت با پزشک عمومی یا متخصص اورولوژی قدم خوبی است. همچنین می‌توانید ویدیوی ما در مورد انزال زودرس را هم ببینید. لینکش را در منشن‌ها قرار می‌دهیم. این مطلب صرفاً با هدف افزایش آگاهی تهیه شده و جایگزین تشخیص و توصیه پزشکی نیست؛ برای ارزیابی و انتخاب روش درمان، با پزشک یا متخصص مشورت کنید. منابع: - NHS: https://www.nhs[.]uk/conditions/Ejaculation-problems/ - European Association of Urology: uroweb[.]org/guidelines/sexual-and-reproductive-health/chapter/disorders-of-ejaculation - American Urological Association: auanet[.]org/guidelines-and-quality/guidelines/disorders-of-ejaculation
9
12
1
178
161,318
سرطان پانکراس؛ علائمی که ممکن است با سوءهاضمه اشتباه گرفته شود! از هر ۵ بیمار مبتلا به سرطان پانکراس در بریتانیا، حدود ۴ نفر زمانی تشخیص می‌گیرند که بیماری به مراحل پیشرفته رسیده است. یکی از چالش‌های بزرگ این بیماری، علائم مبهم آن است؛ نشانه‌هایی که ممکن است به‌راحتی با مشکلات معمول گوارشی اشتباه گرفته شوند. ۱. پانکراس کجاست؟ پانکراس یا لوزالمعده، غده‌ای کشیده در عمق قسمت بالایی شکم و پشت معده است. سر آن نزدیک ابتدای روده کوچک قرار دارد و انتهایش به سمت طحال کشیده می‌شود. چون این عضو در عمق شکم قرار گرفته، تومورهای آن معمولاً از بیرون قابل لمس نیستند. سرطان پانکراس هم ممکن است در مراحل اولیه علامت مشخصی نداشته باشد. ۲. پانکراس چه کار می‌کند؟ این عضو دو وظیفه مهم دارد: هضم غذا: آنزیم‌هایی تولید می‌کند که وارد روده کوچک می‌شوند و به تجزیه چربی، پروتئین و کربوهیدرات کمک می‌کنند. تنظیم قند خون: هورمون‌هایی مانند انسولین و گلوکاگون می‌سازد که به تنظیم قند خون کمک می‌کنند. بنابراین اختلال در عملکرد پانکراس می‌تواند هم بر هضم غذا و هم بر کنترل قند خون اثر بگذارد. ۳. نشانه‌هایی که نباید نادیده بگیریم سرطان پانکراس ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد یا تشخیص آن دشوار باشد. علائم سرطان پانکراس می‌تواند شامل این موارد باشد: 🔸 زرد شدن سفیدی چشم یا پوست (یرقان) و همچنین ممکن است خارش پوست، ادرار تیره‌تر و مدفوع کم رنگ‌تر از حد معمول داشته باشید 🔸 از دست دادن اشتها یا کاهش وزن بدون تلاش و ناخواسته 🔸 احساس خستگی یا بی حالی 🔸 تب یا احساس گرما یا لرز علائم دیگر می‌تواند بر هضم شما تأثیر بگذارد، مانند: 🔸 احساس تهوع یا استفراغ 🔸 اسهال یا یبوست یا سایر تغییرات در مدفوع 🔸 درد در قسمت بالای شکم و پشت شما، که ممکن است هنگام غذا خوردن یا دراز کشیدن بدتر شود و هنگام خم شدن به جلو بهتر شود 🔸 علائم سوء هاضمه، مانند احساس نفخ اگر بیماری دیگری مانند سندرم روده تحریک پذیر دارید، ممکن است به طور مرتب دچار چنین علائمی شوید. ممکن است به آنها عادت کرده باشید. اما مهم است که در صورت تغییر علائم، بدتر شدن یا غیرعادی بودن آنها برای شما، توسط پزشک بررسی شوید. ⚠️ فورا به پزشک مراجعه کنید یا از اورژانس مشاوره بگیرید اگر: 🔸 سفیدی چشم یا پوست شما زرد شده است 🔸 بیش از ۲ روز است که استفراغ می‌کنید 🔸 بیش از ۷ روز است که اسهال دارید 🔸علائمی دارید که نگران آن هستید، اما مطمئن نیستید از کجا کمک بگیرید به پزشک مراجعه کنید اگر: 🔸 مقدار قابل توجهی وزن کم کرده‌اید 🔸علائم دیگری از سرطان پانکراس دارید که بعد از ۲ هفته بدتر می‌شوند یا بهتر نمی‌شوند 🔸 شرایط و بیماری دارید که باعث ایجاد علائمی در گوارش شما می‌شود که پس از ۲ هفته استفاده از درمان‌های معمول بهتر نمی‌شود. برخی از این علائم بسیار رایج هستند و می‌توانند ناشی از شرایط و بیماری‌های دیگر باشند. داشتن این علائم به طور قطع به معنای ابتلا به سرطان پانکراس (لوزالمعده) نیست، اما مهم است که توسط پزشک بررسی شوید. اگر علائم شما ناشی از سرطان باشد، تشخیص زودهنگام آن به معنای درمان آسان‌تر است. همچنین می‌توانید ویدیوی ما در مورد آناتومی پانکراس را ببینید. لینکش را در منشن‌ها قرار می‌دهیم.
2
4
32
8,952