Pinned Tweet
-ˋˏ ༻🌳༺ ˎˊ-
𝐌𝐢𝐥𝐥𝐞𝐧𝐧𝐢𝐚𝐥 𝐓𝐫𝐞𝐞 𝐂𝐨𝐨𝐤𝐢𝐞.
🍃 พวกเจ้าจงอ่านสาส์นจากแม่มดแห่งข้าเพื่อข้อตกลงร่วมกันแลหลีกเลี่ยงปัญหาทุกประการ
🍃 แม่มดได้ศึกษาความเป็นข้ามาแล้ว หากแต่เรื่องราวแห่งข้ายังถือว่า— มิเท่าใด สามารถแลกเปลี่ยนได้ในจดหมายส่วนตัว
“สวัสดีวันอากาศรื่นรมย์หนา อาจจักร้อนอยู่เสียหน่อยแต่พวกเจ้าก็ดื่มน้ำกันเยอะๆเล่า”
ใช่— พฤกษาพันปีผู้ทรงปัญญากำลังสนทนากับต้นไม้ดอกไม้เล็กๆที่กำลังแทงยอดอ่อนออกมทจากผืนแผ่นดินชุ่มเย็นจากการให้น้ำของเขา
“…ขออรุณสวัสดิ์ยามเช้าที่รื่นรมย์ ต้นไม้ใหญ่น้อยแห่งข้า”
ยามค่ำคืนก่อนช่างเป็นช่วงเวลาอันน่าอภิรมย์ยิ่ง เหตุเพราะสายฝนได้ร่วงหล่นจากฟ้าประพรมให้ทุกสรรพชีวิตในวิหารพฤกษาพันปีหัวร่อต่อกระซิกกัน ดังนั้นเขาจึงอดมิได้ที่จะออกมาเดินเล่น..สูดไอดินกรุ่นกลิ่นน้ำพลางมองหยาดฟ้าบนใบไม้ช้าๆ
4
"...ดูเหมือนข้าจักลืมระบุสินะว่าขอเพียงฝนปรอยๆน่ะ.."
เล่นตกกระหน่ำมาเชียวจนหยาดน้ำกระเซ็นเปรอะร่างกายหมด แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องไม่ดีเมื่อบรรดาต้นไม้้น้อยใหญ่ในป่าต่างรื่นเริงอารมณ์ดีกันทั่วหน้า
"ข้าเหมือนได้ยินเสียงหัวเราะเลยล่ะ...."
“ตามสบายเถิด ว่ากันว่าจักนำพาแลดลบันดาลให้พวกเจ้าประสบแต่สันติสุขไปตลอดกาล”
หลังจากเอ่ยเสียงนุ่มพร้อมรอยยิ้มละมุนแล้ว เจ้าผลไม้ปริศนาสีน้ำตาลกับเปลือกแวววาวสุกใสราวแก้วมณีสูงค่าพลันปรากฎที่มือของเขาช้าๆก่อนมอบให้คุกกี้ตรงหน้าอย่างไว้ตัว
ไม่มีการค้อมหลังหรือก้มตัวให้เด็ดขาด
This Post is from an account that no longer exists. Learn more
ดวงตาสีเขียวอ่อนตามพรรณไม้หรี่ลงช้าๆขณะบรรจงเสกใบไม้ขนาดใหญ่บังต้นอ่อนในผืนป่าเงียบๆยามแสงตะวันช่างแรงกล้าขึ้นทุกที..ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามาจากคุกกี้ตัวไหน
กำลังทำอะไรสนุกสนานอยู่นั่นเองแล...
"เห็นพวกเจ้าร่าเริงเช่นนี้ทำให้ข้าเหมือนกลับไปเป็นต้นกล้าน้อยๆอีกคราเลยทีเดียว..."
เล่นกันเสียงดังมาถึงนี่เชียวหนอ...
"โอ๊ะโอ... ดูท่าทางอาณาจักรคุกกี้จักมีเรื่องสนุกๆเกิดขึ้นสิหนา?"
วิสัยของพฤกษาพันปีผู้รื่นรมย์อดมิได้จักหัวเราะด้วยความเอ็นดูเมื่อการเล่นสนุกของเหล่าคุกกี้ตัวเล็กๆ
“แสงแดดย่อมดีเสมอ หากแต่เจ้ดจ้าเกินไปก็หาได้เป็นเรื่องดีไม่..”
หัวเราะเสียงนุ่มขณะเสกใบไม้ใบใหญ่ออกมาแทนร่มเงากำบังให้บรรดาต้นไม้อ่อนที่เพิ่งแทงยอดออกมา หลังๆนี้อากาศเริ่มแห้งลงจนพฤกษาพันปีต้องใช้เวลาในการให้น้ำมากขึ้นกว่าเดิม
เมื่อไหร่สายฝนจักตกลงมาอีกหนอ
#จะมอบผลต้นไม้พันปีให้คุกกี้ที่มารีทวิต
🍃ถือว่าการเป็นการทำความรู้จักและเปิดบทบาท (โรล) ในตัว อาจจะตอบช้าบ้างพวกเจ้าจงอดทนรอเล่า
🍃คสพ.ตามโอเว่นเบรค แต่หากเป็นคุกกี้จากคิงด้อมจะถือว่าเป็นผู้ใหญ่มองคุกกี้น้อยไปโดยอัตโนมัติ
“ข้าขอให้ความสุขนิรันดร์เกิดแก่ผินป่าแห่งข้าตลอดกาล”
— @TigerLilyBOT_TH
“ยินดีได้ที่พบอีกครั้ง...”
หากจำมิผิด ความทรงจำในกาลก่อนของเขาได้บอกว่า ‘ต้นไม้เก่าแก่’ เคยเป็นอีกนามของพฤกษาพันปี ซึ่งจะว่าไปก็มิผิดนักในเมื่อมันถือกำเนิดมาตั้งแต่แรกเริ่มแท้ๆ
มือสีน้ำตาลเล็กๆประสานไว้ด้านหลังพลางเอ่ยทักทายช้าๆ
— @PureLightVanil
ไม่เคยพบพานกันมาก่อน หากแต่ดูแล้วหาได้ใช่คุกกี้น้อยเหมือนหลายต่อหลายตัวไม่..
“อา.. เจ้าคงเป็นคุกกี้ผู้มาเยือนจากต่างอาณาจักร ยินดีต้อนรับสู่วิหารแห่งพฤกษาพันปีแล้วกัน”
สุ้มเสียงอ่อนโยนเอ่ยทักทายช้าๆพลางส่งยิ้มละไมให้ระหว่างประสานมือด้านหน้าอย่างสง่างาม
“วันนี้อากาศค่อนข้างน่ารื่นรมย์ เจ้าเองก็คงมีความสุขยามแทงยอดอ่อนออกมาจากเมล็ดด้วยใช่ไหมเล่า?”
ถึงดูเป็นงานอดิเรกง่ายๆไม่ซับซ้อนแต่สำหรับต้นไม้พันปีแล้วสำคัญมากเหมือนการเฝ้ามองทุกชีวิตถือกำเนิดขึ้นมาในความดูแลของตนก็กลายเป็นความสุขได้
นี่เขามีต้นอ่อนจากยอดให้มาดูแลอีกแล้วสินะ
❁
เมื่อกาลใดที่สายฝนโปรยปรายลงมา
ข้ามักหลับตาและหยุดสดับฟัง
จนกระทั่งได้ยินท่วงทำนองแสนโดดเดี่ยว
ของท้องฟ้าที่กำลังร่ำไห้
จงฟังเสียงแห่งสายฝนสิ
มันโปรยปรายลงมาอีกแล้วล่ะ
ได้ยินเสียงเหล่านั้นในสายฝนบ้างไหม?
“แต่อย่างไรก็ตาม... ข้าโปรดปรานหน้าฝนมากกว่าหน้าร้อนเสมอล่ะหนา พวกเจ้ายินเสียงต้นไม้เริงระบำในวิหารต้นไม้พันปีกันหรือไม่กัน?”
ราวกับงานฉลองแห่งธรรมชาติอันแสนรื่นรมย์ที่มีการบรรเลงดนตรีไพรเลยเล่า
#NewProfilePic
Cᴏᴍᴍɪssɪᴏɴ ʙʏ @zilayk7 please don’t repost nor use this picture without my permission. #millennialtreecookie #cookierun
“...ต้นกล้าเล็กๆเมื่อแทงยอดอ่อนแลเข้าสู่ผืนป่า ย่อมต้องทำตามเคารพกฎเกณฑ์แห่งธรรมชาติเพื่อให้ได้อยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข
ขอให้เจ้าเติบโตอย่างสง่างามกลายเป็นต้นไม้ใหญ่...”
“แลข้าขอให้เจ้ามีความสุขและสันติสุขจงบังเกิดแก่เจ้าไปตราบชั่วฟ้าดินสลายนะคุกกี้น้อย”
มือเล็กๆสีน้ำตาลเข้มของเปลือกไม้บรรจงยื่นผลไม้หายากยิ่งในโลกแห่งคุกกี้ให้คู่สนทนาช้าๆ แต่ยังคงไว้ตัว ยืนทรงกายเต็มความสูงสง่าเช่นเดิม
ผลของต้นไม้พันปี
ˋˋ ต้นไม้.. ใหญ่.. ˊˊ
ทักออกมาด้วยความประหลาดใจที่ได้พบกับอีกฝ่าย หากแต่ท่าทางก็แสดงออกถึงความชื่นชอบ หาได้ตั้งตัวเป็นศัตรูแต่อย่างใด
“อนิจจาข้าก็หาได้คิดว่าเจ้าจักมาอีกครา”
พฤกษาพันปีทรงปัญญาเอ่ยเสียงระรื่นตามวิสัยต้นไม้แสนรื่นรมย์ก่อนสำทับด้วยเสียงหัวเราะอารมณ์ดีจนใบไม้น้อยๆสั่นไหวตามด้วย
“ยิ่งเมื่อหลังจากเหตุการณ์นั้นเข้า ใช่หรือไม่กัน? แต่หากปรารถนาจักมาเที่ยวเล่นเองข้าก็ยินดีต้อนรับ”
พลังแค่นั้นล่ะนะ
" นึกว่าใครที่ไหน เจ้าคุกกี้ต้นไม้เก่าคร่ำครึนี่เอง ตื่นจากจำศีลแล้วรึไง? "
คุกกี้ผู้รักษามิติเวลากระตุกยิ้ม —ที่ไม่ใช่รอยยิ้มระรื่นเหมือนอย่างทุกที่ ดูเหมือนการได้พบเจอกันอีกครั้งนี้จะทำให้หล่อนไม่ค่อยสบอารมณ์นัก
" ฉันไม่อยากจะแวะไปดูเคหสถานโบราณพันปีของเธอหรอก น่าเบื่อจะตาย "
“กิจกรรมสนุกๆของเหล่าคุกกี้วัยเยาว์นี่ทำให้ต้นไม้พันปีเช่นข้ารู้สึกอ่อนวัยเหมือนกลับไปเป็นต้นกล้ายามโดนหยาดฝนอีกครั้งเลย....”
พฤกษาผู้หยั่งรากลึกหัวเราะอ่อนโยนอารมณ์ดีต่อให้ตนเองทำได้เพียงแค่เฝ้ามองก็ตามที
🍃— ต้นไม้ผู้รื่นรมย์ล่ะหนา
Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. retweeted
Proud Papa
#cookierun











