Burdan kadın düşmanlığı devşirmeye gerek yok erkek ik’lar da aynı genel olarak. Sadece ik departmanlarında daha çok kadınlar çalıştığı için kadınlara fazla denk geliyoruz ama işin kendisinde bi sıkıntı var cinsiyetten bağımsız
Replying to @Elemiko1
İk çok gereksiz ve faydasız bir bölüm bence, hele ik kadınsa objektif olmak konusunda genellikle hiç bir gayretleri ve kaygıları olmaz.
Ya sırf iyi bi şirket diye görüştüm çok iş değiştiresim yok zaten ve oldukça rahattım görüşmede. Ama bu plaza şirketlerindeki ik’ların gerçekten ağzının payının verilmesi lazım. Süreç olumlu ilerlerse hanımefendiyle ilgili çok harika geri bildirimlerim olacak
milliyetçilerdeki zeka sorunu kendilerini bağlam kurma konusunda çok çok engelliyor blokajlardan kurtulmak için bol bol kitap okuyun paragraf testi çözün bu şekilde iki meselenin de birbiriyle içkin olduğunu anlayıp sebep sonuç ilişkisi kurabilirsiniz
“Türkiye sineması” sözleri eleştirilere neden olan Haluk Bilginer, İngiltere’den Türkiye’ye neden döndüğünü 1997 yılında katıldığı bir programda böyle açıklamıştı:
- Bu soruyu hep sorarlar bana, ‘Neden Türkiye’ye döndün?’ diye. Toprak çekti herhalde.
- Bu toplum beni, 5 yıl süreyle Ankara Devlet Konservatuvarı’nda parasız yatılı okuttu. Topluma bir borcunuz var.
- Burada üretmeyi çok seviyorum, kendi dilimde kendi toprağımda üretmeyi seviyorum.
- Burada üretilen şeyin daha kutsal olduğuna inanıyorum.
1
169
Yaaaa kesin sesinizi her şeyi analiz etmeye çalışmayın çağın hastalığı da bu ağzı olan konuşuyo analiz yapıyor tez yazıyor yettiniz be bi kere de izleyin geçin beğendin deyin ya da beğenmedim deyin offfffffffffffff
Tasarlanmış Doğallık: Sinemada Taklit ve Hakikat
Bir Başkadır dizisinin ikinci sezonunu izledim. İçerik üzerine ayrıca tartışılmalı fakat bu dizi vesilesiyle son zamanlarda giderek yaygınlaşan bir yönetmenlik anlayışına dair eleştirim var.
Bir Başkadır’da her şeyi gerçekçi kılma kaygısıyla gösterilen aşırı çaba, bir noktadan sonra bütün gerçeklik hissini ortadan kaldırıyor. Hayata benzemekle onun hakikatini yakalamanın aynı şey olmadığını bir kez daha görüyoruz.
Dizide doğallığı yakalamak için ayrıntıcılık bir saplantıya dönüşmüş. Karakterlerin konuşmaları, duraksamaları, bakışları, mimikleri, kadraja yerleştirilen ayrıntılar… Gündelik hayatta fark ettiğimiz ama üzerinde durmadığımız bütün o detaylar gözlemlenmiş ve neredeyse bir mühendislik çalışmasıyla oyunculuklara ve mekanlara yerleştirilmiş. Fakat hiçbiri atmosferle kaynaşmamış, aksine hepsi gözümüze giriyor.
Ortaya çıkan şey doğallık olmamış, buram buram tasarlanmış doğallık olmuş. Bir süre sonra karakterlerin yaşadığı hayattan kopup o hayatın ne kadar ustalıkla taklit edilmeye çalışıldığını seyrediyoruz.
Berkun Oya'nın terapi sahnelerindeki oyunculuk performansının da kimilerince Ercan Kesal'ın muhtar performansına benzetilmesi hiç tesadüf değil.
Benzer bir gerçekliğe yaklaşma saplantısını Nuri Bilge Ceylan sinemasında da görüyoruz. Bir Zamanlar Anadolu’da filminde muhtarın evindeki yemek sahnesi bunun çarpıcı bir örneği. Sofradaki davranışlardan diyalogların içeriğine ve ritmine, bakışlardan suskunluklara kadar her ayrıntı, o insanların arasında bulunuyormuşuz duygusunu yaratmak üzere düşünülmüş. Sahne o kadar ustalıkla kurulmuş ki seyircinin zihninde yaşananların anlamından çok, ne kadar gerçekçi göründükleri kalıyor. Oysa gerçeğin başarılı bir taklidi, tek başına sanatsal bir hakikat yaratmaz.
Nuri Bilge Ceylan’ın kamera arkası paylaşımlarında oyuncuların teatral davranışlarına, her jestin belirli bir anlam taşımasına itiraz ettiğini görüyoruz. Evet insanlar gerçek hayatta her hareketini düşünerek yapmaz; duraksar, konuyu dağıtır, anlamsız davranışlarda bulunurlar. Ceylan da oyuncularından bu rastlantısallığı performanslarına katmalarını istiyor.
Fakat sorun tam burada: Hayatın kendiliğindenliğini oluşturan anlamsızlıkları bilinçli olarak ürettiğinizde, kendiliğindenliği değil, onun taklidini üretiyorsunuz.
Oyuncu sadece rol yapmıyor, rol yapmıyormuş gibi de rol yapmak zorunda kalıyor.
Zeki Demirkubuz sinemasında ise farklı bir oyunculuk ve anlatım anlayışıyla karşılaşıyoruz. Masumiyet, Kader, Yazgı gibi filmlerde performanslar kimi zaman son derece teatral ve dramatiktir. Masumiyet filminde Bekir’in uzun konuşmalarını düşünelim. İnsanların çoğu böyle konuşmuyor olsa da biz orada Bekir’in tutkusuna, çaresizliğine, saplantısına inanırız çünkü orada gündelik davranışların kopyasını görmeyiz, insanın yaşadığı çatışmaların sanatsal yorumunu görürüz.
Bu yorum, bizi anlatılan hayattan uzaklaştırmak yerine onun içine çeker. Demirkubuz’da kendimizi olayların geçtiği mekanın içinde, oradaki figüranlardan biri gibi hissederiz. Sanki bir köşede oturmuş, yaşananlara tanıklık ediyoruzdur. Karakterlerin davranışlarında bir doğallık yaratma çabasını hissetmeyiz. Biz orada olmasak da hayat aynı şekilde akıp gidecek gibidir.
Bir Başkadır ve Nuri Bilge Ceylan’da karakterler kamera yokmuş gibi davranırlar. Demirkubuz’da ise seyirci kamera yokmuş gibi hisseder.
Bertolt Brecht’in natüralist tiyatroya yönelik eleştirilerini hatırlatan da bu ayrım. Hayatın kusursuz bir kopyasını sunmak, tek başına sanatsal bir başarı değildir. Sanat hayatı yorumlayıp dönüştürerek başka bir gözle görmemizi sağlar. Sahicilik ile gündelik hayatın kusursuz taklidi farklı şeylerdir. Son derece teatral bir davranış sahici olabilirken, gündelik hayattan kusursuzca kopyalanmış bir davranış bütünüyle yapay görünebilir.
Gerçekliğin taklidi, hakikatin kendisi değildir.
2
8
595
Muhtemelen adamın karakterini sevmedi ve aslında berkun oya bu karakteri çok iyi canlandırdığı için sevmedi djdjdjd
4
465
Hayat dediğin de bundan daha fazlası değildir
27 yaşındayım ve şunu söyleyebilirim hiçbi şey zaten yetişmiyor ve yetişmeyecek. çarşamba günleri beyoğluna sinemaya gidecek,cuma çıkışı kadıköyde içecek,cumartesi günleri arkadaşlarla oturacak,pazar günleri yorgan altında sakince kitabımızı okuyacağız ve thats enough for life
9
718
Şu sucuğu bissürü kişi alıntılamış bütün alıntılarda pıttık atıfı bekledim yok allah allah noluyr
Bana göre dünyadaki en lezzetli sucuklar Almanya'da aynı firmanın ürettiği Egetürk ve Efepaşa marka sucuklardır. Ayvalıklı bir Girit göçmeni olan Burhan Öngören'in 1980'li yıllarda Köln'de kurduğu fabrikalarda ürettiği bu sucukları pek çok Avrupa ülkesinde bulmak mümkün ancak bildiğim kadarıyla resmi ithalat yoluyla Türkiye'ye getirilmiyor. Ya gurbetçiler getiriyor ya da bazı şarküteriler Avrupa'dan temin edip Türkiye'de satıyorlar. Üstelik kilo fiyatları yerli sucukların kilo fiyatı ile aynı. 15 yıldır yerli üretim sucuk yemiyorum ve sadece bu iki marka sucuğu tercih ediyorum. Türkiye'deki üreticiler neden bu kalitede üretim yapamıyor onu da anlamış değilim. Eğer denemeyen varsa denesin ama denerseniz bir daha yerli sucuk yemeyebilirsiniz :) (Reklam değildir, tüketici yorumu olarak paylaşmak istedim.)
1
4
517
Pis fakir suv alacak param yok kadınların binmesini kıskanıyorum demiyo da
su kadınların 150 160 boy ile suv kocaman araba sevdaları ne merak ediyorum? ayağınız yetişmiyor düzgün oturamıyorsunuz kocaman arabaya hakim olamıyonuz gidin kücük kolay sürebileceğiniz bi araba alsanıza? benim 196 boyum var gittim clio aldım koltuk en geride gemi gibi biniyomaq
12
423
Valla dalga geçmeyi ben bıraktım. Kadın marka kurdu markası geçen sneaks up’a girdi. Öyle veya böyle gittikleri yolda girdikleri her şekle mübah gözüyle bakıyolar biz de 3 kuruş paraya ay sonunu zor getirirken anca eski videoları üzerinden kendimizi tatmin etmeye çalışalım
388
En büyük onursuz benim yarışına girdin ama rakibin ölen ve yaşayan işçilerin hakkını haklı bir öfkeyle, isyanla dile getiren işçiyi göz altına alan polisler. Cehennemin dibinde yaşıyoruz gerçek anlamda
İzmir Aliağa HABAŞ Demir Çelik Fabrikası'nda, 16 emekçinin can verdiği patlamanın ardından hastane önünde arkadaşlarının ölümüne isyan eden işçi gözaltına alınalı birkaç saat oldu
1
143






















