Hiçbir hükümet sistemi, münferit krizlerin tek başına müsebbibi değildir. Bugün gündemimizi meşgul eden “fon krizi” üzerinden Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’ni sorumlu tutan yaklaşım, parlamenter sistem tecrübesi boyunca yaşanan benzer krizleri nasıl izah ediyor? Meseleleri kendi bağlamında, sebepleri ve sorumlulukları üzerinden tartışalım. Ama sistem tartışmasının arkasındaki asıl siyasi motivasyonu da görmezden gelmeyelim. Asıl mesele hükümet sisteminin kurumsal kapasitesinden ziyade, muhalefetin siyaset üretme kapasitesinin zayıflaması. Tek başına iktidar perspektifini kaybeden, geniş toplumsal kesimleri ortak bir siyasi irade etrafında buluşturacak kapsayıcı siyaseti inşa edemeyen muhalefetin, çözümü parlamenter sistemin koalisyon aritmetiğinde araması, siyasal rekabetin gerektirdiği dönüşümden kaçmanın kolay bir yöntemi. Halbuki siyasetin görevi, kendi yetersizliğine uygun bir sistem aramak değil; mevcut demokratik zeminde toplumsal rıza ve meşruiyet üretebilmektir.