มีชีวิตอยู่ไปวันๆเพื่อเป็นทาสแมว ◡̈ retweeted
“เนย วรัฐฐา”💥💥 ยื่นคำขาด ขอหย่า! “ฤทธิ์ กาไชย“ ลดสถานะ เหลือแค่เป็นพ่อ-แม่ ”ไม่สามารถมองเป็นคนรักได้อีกแล้ว“
ถึงเค้าจะพยายามปรับตัวแต่สำหรับเนยมันก็ดูเป็นหน้าที่พ่อที่ต้อ
ทำอยู่แล้ว ซึ่งก่อนที่จะตัดสินใจมีลูกก็เคยคุยเรื่องนี้กันมาก่อนแล้ว
#เนยวรัฐฐา #ฤทธิ์กาไชย
มีชีวิตอยู่ไปวันๆเพื่อเป็นทาสแมว ◡̈ retweeted
จริงไม่เข้าใจ ทำไมผช มาบ้านผญ จะตื่นตอนไหนก็ได้ ได้กินของอร่อย พอผญ ไปบ้านผช ต้องตื่นเช้า ทำกับข้าว อยากกินอะไรไม่ได้กิน ต้องอดทน 🧐
มีชีวิตอยู่ไปวันๆเพื่อเป็นทาสแมว ◡̈ retweeted
ครั้งแรกที่พี่พบรักง่วงแล้วหลับ ชัตดาวน์คาโต๊ะกินข้าวไปเลยลูกกก เอ็นดูเด็กอ้วง👶💕
มีชีวิตอยู่ไปวันๆเพื่อเป็นทาสแมว ◡̈ retweeted
สงวนแล้ว ทำไรก็ได้
🏔️🦌 วินาทีหาชมยาก! “กวางผา” สัตว์ป่าสงวน 1 ใน 21 ชนิดของไทย อวดโฉมรับแสงแรกท่ามกลางลมหนาวเหนือหน้าผาดอยเมี่ยงขม จ.แม่ฮ่องสอน (16 พ.ย. 69) สะท้อนความสมบูรณ์ของผืนป่า 💚
📸 ภาพ: เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสันปันแดน
#กวางผา #สัตว์ป่าสงวน #แม่ฮ่องสอน #กรมอุทยานแห่งชาติ
มีชีวิตอยู่ไปวันๆเพื่อเป็นทาสแมว ◡̈ retweeted
ฉันเป็นชมพู ถ้าไม่ให้ลูกออกสื่ออก็ไม่รู้จะเลี้ยงยังไง เลี้ยงระบบปิดไม่ได้ นางชอบเจอผู้คน
มีชีวิตอยู่ไปวันๆเพื่อเป็นทาสแมว ◡̈ retweeted
เมื่อ อทว แบบพี่สายต้องออกงานสังคม เอ็นดูมากกก เจ๊เกลก็เหมือนรู้ว่าพี่สายไม่ถนัดงานแบบนี้ ชีเดินอ้อมแม่เพื่อไปจับมือพี่เลย ทำไมเป็นงานแบบนี้อะลูก สมมงดาราสาว4ขวบ แต่ประสบการณ์ 10 ปีมากกกก
มีชีวิตอยู่ไปวันๆเพื่อเป็นทาสแมว ◡̈ retweeted
ตอนแรกที่ดูก็เอ้ออ น้องน่ารักจังง สักพักลูกรีบวิ่งกลับเข้าในท้อง หันไปดูอีกที กูตกใจ 5555555 พ่อจิงโจ้ไปเล่นกล้ามมาเหรออออ
มีชีวิตอยู่ไปวันๆเพื่อเป็นทาสแมว ◡̈ retweeted
เสื้อพี่3ขวบแม่แม่ซื้อเผื่อโตพี่พบเลยใส่เป็นเดรส
555555555555555555555555555555555555
มีชีวิตอยู่ไปวันๆเพื่อเป็นทาสแมว ◡̈ retweeted
มีหน่วยงานไหนช่วยพ่อเจมส์ยัง โดนลูกเมินหนักมาก พบรักไม่ยอมจุ๊บพ่อ แต่จุ๊บเท็ดดี้แบร์ลุงต้น 5555555555555 พ่อเจมส์ถึงกับถอนหายใจตัดพ้อลูก ตลกกก 🤣🤣
มีชีวิตอยู่ไปวันๆเพื่อเป็นทาสแมว ◡̈ retweeted
เอ๊ะคู่รักดังเค้าเลิกกันแล้วเหรอ ไม่เห็นlikeรูปกันมาซักพัก แต่ยังฟอลกันอยู่ ผชอาจจะงานยุ่งแหละ เพราะธุรกิจครอบครัวใหญ่โต ไหนจะต้องรักษาภาพลักษณ์ ไม่งั้นเสียชื่อพ่อ
ภาพป้ายประกาศจากโรงพยาบาลสัตว์ VCA อธิบายการดูแลสุนัขสรุปใจความสำคัญได้ดังนี้
💀 อาหารอันตรายถึงตาย/ส่งผลร้ายต่อสุนัข
นม = ท้องเสีย
องุ่น และ ลูกเกด = ไตวาย
ไก่ทอด = ตับอ่อนอักเสบ
หอม และ กระเทียม = ภาวะโลหิตจางรุนแรง
ช็อกโกแลต = หัวใจล้มเหลว
ไซลิทอล (สารให้ความหวานแทนน้ำตาล) = ตับวาย
🟢 คำแนะนำและการปฏิบัติอื่นๆ
ห้ามมีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าสุนัข เพราะพวกมันเห็น เข้าใจ และจำได้
หากสุนัขท้องเสีย ให้ใช้ฟักทองต้มสุก เป็นวิธีบรรเทาอาการท้องเสียอ่อนๆ
ห้ามจูบปากสุนัข เพราะพวกมันอาจเลียก้นหรือกินมูล ซึ่งเสี่ยงต่อการติดเชื้อโรค
ปัญหากลิ่นหินปูน กลิ่นปาก เหงือกอักเสบ แนะนำให้ใช้ผง WOUP โรยอาหารเม็ด มีขายของใน Amazon (น่าจะไม่มีขายที่ไทย)
การให้อาหารวันละ 3 มื้ออาจทำให้อายุขัยลดลงครึ่งหนึ่ง สุนัขที่อายุเกิน 8 เดือนควรให้อหารเพียงวันละมื้อ
ป้องกันสุนัขฉี่เรี่ยราด หรือ ทำอาณาเขตในบ้าน ให้ทาน้ำมะนาวบริเวณนั้นเพื่อดับกลิ่นและป้องกันไม่ให้พวกมันกลับมาฉี่ซ้ำ
มีชีวิตอยู่ไปวันๆเพื่อเป็นทาสแมว ◡̈ retweeted
อีสัดน้ำตาไหล กูขอยกให้เป็นการอภิปรายสรุป ที่ดีที่สุดและเจ็บปวดที่สุด ของคนที่พยายามสู้ เพื่อประโยชน์ของประชาชนอย่างที่สุด ให้มันรู้ไปว่าความหน้าด้านของคนที่มีอำนาจ แม่งทำอะไรเหี้ยๆ ได้หมด แต่คนที่พร้อมจะสู้แล้วไม่มีอำนาจแล้วโดยคว่ำหน้าด้านๆ มันเป็นยังไง
มีชีวิตอยู่ไปวันๆเพื่อเป็นทาสแมว ◡̈ retweeted
คุณหม่ำ ออกมาเปิดเบื้องหลังกองถ่ายสมัยก่อนในรายการ "หม่ำกับหม่ำ"
สมัยที่ยังไม่ดัง คุณหม่ำต้องนั่งกินข้าวกับสตันท์และเด็กไฟ ไม่ได้กินร่วมโต๊ะกับดารา เพราะ "ชนชั้นไม่ถึง" ข้าวต้องรอให้ดารากินก่อน แม้แต่น้ำที่แปะชื่อไว้ก็หยิบไม่ได้ ภรรยากับน้องมิกซ์เคยโดนไล่ไม่ให้กินข้าวมาแล้ว บางกองจำกัดกาแฟคนละแก้วด้วยซ้ำ
คุณหม่ำเทียบให้เห็นภาพว่า เหมือนไปร้านข้าวแกงตอนบ่ายโมง ร้านเปิดสิบโมง พอเที่ยงกับข้าวก็เริ่มวายแล้ว ถามง่าย ๆ ว่ามันคือของเหลือหรือของใหม่
พอได้เป็นผู้กำกับเอง เลย "ล้างระบบใหม่หมด" 11 โมงครึ่งใครหิวกินก่อนได้เลย ไม่ต้องเข้าแถวรอ ของว่าง ผลไม้ น้ำหวานเต็มกอง เด็กที่มาเข้าฉากมีขนมเพียบ กับข้าวของเด็กทำแยกแบบไม่เผ็ด เพราะเคยอดอยากมาก่อน เลยรู้ดีว่าเอ็กซ์ตร้าเป็นร้อยคนหิวแค่ไหน
"อยากให้ทุกกองเป็นแบบนี้ อย่าไปจำกัดเขา"
ท้อง 7 เดือน บริษัทยื่น "หนังสือลาออกโดยสมัครใจ" มาให้เธอเซ็น
HR ยิ้มแล้วพูดว่า "คลอดเสร็จค่อยกลับมาสมัครใหม่นะ พี่ยินดีรับ"
คืนนั้นเธอนั่งกดเครื่องคิดเลข ถึงได้รู้ว่า — ถ้าเซ็น เธอจะเสียเงินไปเกือบ 2.7 แสนบาท
แพร อายุ 32 ปี เป็นเจ้าหน้าที่ประสานงานขายในบริษัทแห่งหนึ่งย่านบางนา ทำมา 6 ปีเต็ม
เงินเดือน 27,000 บาท พอดีกับค่าผ่อนคอนโด
ส่วนเงินเดือนสามี เอาไว้จ่ายค่ารถกับค่าใช้จ่ายในบ้าน
ขาดใครไปสักคน บ้านนี้ก็อยู่ไม่ได้
แต่งงานมา 4 ปี กว่าจะมีลูกคนแรก
วันที่เห็นสองขีด เธอร้องไห้
ท้องได้สี่เดือน เธอบอกหัวหน้าเอง เพื่อวางแผนส่งต่องานล่วงหน้า
หัวหน้ายิ้มใจดี
"ยินดีด้วยนะ เรื่องงานไม่ต้องห่วง เดี๋ยวพี่จัดการให้"
สามเดือนต่อมา เธอทำคู่มือ จัดรายชื่อลูกค้า สอนงานน้องใหม่ทีละขั้น
เธอคิดว่า นี่คือสิ่งที่พนักงานที่รับผิดชอบควรทำ
ท้องได้เจ็ดเดือน HR เรียกเธอเข้าห้องประชุม
หัวหน้ากับผู้จัดการฝ่ายบุคคลนั่งรออยู่แล้ว
บนโต๊ะมีเอกสารหนึ่งชุด
"บริษัทอยากให้แพรลาออกก่อนกำหนดคลอดสักสองสัปดาห์"
เธอนิ่งไป
"ทำไมคะ หนูตั้งใจลาคลอดแล้วกลับมาทำงานนะคะ"
"ตำแหน่งว่างตั้งสี่เดือน บริษัทก็ต้องหาคนมาแทน"
"แล้วถ้าหนูลาครบแล้วกลับมาล่ะคะ"
"ก็กลับมาสมัครใหม่ได้เลย พี่ไม่ได้ปิดประตูนะ"
"หมายความว่า...ไม่รับประกันว่าหนูจะได้ตำแหน่งเดิม ใช่ไหมคะ"
ไม่มีใครตอบ
หัวหน้าเป็นคนพูดขึ้นมา
"แพรก็ต้องเข้าใจบริษัทด้วยนะ เราเป็นธุรกิจ ไม่ใช่มูลนิธิ"
HR เลื่อนเอกสารมาตรงหน้า
"ถ้าเซ็นวันนี้ พี่จะทำเรื่องให้เรียบร้อยเลย"
เธอวางปากกาลง
"หนูขอเอากลับไปอ่านก่อนนะคะ"
"ได้ แต่ขอคำตอบภายในวันศุกร์"
คืนนั้น สามีอ่านเอกสารจบ พูดแค่ประโยคเดียว
"ไม่ต้องทำแล้วก็ได้ เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง"
เธอไม่ตอบ หยิบมือถือขึ้นมาหาข้อมูล
สามีนั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นเธอค้นไป กดเครื่องคิดเลขไป
ลาคลอด 120 วัน บริษัทต้องจ่ายเงินเดือน 60 วัน — 54,000 บาท
ถ้าบริษัทเลิกจ้าง อายุงาน 6 ปี ค่าชดเชย 240 วัน — 216,000 บาท
เธอบวกสองตัวเลขเข้าด้วยกัน
นิ้วค้างอยู่บนหน้าจอ นานมาก
"เป็นอะไร"
เธอหันจอให้เขาดู
270,000
"แค่ฉันเซ็นคำว่า 'สมัครใจ' ลงไป
เงินก้อนนี้ บริษัทไม่ต้องจ่ายสักบาท"
"คลอดเสร็จค่อยกลับมาสมัครใหม่" ไม่ใช่ความหวังดี
มันคือบัญชีที่มีคนคิดไว้เรียบร้อยแล้ว
พักเที่ยงวันต่อมา เธอเล่าให้พี่อ้อยฟัง
พี่อ้อยอายุ 41 แม่ลูกสอง คนที่สนิทกับเธอที่สุดในทีม
เธอคิดว่าจะได้ยินคำว่า "แบบนี้มันเกินไปแล้ว"
แต่พี่อ้อยกลับถอนหายใจ
"พี่เข้าใจแพรนะ แต่แพรลาไปสี่เดือน งานของแพรใครจะทำ
งานเพิ่ม เงินเท่าเดิม พี่ก็เหนื่อยเป็นนะ"
เธออ้าปาก แต่ไม่มีคำไหนหลุดออกมา
เธอไม่ได้โกรธพี่อ้อย
แต่เธอไม่เข้าใจ —
ทำไมผู้หญิงคนหนึ่งจะมีลูก ถึงกลายเป็นภาระของผู้หญิงอีกคน
วันศุกร์ เธอตอบ HR
"หนูไม่เซ็นค่ะ"
สองวันต่อมา หัวหน้าเรียกไปคุยส่วนตัว
"แพรไม่เซ็น บริษัทก็ลำบากนะ"
"หนูช่วยส่งต่องานให้ละเอียดกว่านี้ได้ค่ะ แต่เรื่องลาออก หนูเซ็นให้ไม่ได้"
หัวหน้ามองเธออยู่นาน
"เมื่อก่อนแพรไม่เคยเป็นคนเรื่องเยอะแบบนี้เลยนะ"
เธอไม่ได้ขอขึ้นเงินเดือน ไม่ได้ขอตำแหน่งใหม่
เธอแค่ขอรักษางานที่เป็นของเธออยู่แล้ว
หลังจากวันนั้น บรรยากาศในออฟฟิศก็เปลี่ยนไป
ประชุมทีมไม่มีชื่อเธอ
ลูกค้าที่เธอดูแลมาหกปี ถูกโอนให้น้องใหม่ทีละราย
บ่ายวันหนึ่ง เธอเดินผ่านห้องประชุม ได้ยินหัวหน้าพูดว่า
"เรียนงานจากแพรให้หมดนะ เดือนหน้าทั้งหมดนี่เป็นของน้องแล้ว"
เธอยังไม่ได้เริ่มลาคลอดด้วยซ้ำ
แต่บริษัทตัดสินใจเรื่อง "เดือนหน้า" ของเธอไว้เรียบร้อยแล้ว
สามวันต่อมา หัวหน้าเรียกเธอเข้าห้องอีกครั้ง
บนโต๊ะมีเอกสารวางอยู่อีกฉบับ
ครั้งนี้ไม่ใช่ใบลาออก
แต่เป็นหนังสือเตือน
"ยอดขายของลูกค้าที่รับผิดชอบลดลง ไม่ให้ความร่วมมือในการทำงาน"
คืนที่นั่งหาข้อมูล เธออ่านเจอมาแล้ว —
มีหนังสือเตือนเป็นลายลักษณ์อักษร แล้วทำผิดซ้ำอีกครั้ง
บริษัทเลิกจ้างได้ทันที
ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย สักบาทเดียว
ใบลาออกเธอไม่เซ็น
เขาก็เลยเปลี่ยนวิธี ทำให้เธอ "ทำผิดเอง"
สายตาเธอเลื่อนลงไปบรรทัดสุดท้าย
ช่องลงชื่อพยาน มีชื่อที่เธอคุ้นเคยที่สุดเขียนอยู่
พี่อ้อย
(ตอนจบจะลงในคอมเมนต์ รออัปเดตได้ครับ)






































