Fatemeh

نظر آقای @NaderSoltanpour و سایر وایت‌های ووک و گلوبالیست ایرانی [که خیلی روشن‌فکرن و از ما بافرهنگ‌تر و پیشروتر هستن] رو به «دشمنی کورکورانه با اسلام‌گراها» توسط غیرایرانی‌هایی مثل خانم روان عثمان، فعال آلمانی-سوری که در سوریه بزرگ شده جلب می‌کنم. خانم عثمان می‌نویسه: «تبریک میگم عبدالسید. تو برنده شدی. تو از میلیون‌ها نفر زرنگ‌تر بودی. اگه رای‌دهنده‌های ایالت‌های دیگه هم اجازه داشتن بهت رای بدن، احتمالا میلیون‌ها نفر دیگه هم فریب جذابیتت رو می‌خوردن. همین مسیر رو ادامه بده، شاید یه روز حتی رئیس‌جمهور هم شدی. خوشتون بیاد یا نه، از این به بعد بهت میگن سناتور. تو غربی‌ها رو توی بازی خودشون شکست دادی. دموکراسی غربی بهت قدرت و نمایندگی سیاسی داد و حالا داری از همون قدرت استفاده می‌کنی تا کشورت رو، بله کشورت رو، به چیزی نزدیک‌تر کنی که با جهان‌بینی خودت سازگاره. کی میدونه، شاید حتی یه روز برای لغو قرار گرفتن اخوان‌المسلمین در فهرست سازمان‌های تروریستی هم تلاش کردی. به عنوان یه مسلمان معتقد، چرا نباید برای چیزی که بهش ایمان داری تلاش کنی؟ و بیایید با خودمون صادق باشیم. تو رای‌دهنده‌هات رو خیلی بهتر از اون چیزی شناختی که اونا تو رو شناختن. منتقدانت سوالات مربوط به ارتباطاتت رو جلوی چشمشون گذاشتن، اما رای‌دهنده‌هات که خیلی‌هاشون هم یهودی بودن، شونه بالا انداختن و بازم بهت رای دادن. ما توی عربی یه ضرب‌المثل داریم. القانون لا يحمي المغفلين. قانون از آدم‌های ساده‌لوح محافظت نمی‌کنه. جریان سیاسی‌ای که امروز پیروزیت رو جشن می‌گیره، دهه‌هاست که با صبر و حوصله برای رسیدن به چنین روزی تلاش کرده. البته به تصور خودشون برای خیر و صلاح بشریت و آینده فرزندانشون. اما من مخالفم. من جایی بزرگ شدم که اسلام از قرن هفتم میلادی بر اون حکومت کرده. از دهه هشتاد میلادی هم اخوان‌المسلمین مدام به ما وعده داده که الاسلام هو الحل. اسلام راه حله. ما نتیجه این تفکر رو با پوست و استخونمون تجربه کردیم و فهمیدیم که هیچ چیزی نمی‌تونه از حقیقت دورتر از این ادعا باشه. این تجربه ما در جهان اسلام بود. همون جهانی که پدر و مادر تو تصمیم گرفتن ترکش کنن. شاید آمریکا متفاوت باشه. شاید این بار اسلام سیاسی بالاخره اونجا جواب بده. چون مردمی که لبخند متکبرانه تو رو با یه لبخند مهربون اشتباه می‌گیرن، خیلی راحت‌تر فریب می‌خورن. این مردم هیچ مقاومتی ندارن. هر لبخندی رو به همون شکلی که می‌بینن باور می‌کنن. و اونقدر درک ضعیفی از هویت خودشون دارن که بعضی‌هاشون حاضرن اون رو با هر چیزی که بهشون احساس یقین و اطمینان بده عوض کنن. تبریک میگم. تلاش‌های چند دهه‌ای بالاخره نتیجه داد. در حالی که جریان شما دهه‌ها مشغول سازماندهی و برنامه‌ریزی بود، اونهایی که باید حواسشون به این اتفاقات می‌بود، سرگرم اختراع هویت‌های جدید، مظلومیت‌های جدید، بهانه‌های جدید برای توهین‌آمیز دونستن هر چیزی، مواد جدید برای دود کردن و خدایان جدید بودن. و بعد هم مسئله فلسطین از راه رسید و همین آدم‌ها رو مستقیم به آغوش اسلام‌گرایی انداخت. حالا هم به اسم فلسطین، مثل آدم‌های هیپنوتیزم‌شده حاضرن تا آخر دنیا پشت سر اسلام‌گرایان راه بیفتن. @AbdulElSayed