
#movietwit ดูหนังแล้วขีดเขียนไปเรื่อย... ✍🏻🫡 📧[email protected]
Bangkok, Thailand
Joined August 2022
- Tweets3K
- Following1.7K
- Followers977
- Likes34.9K
ก่อนจะกลายเป็นเฮย์มิทช์ อเบอร์นาธี ชายวัย 40 ปีผู้ติดเหล้าและทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงให้แคตนิสใน The Hunger Games (2012) เขาเคยเป็นเพียงเด็กหนุ่มวัย 16 ปีจากเขต 12 ที่ถูกส่งเข้าสู่เกมล่าชีวิตครั้งที่ 50 ซึ่งเป็นปีพิเศษที่มีผู้เข้าแข่งขันมากถึง 48 คน
เรื่องราวใน The Hunger Games: Sunrise on the Reaping จะย้อนกลับไป 24 ปีก่อนเหตุการณ์ในหนังภาคแรก เพื่อค้นหาว่าเด็กหนุ่มที่รับบทโดย โจเซฟ ซาดา ต้องเผชิญกับอะไรบ้าง ก่อนจะเติบโตมาเป็นชายผู้เต็มไปด้วยบาดแผลในใจที่เราคุ้นเคยจากการแสดงของ วู้ดดี้ ฮาร์เรลสัน
ตลอดประวัติศาสตร์การแข่งขัน Hunger Games มีเพียงครั้งที่ 50 เท่านั้นที่มีผู้เข้าแข่งขันมากถึง 48 คน เพราะตามกฎปกติ ทั้ง 12 เขตจะต้องส่งเด็กชาย 1 คน และเด็กหญิง 1 คน รวมทั้งหมด 24 คน แต่การแข่งขันครั้งที่ 50 กลับเพิ่มจำนวนผู้เข้าแข่งขันเป็นสองเท่า โดยแต่ละเขตต้องส่งเด็กชาย 2 คน และเด็กหญิง 2 คน เข้าสู่สนามประลอง
สาเหตุเป็นเพราะการแข่งขันครั้งที่ 50 ตรงกับวาระพิเศษที่เรียกว่า Quarter Quell ซึ่งจัดขึ้นทุก 25 ปี โดยแคปิตอลต้องการใช้การแข่งขันครั้งนี้ตอกย้ำบทลงโทษจากการกบฏในอดีต และหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันครั้งนั้นก็คือ เฮย์มิตช์ ในวัยหนุ่ม ก่อนที่เขาจะกลายมาเป็นพี่เลี้ยงของแคตนิสในอนาคต
และเรื่องราวทั้งหมดจะถูกถ่ายทอดใน The Hunger Games: Sunrise on the Reaping ที่กำลังจะเข้าฉายเร็วๆนี้
4
268
แม้ฉากแอ็คชั่นจะทำออกมาได้ Epic จัดๆ ขนลุกทุกฉาก แต่ในขณะเดียวกัน #GodzillaMinusZero ก็ยังคงพิสูจน์ให้เห็นว่าหนังสัตว์ประหลาดที่ดีไม่จำเป็นต้องพึ่งพาแค่ฉากต่อสู้หรือการทำลายล้างเมืองเพียงอย่างเดียว เพราะสิ่งที่ผู้กำกับ ทาคาชิ ยามาซากิ ทำได้อย่างยอดเยี่ยม คือการถ่ายทอดเรื่องราวของมนุษย์ตัวเล็กๆ ที่ต้องเผชิญหน้ากับหายนะครั้งใหญ่ ผ่านชีวิตของครอบครัวที่พยายามกลับมาใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่กลับต้องเผชิญกับความสูญเสียและความหวาดกลัวอีกครั้ง หนังสานต่อบาดแผลจากสงครามโลกครั้งที่สองและเหตุการณ์ในภาคก่อน ประทับใจในการความญี่ปุ่นสามัคคี รักชาติ ช่วยกันผ่านอุปสรรค ถึงจะเบียวไปหน่อย แต่ถูกใจครับ ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครทุกคนถูกถ่ายทอดออกมาอย่างมีน้ำหนัก โดยเฉพาะประเด็นของครอบครัว ความรับผิดชอบ และเหตุผลที่มนุษย์คนหนึ่งต้องพยายามมีชีวิตรอด ทำให้การต่อสู้กับสัตว์ประหลาดไม่ได้เป็นเพียงภารกิจเพื่อปกป้องประเทศ แต่ยังเป็นการปกป้องอนาคตของคนที่พวกเขารักด้วย
ขณะเดียวกัน ในแง่ความบันเทิง Godzilla Minus Zero ก็ยกระดับความยิ่งใหญ่จากภาคก่อนขึ้นไปอีกขั้น ทั้งงานภาพ เสียง และฉากแอ็กชันที่จัดเต็มกว่าเดิม โดยเฉพาะการเผชิญหน้าระหว่างก็อดซิลล่ากับกิโดราห์ที่เป็นไฮไลต์สำคัญของเรื่อง แม้บางช่วงหนังจะให้น้ำหนักกับดราม่าของมนุษย์มากจนจังหวะการเล่าเรื่องช้าลงไปบ้าง แต่ก็เป็นส่วนที่ช่วยให้ฉากหายนะต่างๆ มีความหมายมากกว่าความสะใจจากการเห็นสัตว์ประหลาดถล่มเมือง หนังไม่ได้พยายามทำให้ก็อดซิลล่ากลายเป็นฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่ แต่ยังคงรักษาภาพลักษณ์ของพลังธรรมชาติอันน่าสะพรึงกลัวที่มนุษย์ไม่อาจควบคุมเอาไว้ได้ นับเป็นภาคต่อที่ผสมความเป็นหนังดราม่าหลังสงครามเข้ากับความอลังการของหนังไคจูได้อย่างน่าสนใจ
งบน้อยกว่าหนังฮอลลีวูดหลายเท่า แต่ความสะพรึงมาเต็มจอ เมื่อปี 2023 Godzilla Minus One ใช้ทุนสร้างไม่เกิน 15 ล้านดอลลาร์ ก่อนกวาดรายได้ทั่วโลกกว่า 113.9 ล้านดอลลาร์ แถมหนังยังไปไกลถึงเวทีออสการ์ ด้วยการคว้ารางวัลเทคนิคพิเศษด้านภาพยอดเยี่ยม และเป็นหนังเรื่องแรกของแฟรนไชส์ก็อดซิลลาที่คว้าออสการ์ได้สำเร็จ
ใครที่เคยประทับใจกับ The Intern (2015) ของ โรเบิร์ต เดอ นีโร และ แอนน์ แฮทธาเวย์ อาจต้องลองเปิดใจให้กับ #Intern (2026) ฉบับเกาหลี ที่นำเรื่องราวสุดอบอุ่นกลับมาเล่าใหม่ผ่านการแสดงของ ชเวมินชิก และ ฮันโซฮี
แม้โครงเรื่องจะยังคงเสน่ห์ของมิตรภาพต่างวัยระหว่างซีอีโอสาวกับพนักงานฝึกงานรุ่นใหญ่ แต่สิ่งที่ฉบับนี้เพิ่มเติมเข้ามาคือบรรยากาศการทำงานแบบเกาหลี มีความเป็น Asian และเข้ากับยุคสมัยปัจจุบัน ใกล้ชิดกับตัวเรามากขึ้น ความแตกต่างระหว่างคนต่างรุ่น และความกดดันในชีวิตที่ดูใกล้ตัวมากขึ้น โดยเฉพาะการแสดงของชเวมินชิกที่เปลี่ยนจากบทบาทเข้มข้นที่เราคุ้นเคยมาเป็นชายสูงวัยผู้เปี่ยมด้วยประสบการณ์และความอบอุ่น นอกจากนั้นหนังยังปรับปรุงเนื้อหาบางส่วนที่ชวนเอ๊ะในภาคต้นฉบับ (เข้าใจว่าภาคนั้นใส่มาเพื่อความ Comedy แต่มันไม่สมจริงไปหน่อย)
หนังเปิดตัวขึ้นอันดับหนึ่งบนตารางบ็อกซ์ออฟฟิศเกาหลีใต้ พร้อมกระแสตอบรับที่ดีจากผู้ชม แม้เสียงวิจารณ์จะยังมีทั้งชอบและไม่ชอบ แต่สำหรับใครที่หลงรักเรื่องราวเรียบง่ายเกี่ยวกับชีวิตและการทำงาน ฉบับเกาหลีก็มีเสน่ห์เฉพาะตัวที่ทำให้อาจรู้สึกประทับใจได้ไม่แพ้ต้นฉบับเลยทีเดียวครับ
หนึ่งในฉากสุดแปลกและน่าจดจำจาก Dune (1984) ฉบับของผู้กำกับ เดวิด ลินช์ คือฉากที่ เกอร์นีย์ ฮัลเล็ค รับบทโดย แพทริก สจ๊วต วิ่งนำเหล่าทหารตระกูลอะเทรดีสเข้าสู่สนามรบ พร้อมอาวุธในมือและสุนัขพันธุ์ปั๊กตัวน้อยที่อุ้มแนบอกเอาไว้!
แต่ที่น่าสนใจคือสุนัขตัวนี้ไม่เคยปรากฏอยู่ในนิยายต้นฉบับของ แฟรงก์ เฮอร์เบิร์ต และจนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่มีคำอธิบายที่แน่ชัดว่าทำไม เดวิด ลินช์ ถึงตัดสินใจเพิ่มมันเข้ามาในหนัง แถมเจ้าปั๊กยังรอดชีวิตจากสมรภูมิและกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในช่วงท้ายเรื่องอีกด้วย กลายเป็นหนึ่งในรายละเอียดสุดประหลาดที่แฟน ๆ ยังคงหยิบมาพูดถึงกัน แม้เวลาจะผ่านไปกว่า 40 ปีแล้วก็ตาม
สุดท้ายนี้ขอร่วมรำลึกถึงปู่ แพทริก สจ๊วต ผู้ล่วงลับวันนี้ ในวัย 86 ปีครับ ตำนานนักแสดงอีกท่านหนึ่งของวงการฮอลลีวูด
มีรายงานว่า Aaron Paul (Jesse Pinkman จาก Breaking Bad) เดิมทีได้รับบทเป็นพ่อของ Matt Hagen พระเอก #Clayface ก่อนจะถูกตัดออก
โดยตัวละครของเขาเป็นพ่อที่มีพฤติกรรมใช้ความรุนแรงต่อลูก ซึ่งทางทีมสร้างได้ถ่ายทำฉากย้อนอดีตที่เกี่ยวข้องกับตัวละครนี้เอาไว้หลายฉาก แต่สุดท้ายกลับถูกตัดออกทั้งหมด เหลือเพียงการปรากฏตัวสั้นๆ ของ Aaron Paul ในภาพยนตร์เท่านั้น
(ซึ่งผมแทบจะจำไม่ได้เลย ว่าแกปรากฏตัวฉากไหนกันนะ)
ที่มา: Entertainment Weekly
#Clayface เป็นอีกหนึ่งหนังจากค่าย DC ที่ทำออกมาได้ดีเกินกว่าที่คาดไว้ ชอบที่หนังกล้าหันมาเล่าเรื่องในแนว Body Horror ที่ทั้งดิบ สยอง และเต็มไปด้วยความเจ็บปวดของตัวละคร (อย่างน่าเห็นใจ แต่ก็นะ...คุณพี่ทำตัวเอง) งานเมกอัพและ Practical Effects ทำออกมาได้น่าขนลุก โดยเฉพาะการแสดงของ Tom Rhys Harries ที่ถ่ายทอดความเป็นมนุษย์และความน่าสะพรึงของตัวละครออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม เป็นอีกหนึ่งทิศทางที่อยากเห็น DC กล้าทำต่อไปจริง นี่ไม่ใช่หนังฮีโร่ แต่คือหนังเล่าที่มาที่ไปของตัวร้าย จัดให้อยู่ในหมวดหมู่เดียวกันกับ Joker ได้เลย
ยิ่งไปกว่านั้น ที่น่าสนใจคือ Clayface ใช้ทุนสร้างเพียง 44 ล้านดอลลาร์ ถือว่าค่อนข้างต่ำสำหรับหนังจากค่าย DC และสามารถเปิดตัวสุดสัปดาห์แรกด้วยรายได้ทั่วโลกประมาณ 43 ล้านดอลลาร์ แบ่งเป็นรายได้ในอเมริกาเหนือ 24 ล้านดอลลาร์ และต่างประเทศอีก 19 ล้านดอลลาร์ พร้อมขึ้นอันดับ 1 บ็อกซ์ออฟฟิศอเมริกา แม้จะยังเร็วเกินไปที่จะสรุปว่าหนังทำกำไรได้มากน้อยขนาดไหน แต่ก็ถือเป็นการเริ่มต้นที่น่าพอใจสำหรับหนังสยองขวัญเรต R ที่ไม่ได้มีตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ชื่อดังมาเป็นจุดขาย จับตามองเลยว่ากระแสปากต่อปากจะช่วยให้หนังทำรายได้ต่อไปได้ดีแค่ไหน
ชื่อของ Ruaridh Mollica นักแสดงผู้รับบท Tommy ลูกชายของ Wanda และ Vision ที่เพิ่งปรากฏตัวในซีรีส์ VisionQuest มีความหมายเชื่อมโยงกับตัวละคร Wanda อย่างน่าสนใจ
เพราะคำว่า "Ruaridh" มีรากศัพท์มาจากภาษาสกอตเกลิก (Scottish Gaelic) ซึ่งแปลว่า "ราชาสีแดง" หรือ "ราชาผมแดง" ชวนให้นึกถึงแม่ของเขาในร่าง Scarlet Witch ที่มีทั้งเส้นผมสีแดงและพลังเวทมนตร์สีแดงอันเป็นเอกลักษณ์









