greenery. (@GREENERYORG) header
greenery. (@GREENERYORG) profile picture

Creative Sustainable Lifestyle. #EatGoodLiveGreen #FriendsOfGreenery

Thailand
Joined November 2016
Photo by greenery. (@GREENERYORG)Photo by greenery. (@GREENERYORG)Photo by greenery. (@GREENERYORG)Photo by greenery. (@GREENERYORG)Photo by greenery. (@GREENERYORG)Photo by greenery. (@GREENERYORG)Photo by greenery. (@GREENERYORG)Photo by greenery. (@GREENERYORG)Photo by greenery. (@GREENERYORG)Photo by greenery. (@GREENERYORG)
น้ำมันพืชใช้แล้ว อาจไม่ได้จบชีวิตอยู่แค่ในครัว วันนี้มันกำลังถูกพัฒนาให้กลายเป็นเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องบิน ภายใต้ชื่อ Sustainable Aviation Fuel หรือ SAF ซึ่งเป็นหนึ่งในความหวังสำคัญของอุตสาหกรรมการบินในการลดการพึ่งพาน้ำมันฟอสซิล SAF ผลิตจากวัตถุดิบหมุนเวียนและวัสดุเหลือใช้ เช่น น้ำมันพืชใช้แล้ว ไขมันเหลือจากอุตสาหกรรมอาหาร ของเสียทางการเกษตร หรือในอนาคตอาจมาจากไฮโดรเจนสีเขียวและคาร์บอนที่นำกลับมาใช้ใหม่ เส้นทางที่ใช้กันมากในปัจจุบันคือ HEFA ซึ่งแปลงน้ำมันและไขมันให้เป็นเชื้อเพลิงอากาศยาน ส่วนอีกแนวทางคือ Power-to-Liquids หรือ e-jet fuel ที่ใช้ไฟฟ้าสะอาดผลิตไฮโดรเจนสีเขียว แล้วสังเคราะห์เป็นเชื้อเพลิง สิ่งที่ทำให้ SAF น่าสนใจคือคุณสมบัติใกล้เคียงกับน้ำมันเจ็ตแบบเดิม จึงสามารถผสมและใช้กับเครื่องบินที่ให้บริการอยู่แล้วได้ โดยไม่ต้องรอการเปลี่ยนเครื่องยนต์หรือสร้างโครงสร้างพื้นฐานใหม่ทั้งหมด หากคำนวณตลอดวัฏจักรชีวิต ตั้งแต่การจัดหาวัตถุดิบ การผลิต ไปจนถึงการใช้งาน SAF บางเส้นทางสามารถลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้สูงสุดราว 80% เมื่อเทียบกับเชื้อเพลิงอากาศยานจากฟอสซิล แต่คำว่า “สูงสุด” สำคัญมาก เพราะผลลัพธ์ไม่ได้เท่ากันทุกชนิด ขึ้นอยู่กับวัตถุดิบ เทคโนโลยีการผลิต แหล่งพลังงาน และระบบขนส่งของเชื้อเพลิงนั้น ๆ ไทยเริ่มกำหนดให้มีการผสม SAF อย่างน้อย 1% ใน Jet A-1 ตั้งแต่ต้นปี 2026 ขณะที่บางจากเปิดโรงผลิต SAF เชิงพาณิชย์จากกระบวนการ HEFA-SPK แห่งแรกของประเทศ และขับเคลื่อนโครงการ Fry to Fly เพื่อรวบรวมน้ำมันพืชใช้แล้วมาสร้างมูลค่าใหม่ อย่างไรก็ดี SAF ยังไม่ใช่คำตอบเดียวของการบินสีเขียว เพราะต้นทุนยังสูงกว่าน้ำมันเจ็ตทั่วไป และวัตถุดิบที่ยั่งยืนอย่างแท้จริงยังมีจำกัด แต่ในวันที่เครื่องบินไฟฟ้าและเครื่องบินไฮโดรเจนยังไม่พร้อมใช้ในเส้นทางหลัก SAF คือทางเลือกที่อุตสาหกรรมการบินเริ่มใช้ได้ทันที เพื่อค่อย ๆ ลดผลกระทบจากการเดินทางของเรา ข้อมูลเพิ่มเติม: icao.int/SAF bangchak.co.th/en/newsroom/b… #SAF #SustainableAviation #FriendsOfGreenery
1
376
บับเบิลกันกระแทกมีหน้าที่ปกป้องสินค้าเพียงช่วงสั้น ๆ ระหว่างการขนส่ง แต่หลังแกะกล่อง พลาสติกชิ้นนั้นก็มักกลายเป็นขยะทันที เมื่อการช้อปปิ้งออนไลน์เติบโตขึ้น กล่องพัสดุ เทป ซีล พลาสติกห่อสินค้า และวัสดุกันกระแทกก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย นี่คือราคาของความสะดวกที่เราอาจไม่ทันมองเห็น หนึ่งในทางเลือกที่น่าสนใจคือ “กระดาษกันกระแทก” ที่ผลิตจากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร กรณีของ Papa Paper ร่วมกับ Mommy Booster นำกากหัวปลีซึ่งเหลือจากกระบวนการผลิตมาแปรรูปเป็นวัสดุกันกระแทกจากเส้นใยธรรมชาติ แทนการปล่อยให้วัสดุเหล่านี้รอการกำจัด เส้นใยจากพืชถูกพัฒนาเป็นกระดาษคราฟต์ แล้วออกแบบเป็นโครงสร้างที่ช่วยรองรับแรงกระแทก ห่อหุ้มสินค้า และลดการพึ่งพาพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียวในบรรจุภัณฑ์ คุณค่าของไอเดียนี้ไม่ได้อยู่แค่การเปลี่ยน “บับเบิลพลาสติก” เป็น “กระดาษ” แต่คือการมองวัสดุเหลือทิ้งให้เป็นทรัพยากรใหม่ เมื่อเศษเหลือจากการเกษตรมีตลาดรองรับ เกษตรกรมีโอกาสสร้างรายได้เพิ่มขึ้น ธุรกิจมีทางเลือกด้านบรรจุภัณฑ์ และผู้บริโภคได้ร่วมลดขยะจากการสั่งของออนไลน์ นี่คือภาพเล็ก ๆ ของเศรษฐกิจหมุนเวียนที่เชื่อมเกษตรกร ผู้ผลิต ร้านค้าออนไลน์ และผู้บริโภคเข้าด้วยกัน เพราะบรรจุภัณฑ์ที่ดี ไม่ควรแค่พาสินค้าไปถึงมือผู้รับอย่างปลอดภัย แต่ควรทิ้งภาระไว้กับโลกให้น้อยที่สุดด้วย ข้อมูลเพิ่มเติม: papapaper.info smethailandclub.com/entrepre… #CircularEconomy #SustainablePackaging
1
274
Microsoft กำลังพิสูจน์ว่า “ลดพลาสติก” ไม่ได้แปลว่าต้องลดคุณภาพหรือประสบการณ์ของผู้ใช้ ทุกครั้งที่เราแกะกล่องสินค้าเทคโนโลยี มักพบโฟมกันกระแทก ฟิล์มหุ้ม ซีล เทป ถุง และชิ้นส่วนพลาสติกอีกมากมาย ซึ่งทำหน้าที่เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนกลายเป็นขยะทันที ปลายปี 2025 Microsoft ลดพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียวทิ้งในบรรจุภัณฑ์สินค้าหลักทั่วโลก เหลือเพียง 0.07% โดยยังคงมาตรฐานด้านความปลอดภัย การเข้าถึง และประสบการณ์แกะกล่องไว้ได้ เบื้องหลังคือ Project Alder โครงการที่รวมทีมออกแบบ วิศวกรรม การผลิต ซัพพลายเชน ความยั่งยืน และซัพพลายเออร์จากทั่วโลก เพื่อย้อนกลับไปตั้งคำถามว่า พลาสติกแต่ละชิ้นในกล่องจำเป็นเพราะอะไร แทนโฟมด้วยโครงสร้างกันกระแทกจากกระดาษ แทนฟิล์มและซีลด้วยดีไซน์กล่องที่แม่นยำขึ้น และออกแบบทุกชิ้นส่วนให้รับมือกับแรงกระแทก ความชื้น อุณหภูมิ รวมถึงฝุ่นละอองได้จริง ทีมงานพัฒนาต้นแบบมากกว่า 1,000 แบบ เพื่อพิสูจน์ว่า “กระดาษ” ก็ปกป้องสินค้าเทคโนโลยีได้ หากออกแบบทั้งระบบอย่างจริงจัง สิ่งที่น่าสนใจที่สุดจึงไม่ใช่แค่การเปลี่ยนวัสดุจากพลาสติกเป็นกระดาษ แต่คือการออกแบบใหม่ตั้งแต่ต้นทาง ลดสิ่งที่ไม่จำเป็น และทำให้บรรจุภัณฑ์มีขนาดกะทัดรัดขึ้นเพื่อขนส่งได้มีประสิทธิภาพกว่าเดิม นี่คือบทเรียนที่ทุกแบรนด์นำไปคิดต่อได้ การลดขยะที่ดีที่สุด อาจไม่ใช่การหาทางจัดการขยะให้ดีขึ้น แต่อาจเป็นการออกแบบให้ไม่ต้องมีขยะชิ้นนั้นตั้งแต่แรก อ่านเบื้องหลัง Project Alder จาก Microsoft ได้ที่ microsoft.design/articles/su… #FriendsOfGreenery #SustainablePackaging #ZeroWaste
217
นโยบายงดแจกถุงพลาสติกยังเวิร์กอยู่หรือเปล่า? ปัจจุบันนี้เราเห็นทั้งมุมที่ผ่อนปรนและยังเคร่งครัดกันอยู่ ทว่าอะไรคือบรรทัดฐาน อะไรคือมาตรฐาน แล้วอะไรคือประโยชน์ต่อผู้บริโภคกันบ้าง คำตอบอาจจะยังคงไม่ชัดเจนเหมือนเคย และอาจเกิดคำถามว่าจะเอาอย่างไรกันต่อดี วิกฤตขยะพลาสติกทั่วโลกยังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ปริมาณขยะพลาสติกทั่วโลกยังคงอยู่ที่ 380-400 ล้านตันต่อปี สถิติเดิมที่ทุกวินาทียังมีขยะถุงพลาสติกถูกทิ้งมากกว่า 160,000 ใบ ทุกวันนี้น่าจะไม่ต่างจากเดิม ในเมืองเองมาตรการงดแจกถุงพลาสติกมักไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เนื่องจากทั้งภาครัฐและเอกชนยังคงกังวลเรื่องผลกระทบต่อยอดขายและความสะดวกของลูกค้า ตัวกฎหมายก็ไม่ได้บังคับใช้อย่างจริงจังเท่าที่ควร และผู้บริโภคเองก็ยังรักความสบายและไม่ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพราะถ้าไม่ทำก็ไม่ส่งผลอะไร แต่ก็ใช่ว่าปรากฎการณ์ครั้งล่าสุดนี้จะล้มเหลวเสียทีเดียว แน่นอนว่าคนในสังคมตระหนักและรับรู้เรื่องนี้ดีมากขึ้น กระแสวิถีรักษ์โลกก็จุดติดมากขึ้น เทรนด์พกถุงผ้าหรือกระเป๋าพับได้ยังคงนิยมอย่างต่อเนื่องและเริ่มกลายเป็นพฤติกรรมปกติไปบ้างแล้ว ในส่วนของห้างร้านหลายแห่งก็ยังคงดำเนินการนโยบายนี้อยู่ เมื่อต้องการถุงคุณต้องจ่าย สำหรับต่างประเทศเงินส่วนเกินนี้อาจมีหลักการนำไปใช้ประโยชน์พัฒนาบ้านเมืองอย่างจริงจัง แต่สำหรับบ้านเราไม่มีข้อมูลอะไรชัดเจน ไม่มีแนวทางปฏิบัติตรงกัน จนทำให้ผู้บริโภคคิดว่าตัวเองถูกเอาเปรียบหรือเปล่า เพราะผู้ประกอบการไม่ได้ลงทุนอะไรเพิ่มเติมเลยแถมยังได้เงินเพิ่มอีกต่างหาก เป็นความเข้าใจผิดหรือไม่ก็ไม่มีใครออกมาชี้แจงอะไรเช่นกัน ในส่วนของผู้บริโภคเองหากรับถุงพลาสติกมาแล้วก็รู้จักคุณค่ามากขึ้น เปลี่ยนพฤติกรรมจากใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้งมาเป็นใช้ทรัพยากรให้คุ้มค่าขึ้น ด้วยการนำมาใช้ซ้ำ หรือไม่ก็นำไปทำเป็นถุงขยะ ชะลอวันหมดอายุของถุงพลาสติกได้เพิ่มมากขึ้นอีก หรือผู้ประกอบการบางแห่งก็เลือกเปลี่ยนเป็นการใช้ถุงกระดาษแทนไปเลย ผู้บริโภคเองก็หันมาใช้ถุงกระดาษแทนเช่นกัน อย่างน้อยก็ช่วยในเรื่องการย่อยสลายได้ดีกว่า และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากกว่า แต่การตระหนักเรื่องขยะพลาสติกหรือการใช้แบบครั้งเดียวทิ้งของบ้านเรานั้นดูเหมือนจะขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลเสียมากกว่า เพราะหากไม่ได้ทำตามนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ได้มีกฎระเบียบชัดเจนในการทิ้งและกำจัดขยะ หรือมีก็อาจเสียค่าปรับน้อยนิด และไม่ส่งผลกระทบอะไรต่อสังคมเลย... ถ้าถามว่าต่อไปจะเอาอย่างไรกันดี ทุกคนอาจต้องหาคำตอบสำหรับตัวเอง แล้วถ้าถามว่ายังอยากให้นโยบายงดให้ถุงยังดำเนินอยู่ต่อไปไหม คำตอบคือก็คงอยาก แต่ยังคงอยากได้ยินนโยบายจากรัฐที่ชัดเจนกว่านี้ รวมถึงประโยชน์ที่คนปฏิบัติควรจะได้รับ แต่ถึงอย่างนั้นเราเองก็อยากชวนให้ทุกคนมาร่วมกันลดและเลิกใช้ถุงพลาสติกให้มากที่สุด เพื่อช่วยกันลดปริมาณขยะไม่ให้ล้นโลกมากไปกว่านี้ #FriendsOfGreenery #EatGoodLiveGreen #BanPlasticBag
1
1
1
404
ไขความลับจากทะเล… ความจริงที่ ‘ฉลาม’ อยากบอกทุกคน JAWS และหนังสัตว์ร้ายอีกหลายเรื่องทำให้เราจดจำฉลามในฐานะผู้ร้ายใต้น้ำ—นักล่ากระหายเลือดที่พร้อมพุ่งเข้าหามนุษย์ทุกเมื่อ แต่โลกจริงซับซ้อนกว่านั้น ฉลามไม่ใช่สัตว์เชื่อง และการถูกฉลามกัดอาจก่อให้เกิดอันตรายรุนแรงได้จริง เราจึงไม่ควรเข้าใกล้หรือปฏิบัติกับสัตว์ป่าในทะเลอย่างประมาท แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามนุษย์คือเหยื่อที่ฉลามออกตามล่าเป็นปกติ รายงาน International Shark Attack File ปี 2025 บันทึกเหตุฉลามกัดคนแบบ “ไม่ถูกยั่วยุ” ที่ยืนยันแล้ว 65 ครั้งทั่วโลก มีผู้เสียชีวิต 9 ราย คำว่า “ไม่ถูกยั่วยุ” ในที่นี้หมายถึงมนุษย์ไม่ได้เป็นฝ่ายสัมผัส รบกวน หรือทำกิจกรรมที่กระตุ้นฉลามก่อน เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นจริงและต้องให้ความสำคัญ แต่ยังถือว่าเกิดขึ้นน้อยเมื่อเทียบกับจำนวนผู้คนที่ใช้ชีวิตและทำกิจกรรมในทะเล แล้วอะไรทำให้ฉลามกัดคน? ไม่มีคำตอบเดียวที่อธิบายได้ทุกเหตุการณ์ เพราะขึ้นอยู่กับชนิดของฉลาม สภาพแวดล้อม พฤติกรรมของมนุษย์ และสถานการณ์เฉพาะหน้า งานวิจัยชิ้นหนึ่งพบว่า สำหรับฉลามขาวที่มองจากใต้น้ำ การเคลื่อนไหวและเงาของคนว่ายน้ำหรือนักโต้คลื่น อาจมีลักษณะคล้ายสัตว์ทะเลที่เป็นเหยื่อของมัน เช่น แมวน้ำ จึงสนับสนุนแนวคิดเรื่อง “การเข้าใจผิด” ได้ในบางกรณี สิ่งนี้ไม่ได้แปลว่าฉลามปลอดภัย หรือเราควรเข้าใกล้มัน แต่ช่วยให้เราเลิกสรุปง่าย ๆ ว่า ฉลามเป็นปีศาจที่จงใจล่ามนุษย์ ความเข้าใจที่ถูกต้อง ไม่ได้ทำให้เราประมาท แต่มันทำให้เราเคารพธรรมชาติได้มากขึ้น ขณะเดียวกัน ความจริงอีกด้านกลับน่ากังวลกว่า WildAid ประเมินว่า มนุษย์ฆ่าฉลามราว 80 ล้านตัวในแต่ละปี จากการจับเพื่อครีบ เนื้อ และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ทั้งที่ฉลามเป็นผู้ล่าลำดับสูงซึ่งมีบทบาทต่อความสมดุลของระบบนิเวศทะเล เราไม่จำเป็นต้องทำให้ฉลามกลายเป็นสัตว์น่ารัก แต่ถึงเวลาเลิกทำให้มันเป็นวายร้ายเพียงด้านเดียว เลิกสั่ง · เลิกกิน · เลิกสนับสนุน ทุกเมนูและทุกผลิตภัณฑ์จากฉลาม แล้วมาเป็น #TeamShark ด้วยกัน ข้อมูลแคมเปญ: wildaidthai.org อ้างอิง: International Shark Attack File 2025 floridamuseum.ufl.edu/shark-… A shark’s eye-view: testing the mistaken identity theory doi.org/10.1098/rsif.2021.05… WildAid Sharks wildaid.org/programs/sharks/ #TeamShark #ฉลองไม่ฉลาม #WildAid #FriendsOfGreenery #EatGoodLiveGreen
2
4
505
เพราะดวงตาไม่ใช่แค่หน้าต่างของดวงใจ แต่ยังเป็นสิ่งสำคัญที่เราต้องถนอมกันให้ดี ๆ โดยเฉพาะในช่วงนี้ ที่เราใช้สายตาอย่างหนักหน่วงด้วยการจ้องจอ ทั้งคอมพิวเตอร์ และหน้าจอมือถือ โอกาสที่จอประสาทตาจะเสื่อมก็สูงขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก #FriendsOfGreenery #EatGoodLiveGreen #Infographic greenery.org/infographics
2
3
358
เยาวดี ชูคง: นักขับเคลื่อนอาหารที่ฝันให้การกินอร่อยกับความยั่งยืนเป็นเรื่องเดียวกัน “การกินที่ดีเป็นหน้าที่ของชีวิต” คือสิ่งที่ เยาวดี ชูคง ยึดถือและสื่อสารมาตลอด เธอเชื่อว่าอาหารที่ดีช่วยให้ชีวิตยืนยาว สุขภาพดี และมีความสุขได้จริง แนวคิดนี้ถูกถ่ายทอดผ่านงานสื่อสารด้านอาหาร ร้านอาหาร และคลาสสอนทำอาหาร ที่ชวนทุกคนกลับมาเข้าใจการกินที่ดีต่อตัวเรา ดีต่อโลก และดีต่อสังคม รากสำคัญของความคิดนี้คือ Slow Food Movement จากอิตาลี ซึ่งยึดหลัก 3 ประการ ได้แก่ “อร่อย สะอาด และเป็นธรรม” เลือกใช้วัตถุดิบท้องถิ่นตามฤดูกาล สนับสนุนผู้ผลิต คัดสรรอาหารที่ปลอดภัย และปรุงอย่างพิถีพิถันโดยไม่กลบรสธรรมชาติของวัตถุดิบ หนึ่งในพื้นที่ที่เยาวดีใช้ขับเคลื่อนแนวคิดนี้คือ MAADAE Slow Fish Kitchen บนถนนท่าแพ จังหวัดเชียงใหม่ “มาเด” ในภาษาใต้แปลว่า “มาลองดูสิ” เมนูของร้านจึงไม่มีตายตัว เพราะเปลี่ยนไปตามวัตถุดิบท้องถิ่นและฤดูกาล รวมถึงสัตว์น้ำจากกลุ่มประมงพื้นบ้านเรือเล็กที่อ่าวยอ จังหวัดชุมพร บางวันอาจได้กุ้งธรรมชาติ บางวันอาจได้ปลาที่หลายคนไม่เคยรู้จัก ความไม่แน่นอนของวัตถุดิบ ไม่ได้เป็นข้อจำกัด แต่กลายเป็นความสนุกที่ชวนให้คนกินรอลุ้นว่า วันนี้ธรรมชาติจะส่งอะไรมาให้บนจาน ใน Cooking Class ของเธอ ผู้เรียนไม่ได้เริ่มจากการท่องสูตร แต่เริ่มจากการรู้จักวัตถุดิบ ดมกลิ่น ชิมรส และทำความเข้าใจว่าเกลือ น้ำปลา ซีอิ๊ว กะปิ หรือน้ำตาลจากแต่ละแหล่ง ล้วนมีรสชาติและบทบาทในการปรุงอาหารต่างกัน “การทำอาหารที่ดีจึงต้องดมกลิ่นเป็น ชิมรสได้ แยกรสชาติเป็น” สิ่งที่เยาวดีกังวลที่สุดในวันนี้จึงไม่ใช่เพียงเรื่องผู้บริโภคจะเลือกกินดีพอหรือไม่ แต่คืออนาคตของผู้ผลิตอาหาร เมื่อเกษตรกรอินทรีย์และชาวประมงพื้นบ้านมีอายุมากขึ้น ขณะที่คนรุ่นใหม่ไม่เลือกเข้าสู่อาชีพเหล่านี้ คำถามสำคัญคือ หากวันหนึ่งหมดลุงหมดป้าแล้ว ใครจะปลูกข้าว ปลูกผัก และสร้างอาหารที่ดีให้เรากิน เธอจึงอยากเห็นนโยบายและระบบเศรษฐกิจที่สนับสนุนคนรุ่นใหม่ให้สานต่อการเกษตร การผลิตวัตถุดิบ และการทำอาหารอย่างรับผิดชอบต่อผู้บริโภค สังคม และโลก อ่านบทสัมภาษณ์ฉบับเต็มได้ที่ greenery.org/people-life-yao… #SlowFood #SustainableFood #FriendsOfGreenery
3
5
759
ผ้าสาหร่าย x ลายปลาทู คอลเลกชันรักษ์โลกภูมิปัญญาไทย Sustainable Fashion ระดับชุมชน #GreeneryNews . แฟชั่นไทยกำลังถูกจับตา! คราวนี้อาจไม่ใช่เรื่องของแฟชั่นบนรันเวย์แต่เป็นเรื่องของ Sustainable Fashion กับการค้นพบนวัตกรรมเส้นใยใหม่ที่ดีต่อวิถียั่งยืนและส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชนที่น่าสนใจทีเดียว . คอลเลกชันแฟชั่นสุดเก๋แฝงไปด้วยจิตวิญญาณรักษ์โลกนี้ตัดเย็บมาจากผืนผ้าที่ถักทอจากเส้นใจธรรมชาติ เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม แถมยังเป็นนวัตกรรมวัตถุดิบใหม่ที่ผลิตมาจากขยะชีวภาพเปลี่ยนวัชพืชก้นบ่อไร้ค่าให้กลายเป็นเส้นใยสร้างมูลค่าอีกด้วย . จุดเริ่มต้นของการคิดค้นและพัฒนานวัตกรรมนี้เริ่มมาจากปัญหา “สาหร่ายฝอยขัดหม้อ” อันเป็นวัชพืชร้ายก้นบ่อเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำของเกษตรกร เป็นวัชพืชจอมป่วนที่เติบโตเร็ว แพร่พันธุ์เร็ว และกำจัดได้ยาก นอกจากจะก่อปัญหาให้กับสัตว์น้ำแล้วการกำจัดยังสร้างภาระและเพิ่มเต้นทุนไปพร้อมกัน จุดนี้เองทำให้ทางศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเพชรบุรีเล็งเห็นปัญหาและหาทางแก้ไขไปพร้อมกัน จนได้ร่วมมือกับ บริษัท ไทยนำโชคเท็กซ์ไทล์ จำกัด ร่วมกันศึกษาวิจัยเพื่อหาทางออกจนเกิดการคิดค้นนวัตกรรมใหม่นี้ได้สำเร็จ . นวัตกรรมใหม่นี้เป็นเส้นใยธรรมชาติรูปแบบใหม่ที่เรียกว่า “เส้นใยผสมสาหร่าย” เกิดจากการนำเทคโนโลยีมาสกัดแยกเซลลูโลสจากสาหร่ายออกมาแล้วนำไปผสมกับเส้นใยธรรมชาติจนเกิดเป็นนวัตกรรมเส้นใยใหม่นี้ขึ้น นั่นเลยทำให้เกิดคุณสมบัติเด่นของเส้นใยนี้ขึ้นมาคือเป็นเส้นใยธรรมชาติที่แข็งแรงทนทานขึ้นแต่มอบสัมผัสนุ่มนวลสวมใส่สบายทั้งยังระบายอากาศได้ดีเหมือนเส้นใยธรรมชาติทั่วไป แถมเส้นใยนี้ยังเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและย่อยสลายได้ตามธรรมชาติโดยไม่ก่ออันตรายและสร้างปัญหาแบบเส้นใยสังเคราะห์ . นอกจากนี้ยังมีการนำผ้าทอจากเส้นใยผสมสาหร่ายไปต่อยอดสร้างมูลค่าด้วยการนำไปผสมผสานกับภูมิปัญญาท้องถิ่นจนเกิดเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชนสร้างโอกาสทางธุรกิจใหม่ นวัตกรรมแฟชั่นครั้งนี้ร่วมสร้างสรรค์กับ ‘กลุ่มผ้าบ้านชะอาน’ อ.ชะอำ จ.เพชรบุรี ผู้ริเริ่มผลิตภัณฑ์ “ผ้าลายปลาทูบ้านชะอาน” อันเป็นลวดลายผ้าท้องถิ่นโด่งดังที่ได้แรงบันดาลใจมาจากท้องทะเลเพชรบุรี ขณะเดียวกันก็เล่าเรื่องราวที่สะท้อนถึงเอกลักษณ์เมืองเพชรได้เป็นอย่างดีทีเดียว . การร่วมมือสร้างสรรค์ครั้งนี้เกิดเป็นผลิตภัณฑ์อัตลักษณ์ท้องถิ่นคอลเลกชันใหม่ “ผ้าสาหร่าย x ลายปลาทู” ที่เป็นการนำภูมิปัญญาเพชรบุรีสองสิ่งมาผสมผสานกันได้อย่างกลมกลืนลงตัว มีเอกลักษณ์โดดเด่นไม่ซ้ำใคร และกลายเป็นแฟชั่นร่วมสมัยที่โด่งดังในทันที แถมเป็นคอลเลกชันใหม่ที่โดดเด่นทั้งดีไซน์และนวัตกรรมไปพร้อมกันด้วย . จากสาหร่ายเขียวไร้ค่ากลายเป็นสาหร่ายทองคำสร้างมูลค่า นวัตกรรมเส้นใยผสมสาหร่ายนี้นอกจากจะเปลี่ยนขยะชีวภาพให้กลายมาเป็นสิ่งที่ใช้ประโยชน์และเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจได้ต่อแล้ว มันยังเปลี่ยนค่าใช้จ่ายในการกำจัดขยะให้กลายเป็นต้นทุนทางธุรกิจใหม่ที่จะสร้างกำไรได้เพิ่มและสร้างรายได้อีกช่องทางให้กับเกษตรได้ดีอีกด้วย อีกทั้งยังช่วยขับเคลื่อนธุรกิจใหม่ให้กับชุมชน และจะกลายเป็นการต่อยอดซอฟต์พาวเวอร์ใหม่ได้อีกหลากหลายมากมายในอนาคต นับเป็นไอเดียที่เปลี่ยนความไร้ค่าให้กลับมาสร้างมูลค่าที่น่าสนใจทีเดียว . สำหรับใครที่สนใจสนับสนุนแฟชั่นวิถียั่งยืนฝีมือคนไทยคอลเลกชันนี้ลองแวะไปดูกันได้ที่เพจบ้านชะอานได้เลย (บ้านชะอาน) หรือใครอยากนำไอเดียไปต่อยอดกับชุมชนของตนบ้างก็เป็นไอเดียที่ไม่เลวเลยทีเดียว ... นอกจากจะดีต่อสิ่งแวดล้อมและวิถียั่งยืนแล้วยังเป็นโอกาสทางธุรกิจใหม่ที่น่าจับตาทีเดียว -------------------- เรื่อง: ธาดา ราชกิจ #FriendsOfGreenery #EatGoodLiveGreen #ผ้าลายปลาทูบ้านชะอาน
6
8
1,265
ผักในท้องตลาดที่ว่าปลอดภัยมีหลายระดับ แล้วแค่ไหนที่เรียกว่าปลอดภัยจริง ๆ ? #EatGoodLiveGreen #Infographic greenery.org/infographics
6
7
844