Ryszard Derdziński

Zaobserwowałem dzisiaj toczący się na tym portalu spór o to czy młodzi ludzie (zwłaszcza mężczyźni) powinni dzisiaj wzorować się na bohaterach wykreowanych przez J.R.R. Tolkiena takich jak Aragorn czy Samwise Gamgee. Szczególnie zaskoczył mnie argument za stanowiskiem sprzeciwiającym się, który zasadzał się na tym, że "w dzisiejszych czasach te postawy już nie mają racji bytu". I chciałbym spytać o jedną rzecz... Naprawdę? Naprawdę myślicie, że tułający się po bagnach Aragorn, który nie wie czy dożyje jutra i który nie ma żadnych widoków na odzyskanie tronu, był w bardziej komfortowej sytuacji niż my dzisiaj? Człowiek, którego misji towarzyszą słowa "ludziom daję nadzieję, sobie nie zostawiam żadnej", nie napotykał na swojej drodze żadnych przeciwności? Myślicie, że Aragorn, gotów iść w ognie Mordoru za niziołkiem, zawróciłby jeśli okazałoby się, że na końcu czeka go coś innego niż prestiż panowania i szczęśliwe małżeństwo z Arweną? Myślicie, że jakie były szanse, że to wszystko nie zakończy się straszliwą porażką? A Samwise? Jaką on miał pewność, że gdy wróci do domu to nie zastanie Różyczki żonatej a sąsiadów zupełnie nieprzejętych jego szlachetnymi czynami? To jest... oczywiście jeżeli w ogóle wróci do domu... Frodo? Został przez niemal wszystkich (łącznie z wieloma czytelnikami) zapomniany i niedoceniony. Zostawiony sam sobie i niezrozumiały. Powinien uznać, że w takim razie to cała ta jego wyprawa była niepotrzebna? Jest naiwniakiem przez to, że "ocalił Shire ale nie dla siebie?" Merry i Pippin powinni odwrócić się plecami i wrócić na dwory królewskie, kiedy zobaczyli, że w Shire nie dzieje się tak jak sobie wyobrażali? "To jak w opowieściach, tych które naprawdę miały znaczenie. Bohaterowie tych opowieści mogli zawrócić w każdym momencie, ale tego nie zrobili. Szli dalej ponieważ wierzyli w coś (...) że jest na tym świecie dobro i warto o nie walczyć". To nie jest tak, że brakuje nam heroicznych postaci, ponieważ świat jest paskudny. To świat jest paskudny ponieważ brakuje heroicznych postaci. Jak pisał św. Augustyn: „Nie mówmy, że czas jest zły. My jesteśmy czasem. Bądźmy dobrymi, a czas będzie dobry”. Ach, jak wielu jest dzisiaj Sarumanów, którzy uważają, że w starciu z Mordorem nie ma zwycięzców! Jak wiele Smoczych Języków, którzy w ciężkich czasach starają się przywrzeć do tych, którzy oferują "roztropność"! Jak mało hobbitów gotowych podejmować wysiłki ponad swoje siły i codziennymi dobrymi uczynkami i aktami dobroci trzymać zło w szachu...