Δεν γκρινιάζουν ποτέ για την ισοπέδωση ή για τα κομμένα κεφάλια του '49. Όπου δεν υπήρξε έλεος, η γκρίνια ζημιώνει. Το πολυτεχνείο θεμελίωσε τους δημοκρατικούς κανόνες εμπλοκής για τον εξωκοινοβουλευτικό, αλλά συστημικό δίαυλο διαπραγμάτευσης κράτους-αριστεράς. Την πορεία.
Το '46-'49, όταν μαζεύαμε τα κομμάτια μας από την κατοχή, ΕΠΡΕΠΕ να πάρουν τα όπλα. Επί "ναζιστικής" χούντας κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο άοπλοι, γιατί η επιβίωση με άοπλο εγκλεισμό, απέναντι σε εχθρό που θέλει να σε σκοτώσει, είναι σίγουρη 🤡
ΗΞΕΡΑΝ ΟΤΙ ΔΕ ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΝΑΝ.
Καταλαβαίνεις ότι δεν υπήρχαν θύματα στο Πολυτεχνείο από το γεγονός ότι δεν έχουμε οδούς με τα συγκεκριμένα ονόματά τους. Δεν υπάρχει περίπτωση η αριστερά να έχει νεκρό και να μην τον έχει σκυλεύσει για πολιτικούς πόντους όπως Φύσσα, Μάγγο, Ζάκι κτλ
Κάθε τούρκος έχει προγόνους που δε θα τον ήθελαν τούρκο. Προγόνους που αναγκάστηκαν να αφομοιωθούν. Ο Έλληνας, για να κατέληξε από αυτή τη μεριά του Αιγαίου, έχει αναγκαστικά προγόνους που τον ήθελαν συνειδητά Έλληνα. Πώς να τους πάρεις στα σοβαρά, όταν το καταλάβεις αυτό;
Περί κυνηγιού μαγισσών:
▪️Διώκονταν και άντρες.
▪️Είναι φαινόμενο της νεωτερικότητας και οι δημοκράτες έχουν ενοχές.
▪️Συχνά ήταν δίκαιο. Ήταν δαιμονολάτρες. Ναι, αν η «παράδοση» είναι αισχρή, να καταδικαστείς.
▪️Ιστορικές εμμονές σε ανιστόρητη εποχή: πολιτική σκοπιμότητα.
Η σιωπή της αριστεράς απέναντι στη βιομηχανία ταινιών και στα μηνύματα που αυτές εκπέμπουν, είναι εκκωφαντική και θα αρκούσε για να ξυπνήσει οποιονδήποτε μη κίναιδο. Είναι εξωφρενικό το ότι απολαμβάνουν ταινίες το 2026 και κατηγορούν άλλους για συστημικότητα.
Γκρεκοπίθηξ retweeted
Replying to @Graecopithix
Αδερφέ νέο ακάου Με ρίξανε οποίος θέλει ας κάνει follow να ανέβουν οι αναρτήσεις μου
Γκρεκοπίθηξ retweeted
ΕΟΝίτες καθαρίζουν την Αθήνα από αφίσες ANTIFA κατά του Σταυρού του Χριστού μας ☦️
Γειτονιές καθαρές από τα σκουπίδια των αντιχριστιανών και των ανθελλήνων 🇬🇷
Όσο βασιλικοί και βενιζελικοί τρώγονταν επί Εθνικού Διχασμού, οι μαρξιστές εξακολουθούσαν να εξορίζονται σε ξερονήσια. Τόσο μη ιδεολογικό θέμα ήταν ο διωγμός των μαρξιστών, που δεν ετίθετο καν προς συζήτηση! Όπως ακριβώς το να παίρνεις αντιβίωση δεν είναι ιδεολογία!
Εδώ η ίδια ολιγοπληθής Ελλάδα αποτελεί αξιόπιστη απειλή σύμφωνα με τους άπλυτους. Μόνη τους ιδεολογική συνέπεια ο ανθελληνισμός. Θα επιστρατεύσουν αλληλοαποκλειόμενα επιχειρήματα για να τον εξυπηρετήσουν. Είναι προδότες, εχθροί, ξένοι. Όχι συμπολίτες, όχι συνάνθρωποι.
ΕΣΚΑΣΕ:
Νέο άρθρο στο blog μου:
«Όταν ο Έλληνας μυήθηκε στα ad hominem (Κων/νου και Ελένης)»
telosideologion.blogspot.com…
Ενώ ο μαρξισμός διαιρεί το έθνος ταξικά, κάνει ότι η διάκριση γηγενούς και ΞΕΝΟΥ είναι ανεδαφική! Στοχοποιώντας τον πετυχημένο ομοεθνή, αναγνωρίζει την ανάγκη ύπαρξης εχθρού. Απλά αυτό δεν ήταν σχετικό με την παρούσα συζήτηση. Ο Τσαφούλιας ως μαρξιστής, είναι άλλος ανά συζήτηση.
Ο διάλογος είναι μήτρα αναταραχών. Ποτέ δεν έλυσε κοινωνικά προβλήματα. Έθεσε υπό αμφισβήτηση τα όσα θεωρούσαμε δεδομένα. Γηγενείς λογομαχούν με εισβολείς 3ης γενιάς για το τί είναι έθνος, όταν οι ίδιοι εισβολείς δε θα διαμαρτύρονταν αν αντιμετωπίζονταν ως τέτοιοι από τον στρατό.
Η προπαγάνδα ευθύνεται μονάχα εν μέρει για τα αντιλευκά σχόλια από Λευκούς. Συχνά θίγουν Λευκούς, επειδή ξέρουν ότι το να είσαι Λευκός δεν μπορεί ποτέ να είναι προσβολή. Είναι συλλογικός αυτοσαρκασμός ανωτερότητας. Μέσα τους λένε «δε θα θίξω τον μαύρο, έχει ήδη σοβαρό πρόβλημα».
Είναι προτιμότερο να έχουμε επίγνωση της ολίσθησης προς τον καφέ εθνικισμό και τη γριά παλλακίδα του, την αριστερά, παρά να νομίζουμε ότι «νικάμε». Όλα τα χρόνια τραμπισμού ζούμε στον ακριβώς ίδιο κόσμο με τις προηγούμενες δεκαετίες. Δε θα γλιτώσεις με την ψήφο.
Δεν πιστεύει πως οι ξένοι δεν είναι ρατσιστές. Δεν την νοιάζει. Ο ξένος είναι εξωπολιτικός γι' αυτήν. Ανήκει σε άλλη κατηγορία. Είναι ΞΕΝΟΣ. Όχι πολίτης, όχι όμοιος. Άλλο εργαλείο, για άλλη χρήση. Μας αντικαθιστούν αστοί που ΞΕΡΟΥΝ από διακρίσεις. Κανένα έλεος από εμένα πια.
Άλλο ένα χαρακτηριστικό της μεταδιαφωτιστικής εποχής είναι η αδικαιολόγητη έκθεση του υλιστή αυνάνα σε κίνδυνο, χωρίς να το αντιληφθεί. Ο μέσος διασκεδαστής/ηθοποιός/παιδικός κλόουν είναι συχνά παρακμιακός τυχοδιώκτης και δε θα έπρεπε καν να τον πλησιάζεις.











