Pinned Tweet
هیچ چیزی خنثی نیست. احاطه شدهام میان انبوهِ نشانهها، و هـــر چیزِ بیربط واجد ارجاعی است به تو. از موتور و ایرپاد و مُهر و کتاب و شرکت و واتسپ و رواننویسِ ساراسا، تا عبا و قرصِ آهن و چوبسیگار و هل. تسبیح. چسب زخم. فرودگاه. کوچهی چندمِ امیرآباد. شابدلعظیم.
چه آینده هولناکی.
18
30,467
عجالتاً آخوند مورد علاقۀ بنده میرزا عبدالرضا کفائی خراسانی است، همان که بر جنازۀ مجتهد تازه درگذشته هم تکبیر گفت. سنتگرا است. [آخوند متجدد هیچ وایب مناسبی نداره]
اسمش هم از کتابِ جدّ جنجالبرانگیزش اقتباس شده و فک و فامیلش همه سناتور و وکیل و دیپلمات بلندپایۀ پهلوی بودند. کیوت.
جمهوری اسلامی اگر متجسّد میشد و دست و پا درمیآورد، میشد همین آقای داکتر زاکانی.
ریده توی شهر. فضای عمومی رو به کثافت کشونده. همهجا شبیه گداخونه شده. هر طرف نگاه میکنی غرفههای ساختهشده از داربست و گونی میبینی، و عرعر مداحی میشنوی.
آه که چه طبع نازل و ذائقۀ زشتپسندی داری.
گمان نمیکنم تهران در شصت سال گذشته هرگز به زشتیِ الان بوده باشه.
هوای آلوده. زمینِ پر از زباله. صدای عربده از موکبها و بوی روغنسوخته از غرفههای کنار پیادهرو. مسیرهای بسته و تجمعِ زحمتافزای پرچمبهدستهای خیابانی. ساختمانهای بدقواره با نماهای زشت.
مطابق طبع آخوند.
به ریش شما پفیوزها میخندند، و میرینند به پنجاهسال تلاش عبث برای مهندسی سبک زندگی.
معلوم نیست این دختر پسرا تو این #کافیشاپ های #ایرانشهر و #سنائی چیکار میکنن!
تو پاکستان کافیشاپهایی دیدم که جوانها در حوزه شعر و ادبیات باهم اختلاط میکردند.
یه محیطی آموزشی صمیمی و رشد دهنده!
5
171



