isaflota

2026 Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan Anne Carson’ın Nobel Komitesi’yle yaptığı telefon görüşmesi: “Reykjavik’teki evimde çay içip London Review of Books okuyordum. Yerleri süpürmeye kalktığımda telefonlar çalmaya başladı. Hepsini kapattım. Eşim zorla geri arattı. Eşim “Aç şu telefonu artık. Belki de Nobel’dir” dedi.” Şu anda nasıl hissediyorsunuz? — Sadece kraker yiyip çay içiyorum. Pek dramatik bir durum yok. Nobel’i bekliyor muydunuz? — Tanrı aşkına, tabii ki beklemiyordum. Bence hepiniz çıldırmışsınız. Nobel sizin için ne anlama geliyor? — Hiç düşünmedim. Sadece parayı nasıl bağışlayacağımızı düşünüyoruz. Evi olmayan bir arkadaşımız var. Bir de Sınır Tanımayan Doktorlar’a bağış yapıyoruz. Nasıl kutlayacaksınız? — Telefonlara cevap vermek zorunda kalmamak için ormanda yürüyüşe çıkacağız. Sonra sessizliği dinleyeceğiz. Yazarlığınızı nasıl tanımlarsınız? — İstemsizce. Hep başka bir şey yapmaya çalışırken oluyor. Kitaplarınızı okumaya nereden başlamalı? — Herhangi bir yerden. Ben hep ortadan başlayın derim. Yeni bir kitaba nasıl başlarsınız? — Ortadan. Tek kuralım bu. İlham kaynağınız? — Homeros. Antik hikâyelerin bugün hâlâ geçerli olmasının nedeni ne? — Geçerli değiller. Onların bizim için geçerli olmasıyla ilgilenmiyorum. Bizim onlara layık olmamızla ilgileniyorum. Sıkılmaktan kaçınmak neden önemli? — Kim sıkılmayı sever ki? Uyumak mı, Homeros okumak mı? Günün geri kalanında ne yapacağıma böyle karar veriyorum. Hayat sıkıcı. Genç yazarlara tavsiyeniz? — Ortadan başlayın.