Pinned Tweet
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
ตัวข้าคือข้ารับใช้แห่งโทโยโทมิ
ตัวข้าคือหนึ่งในบุเกียวผู้ซื่อสัตย์
┏ อิชิดะ—จิบุ โนะโช—มิทสึนาริ ┛
จิตวิญญาณนี้ธำรงอยู่ด้วยเพียงเพื่อความปรารถนาเดียว นั่นคือการนำความรุ่งโรจน์แห่งโทโยโทมิหวนกลับคืนมา
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
“ จงประหัตประหารฮิเดสึกุเสีย ”
คำบัญชาจากนายเหนือหัวฟาดผ่าลงดั่งอสนีบาต
หนึ่งคำสั่งอันเด็ดขาดนั้นถูกเอ่ยออกมาอย่างเรียบง่าย
ท่านผู้นั้นตบลงมาบนบ่าพร้อมบอกว่าฝากฝังด้วย—ด้วยรอยยิ้มอันไม่เเปรผันไปเลยจากครานั้น ราวกับเอ่ยถึงเรื่องดินฟ้า กระทั่งเด็กเล็กคนชราจงสังหารให้สิ้น
ทั้งที่รู้ดีว่านั่นคือความบ้าคลั่ง
ทั้งที่รู้แก่ใจว่านั่นมิใช่ท่านฮิเดโยชิผู้ที่เคยคุ้นอีกแล้ว
อันว่าอำนาจฉุดรั้งคนให้ตกลงสู่ความชั่วร้าย หากแต่ในฐานะข้ารับใช้แล้วมิอาจว่ากล่าวแก่ผู้เป็นนาย
แม้มือจะสั่นเทาแต่ก็ลงดาบไปอย่างไม่ลังเล
แม้จะรู้ว่าผิดแต่ก็ยังมองข้ามชีวิตอันบริสุทธิ์
1
“ จิบุจังอะไรของเจ้ากัน นั่นหาใช่ชื่อเสียที่ไหน อีกทั้งเจ้าเป็นใครจากไหนข้าไม่รู้จักอย่ามาคิดจะตีสนิทนะ ”
ลูบๆ อกเมื่ออาการสำลักทุเลาลงก่อนหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับปากตนเองอย่างไว้ท่า
สำลักชา ,แค่กๆ!
เรื่องโดนทักไม่ทันตั้งตัวก็อีกเรื่องหนึ่ง ที่ต้องเจาะจงกว่านั้นคือ
“ หา จิบุจัง—งั้นเหรอ? ”
เสียงของชิชิ โอโดชิแว่วผ่านมา
ในยามสายของดินแดนยามาไต
ผ่านบานกั้นฉลุลายแสงสว่างอ่อนลอดผ่าน
บนเบาะรองนั่งมีร่างของอดีตขุนพลเลื่องชื่อ
เบื้องหน้านั้นคือกระดาษเนื้อเรียบแผ่นหนึ่ง
ยกข้อมือที่กุมจับพู่กันขึ้น
ตวัดอักษรลงไปอย่างมั่นคง
— 誠忠
สองอักษรนี้ก็ปรากฏบนผืนกระดาษอย่างงดงาม
3
“ ยามานามิ? ”
“ ในที่สุดก็เหมือนจะไปอยู่กับคาลเดียอย่างเต็มตัวแล้วสินะ เอาเถอะ หลังจากเรื่องทั้งหมดก็ไม่รู้สึกแปลกใจเท่าไหร่ คำยินดีต้อนรับน่ะ ถึงจะไม่จำเป็น แต่จะขอรับไว้แล้วกัน ”
“ ยินดีต้อนรับครับ ทั้งจิบุโนะโช ทั้งโอคิตะคุー... อา.. ไม่ใช่โอคิตะคุงสินะ? ”
“ แต่ก็ไม่ต้องเป็นห่วงว่าจะใช่โอคิตะคุงหรือไม่ ยังไงผมก็ยังเอ็นดูอยู่ดีครับ ”
ความซื่อสัตย์แม้จะรู้ว่านั่นคือสิ่งที่ผิดนั้นคือความผิด
หรือการฝ่าฝืนบัญชาเพื่อความถูกตัองนั้นคือความผิด
ตอบรับต่อบัญชาของนายท่าน
แม้นั่นจะหมายถึงการเข่นฆ่าอันไร้ความหมาย
สังหารผู้คนอันไร้ความผิดโดยไร้ซึ่งความลังเล
ข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์อย่างโง่เขลานั้นคือผิด
ข้ารับใช้ที่มิอาจหยุดยั้งเหนือหัวได้ก็คือผิด
หากเป็นฮัมเบย์หรือคัมเบย์กระทั่งโยชิอิเอะ
ก็คงจะสามารถห้ามปรามเส้นทางอันบ้าคลั่งนั่นได้แน่
ทว่าตัวข้ากลับไม่ได้ทำสิ่งใดแม้แต่น้อย
หลับหูหลับตากระทำตามแต่เพียงคำบัญชา
แสร้งทำเป็นไม่เห็นมืออันสั่นเทาที่จับกุมบนด้ามดาบ
1











