Jeremy

Je groeit op in een PVV-nest, werkt op een basisschool en besluit vervolgens de politiek in te gaan als fractieassistente bij het plaatselijke CDA. In de tussentijd krijg je twee kinderen met een Marokkaanse pizzabezorger. Die relatie loopt uiteindelijk stuk wanneer je tijdens je werkzaamheden als CDA-fractieassistente advocaat en VVD-raadslid fractievoorzitter van de VVD Almere Ulysse Ellian leert kennen. Er ontstaat een relatie, jullie krijgen samen een dochter en daarmee verandert ook je politieke koers. Van PVV naar CDA naar VVD... Je verruilt dus het CDA voor de VVD in Almere. Toeval wil namelijk dat de plek van je partner in de gemeenteraad vrijkomt wanneer hij namens de VVD naar de Tweede Kamer vertrekt om daar de partij op landelijk niveau te vertegenwoordigen. Jij wordt fractievoorzitter van de VVD. Dankzij die ontwikkeling kun je zelf doorstromen naar een bestuurlijke functie. Zo word je wethouder met een omvangrijke portefeuille: financiën, jeugd en veiligheid, vastgoed, mobiliteit en dienstverlening. Daarnaast word je eerste locoburgemeester van Almere. En dat allemaal zonder aantoonbare ervaring in deze vakgebieden of eerdere bestuurlijke functies. Maar eigenlijk is dat tegenwoordig niet eens zo opmerkelijk. Ons land, en daarmee ook onze gemeenten, wordt steeds vaker bestuurd door mensen die op posities terechtkomen die nauwelijks aansluiten bij hun achtergrond, kennis of ervaring. Blijkbaar is het niet zozeer belangrijk wat je kunt, wat je weet of waar je voor staat. Het lijkt vooral te draaien om de juiste contacten, de juiste relaties en het op het juiste moment op de juiste plek terechtkomen. Het gaat in dit land kennelijk niet om wie je bent, maar om wie je kent. En mijn voorspelling? Binnen niet afzienbare tijd zien we je ongetwijfeld ook opduiken in de Tweede Kamer voor ruim 10K per maand. Benieuwd welke portefeuille je daar krijgt... Mark my words! almeredezeweek.nl/politiek/p…