จิมไหน retweeted
คำที่กูเกลียด
1.ขอร้องน้องอย่าเยอะ อย่าเลอะเทอะเรื่องของพี่ อย่ามาจี้เรื่องของผม และอย่ามาสนเรื่องของกู
2.ไม่เชื่อก็ไม่ต้องเชื่อไปกินเกลือบ้านตาแป๊ะ ไปนอนเปาะแปะให้ตาแป๊ะเล่นนม ตาแป๊ะขายหมูใส่ตุ้มหูข้างเดียว ตาแป๊ะยืนเยี่ยวรถเฉี่ยวจู๋ขาด
3.งูเกาเงากู
4.สอเสือสระเอือกอไก่
จิมไหน retweeted
โลกนี้แม่ง ไม่ใจดีกับเด็กจบใหม่ไม่มีประสบการณ์เลยว่ะ สัมงานวันนี้ กรุโทรหาแม่ร้องไห้ จบ กุสึม กุเหนื่อย โดดน้ำตายแม่งไอ้เหี้ย
จิมไหน retweeted
นี่อยู่ uk ครบ 2 ปีละ ภาษาพัฒนาอยู่ แต่มันก็ยังตะกุกตะกัก โดนคนไทยด้วยกัยบูลี่หนักมาก จะไปทำอะไรกินบ้าง จะใช้ชีวิตได้ไหมบ้าง วันนึงยืนรอแทรมหงอยๆ คุณลุงคนอังกฤษมาถามว่าเทอมาเรียนหรอ นี่ก็เล่าๆไป พร้อม sorry for my poor English
อยู่บอที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก เราภาษาไม่ได้แข็งแรง แต่ต่างชาติไม่เคยพูดล้อเลียนให้รู้สึกแย่เลยสักครั้ง แค่สื่อสารได้ พูดงู ๆ ปลา ๆ นึกคำไม่ออกเค้าพร้อมอธิบาย/เปิดศัพท์ให้เข้าใจ คนไทยแผนกที่เก่งภาษาอังกฤษก็ไม่ล้อเลียน แกรมม่าไม่ต้องเป๊ะปั้วได้ นี่ขนาดทำงานนะ แล้วบ่นเศร้า ดราม่า อกหักอะไรก็โพสต์ไปเถอะครับทุกคนน ค่อยฝึกกันไป
จิมไหน retweeted
โห แย่อะ
แล้วแบบนี้ใครจะอยากบิน
จะว่าไปลูกค้าเราก็เคยต้องเลื่อนถ่ายเพราะไฟล์ทบินถูกยกเลิกอะ ไม่ดีเลย
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
จิมไหน retweeted
ด่วน! ศาลโลก (ICJ) ตัดสินรัฐบาลพม่ามีความผิดข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โรฮิงญา! 15 ผู้พิพากษาทั่วโลกวินิจฉัยว่ามีหลักฐานทำผิดมหาศาล! เป็นรัฐบาลแรกในโลกที่ถูกศาลโลกตัดสินความผิดฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ #WhatsHappeningInMyanmar
จิมไหน retweeted
รู้มั้ยทำไมเด็กไทยกลัวภาษาอังกฤษ
จิมไหน retweeted
จากใจคนอยู่วอร์ดเด็ก ทรงเอเลี้ยงลูกดีทุกคน อ่อนโยน ใจเย็น จำรายละเอียดได้หมดว่ากินยาล่าสุดตอนไหน ได้ยาอะไรไป ผื่นขึ้นตอนไหน ฉี่ล่าสุดตอนไหน เสียอย่างเดียว ชอบร้องไห้ตอนเหนลูกโดนเปิดเส้น 😔
เผื่อมีคนสนใจ น้องคนนี้มีสตกแบบอนิเมชั่นด้วยนะคะ น่ารักเพิ่มคูณล้าน 🥺😭🥺😭🥺😭
มีอนิเมชั่นโค้งคำนับหลายรูปแบบ ฟังก์ชั่น ใช้ในที่ทำงาน ที่บ้าน กับแฟน ครบครัน
เสิร์ช >> TOKUMEI KIBOH ในไลน์ร้านค้าได้เลยนะ เค้าชอบงานของคุณนักวาดมาก
หรือตามที่ทวิตของคุณนักวาดตามรูปได้เลยนะคะ ㅜㅜ
จิมไหน retweeted
ตอนนี้ใครทำไรแล้วเป็นกระแสคนก็แห่ไปทำตาม ๆ กันหมด บางอย่างก็ควรตระหนักเรื่องกาลเทศะกันด้วยนะแก
จิมไหน retweeted
รวยมั้ยไม่รู้พิจารณาข้อมูลจากในรูปเอง รูปแรกน่าจะเป็นแอคเก่าที่โดนแหกไปเมื่อต้นปี หาเลขาเหมือนเดิมแต่ลดเงินเดือนลงจาก 80k>60k ชื่อเหนิงเหมือนกัน แม่อยากให้เรียนหมอเหมือนกัน สองอย่างนี้น่าจะจริง แต่พ่อแม่เป็นหมอกับเคยเป็นหมอที่ลาออกมาทำธุรกิจน่าจะเมคขึ้น (1)
จิมไหน retweeted
คนอะไรที่ซื้อเสือร้านลาบมาใส่ ชั้นยุใน target group แบบใดวะ
เอ้บชุดตัวละ 100+ เพลินมาก จนมาคิดว่า อืม เอ้บเยอะขนาดนี้ยังไม่ถึงราคาชุดแบรนด์ดังตัวละ 3000-4000 ที่ได้แค่เสื้อ คือแบรนด์เค้าก็คุณภาพ สวย timeless แต่ set สูทหรือเสื้อบวกกางเกงใดๆ อีกนิดเดียว 10,000 มักส่องกลุ่มลูกค้า ก็คือสวยหมด ดูเป็นคนที่มี occasionally กิจกรรมหรู ที่ไม่รู้สึกหรู เพราะปกติก็ใช้ชีวิตแบบนี้ ดูหายใจออกมาไม่มีกลิ่นกระเทียมอะ พูดน้อย ไม่ดื่มน้ำคำใหญ่ อึกกะอึกกกะอึก ไม่มี แค่จิบเท่านั้น แบบชุด speaks for it มากก ใส่แล้วสวยคลาสิก ชอบมากจริงๆ แต่ไม่กล้าซื้อจริงๆ ไม่มีรูทีนสวยคลาสิกอะ วันนี้ยังใส่เสื้อยืดเสน่ห์ลาบก้อยนอนยุเลย เอาไรมา timeless ชีวิ้ก





























































