Her hafta iki kez Ayvalık'a gidip her denizi gördüğümde "Bak, deniz deyip çığlık atıyorum." Üzüntümüz ağırsa sevincimiz de böyle.🤭😋
Erkekler arkadaşım bir şeyler sordu. Ben de "Sonra anlatırım." dedim. "Anlat benim vergileriyle tarihçi oldun." dedi. Asıl sen benim vergilerimle doktor olmamış mıydın ya? Böyle miydi bu replik? 😁
Argümanının akademik başarı olması ve attığı başka bir tivitte de ilaçların " çocuklar sakinleşsin" diye verildiğini söylemesi.Allah sizi ADHD'li çocukların ebeveynlerinin beddualarından korusun diye dua edin bence ya. Hiç fikriniz yok. Tek sorunu çocukların koşturması ve akademik başarı sanıyorlar.
İlaç lobisinin fonlaması çok iyi olmaz mıydı ya? İlaçları bedavaya alırdık. Hayali saç beyazlatır.
Biri ADHD diye bir şey olmadığını bu tanıyı alan kimsenin spor yapmadığını, herkesin fast foodla beslendiğini yazmış. Bana demiş. Su orucu, şeker diyeti dahil basmadığı tuş kalmamış birine demiş. 10.000 adım atıp, sabah güneşini üzerine doğurmayan bana demiş. Ne güzel inanarak boş konuşuyorsunuz. Fast foodla da beslenmiyorum ayrıca. İlaç lobisi fonluyormuş beni. Ah be ne güzel olur.
Biraz önce bir tivit gördüm etkileşim vermemek için alıntılamıyorum. Önceden bu insanlara sadece tuhaf der geçerdik bizden olurlardı diyor özetle. Peki o insan ne hissederdi acaba? Yaşadığım için cevap verebilirim bence. Hayatları boyunca " Ben niye kendimi bu dünyaya ait hissetmiyorum ve neden farklıyım" diye düşündüler. Bunun yarattığı acıyı bilmiyorsunuz. Bilmediğiniz konular hakkında susmanız gerektiğini de bilmiyorsunuz. Mesela ben 32 yaşındayım. Neden tuhafım ve neden diğer insanların yanında uzaylı gibi hissediyorum cümlesinin cevabını aldığımdan beri yaşıyorum. Yani 4 yıldır. Öncesine ait bir insanı, yeri görmeye tahammülüm yok. O zamanı hatırlatan müzikleri bile duymak istemiyorum.
"Bizim zamanımızda var mıydı?" muhabbetine o kadar sinir oluyorum ki anlatamam. Benim öz dedem, düğün olunca kalabalık ve sesten tarlaya kaçarmış. İnsanların gözlerine bakmazmış konuşurken, pat küt söylermiş aklına geleni ve farkında değilmiş ne kabalık olur ne olmaz. Çok o iyiydi ama fevriydi. Sonra da pişman olurdu dediklerinden diyorlar. Üstünü başını bile düzgünce toplayamaz. Düğmelerini yanlış iliklermiş hep. Felç geçirdi genç yaşında 8 yıl yattı. Keşke onun da tanısı ve concertası olsaydı. Ben hatırlamıyorum dedemi 3 yaşındaydım öldüğünde. Ama bu satırları yazarken ağlıyorum. Yitip gitmiş bir ömür ne zorluklarla. Dedemin aynısıyım tanım ve ilacım var. Biliyorum ne kabalık olur, ne olmaz. İnsanların yüzüne bakıyorum konuşurken. Yaşamayan bilmez.
Belki de ilaçlar hakkında sürekli olumsuz konuşan insanlar ilaç kullanmadığı için potansiyelinin altında kalmış ve herkes kalsın isteyen insanlardır. Mesela ben erken tanı aldığı için ilaç kullanıp tıp okuyan ADHD'li gördüm ama ilaç kullanmayacağım deyip doktor olabilen ADHD'li görmedim. Varsa da elini öperim orası ayrı
Mesala ADHD'de ilaç kullanımı şunu sağlıyor: Sabah gözümü açar açmaz kocaman bir zeytin kavanozunu elimden düşürdüm ve her yer ama her yer zeytin oldu. 4 yıl önceki ilaçsız ve teşhissiz Sevde olsa ağlar, neden bu kadar beceriksiz ve berbatım der. Görmeye tahammül edemediği için orayı öyle bırakır çıkar çok uzun süre. Ben bugün ne yaptım. Bu normal bir şey herkesin başına gelebilir dedim. Hiç üzülmeden temizledim tüm mutfağı. Bu sadece bir örnek. Ders çalışmak için falan bu ilaçları kullandığımızı düşünmeniz çok komik. Ben muhtemelen ADHD'li iki kuzenimden birini 16, diğerini 25 yaşında kaybettim. Biri sakarlık sonucu kaza, diğeri fazla hızdan trafik kazasıyla. Korkudan 25'i geçince aldım kendi tanımı. O yüzden bu konuda ağzını yayarak konuşan insanlara hiç tahammülüm yok.
Öncelikle hiçbir şey bilmiyorsunuz. ADHD'den muzdarip birinin en son sorunu bile değil sizin bahsettiğiniz anlamda"DİKKAT EKSİKLİĞİ". Bu insanların erken ölüm riskleri, zekalarına rağmen hayatın içinde silinip gitme, bağımlılık riskleri, intihar etme olasılıkları olmayan insanlara göre çok fazla. Değil yakınım olan biri sadece iletişimim olan biri bile ilaçtan öncesini ve sonrasını çok rahat gözlemliyorken sürekli bu konu hakkında bilip bilmeden beğeni uğruna atılıp tutulması bana pek masum gelmiyor.
Öncelikle hiçbir şey bilmiyorsunuz. ADHD'den muzdarip birinin en son sorunu bile değil sizin bahsettiğiniz anlamda"DİKKAT EKSİKLİĞİ". Bu insanların erken ölüm riskleri, zekalarına rağmen hayatın içinde silinip gitme, bağımlılık riskleri, intihar etme olasılıkları olmayan insanlara göre çok fazla. Değil yakınım olan biri sadece iletişimim olan biri bile ilaçtan öncesini ve sonrasını çok rahat gözlemliyorken sürekli bu konu hakkında bilip bilmeden beğeni uğruna atılıp tutulması bana pek masum gelmiyor.
Bazen şunu düşünüyorum… Lise/üni yıllarımdayken akademik zorluk yaşadığım zamanlar, şimdiki gibi bir “akıl sağlığı farkındalık” seviyesi olsaydı da bir psikiyatriste gitseydim, dikkatim dağınık, derslere odaklanamiyorum vs. gibi şeyler söyleseydim %99 ihtimalle adhd tanısı alıp methylphenidate içeren bir uyarıcıya başlatılmış ve şimdi de patates gibi yaşıyor olurdum.
Teşekkürler early 2000s mental health unawareness🙏
Ben de hep bunu düşünüyorum. Sonunda biri iç sesim olmuş. Bu insanların ekserisi zaten fen lisesi çıkışlı. Liseden itibaren aileden uzaklar. Hem sosyal olmaları hem de hayatta kalacak kadar yemek temizlik biliyor olmaları şart. Bir de tıp dışında bir şey bilmedikleri söyleniyor. Donanımlı olmayan da illaki vardır ama ben muhatap olduklarım arasında denk gelmedim.Üzgünüm doktor sevmeyen insanlar. Aşkın gözü kördür diyeceğim ama gözümün kör olması tüm tıp camiasını kapsamazdı zannımca.
Bana da "Veriyorsun ama annesi bilmem ne marka perde almış." denildi. Perde ya perde. İstiyorlar ki insanlar sürünsün. Hatta üstleri başları bile yırtık, soluk olsun insanların. Tiyatroya, sinemaya gitmesinler. Bir kafede bile oturamasınlar.
Burda hiç umursamıyor gibi cevaplar yazsam bile "İlerde kötü olursun." falan denildiğinde her seferinde ağlayarak hekim sevgilimi arıyorum o da bana onların en iyi ihtimalle salak olduğunu anlatıyor. Dhvnbnnnn. Bu salaklara inanıp kaç defa kullanmayıp yoldan karşıdan karşıya geçerken eziliyordum ve her kullanmadığımda ölüm gözüme güzel bir seçenek gibi göründü bilmiyorum. Yani biri sizin dediklerinizden korksa ilacı bıraksa ve intihar etse...Bundan hiç korkmuyorlar şaka gibi
