An Underground Network of Women Journalists Reporting from Within Afghanistan
Joined September 2023
- Tweets415
- Following0
- Followers1.5K
- Likes9
"Our crime was studying. I accepted this prison for the sake of my education. At night we were very afraid. When I felt homesick, I would look at the sky from a corner of the courtyard.
kaajmag.com/2219/
محل آموزش، زیرزمین یک خانه بود؛ فضایی با چهار اتاق که ۲۱ دختر از ولایت‌های لغمان، خوست، لوگر، کنر، وردک، پکتیا، پکتیکا، پروان، کاپیسا و نورستان در آن درس می‌خواندند و زندگی می‌کردند.
kaajmag.com/fa/2181/
فراغت در تاریکی زیر زمین؛ روایتی از شب‌های پنهانی حسنا
دختری از شرق افغانستان چگونه در برابر ممنوعیت طالبان و شایعات قریه ایستادگی کرد تا در زیرزمین به رویاهایش برسد؟
kaajmag.com/fa/2181/
افراد بازداشت‌شده به دلیل انتشار این ویدیو و تصاویر مرتبط با آن بازداشت شده‌اند؛ اما شمار دقیق آنان، محل نگهداری و وضعیت کنونی‌شان هنوز مشخص نیست. باید گفته شود که مقام‌های محلی طالبان تاکنون در این باره اظهار نظر نکرده‌اند.
یک زن باردار در بامیان، برای رسیدن به مرکز صحی و به دنیا آوردن فرزندش، بیش از چهار ساعت با خر راه پیموده است، روایتی که دشواری دسترسی باشندگان مناطق دوردست افغانستان به خدمات صحی را نشان می‌دهد.
سازمان پزشکان بدون مرز روز سه‌شنبه، ۲۱ میزان، اعلام کرده است که این رویداد در منطقه «باغک دره» بامیان رخ داده است. به گفته این سازمان، مسلمه، زن باردار، شب گذشته از خانه مادرش با خر به یک کلینیک منتقل شد و با کمک یکی از کارکنان صحی نوزادش را به دنیا آورد.
بر اساس گزارش‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، رقیه، دختر ۱۷ ساله، پس از مخالفت با تلاش خانواده‌اش برای وادار کردن او به دو ازدواج، جان باخته است. تاکنون اطلاعات قابل اتکایی درباره چگونگی مرگ او منتشر نشده و مشخص نیست که مرگ رقیه در نتیجه خودکشی بوده یا به قتل رسیده است.
دیدنِ این‌که جهان همین چیزی نیست که امروز جلوی چشم ما است. من نمی‌توانم به این کودکان قول بدهم که هرچه بخواهند، به‌دست خواهند آورد. نمی‌توانم دروغ زیبایی بسازم و اسمش را امید بگذارم. اما می‌توانم به آن‌ها چیزی واقعی‌تر بدهم: حقِ فکر کردن. حقِ سؤال داشتن. حقِ خواستن.
کاج از دختران و زنان افغانستان دعوت می‌کند تا روزانه‌نویسی‌ها، حسرت‌نوشت‌ها، امیدها، ناامیدی‌ها، آرزوها، ترس‌ها، تجربه‌های شخصی روزهای دشوار و دیگر نوشته‌های خود را با ما شریک سازند.
روایت‌هایی که آنچه امروز تجربه می‌شود را برای فردا ثبت می‌کنند.
نوشته‌تان را برای ما بفرستید.
مأموران امر به معروف و نهی از منکر طالبان در هرات، در ادامه برخورد با زنان به دلیل آنچه «عدم رعایت پوشش مورد نظر» این گروه عنوان می‌شود، روز شنبه، چهارم میزان، دست‌کم هشت زن را در منطقه جبرئیل این ولایت بازداشت کرده‌اند.
من آرزو داشتم که در آینده انجنیر شوم؛ کسی باشم که در سراسر کشور مردم مرا به نام «قافله نیازی» بشناسند و به خودم افتخار کنم. علاقه‌ام به مکتب آن‌قدر زیاد بود که نهادهای محلی مرا به‌عنوان یک شاگرد فعال و ممتاز به قریه‌ها می‌فرستادند تا برای دختران درباره فواید آموزش صحبت کنم
در ابتدا فکر می‌کردم این محدودیت موقتی است؛ اما افسوس، اکنون پنج سال از آن می‌گذرد.
من هنوز هم درس می‌خوانم. شاید از آن درس‌ها موردی را بیاموزم، اما هیچ انگیزه‌ای ندارم. اقارب و خویش و قوم ما هر وقت مرا می‌بینند، می‌گویند: «این درس خواندن چه فایده‌ای برایت دارد؟»
در صنف هشتم بودم که مکتب ما بسته شد. آرزوهای زیادی داشتم. این وضعیت مرا بسیار ناراحت کرده است، زیرا در چنین شرایطی هیچ‌یک از آرزوهای ما برآورده نمی‌شود و نگرانی‌ها روزبه‌روز بیشتر می‌شود. تمام آرزوهای من از طریق آموزش قابل تحقق بود.
زمانی که در صنف پنجم بودم، به پدرم می‌گفتم که تمام عمرم درس می‌خوانم؛ وقتی یک رشته را تمام کنم، رشته دیگری را آغاز خواهم کرد.
اما اکنون با مشکلات روانی روبه‌رو شده‌ام. هر صبح، حتی اگر خوابم کامل باشد، به‌سختی از خواب بیدار می‌شوم. زندگی برایم بسیار خسته‌کننده شده است.