Cygan... 🎩🌿

Oni mają władzę do końca kadencji. My do końca historii Po co stać pod bramą Trybunału, skoro oni i tak zrobią swoje? 30 października osoba wybrana przez Sejm, która nie złożyła ślubowania wobec Prezydenta RP, a bez ślubowania urzędu sędziego Trybunału się nie obejmuje, ogłosiła się „kierującą TK” i „zawiesiła” prezesa i wiceprezesa. Prokurator generalny w ciągu godzin wysłał do niej wnioski o uchylenie immunitetów. Ktoś bez tytułu wykonał czynność, do której nie miał kompetencji, i jedynym źródłem jego mocy była stojąca obok policja. To jest zamach stanu: władza wykonawcza przejmuje niezależny od niej organ konstytucyjny, a nieupoważniona marionetka uzurpuje sobie kompetencje władcze w stosunku do organów władzy sądowniczej (bo prezes TK jest organem państwa, a nie tylko osobą o imieniu i nazwisku Bogdan Święczkowski). Byłem tam. Tłum zaczął zbierać się pod bramą przy miasteczku zorganizowanym przez Adama Borowskiego. Pojawiła się policja, której sam widok miał nas zastraszyć. Potem okazało się, że policji wydano broń automatyczną w skrzyniach, która pewnie była jeszcze w samochodach. Był to protest pokojowy, ludzie stali i śpiewali, nikt bramy nie szturmował, a broń automatyczną przywieziono właśnie na nich. Sceptyk powie, że to wszystko symbole, bo oni mają większość, prokuraturę i Brukselę, więc zrobią co chcą. Siły policzył dobrze, skutków policzyć nie umie. Żołnierze Wyklęci walczyli bez szans na zwycięstwo, ścigani i mordowani aż do 1963 roku, gdy zginął ostatni z nich, Józef Franczak „Lalek”. A jednak na Białostocczyźnie, Podlasiu i Lubelszczyźnie komuniści nie potrafili przeprowadzić kolektywizacji. Spółdzielnie produkcyjne zakładano tam najwolniej i najczęściej na papierze, bo aparat bał się wejść do wsi bez wojska, a wojsko nie zakłada kołchozów. Opór przegrał, lecz zyskał na czasie. W 1956 roku władza odpuściła kolektywizację w całym kraju i Polska jako jedyna w bloku zachowała chłopską własność ziemi. Z niej wyrosła Solidarność Rolników, niezależność żywnościowa lat 80. i to, że głód, który łamał opór w innych krajach, u nas nie nastąpił. Ci, którzy ginęli w 1949 i 1951 roku, nie dożyli skutku swojej walki. Większość nie wiedziała nawet, że o to walczy. Najważniejszy skutek oporu wobec zła jest odroczony i niewidoczny dla tych, którzy go stawiają. Opór nie musi zwyciężyć, żeby zadziałać. Wystarczy, że opóźnia, bo czas pracuje również przeciw tym, którzy dziś mają siłę. Dlatego dziś toczy się wyścig dwóch zegarów. Jeden odlicza demontaż polskich instytucji: Trybunału, KRS, mediów, prokuratury zamienionej w narzędzie. Drugi odlicza rozkład projektu unijnego w obecnym kształcie: kryzys legitymacji, migracja, deindustrializacja, Niemcy jako chory człowiek Europy, Ameryka idąca własną drogą. Rząd Tuska gra na to, że zdąży zabetonować stan rzeczy, zanim zewnętrzny parasol zniknie. Każdy dzień opóźnienia działa jak nieudana spółdzielnia produkcyjna w powiecie bielskim w 1951 roku. Protest pod TK jest więc dla drugiej strony realnym kosztem i opóźnieniem, a tym samym jest zawiadomienie do prokuratury, proces, pismo do instytucji zagranicznej, niezależna redakcja, fundacja, wydawnictwo i szkoła. Po zmianie koniunktury z tych akt powstanie akt oskarżenia, a z tych struktur państwo. Do tej roboty nie potrzeba wiary w zwycięstwo. Ci, którzy stali pod bramą Trybunału, mogą nie zobaczyć skutku tej nocy, tak jak „Łupaszka” nie zobaczył października 1956 ani sierpnia 1980. Z tego powodu nikt stamtąd nie odejdzie, bo na tym właśnie polega opór. Oni mają władzę do końca kadencji. My do końca historii.