Non-party-political #humanrights organisation. Campaigning for a unitary Republic of #Cyprus free from Turkish occupation, without ethnic/religious segregation.
Joined July 2011
- Tweets2.9K
- Following4.4K
- Followers4.8K
- Likes8.2K
Pinned Tweet
Cyprus after 52 years: The ongoing illegal Turkish occupation and undelivered justice 🇨🇾
Fifty-two years have passed since Turkey brutally invaded the Republic of Cyprus on 20 July 1974. Ankara claimed that its invasion was a response to the coup carried out in Nicosia five days earlier, on 15 July 1974, by forces acting under the direction of the military junta then governing Greece.
That pretext disappeared when the second Turkish invasion began. On 14 August 1974, just three weeks after the collapse of both the coup regime in Cyprus and the junta in Athens, Turkish forces launched a second invasion without even any purported ostensible pretext. The invasion completed what was plainly a pre-planned and deliberate seizure of sovereign territory belonging to the Republic of Cyprus. By the time a ceasefire was declared on 16 August 1974, the message was unmistakable: military force had overridden the rule of law and human dignity had been treated as expendable.
📖 Read the full analysis here: lobbyforcyprus.wordpress.com…
📌@UNHumanRights @UN @CyprusinUN @CyprusMFA @Christodulides @EU_Commission @eucopresident @Europarl_EN
#FreedomforCyprus #TurkishTroopsOut #Cyprus #Δενξεχνώ
Για ποια εκκένωση της Αμμοχώστου ομιλούν; Έτσι εγκαταλείψαμε την πόλη μας… Oι τραγικές στιγμές της 14ης Αυγούστου με τα λόγια όσων τις βίωσαν
«Από την ημέρα εκείνη πέρασαν 52 χρόνια και ακόμα περιμένουμε. Και τώρα οι Τούρκοι απειλούν ξανά με εποικισμό της περίκλειστης πόλης. Γιατί τα σπίτια μας, όσα βρίσκονται έξω από την περίκλειστη πόλη, τα έχουν παραχωρήσει σε Τουρκοκύπριους και εποίκους. Η Αμμόχωστος μας καρτερεί για 52 χρόνια.
Και οι Τούρκοι απειλούν και πάλι να την εποικίσουν, να κάμουν ότι το έθνος τους είναι συνηθισμένο να κάμνει για αιώνες τώρα. Οι Τούρκοι δεν γράφουν Ιστορία. Απλώς εμπλουτίζουν το ποινικό τους μητρώο, με συνεχείς παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, με πειρατείες και εγκλήματα.» @HellasJournal
hellasjournal.com/2026/08/gi…
Lobby for Cyprus retweeted
THE 17 AUGUST MASSACRE: TURKISH BARBARISM THAT THE WORLD STILL IGNORES🚨
On 17 August 1974, in the village of Palekythro, four Turkish Cypriots from neighbouring villages lined up 21 Greek Cypriot civilians mostly women and children from the Souppouris and Liasis families and executed them in cold blood.
Infants, toddlers, mothers, aunts, grandparents, shot one after another in the yard of a house where they had sought refuge.
Their bodies were piled on top of each other and a handful of children who survived the slaughter were wounded and orphaned and forced to watch their entire families die.
This was deliberate sadistic execution of unarmed civilians during the second phase of Turkey’s invasion of Cyprus and surely not an isolated case. Across the island in those weeks of summer 1974, thousands of Greek Cypriot civilians were executed, hundreds of women and girls, young and old were sexually abused by Turkish forces and their collaborators. Villages were emptied, families wiped out and mass graves were filled.
Fifty two years later, Turkey still occupies nearly 40% of the Republic of Cyprus. The same state that enabled and promoted this barbarism continues to deny responsibility, rewrite history and demand recognition of its illegal regime in the illegally occupied north part of Cyprus.
Let the world never forget the Souppouris and Liasis families and the children who watched their mothers and siblings die.
This history must never be buried with the world’s silence.
Solomos Solomou: Murdered for saying 'no’ to Turkish occupation.
Thirty years ago today, on 14 August 1996, protester Solomos Solomou was murdered by Turkey and its subordinate illegal occupation regime.
He was shot as he attempted to climb a flagpole to remove the flag of the illegal occupiers, beyond the UN-administered ‘buffer zone’.
The killing occurred following the funeral of his cousin Tassos Isaak, who was murdered on 11 August by a mob of Turkish occupation forces and other ultra-nationalists.
Both men were internally displaced Cypriots, forced from their homes in Famagusta during the second 1974 Turkish invasion.
The occupation regime’s so-called ‘Agriculture Minister’ Kenan Akin (an illegal Turkish colonist) and the so-called ‘Chief of Special Forces’ Erdal Emanet were filmed shooting Solomos in the face, neck and stomach.
Turkish occupation forces also wounded 11 civilians and two members of the United Nations Peacekeeping Force in Cyprus, when they opened fire indiscriminately into the crowd of protesters.
The European Court of Human Rights heavily condemned Turkey. The Court ruled that Turkey violated Article 2 (right to life) of the European Convention on Human Rights and that it ‘failed to carry out an effective criminal investigation into the circumstances surrounding the death of Solomos Solomou’.
Turkey’s foreign minister bellowed: ‘We will break the hands that are raised against the flag’.
Despite identification, arrest warrants and Interpol Red Notices, the murderers of Tassos Isaak and Solomos Solomou remain at large.
Solomos Solomou (1970-1996).
The struggle for justice continues.
#SolomosSolomou #ΣολωμόςΣολωμού
14 August 1974: Turkey launches its second brutal invasion of the Republic of Cyprus. 🇨🇾
On 9 August 1974, a ‘Conference on Cyprus’ began in Geneva under the auspices of the United Nations. At the conference, the government of Cyprus rejected an obscene ultimatum by the Turkish government to concede and depopulate approximately 34% of the republic's territory – an area Turkey demanded be vacated within 24 hours.
On 14 August 1974, less than an hour after the Turkish government scuppered the talks, it launched its second and even more barbaric invasion. Turkish forces rapidly extended their zone of illegal occupation from roughly 3% (held since July 1974) to a massive scale, forcibly displacing approximately 170,000 Cypriot citizens of Greek and Christian origin (almost one third of the Greek population).
To this day, Turkey unlawfully occupies 36% of the territory and 57% of the coastline of the Republic of Cyprus.
‘In the second phase of the peace negotiations at Geneva between 8 and 14 August, the Turkish delegation made up of Turkey’s Foreign Minister Mr. Gunesh and the Turkish Cypriot leader Mr. Denktash, after a series of vain attempts to impose their terms on the Greek side through diplomacy, abandoned all pretext and issued their well-known ultimatum: they demanded that the Greek Cypriot side concede an area in Northern Cyprus [sic] amounting to 34% of the whole territory of Cyprus. They further demanded that this area be vacated by the Greek Cypriot population and the National Guard within 24 hours…
On 14 August, less than an hour after the failure of the talks, once again at dawn, began the second and more terrifying phase of the Turkish military operations against Cyprus.’
– ‘Cyprus: Dies Irae’, published 1975
#Cyprus #Δενξεχνώ
Lobby for Cyprus retweeted
Πενήντα δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την αποφράδα ημέρα της β’ φάσης της βάρβαρης τουρκικής εισβολής, που διαίρεσε με τη βία την πατρίδα μας, την έθεσε υπό κατοχή, εκτόπισε χιλιάδες συμπατριώτες μας και καθόρισε τραγικά τη σύγχρονη ιστορία και το μέλλον της.
Κατά παράβαση της εκεχειρίας οι τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις προχώρησαν για την κατάληψη της Αμμοχώστου και Μόρφου, oλοκληρώνοντας το σχέδιό τους για τη δημιουργία της γραμμής Αττίλα, η οποία υφίσταται μέχρι σήμερα.
Τιμούμε τους πεσόντες, τους αγνοούμενους, τους πρόσφυγες και εγκλωβισμένους, κάθε πολίτη και κάθε οικογένεια που μέχρι σήμερα κουβαλούν τα τραύματα του πολέμου. Τιμούμε όλους όσους αγωνίστηκαν για να είμαστε εμείς ελεύθεροι.
Η θυσία τους θα δικαιωθεί μέσα από την απαλλαγή της πατρίδας μας και του λαού μας από τα δεσμά της κατοχής. Ζητούμε το στοιχειώδες, αυτό που αξίζει και δικαιούται ο κάθε άνθρωπος και ο κάθε λαός: όλοι ανεξαιρέτως οι νόμιμοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Μαρωνίτες, Αρμένιοι και Λατίνοι, να έχουν το δικαίωμα να απολαμβάνουν ό,τι ακριβώς και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι πολίτες.
Πενήντα δύο χρόνια είναι πολλά, όχι όμως αρκετά για να λυγίσουμε. Συνεχίζουμε τον αγώνα, με το ιστορικό χρέος να παραδώσουμε στα παιδιά μας μια πατρίδα ελεύθερη και επανενωμένη.
Anastasios (Tassos) Isaak: Murdered for saying ‘no’ to Turkish occupation
Thirty years ago today, on 11 August 1996, peaceful demonstrator Anastasios (Tassos) Isaak was murdered in full view of the UN and international media by Turkey’s occupation forces, Turkish colonists and other ultra-nationalists in the UN-administered ‘buffer zone’ in the Republic of Cyprus.
On 2 August 1996, a group of more than one hundred Cypriot and other European bikers set off from Berlin’s Brandenburg Gate on a rally to draw attention to the illegal Turkish occupation of the northern part of the Republic of Cyprus. As the motorcyclists proceeded through Europe on their way to Cyprus, they were joined by hundreds of European motorcyclists.
Thousands of members of extremist Turkish organisations were transported to the occupied part of Cyprus by the Turkish government to confront the bikers. They were bussed in from the Turkish-occupied areas to the cease-fire line, which is controlled by Turkish occupation forces.
Tassos Isaak (who was ethnically cleansed along with his family by Turkey in 1974), together with other demonstrators, entered the United Nations-controlled ‘buffer zone’ near Deryneia, just south of the Turkish-occupied town of Famagusta.
The reaction of the Turks was brutal. The Turkish mob attacked the unarmed Cypriot protesters. Tassos Isaak, who became trapped in barbed wire was beaten to death by the Turkish mob. More than 40 other protesters were injured.
The European Court of Human Rights heavily condemned Turkey, ruling that Turkish forces and uniformed ‘police’ actively participated in the the mob that beat Tassos Isaak to death.
Isaak v Turkey (European Court of Human Rights judgment 553):
‘The demonstrators, who were unarmed, entered the buffer zone… a mob gathered, comprised of Turkish-Cypriot and Turkish civilians, many of them carrying hunting rifles and air guns, iron bars, wooden sticks, batons, stones and catapults. There were also many Turkish soldiers and “TRNC” [illegal Turkish-occupied area of Republic of Cyprus] policemen armed with automatic and other military weapons. According to the report by UNFICYP, the Turkish forces allowed about 1,000 persons in buses to pass through their 3km military zone and assemble there. Some of them belonged to the “Grey Wolves” organisation… Shots were fired against the Greek-Cypriot demonstrators, some of whom suffered injuries as a result… the mob in the occupied area entered the buffer zone. They were armed with long sticks, batons and iron bars… a group of the Turkish mob, together with uniformed policemen, managed to isolate several Greek-Cypriot demonstrators whom they started beating… about 15-20 persons, including five uniformed policemen, surrounded Anastasios Isaak, who had been isolated in the buffer zone and was unarmed. Anastasios Isaak was thrown to the ground after having being chased. During a period of approximately five minutes he was kicked and beaten continuously on every part of his body and his head with metal and wooden batons… UNFICYP police officer Frank Flood tried to intervene… Anastasios Isaak was already unconscious with blood coming out of his mouth and nose. Officer Flood was also attacked… one of the attackers threw a large stone at Anastasios Isaak's head. This struck Anastasios Isaak on the right hand side of his head…’
Despite identification, the murderers of Tassos Isaak and Solomos Solomou (murdered 14 August 1996 by Turkey and its subordinate regime in the occupied areas) remain at large.
#TassosIsaak #TassosIsaac #ΤάσοςΙσαάκ #Cyprus
Lobby for Cyprus retweeted
Μαύρη επέτειος η σημερινή. 30 χρόνια από τον Αύγουστο του 1996, που έντυσε στα μαύρα την Κύπρο και τον απανταχού Ελληνισμό, με τις άνανδρες και βάναυσες δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού από τον κατοχικό Αττίλα.
Η μνήμη ανακαλεί τις δραματικές εικόνες που έγιναν συνώνυμο της λεβεντιάς και λάβαρο για κάθε άνθρωπο που διεκδικεί το αναφαίρετο δικαίωμα να ζει ελεύθερος. Εικόνες που αποτελούν αδιάσειστα τεκμήρια των ειδεχθών εγκλημάτων.
Με τον μαρτυρικό τους θάνατο, ο Ισαάκ και ο Σολωμού
αποκάλυψαν το σκληρό και αμείλικτο πρόσωπο του Αττίλα και έκαναν γνωστή σε όλη την ανθρωπότητα την παρανομία που διαπράττει στην πατρίδα μας από το 1974.
Ο Τάσος και ο Σολωμός δεν ζήτησαν δάφνινα στεφάνια, δεν ζήτησαν δόξα, δεν ζήτησαν προνόμια. Ήταν δύο απλοί, αγνοί πατριώτες, που γαλουχήθηκαν με τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη και διεκδίκησαν το αυτονόητο: να ζουν ελεύθεροι στην πατρίδα τους.
Με τη θυσία τους έγιναν φάρος στον αγώνα μας για τερματισμό της κατοχής, επανένωση της πατρίδας και αποκατάσταση των θεμελιωδών ελευθεριών και δικαιωμάτων όλων των Κυπρίων.
‘Turkey’s off-limits?’
Reporter @mike_wagenheim of @i24NEWS_EN presses UN deputy spokesperson Farhan Haq on the UN Secretary-General Guterres applying different standards to Cyprus and Syria.
Wagenheim: ‘A tale of two Tweets… In Syria the Secretary-General tweeted out: “Syria's sovereignty, independence, unity, and territorial integrity must be fully respected. Violations by Israel of the 1974 disengagement of forces agreement are unacceptable and must stop…”
He then lands in Cyprus, also under occupation by Turkey since 1974. The message is very different…
“I have just landed in Cyprus to express my commitment to support for Cypriot communities in the search for a comprehensive and sustainable settlement of the Cyprus issue.”
Doesn't specify what the issue is.
Can you explain how he takes two regions that the UN says are occupied? One in which the occupier has to get the heck out of there and the other one in which the occupier is not even mentioned at all and just to hope that the two communities can kind of dance around the campfire…’
UN spokesperson Haq: ‘I would refer you to the relevant security council resolutions…’
Wagenheim: ‘Can't mention Turkey though? Turkey’s off limits?’
⬇️ Full discussion in the video below ⬇️
youtu.be/NrzxxxszK6o?is=_kuh…
#Cyprus
Lobby for Cyprus retweeted
3 AUGUST 1974 – THE SYSKLIPOS MASSACRE🚨
On this day 52 years ago, Turkish invading troops and irregulars entered the house of my relatives in the village of Sysklipos, Kyrenia. Fifteen mainly elderly Greek Cypriot civilians who had gathered there for safety were systematically massacred.
Among the dead were my 22 year-old relative Andreas and his father Evgenios. Andreas was beheaded, his father was executed with a bullet to the back of the head.
While the killings were taking place, Andreas’s 12 year-old sister was being raped continuously by the Turkish soldiers guarding the house. She was forced to walk past the bodies of her brother and father and is the only known survivor of that house.
This is not “conflict” and certainly not a “peace operation” as Turkey calls it, this is the deliberate slaughter and sexual torture of civilians by the Turkish army.
To this day, Turkey still illegally occupies 37% of the Republic of Cyprus in open violation of multiple UN Security Council resolutions that demanded the immediate withdrawal of all Turkish troops.
Turkey faces no real consequences, no serious sanctions, no accountability for the massacres, the rapes, the missing persons or the ongoing occupation. The international community continues to treat the aggressor with business as usual.
This is what unpunished barbarism looks like. This barbarism will never be forgotten by those who lived it. We will never forget it either.
Cyprus 1974–2026: In pursuit of justice 🇨🇾
Registration is still open for our seminar examining the ongoing struggle for restitution, justice and the right of return in Cyprus. Secure your place to hear from our panel of experts.
📅 Wednesday 22 July 2026
⏰ 6:30pm
📍 High Commission of the Republic of Cyprus
(13 St James's Square, London SW1Y 4LB)
Click the link to register: lobbyforcyprus.wordpress.com…
#Cyprus #FreedomforCyprus #HumanRights #Δενξεχνώ
ALT Cyprus 1974–2026: In pursuit of justice seminar
Lobby for Cyprus retweeted
Ο συμβιβασμός με την Τουρκία στο Κυπριακό θα οδηγήσει σε πόλεμο στο Αιγαίο
Η Προσωπική Απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για την Κύπρο πρόκειται σύντομα να παρουσιάσει μια συμφωνία που φιλοδοξεί να επιλύσει τα προβλήματα μέσω της «δημιουργικής ασάφειας»
Του Michael Rubin
meforum.org/mef-observer/com…
Πριν από πενήντα δύο χρόνια, στις 20 Ιουλίου, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Οι διαδοχικοί ισχυρισμοί των Τούρκων ηγετών ότι το έπραξαν για να προστατεύσουν τη μουσουλμανική μειονότητα της Κύπρου δεν υπήρξαν ποτέ αξιόπιστοι· το μεγαλύτερο μέρος της τουρκικής εισβολής, των καταλήψεων εδαφών και της εθνοκάθαρσης πραγματοποιήθηκε μετά την κατάπαυση του πυρός και ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη ειρηνευτικές συνομιλίες.
Παρότι η κατοχή της Κύπρου απολαμβάνει ευρείας υποστήριξης σε όλο το πολιτικό φάσμα της Τουρκίας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει οδηγήσει την εδραίωση του τουρκικού ιμπεριαλισμού σε νέο επίπεδο: επιτέθηκε στις ειρηνευτικές δυνάμεις στην Πύλα και παραβίασε το επί δεκαετίες ισχύον status quo στα Βαρώσια. Παράλληλα, η Τουρκία συνέχισε να μεταφέρει δεκάδες χιλιάδες εποίκους στη βόρεια Κύπρο. Πολιτισμικά, οι φτωχοί Ανατολίτες Τούρκοι που χρησιμοποιεί ο Ερντογάν για να αλλοιώσει τα δημογραφικά δεδομένα της Κύπρου διαφέρουν από τους γηγενείς Κυπρίους, οι οποίοι κατοικούν στο νησί εδώ και αιώνες. Οι μουσουλμάνοι Κύπριοι έχουν περισσότερα κοινά με τους Ελληνοκύπριους παρά με τους Ανατολίτες Τούρκους, οι οποίοι συχνά εισάγουν έναν ισλαμισμό ξένο προς την ίδια την κυπριακή κοινωνία.
Καθώς η κατοχή συνεχίζεται εδώ και δεκαετίες, πολλοί στη διεθνή κοινότητα έχουν αποδεχθεί την κατοχή ως τη νέα κανονικότητα. Σχεδόν όλοι οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ που υπηρετούν κατά μήκος της γραμμής αντιπαράθεσης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της κατεχόμενης ζώνης γεννήθηκαν μετά την τουρκική εισβολή. Το ίδιο ισχύει και για τους περισσότερους διπλωμάτες που ασχολούνται με το Κυπριακό. Για άλλους διπλωμάτες, πρόκειται απλώς για ζήτημα ρεαλπολιτίκ. Ο συνολικός πληθυσμός της Κύπρου, συμπεριλαμβανομένων των κατεχομένων, είναι μικρότερος από 1,5 εκατομμύριο κατοίκους. Αντίθετα, ο πληθυσμός της Τουρκίας πλησιάζει πλέον τα 90 εκατομμύρια. Και ενώ η Κύπρος διαθέτει μόνο μια μικρή Εθνική Φρουρά, η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ με ενεργό στρατό σχεδόν μισού εκατομμυρίου ανδρών.
Με το πέρασμα των γενεών, οι διπλωμάτες απομακρύνθηκαν από τις εκκλήσεις για άμεση αποχώρηση της Τουρκίας. Το Ψήφισμα 353 (1974) του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο εγκρίθηκε ομόφωνα, ζητούσε κατάπαυση του πυρός και τον άμεσο «τερματισμό κάθε ξένης στρατιωτικής επέμβασης». Τα επόμενα χρόνια, ωστόσο, διάφορες προτάσεις επιδίωξαν να βρουν δημιουργικές λύσεις. Κάθε πρωτοβουλία, ακόμη και όταν δεν ευδοκιμούσε, διαμόρφωνε την ατζέντα των μελλοντικών συνομιλιών.
Το 1977, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄, Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, και ο Ραούφ Ντενκτάς, ηγέτης της κατεχόμενης ζώνης, συζήτησαν τη δημιουργία μιας δικοινοτικής ομοσπονδιακής δημοκρατίας, με γνώμονα την οικονομική βιωσιμότητα και τα δικαιώματα ιδιοκτησίας στον καθορισμό του ελέγχου κάθε πλευράς. Στην ουσία, αυτό προϋπέθετε την ανατροπή της εθνοκάθαρσης που είχε διαπράξει ο τουρκικός στρατός. Δύο χρόνια αργότερα, ο Ντενκτάς συμφώνησε με τον διάδοχο του Μακαρίου, Σπύρο Κυπριανού, ότι κανένα τμήμα της Κύπρου δεν θα ενωνόταν με άλλο κράτος: η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να προσαρτήσει τις περιοχές με ελληνικό πληθυσμό και η Τουρκία δεν θα μπορούσε να προσαρτήσει τις περιοχές που κατείχε.
Το 1983, το κοινοβούλιο της βόρειας Κύπρου ανακήρυξε την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» ως ανεξάρτητο κράτος, το οποίο αναγνώρισε η Τουρκία, υπό την τότε κυβέρνηση του διορισμένου από τον στρατό πρωθυπουργού Μπουλέντ Ολουσού. Η ενέργεια αυτή δημιούργησε το προηγούμενο που αργότερα ακολούθησε η Ρωσία με τις λεγόμενες «Λαϊκές Δημοκρατίες» του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ, όταν η ρωσική εισβολή απέσπασε ουκρανικά εδάφη. Μια τέτοια μονομερής ενέργεια κατέστρεψε κάθε εμπιστοσύνη που είχε οικοδομηθεί στις διαπραγματεύσεις και πιθανότατα αντανακλούσε το γεγονός ότι η τουρκική πλευρά επιδίωκε εξαρχής να κερδίσει χρόνο, αντί να αναζητήσει πραγματική λύση.
Στη συνέχεια, τα Ηνωμένα Έθνη ανέλαβαν τη διαμεσολάβηση μέσω έμμεσων συνομιλιών. Το 1989, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Χαβιέρ Πέρες ντε Κουεγιάρ, απογοητευμένος από την έλλειψη προόδου, διαμόρφωσε τις δικές του ιδέες για μια λύση. Πρότεινε μια ομοσπονδιακή δημοκρατία που θα εξισορροπούσε τις αρμοδιότητες μεταξύ της κεντρικής και των τοπικών αρχών. Αν και ο Πέρες ντε Κουεγιάρ πιθανότατα είχε καλές προθέσεις, η επιθυμία του να εξαναγκάσει παραχωρήσεις για να αρθεί το αδιέξοδο επιβράβευσε την τουρκική επιθετικότητα: η Κυπριακή Δημοκρατία απώλεσε εξουσίες, ενώ η κατοχική διοίκηση της Τουρκίας στην Κύπρο απέκτησε μεγαλύτερη νομιμοποίηση.
Στις 13 Μαΐου 1990, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υιοθέτησε ψήφισμα που ενέκρινε την ιδέα μιας δικοινοτικής, διζωνικής Κύπρου και εξουσιοδότησε επισήμως τον Γενικό Γραμματέα να προτείνει νέες ιδέες για την υπέρβαση του αδιεξόδου. Ο Γενικός Γραμματέας Μπούτρος Μπούτρος-Γκάλι πρότεινε ένα διθάλαμο κοινοβούλιο, με αναλογία 70:30 μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στην κάτω βουλή και ισότιμη εκπροσώπηση στην άνω βουλή. Η ομοσπονδιακή εκτελεστική εξουσία θα λειτουργούσε επίσης με αναλογία 70:30 μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ο Μπούτρος-Γκάλι εγγυήθηκε ακόμη ότι κάθε διοικητική αρχή θα κυβερνούσε αντίστοιχα έναν ελληνοκυπριακό και έναν τουρκοκυπριακό πληθυσμό. Αν και αυτό μπορεί να φαινόταν δίκαιο από τα γραφεία του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, στην πράξη ο Γενικός Γραμματέας ευλογούσε την ήδη συντελεσμένη εθνοκάθαρση.
Ο Γενικός Γραμματέας Κόφι Ανάν συνέταξε ένα νέο σχέδιο, το οποίο παρουσίασε ως «Βάση Συμφωνίας για μια Συνολική Διευθέτηση του Κυπριακού Προβλήματος», ευρύτερα γνωστό ως Σχέδιο Ανάν. Το σχέδιο προέβλεπε ένα περίπλοκο σύστημα εναλλαγών και ποσοστώσεων, χαλαρά βασισμένο στο ελβετικό ομοσπονδιακό σύστημα. Οι Ελληνοκύπριοι αντέδρασαν στη νομιμοποίηση της προηγούμενης εθνοκάθαρσης και στην αποτυχία του σχεδίου να αντιμετωπίσει το ζήτημα των Τούρκων εποίκων, οι οποίοι πιθανότατα είχαν ήδη ξεπεράσει αριθμητικά τον νόμιμο μουσουλμανικό κυπριακό πληθυσμό. Οι Κύπριοι απέρριψαν συντριπτικά το σχέδιο στο δημοψήφισμα, εξαιτίας αυτών των ανησυχιών αλλά και της αδυναμίας του ΟΗΕ να προβλέψει μηχανισμούς εφαρμογής και επιβολής. Φοβούνταν ότι θα προχωρούσαν σε παραχωρήσεις μόνο και μόνο για να ενισχύσει η Τουρκία ακόμη περισσότερο τη στρατιωτική της παρουσία στο νησί. Οι ανησυχίες τους ήταν απολύτως βάσιμες, ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη το ιστορικό του ΟΗΕ να ανταποκρίνεται στην αδιαλλαξία με ακόμη περισσότερους συμβιβασμούς.
Σήμερα, το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται. Ο Ερντογάν εναλλάσσεται μεταξύ της προώθησης της διχοτόμησης της Κύπρου σε δύο ανεξάρτητα κράτη και της διατύπωσης παραπόνων ότι η Τουρκία δεν ολοκλήρωσε το δικό της Anschluss. Τώρα, τα Ηνωμένα Έθνη επανέρχονται με νέα πρωτοβουλία. Η Μαρία Άνχελα Ολγκίν, προσωπική απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες για την Κύπρο, πρόκειται σύντομα να παρουσιάσει μια συμφωνία που, όπως ισχυρίζεται, θα επιλύσει τα προβλήματα μέσω της «δημιουργικής ασάφειας». Αφήστε κατά μέρος το γεγονός ότι μια τέτοια ασάφεια αποτελεί διπλωματική κακοτεχνία. Οδηγεί ανθρώπους στον θάνατο και σπέρνει τους σπόρους συγκρούσεων για πολλές γενιές.
Το πρόβλημα είναι ότι ο Γκουτέρες και η Ολγκίν είναι τόσο επικεντρωμένοι στην Κύπρο ως μεμονωμένη περίπτωση, ώστε αγνοούν το επικίνδυνο προηγούμενο που κινδυνεύουν να δημιουργήσουν. Καθώς τα Ηνωμένα Έθνη προωθούν ακόμη μία λύση που θα νομιμοποιούσε εκ των υστέρων και θα επιβράβευε την τουρκική κατοχή, ο Ερντογάν απαιτεί αναθεώρηση των θαλάσσιων συνόρων, αν όχι και του εδαφικού καθεστώτος, στο Αιγαίο. Αν το σχέδιο του ΟΗΕ προχωρήσει, η Τουρκία θα έχει κάθε λόγο να πιστεύει ότι μπορεί να επιτύχει τους στόχους της στο Αιγαίο με στρατιωτικά μέσα, εξασφαλίζοντας τελικά τη διεθνή αποδοχή, αρκεί να περιμένει αρκετά. Και η Άγκυρα ίσως να μη χρειαστεί καν να περιμένει, καθώς Τούρκοι διπλωμάτες και ενδεχομένως ο Αμερικανός πρέσβης Τομ Μπάρακ θα επικαλούνται πρόθυμα και επανειλημμένα το κυπριακό προηγούμενο, προκειμένου να δικαιολογήσουν την παραχώρηση στην Τουρκία της κατοχής ελληνικών νησιών, αφού προηγουμένως τα υποβάλει σε εθνοκάθαρση.
Πολύ συχνά, αξιωματούχοι του ΟΗΕ και Ευρωπαίοι διπλωμάτες ταυτίζουν τον συμβιβασμό με τη διπλωματική ωριμότητα. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που κάνουν είναι διπλωματική κακοτεχνία. Δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη λύση στο Κυπριακό, εάν προηγουμένως δεν αποχωρήσει και ο τελευταίος Τούρκος στρατιώτης και έποικος από το νησί και δεν αποκατασταθεί πλήρως η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ολόκληρη την επικράτειά της.
Lobby for Cyprus retweeted
☦️🇨🇾 Never forget the illegal invasion of #Cyprus.
On July 20, 1974, over 162,000 #Greek #Cypriot #Christians were brutally driven from their ancestral homes in a campaign of ethnic cleansing.
This is a historical/educational tweet.
On July 20, 1974, Turkey launched a full-scale military invasion of the Republic of Cyprus — a sovereign, independent state and UN member. Code-named “Operation Attila,” it was carried out in two phases.
Thousands of Greek Cypriots were killed or executed during the military advance.
According to the official records of the bi-communal Committee on Missing Persons (CMP), 1,510 Greek Cypriots are among those listed as missing.
Between 162,000 and 200,000 Greek Cypriots, roughly one-third of the population, were forcibly expelled from their homes in the north, becoming refugees in their own country overnight.
This campaign of forced displacement stripped families of their ancestral lands, homes, and properties.
36.2% of the island was occupied.
In the occupied areas, historic Byzantine churches, chapels, and monasteries — some over a thousand years old — were systematically desecrated.
Many were converted into mosques, military depots, or stables, while others were looted or left to decay. Hundreds of priceless icons were stolen or smashed, frescoes were defaced, and a rich cultural heritage was deliberately targeted.
The Armenian Quarter (Armenomahallas) in Nicosia’s walled city, along with the historic Notre Dame de Tyre church, was completely sealed off under Turkish military control. In the northern mountains, the famous 11th-century Sourp Magar (Saint Macarius) Armenian monastery was seized by Turkish troops, looted, and left to decay.
The international community documented these violations in real-time. UN Security Council resolutions condemned the invasion, demanded the immediate withdrawal of foreign troops, and called for the safe return of all displaced persons.
These resolutions remain unimplemented more than 50 years later.
Furthermore, the demographic character of the north was altered by transferring tens of thousands of settlers from mainland Anatolia, a move condemned under the Fourth Geneva Convention.
The ghost town of Varosha (Famagusta), once a thriving Greek Cypriot resort, remains a heavily restricted, deteriorating ruin and a painful symbol of this tragedy.
In 1983, the occupied northern area was unilaterally declared the “Turkish Republic of Northern Cyprus.” This entity is recognized only by Turkey and is declared legally invalid by UN Security Council Resolutions 541 and 550.
Cyprus has maintained a continuous Greek presence for over 3,000 years.
Today, the division continues. Greek Cypriot families are still barred from permanently returning to their ancestral villages, and Nicosia remains the last divided capital in Europe.
Eternal memory to the blessed martyrs and the missing of Cyprus.
May the fallen heroes and innocent victims of 1974 rest in peace.
The horrors of the 1974 invasions of Cyprus by Turkey: mass murder, torture, rape.
A survivor’s testimony reveals the harrowing brutality of the Turkish invaders:
‘They made us sit under an olive tree. They set the guns around us. The Turks who captured us were many and armed to the teeth. We knelt under the olive tree. Facing us was a chapel of Archangel Michael and we prayed to him to save us. Later other Turks came bringing with them an officer. He said, he didn't speak English or other language except Turkish …a woman got up, she came from Achna, a mixed village and she said she could speak Turkish. "We are captives, only women and children. You have to respect us." And immediately the Turk said: “No, we shall execute all of you. All of you." And the woman said to us: "He said they are going to execute all of us." "No! No!" the women screamed. And we all began yelling: "No, you can't do such a thing. We are women and children, defenceless. You have to respect us!" "No", said the officer. You will all be executed." And he got up and left. He gave the order to the other Turks and he left. Immediately the Turks told us to get up and start walking in twos. I was holding tightly onto my husband. He was carrying the baby, Yiannis. I was carrying my daughter and we were walking. Then, they hit us with rifle butts and ordered us to walk in threes. When we filed into threes they ordered us to walk in twos again. In this confusion, when they were pushing us forwards and backwards they started shooting. I saw a man being shot. He was near the olive tree. He fell to the ground. Holding onto the trunk he raised himself. I was watching him, they shot him again and he fell. Again the man raised himself for the third time. They shot him again and he fell and I don't remember more than that. I found myself on the ground. I realised the Turks were kicking and butting me to get up. And I at once was holding my daughter tightly to my chest like this so as to not hear and see. And when I realised that I was alive I thought I should get up and look for my husband. I turned to look at my child to see whether she was alive or dead in my arms. I saw her opening her eyes. And immediately I took courage and got up and ran. I saw my husband in front of me falling to the ground. As I ran to him to touch him a Turk grabbed me and threw me aside. And I was yelling: "My husband, my baby!" And I saw my son lying wounded on my husband. A Turk picked up the baby and threw it to the ground. I ran up to my husband again. The Turks pushed me back again. I ran to pick my baby up. A young woman whom they were chasing to rape, had already picked it up. But they took the baby from her, threw it aside and raped her. I can't go on.'
From: 'Our wall/Το τείχος μας/Duvarimiz'
Watch the clip below to bear witness to an atrocity the world tried to ignore.
#FreedomforCyprus #Cyprus #HumanRights #Δενξεχνώ