Pinned Tweet
سلام بچهها، من پیج اینستای شاپمو دوباره دارم فعال میکنم، اگه دایناسورا بذارن، یه ریلز بیست ثانیهای گذاشتم ۲۰ دقیقه بعد آپلود شد😭 یه ربع هم صبر کردم استوری بشه🚶🏻نت خیلی خوبه😍
اگه توییتمو دیدی، خوشحال میشم فالو کنی.🌼🤍 و اینکه ماتا لوازم تحریر و اکسسوری میفروشه بیشتر. #Shop
MααΤα retweeted
انقد خوندن The archetypes and the collective unconscious جالبه که اینجوری نمیشه باید نسخه فیزیکی بگیرم بتونم بجوومش. آیا جایی رو میشناسید pdf رو تر و تمیز کتاب کنه؟؟
3
8
243
MααΤα retweeted
حالا که بحث جیمز باند داغه، این گزارش تصویری منو ببینید از نمایشگاه ماشینهایی که در فیلمهای جیمز باند استفاده شده است 👇🏻
#رشتو
جیمز باند، یکی از معروفترین شخصیت های سینمایی است که بیش از ۶۰ سال روی پرده سینما دوام آورده است.
در این رشته توییت، با من به نمایشگاه جیمز باند بیایید تا باهم در دنیای این مامور مخفی قدم بگذاریم. (۱) 👇🏻
MααΤα retweeted
ماده ۶ و ۷ کنوانسیون ۱۹۶۴ ونیز، تعدی به «زمینه پیرامونی» یک بنای ملی با زواید «out of scale» را خلاف میداند و بیانیه سال ۲۰۰۵ شورای بینالمللی بناها و بافتهای تاریخی(ایکوموس) از اهمیت «یکپارچگی بصری Visual integrity» میگوید.
وزارت میراث به این آشفتگی کراهتبار اعتراضی ندارد؟
MααΤα retweeted
منتشر شد:
برخی جنبههای داستان کوتاه
خولیا کورتاسار
ترجمهی نیما م. اشرفی
ویراستهی امیرمحمد شیرازیان
طراحیِ امین آزادروش
بخشی از جستار رو میتونین رایگان بخونین:
asbpub.ir/main/non-fiction/e…
هزینهی نسخهی کامل:
قیمت پایه: ۸۰ هزار تومان
حمایت ویژه: ۱۶۰ هزار تومان
#نشر_اسب
امشب، ساعت ۲۱: برخی جنبههای داستان کوتاه
خولیو کورتاسار
ترجمهی نیما م. اشرفی
@Nima_M_Ashrafi
#نشر_اسب #ناداستان #جستار
یه بدجنسی که تو دوران مدرسه گهگاهی از مدیرها و ناظمها میدیدم این بود که همیشه تاکید داشتن پدرت باید بیاد مدرسه که مبادا مادر بیاد و دلش واسه بچه بسوزه و آخرش چیزی که اونا میخوان نشه.
مطمئن بودن تو اکثر موارد پدر زودتر عصبانی میشه و بچه رو هم شدیدتر تنبیه میکنه.
MααΤα retweeted
انتخاب رابرت پتینسون یک دهنکجی ساختارشکنانه به سنت «ابرقهرمانهای استروئیدی» و حجیم دهههای اخیر بود. هالیوود از باند دنیل کرگ و بتمنهای کریستین بیل و بن افلک (که عملا شبیه تانکهای متحرک بودن - با اینکه بتمن نولان-بیل همچنان در مجموع برای من در صدره)، به بتمنی رسید که فیزیکش در خدمت جهانبینی فیلمه: یک کارآگاه بیخواب و افسرده که بیشتر از اینکه زیر وزنه باشه، شبها زیر بارون توی کوچههای تاریک گاتهام پرسه میزنه و کتک میزنه و کتک هم میخوره.
به یک خوانش ژیژکی از این ماجرا هم اشاره کنم:
اسلاوی ژیژک در «راهنمای سینمایی» استدلال میکنه که سینما، آینهی خواستههای ما نیست، بلکه ویترینیه که به ما یاد میده چگونه میل بورزیم و چه چیزی رو بخوایم. هالیوود پسا-مارول به این نتیجه رسیده که فیزیکهای بینقص، پلاستیکی و اغراقشده دیگه کارکرد سابق رو ندارن و حالا «آسیبپذیری روانی» همراه با یک بدن واقعگرایانه و خسته، کالای جذابتری برای دیکته کردن به ناخودآگاه جمعی محسوب میشه.
با این اوصاف، تمام اون عرقریختنها برای عضلهسازی در باشگاه و برنامهریزی برای رساندن پروتئین روزانه به مرز ۲۰۰ گرم، شاید از نگاه دیکتاتوری زیباییشناسی امروز سینما نوعی شنا کردن خلاف جریان آب باشه... وقتی ماشین هالیوود تصمیم میگیره که فرم اگزجره و گولاخ جای خودش رو به فیزیکهای لاغر و اسلیم بده، خواست غایی جامعه هم ناگزیر خودش رو با همین استاندارد جدید تنظیم میکنه، چه مخاطب اون رو از قبل خواسته باشه و چه نه.
#موسیقی_متن جنگل وحشی، امروز همراه مسیر رفت و برگشت دانشگاه من بود. واقعا چقدر زیباست:) درسته سینما نداریم و دستمون کوتاهه، اما برید این آلبوم رو گوش کنید کیف کنید.
کتاب ۲۸ فصل در ۳ قسمته، این آلبوم ۲۶ قطعه است و از اسم اونا به نظر میاد که کل کتاب رو احتمالا قرار نیست ببینیم./
2
20
272
این سریال رو میحواستم ببینم، فهمیدم ظاهرا خبری از ادامهاش نیست و پشیمون شده بودم. خبر خوب اینکه تمدید شد و فصل دوم، دو ماه دیگه پخش میشه.
#3BodyProblem #ThreeBodyProblem #Series
@netflix you should continue 1899 too!! Why did you canceled such a GREAT SERIES, I don’t get it even after all this yearsssss.
1
67
MααΤα retweeted
چرا بازیگرهای فیلم های کلاسیک هالیوود طوری انگلیسی حرف می زدند که نه کاملا آمریکایی بود و نه بریتانیایی؟
در فیلم های دهه های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، صدای ستاره هایی مثل کری گرانت و کاترین هپبورن یه ویژگی مشترک داشت:
تلفظی شمرده، رسمی و اشرافی. این سبک رو لهجه ترنس آتلانتیک یا مید آتلانتیک می نامیدند. شیوه ای از گفتار که به منطقه جغرافیایی مشخصی تعلق نداشت.
این لهجه ترکیبی بود از بعضی ویژگی های انگلیسی طبقات بالای بریتانیا و لهجه های شمال شرق آمریکا.
مثلا صدای R در کلمه car تقریبا حذف می شد، مصوت کلمه bath کشیده تر بود و حرف T در کلماتی مثل better واضح تر تلفظ می شد.
ریشه ماجرا به اواخر قرن نوزدهم برمی گرده. در اون دوران، بسیاری از خانواده های ثروتمند آمریکایی، شیوه صحبت کردن طبقات بالای بریتانیا رو نشانه فرهنگ و تحصیلات می دونستند.
مدارس خصوصی و مربیان فن بیان این سبک رو آموزش می دادند. ادیث اسکینر هم در کتاب Speak with Distinction در سال ۱۹۴۲، روش منظمی برای آموزش تلفظ رسمی به بازیگرها ارائه کرد.
اما ورود صدا به سینما این لهجه رو مشهور کرد.
بعد از فیلم خواننده جاز در سال ۱۹۲۷، استودیوهای هالیوود برای ستاره هاشون مربی صدا و تلفظ استخدام کردند.
این شیوه گفتار با تصویر شیک و باوقاری که استودیوها می خواستند بسازند هماهنگ بود.
البته صدای کری گرانت آمیزه شخصی انگلیسی و آمریکایی بود و هپبورن هم از قبل ویژگی هایی از لهجه طبقات مرفه شمال شرق آمریکا رو داشت.
این سبک فقط به سینما محدود نبود.
فرانکلین روزولت هم با گونه ای از گفتار اشرافی شمال شرق آمریکا سخنرانی می کرد.
کم کم نوعی تلفظ خاص با قدرت و اعتبار اجتماعی گره خورد. انگار شیوه طبیعی صحبت کردن میلیون ها آمریکایی به اندازه کافی محترمانه نبود.
اما از دهه ۱۹۵۰ همه چیز تغییر کرد.
بازیگرهایی مثل مارلون براندو در اتوبوسی به نام هوس و در بارانداز با لحنی طبیعی تر حرف زدند.
در مقایسه، بیان بیش از حد صیقلی نسل قبل مصنوعی به نظر می رسید. تلویزیون، تضعیف نظام قدیمی استودیوها و تغییر ارزش های اجتماعی هم به افول این لهجه کمک کردند.
جالبه که پژوهش ویلیام لباو در دهه ۱۹۶۰ نشون داد تلفظ واضح R در نیویورک حالا بیشتر با جایگاه اجتماعی بالاتر ارتباط داشت. در حالی که حذف همین صدا قبلا نشانه ظرافت گفتار طبقات مرفه بود.
تا دهه ۱۹۷۰، این لهجه تقریبا از سینمای روز کنار رفت، اما برای بازسازی گذشته باقی موند. مثل بازی کیت بلانشت در نقش کاترین هپبورن در هوانورد (۲۰۰۴).
نتیجه جالبه: هیچ لهجه ای ذاتا درست تر، باهوش تر یا باکلاس تر نیست. این قدرت و جایگاه اجتماعی گوینده هاست که به یک لهجه اعتبار میده، و این اعتبار می تونه با گذشت زمان کاملا تغییر کنه.
MααΤα retweeted
۱/ هشدار اسپویل. لی چانگدونگ از فیلمسازهای محبوب منه و بعد از «Burning» منتظر فیلم جدیدش بودم. «Possible Love» فیلمی مهم و چندلایهست؛ اما نه بینقص. میخوام از دل چند صحنه درباره نسبت میل، طبقه، مالکیت و امکان عشق حرف بزنم.
چقدر فیلمهای جدید داره به این موضوعها علاقه پیدا میکنه، همجنسگرایی، دین مذهب، مواد، آزار و تمسخر تو مدرسهها، … Carrie جدید هم همین بود و زمان روایت رو آورده توی همین زمان خودمون.
خوب شروع کرد. ببینیم بعدش چی میشه. امسال سال خوبی برای ژانر ترسناک بود🔥
1
2
301
MααΤα retweeted
تو آدم نیستی
اگر بودی میدونستی پدرش کنترل خشم داره نباید چیزی بگی؛ تو اگر آدم بودی با حرف چند تا بچه سال زندگی یک دختر بچه رو خراب نمیکردی،
تو آثار کتک رو بدن اون بچه دیده بودی و بازم زنگ زدی
تو آدم نیستی خانوم مدیر
تو بویی از انسانیت نبردی خانوم مدیر
#سوگند_صیادی






















































































