Ik heb voor 8 Europese landen de officiële cijfers over zedendelicten naar herkomst naast elkaar gezet. Steeds hetzelfde patroon: een veelvoud t.o.v. de autochtone bevolking, gecorrigeerd voor leeftijd en geslacht. Gesorteerd op het gemiddelde over alle landen. Bovenaan: Afghanistan ~4,0x Midden-Oosten en Noord-Afrika ~3,8x Irak ~3,5x Syrië, Afrika bezuiden de Sahara, Marokko, Somalië ~3,2 tot 3,4x Onderaan: EU ~1,2x Oost-Azië ~0,85x Westerse landen ~0,7x De patronen: 1. Herkomst bepaalt het beeld, niet het land Over alle 70 datapunten verklaart de herkomstgroep 59% van de verschillen (R² = 0,59). Het land, en daarmee de meetmethode, verklaart maar 23%. Wie zegt “dat komt door de manier van meten” verklaart dus het kleinste deel, het grootste deel is herkomst! 2. Overal dezelfde volgorde In elk land met data zitten dezelfde groepen bovenaan. Meestal 2 tot 7x het autochtone niveau, in Finland bij Irakezen 9,5x. 3. Het is geen “migranten”-effect Oost-Aziaten zitten overal rond of onder de baseline, EU-burgers rond 1 tot 1,9x, westerse migranten in Nederland precies 1,0x. Herkomst maakt het verschil, niet migratie als zodanig. 4. Meetmethode bepaalt de hoogte, niet de richting Landen die op nationaliteit tellen (VK, Duitsland, Finland) komen hoger uit dan landen die op herkomst tellen (Denemarken, Nederland, Noorwegen). Wie naturaliseert verdwijnt uit de groep, wat overblijft zijn vooral recente aankomers. Maar ook met de strengste methode blijft de oververtegenwoordiging staan. 5. Inkomen en opleiding verklaren het niet weg Zweden corrigeert ook voor inkomen en opleiding. Centraal-Azië (vooral Afghanen) zakt dan van 9,4x naar 5,6x. Kleiner, niet weg. 6. Hoe ernstiger het delict, hoe groter het verschil Denemarken, Midden-Oosten en Noord-Afrika: 2,5x bij alle zedendelicten, 4,9x bij verkrachting. Afrika bezuiden de Sahara: 2,5x tegen 7,0x. 7. Waarom ontbreken Frankrijk, Italië en anderen w.o België? Niet weggelaten. Ze publiceren de cijfers niet zo dat je de vergelijking kunt maken. Frankrijk: etnische statistiek wettelijk sterk beperkt, alleen Frans tegenover buitenlands. Buitenlanders zijn 13,5% van de verdachten van zedendelicten, bij circa 7% van de bevolking. Italië: alleen Italiaans tegenover buitenlands. 42% van de verkrachtingsverdachten is buitenlander, bij 8,7% van de bevolking. Zwitserland: nationaliteit alleen voor alle misdrijven samen, niet per delict. Oostenrijk: geen gepubliceerde tabel, alleen losse Kamervragen. België en Ierland: geen nationaliteit van verdachten per delict. Kanttekeningen: dit zijn verdachten, aanklachten of veroordelingen, afhankelijk van het land. Aangiftebereidheid kan per groep verschillen. In absolute aantallen heeft de meerderheid van de daders een autochtone achtergrond. Het gaat om het risico per persoon. En R² beschrijft hoe consistent het patroon is, niet waarom het bestaat. Conclusie: acht landen met één duidelijk patroon. En dat patroon wordt voor het grootste deel verklaard door herkomst. Consequentie: Bij het verlenen van de gunst van een verblijfsvergunning kunnen land bepalen wie daar wel en wie daar niet in aanmerking voor komt. Bronnen: VK: The Economist (okt. 2026), op basis van MoJ/ONS via Migration Observatory Duitsland: BKA, Polizeiliche Kriminalstatistik 2024 (T40, T62); Destatis Spanje: INE, Estadística de Condenados 2024-2025; INE, Estadística Continua de Población Finland: Tilastokeskus, StatFin 13yy en 11rg (2021-2025) Zweden: Brå, rapport 2021:9, tabellbilaga 1 (2015-2018) Denemarken: Danmarks Statistik, STRAFNA4, STRAF40, FOLK2 (2021-2025) Nederland: CBS, 81947NED, 37325, 85656NED, 85510NED (2018-2025) Noorwegen: SSB, siktelser og innvandringsbakgrunn (dec. 2024) Frankrijk: SSMSI/INSEE. Italië: ISTAT. Zwitserland: BFS. Oostenrijk: BMI/Parlament. Eigen berekening.