Maxi_Max🐞🌻💙

Günde en az 4-5 kere banyoyu,lavaboyu wc yi temizliyorum(z). Özbakım,besleme bu sırada eğer ses ve hareket varsa başka insanlara ,komşulara mahçup olmamak için uğraşıyoruz. Yemek hazırlıyor,üst baş giydiriyoruz.Dışarı gezmeleri.bitmek tükenmek bilmeyen istekler abartılı takıntılar bir çok insanın empati kuramayacağı konular. Ve yalnız değiliz. İlaç,medikal ürünler,kullan at bezler,kişiye özel tedaviler,terapiler,fizik ve ergo terapiler,özel eğitim gereklilikleri konunun sadece %10'u bile değil. Böyle açık açık yazdığım için özür dilerim. Bir de bütün bunlar olurken para kazanmak derdi var. Ne zamanı ne sağlığı ne de huzuru ne de bedensel devamlılık enerjisini parayla alamıyorsunuz.zaten öyle bile olsa para yok:) İster ebeveyn olun ister yetişkin bir evlat eğer bir vasi iseniz yaşadığınız hayat tabiri mümkünse yarı açık bir cezaevi misali.. Bunu tam da burada farkındalık oluşturmak için yazıyorum.Bu ülkede özel gereksinimli yada engelli olmuş bir bireyseniz işiniz çok zor.Yakını iseniz aynı sınıftasınız.. Zaman yetmez bazen..Doluluğunuzu,bilginizi,özgüveninizi kaybedersiniz.İçiniz damla damla boşalır ve tükenirsiniz. Eskiden yemyeşil yada masmavi gördüğünüz hemen her şey kararır.Tıpkı içimiz gibi. Hata yapmamak için çıkışlar ararsınız.Sabahları daha erken kalkar,daha çok çalışır daha düzgün olursunuz.Hatta geceleri uyuyamazsınız.Ama yetmez. Burada hiçbir özel gereksinimli evladı yada yakını olan aile bunları hayal etmiyordu.Hiçbiri evladını yada yakınını yarı yolda bırakmadı. Bütün bu derde,kedere ve acıya rağmen hala ayakta ve mücadele etmeye çalışıyor. Farkındalık istiyor,pozitif ayrımcılık istiyor ve ekonomik olarak kimseye eğilip bükülmeden geçinmek istiyor. Özel gereksinimli bireylerin gereklilikleri ve belirli bir seviyede olması gereken hayat kalitesi,marjinal istekleri bazen istemsizce sebep olduğu maddi kayıplar ve ailelerin yetersizlik hissi yanında bir de canlarının parçası bu çocukların yada yakınların ebeveyn,vasi kaybı sonunda nasıl,ne şekilde ve hangi şartlarda kalacağını düşünmekten işte bu kitle her gün ölüyor.. Acılarla yaşıyor ve bu acılar; tıpkı replike olan bir virüs DNA sı gibi her daim kendini yeniliyor asla bitmiyor. Ben çok çaresiz zamanların,anlaşılamamanın ,çözümsüz,parasız zamanların ardından hayatımda bazı kararlar alarak İstanbul'dan ayrıldım.. Alışamadım ve hala sürekli gelir modeli bulamadım ama mücadeleyi bırakmadan devam etmek zorundayım. Hayat her şeye rağmen güzel ve devam etmek zorunda. Burada derdini paylaşıp yarın sabaha yenilenmiş olarak kalkmak isteyen insanları mazur görün.Benim kişisel olarak hayalini kurduğum ve olmasını isteğim bir çok kripto projenin tokenomicsinde %2-5 arası özel gereksinimli bireylere yada ailelerine haklar yada özel avantajlar sağlanması. Nasıl olur,yapılabilir mi bilmiyorum ama benim kurumlara olan inancım azaldı.Burası hiç değilse içinde koştuğum ama binmeyi başaramadığım bir toplu taşıma aracı gibi.Evde uğraşabilmek bile bana yaşadığım hissini veriyor. Umut ediyorum..Kalbimi bozmadan hep iyi düşünüyorum. Yoksa yemin ederim hayat sizlerin olsun.Sadece evladım için hayatta kalmaya çalışıyorum.Okuyanlara teşekkür ederim.Rabbim sizi ve sevdiklerinizi korusun.. Sürçülisan ettimse affola