ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล (@MayaEvil13) header
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล (@MayaEvil13) profile picture

ไม่มีอะไรจะเสียแล้วจ้าเหลืออย่างเดียวที่ยังไม่เสียคือ เสียชีวิต....

ลาดกระบัง, กรุงเทพมหานคร
Joined May 2017
Photo by ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล (@MayaEvil13)Photo by ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล (@MayaEvil13)Photo by ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล (@MayaEvil13)Photo by ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล (@MayaEvil13)Photo by ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล (@MayaEvil13)Photo by ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล (@MayaEvil13)Photo by ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล (@MayaEvil13)Photo by ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล (@MayaEvil13)Photo by ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล (@MayaEvil13)Photo by ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล (@MayaEvil13)
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
มีคำอธิบายไหมว่าทำไมสลิ่มมันถึงไปแบกรัฐบาลทหารพม่า
5
98
1
169
3,989
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
ในฐานะเพื่อน สส. ดิฉันอาจไม่ได้เห็นด้วยกับไอซ์ทุกเรื่อง และเราก็เคยมีเรื่องกระทบกระทั่งกันบ้างตามประสาคนทำงานที่ต่างก็มีความคิดและจุดยืนเป็นของตัวเอง แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนคือ เรารู้ว่าเรายังปรารถนาดีต่อกัน และสุดท้ายเราก็กลับมาคุยกัน ทำความเข้าใจกันได้เสมอ
1
33
85
4,608
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
เลิกสนใจตั้งแต่ให้ลูกชายมาขอดาวจากแฟนคลับตอน Live ส่วนเรื่องย่า ก็แค่คนที่มีความคิดแบบคนยุคเก่าจัดๆ ทั้งเรื่องมีลูกเยอะๆ ไว้เลี้ยงตัวเองตอนแก่กับเรื่องที่ไปวิจารณ์คนอยู่ก่อนแต่งว่าทำตัวเหมือนห้องลองเสื้อผ้า หารู้ไม่ว่า ไอ้ที่ไม่ได้อยู่ก่อนแต่งมันก็ลองกันไปถึงไหนละ อยากพิมพ์มากกว่านี้แต่แค่นี้พอ เอาตังค์ไว้ทำอย่างอื่นดีกว่า
ไปเจอคลิปนึงมา ไม่อยากดูดมาเดี๋ยวยังไงก็ดราม่าแน่นอน เล่าให้ฟัง คือแม่ของพี่บีมกวีมาขึ้นไลฟ์กับพี่ออยเป็นปกติ ธรรมะของเค้านั้นละแต่มาพูดเรื่อง แล้วมีคนพูดประมาณว่าหนูไม่กล้ามีลูกหลายคนค่ะกลัวรักไม่เท่ากัน แม่พี่บีมตอบน้อยไปการมีลูกคนเดียว บอกว่าเวลาเจอใครแล้วบอกเป็นลูกคนเดียวคือน่าสงสาร .. ทำนองว่าต้องเลี้ยงพ่อแม่คนเดียว ถ้ามีลูกเยอะๆก็จะช่วยกันเลี้ยงพ่อแม่ได้ไง เอิ่ม..😶 นอทเซอร์ไพร์สอยู่แล้วมั้ยบ้านนี้ ใครเลี้ยงได้ในเศรษฐกิจแบบนี้จะมีกี่คนก็ทำเลย สะดวกใครสะดวกมัน ทำไมต้องคิดว่าเป็นลูกคนเดียวแล้วน่าสงสารด้วยอะ คราวก่อนก็เปรียบเทียบอยู่ก่อนแต่งเหมือนการลองเสื้อผ้า🥲 คือชอบลูกเค้านะเด็กแฝด4คน เลี้ยงลูกเลี้ยงหลานออกมาดีคือเด็กทุกคนสุภาพมาก แต่บางทีทัศนคติของคนรอบข้างอาจจะเก่าไปหน่อย แล้วยิ่งมาพูดในยุคนี้ที่มันเป็นดิจิตอลฟรุตปริ้น ก็นะ
7
545
549
121,158
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น. ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น. พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น. และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า “แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?” พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน? ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่ หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า “แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก” กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “พรุ่งนี้ผมมีงานครับ” แล้วเดินออกไป คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ? ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า “สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?” “พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?” “แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?” “ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?” แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้ ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?” เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า “If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
🤖 Made with AI
119
12,116
458
6,549
2,116,080
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
แฟนคลับเคป้อปจะคุ้นฮีบ่อย หากินกับฝั่งเคป้อปแล้ว ก็เริ่มหันมารีแอควายละ ไม่เคยกดติดตามนางสักที เพราะมีหลายประเด็นที่ไม่ชอบ
ทุกคนลองไปดูคลิปเต็มฮีเถอะ ฮีพูดจาอุบาดมากนะ ไม่เชื่อก็ลองเข้าไปดูแล้วพิจารณาเองได้เลย นาทีที่ 22.43
1
686
3
714
141,385
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
ชอบอักษรจีนคำนี้ 肏 ที่แปลว่าเย้ด คือมีตัวอักษร 人 ที่แปลว่าคนกำลังซ้อนกันอยู่ในบ้าน
6
7,412
109
10,591
585,626
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
อีสัสสส เจ้าของคอนโดเอาห้องไปขายละไม่บอกกรุ เพิ่งรุ้มะกี้ว่าต้องย้ายออกภายใน 1 เดือน 💀💀💀 ใต้สะพานลอยที่ไหนยังว่างให้เราไปนอนบ้างงงงง
23
3,037
28
4,705
453,175
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
ต่อ แต่สิ่งที่ผมไม่เข้าใจคือ ทำไมสายการบินถึงไม่มีแผนรับมือและดูแลผู้โดยสารที่ดีกว่านี้? ทำไมผู้โดยสารต้องนอนบนพื้นสนามบิน? ทำไมครอบครัวที่มีเด็ก ผู้สูงอายุ และผู้โดยสารที่มีข้อจำกัดด้านสุขภาพ ต้องมายืนต่อคิวครั้งแล้วครั้งเล่าเป็นเวลาหลายชั่วโมง? ทำไมถึงไม่มีการสื่อสารที่ชัดเจน? ทำไมผู้โดยสารต้องเดินไปถามเจ้าหน้าที่เองตลอดเวลาว่าจะได้เดินทางเมื่อไหร่? และทำไมการแก้ปัญหาของผู้โดยสารกลุ่มหนึ่ง ถึงดูเหมือนเป็นการผลักปัญหาไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งแทน? ผมยังได้รับข้อมูลอีกว่า เที่ยวบินก่อนหน้าของผมก็เคยประสบปัญหาในลักษณะคล้ายกัน ซึ่งผมอยากให้สายการบินออกมาชี้แจงข้อเท็จจริงในส่วนนี้ด้วย ผมอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเหตุการณ์ครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับผม และไม่ได้มีน้อง ๆ ทีมเยาวชนทีมชาติไทยที่เดินทางไปแข่งขันอยู่ในกลุ่มผู้โดยสารที่ได้รับผลกระทบ เรื่องนี้จะได้รับความสนใจมากเท่านี้หรือไม่? หรือถ้าเป็นผู้โดยสารทั่วไปที่ไม่มีพื้นที่สื่อ ไม่มีคนติดตาม เรื่องทั้งหมดจะถูกปล่อยให้เงียบหายไป? ผมไม่ได้ต้องการออกมาพูดเพื่อเรียกร้องสิทธิพิเศษให้ตัวเอง ผมโชคดีที่ยังสามารถจ่ายค่าอาหารให้ครอบครัวและทีมงานได้ด้วยตัวเอง และยังพอมีช่องทางในการสื่อสารเรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่ผมคิดถึงผู้โดยสารคนอื่น ๆ ที่อาจไม่มีทางเลือกแบบผม คนที่ต้องเสียค่าโรงแรมเพิ่ม คนที่ต้องเสียงาน คนที่มีเด็กเล็ก คนที่มีผู้สูงอายุเดินทางมาด้วย หรือคนที่อาจไม่มีเงินสำรองมากพอจะรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ ใครจะรับผิดชอบความเสียหายและความเดือดร้อนของพวกเขา? วันนี้ผมกลับถึงประเทศไทยแล้ว แต่ผมไม่อยากให้เรื่องนี้จบลงเพียงเพราะผมได้กลับบ้าน ผมอยากเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับผู้โดยสารทุกคนที่ได้รับผลกระทบ ไม่ใช่แค่เที่ยวบินของผม แต่รวมถึงเที่ยวบินอื่น ๆ ที่ต้องเผชิญกับเหตุการณ์ต่อเนื่องจากปัญหาครั้งนี้ด้วย ผมอยากให้ AirAsia X ออกมาชี้แจงอย่างเป็นทางการถึงสาเหตุของเหตุการณ์ทั้งหมด แผนการจัดการผู้โดยสารที่ตกค้าง และมาตรการชดเชยที่เป็นธรรมสำหรับทุกคน เพราะการซื้อตั๋วเครื่องบิน ไม่ได้หมายความว่าเราต้องยอมรับการถูกปล่อยให้นอนบนพื้นสนามบินโดยไม่มีการดูแลที่เหมาะสม ความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญ แต่ความรับผิดชอบต่อผู้โดยสารก็สำคัญไม่แพ้กัน สุดท้ายนี้ ผมอยากถามสายการบินว่า “ถ้าคนที่ต้องนอนบนพื้นสนามบินท่ามกลางอากาศหนาวตลอดทั้งคืน เป็นพ่อแม่ของคุณ เป็นลูกของคุณ หรือเป็นครอบครัวของคุณเอง คุณจะยอมรับการดูแลแบบนี้ได้จริง ๆ เหรอครับ?” นี่คือมาตรฐานการบริการและความรับผิดชอบที่ลูกค้าของ AirAsia X ควรได้รับจริง ๆ หรือครับ? ผมหวังว่าสายการบินจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้เงียบหายไป และจะออกมารับผิดชอบต่อผู้โดยสารทุกคนอย่างจริงจัง เพราะผู้โดยสารทุกคนควรได้รับการปฏิบัติอย่างมีศักดิ์ศรี ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ตาม
43
1,440
28
1,408
96,298
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า “ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง” เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น. เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70 เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้ ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า? นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้ แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ แต่เรื่องยังไม่จบครับ เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1 ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
39
6,446
115
4,376
495,064
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
อ่านบทสนทนาแล้วหดหู่ใจ 😔😔😔 . . พิธีกร: ทำไมถึงแต่งงานกับน้องตั้งแต่อายุยังน้อยเลยครับ? ฝ่ายชาย: อยากสร้างครอบครัวครับ รับมาเลี้ยงดูเองกับมือตั้งแต่เด็กเลย พิธีกร: ว่าไงนะ? ฝ่ายชาย: รับมาเลี้ยงเองกับมือตั้งแต่เด็กครับ พิธีกร: เลี้ยงเองกับมือนี่หมายความว่ายังไง? ฝ่ายชาย: จะได้เข้าใจกันและกันมากขึ้นไงครับ พิธีกร: ไหนเล่าให้ฟังหน่อยว่าเลี้ยงเมียยังไง? ฝ่ายชาย: ก็ทำความเข้าใจกันมาตั้งแต่เด็กๆ ครับ พิธีกร: ในฐานะสามี คุณคาดหวังอะไรจากภรรยา? เขาต้องเชื่อฟังคุณทุกอย่างเลยไหม? ฝ่ายชาย: ก็อยากให้เชื่อฟังครับ พิธีกร: เช่นเรื่องไหนบ้าง? ในฐานะสามีอยากได้อะไร? เอาแบบชัดๆ เลยว่าต้องการอะไร? ฝ่ายชาย: ก็คือผมพูดอะไรก็ต้องฟังหมดครับ พิธีกร: ซักผ้า ทำความสะอาด ทำงานบ้านพวกนี้เหรอ? ฝ่ายชาย: จัดบ้าน เตรียมน้ำร้อน แล้วก็ปรนนิบัติครอบครัวผมครับ พิธีกร: (หันไปถามเด็กหญิง) ทำไมหนูถึงเตรียมน้ำร้อน (ให้ตัวเอง) ล่ะ? เด็กหญิง: ถ้าอยากทำก็เตรียมค่ะ แล้วพอถึงตอนค่ำก็ต้องเตรียมพร้อมไว้ให้สามี พิธีกร: ทั้งหมดนี้โดนบังคับทำเหรอ? เด็กหญิง: ตอนนี้หนูเป็นผู้หญิง (ภรรยา) คนนึงแล้ว ผู้หญิงก็ต้องทำพวกนี้ทั้งหมดแหละค่ะ พิธีกร: แล้วถ้าไม่อยากทำล่ะ? เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ พิธีกร: ว่าไงนะ? เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ พิธีกร: ถ้าเธอพูดว่า "ไม่" จะเกิดอะไรขึ้น? คุณจะทำอะไรเธอ? เด็กหญิง: โดนซ้อมค่ะ โดนตี พิธีกร: อืม... แปลว่าถ้าไม่อยากโดนซ้อมก็ต้องตอบ "ตกลง" สินะ เด็กหญิง: ค่ะ พิธีกร: แล้วต่อให้โดนซ้อมก็ต้องทนเงียบไว้ เพราะไม่มีวุฒิการศึกษาใช่ไหม ถ้ามีการศึกษาก็คงออกไปทำงานหาเลี้ยงตัวเองได้ ไม่ต้องพึ่งสามี เด็กหญิง: ค่ะ พิธีกร: สามีชื่ออะไรเหรอ? เด็กหญิง: ชื่อมูฮัมหมัด เหมือนพ่อเลยค่ะ พิธีกร: ก่อนแต่งงานได้ชอบเขาไหม? เด็กหญิง: ไม่รู้จักเลยค่ะ พิธีกร: ไม่รู้จักเลยสินะ เด็กหญิง: ไม่ค่ะ พิธีกร: เห็นหน้าเขาครั้งแรกเมื่อไหร่? เด็กหญิง: ตอนที่หมั้นค่ะ พิธีกร: หมายความว่าเห็นหน้าเขาครั้งแรกคือวันหมั้นเลยเหรอ? เด็กหญิง: ใช่ค่ะ เห็นหน้าเขาตอนวันหมั้น พิธีกร: ตอนเห็นหน้าเขาแล้วรู้สึกยังไงบ้าง? เด็กหญิง: ตอนแรกกลัวอย่างเดียวเลยค่ะ ทำตัวไม่ถูก พิธีกร: เปลี่ยนใจได้ไหม? เด็กหญิง: ไม่ได้ค่ะ พิธีกร: เรื่องที่เจ็บปวดที่สุด (เจ็บใจ/เสียดายที่สุด) คือเรื่องไหน? เด็กหญิง: เรียนไม่จบค่ะ พิธีกร: แล้วทุกวันนี้เรื่องที่ทรมานที่สุดที่ต้องเจอคืออะไร? เด็กหญิง: การที่ต้องมาแต่งงานในวัยแค่นี้ค่ะ พิธีกร: ทำไมถึงไม่ปฏิเสธพ่อไปล่ะ? เด็กหญิง: หนูไม่รู้ว่าการแต่งงานมันเป็นแบบนี้ ตอนแรกก็ดีใจ นึกว่าเป็นเรื่องปกติ พิธีกร: พ่อพูดว่ายังไงบ้าง? เด็กหญิง: พ่อบอกว่า "คนนี้คือผัวแก แกต้องเชื่อฟังผัวกับครอบครัวผัวนะ" พิธีกร: ก็เลยปฏิเสธไม่ได้สินะ พิธีกร: ได้ใส่ชุดแต่งงานสีขาวไหม? เด็กหญิง: ใส่ค่ะ พิธีกร: ดีใจไหม? เด็กหญิง: ดีใจค่ะ แต่ก็กลัว เด็กอายุ 13 ต้องมาแต่งงานอะ พิธีกร: ตอนอายุ 13 กลัวเรื่องอะไร? เด็กหญิง: กลัวการแต่งงานค่ะ พิธีกร: รู้ไหมว่าหลังแต่งงานแล้วผัวเมียเขาต้องทำอะไรกัน? เด็กหญิง: ใครบอกเหรอคะ? (※เสียง: ใครพูดนะ?) ครูบอกค่ะ พิธีกร: เรียนตอน ป. ไหน? เด็กหญิง: ป.6 ค่ะ พิธีกร: เรียนเรื่องอะไร? เด็กหญิง: เรียนเรื่องสัตว์ผสมพันธุ์กันเพื่อมีลูก แล้วก็โตมายังไงค่ะ พิธีกร: แล้วก็เลยเข้าใจใช่ไหมว่าวันนั้นต้องเกิดอะไรขึ้น? เด็กหญิง: ใช่ค่ะ ที่บ้านก็บอกด้วย แม่กับลูกพี่ลูกน้องบอกมา พิธีกร: แล้วเรื่องนั้นเกิดขึ้นในวันนั้นเลย หรือว่าเลื่อนออกไปหน่อย? เด็กหญิง: เลื่อนออกไปหน่อยค่ะ พิธีกร: หนูไม่เต็มใจใช่ไหม? เด็กหญิง: ไม่เต็มใจค่ะ กลัวมาก พิธีกร: แล้วความทรมานก็เริ่มจากตรงนั้นสินะ อยากอยู่กับพ่อแม่มากกว่าใช่ไหม? พิธีกร: คิดว่าถ้าไม่โดนจับแต่งงานก็คงดีใช่ไหม? แล้ววันนึงเริ่มต้นยังไง ตอนเช้าเริ่มแบบไหน? เริ่มทำอะไรก่อน? เด็กหญิง: ตื่นเช้ามาก็กวาดบ้าน ซักผ้า ทำกับข้าวเช้า แล้วพอสามีมาก็ยกข้าวให้สามีกิน ยกให้สามีของพี่สะใภ้ด้วย เด็กหญิง: ยกให้ลุงด้วยค่ะ หลังจากนั้นก็ซักผ้าอีกรอบ ถึงตอนนั้นก็เที่ยงพอดี ต้องทำมื้อเที่ยง กวาดบ้าน ล้างจาน แล้วถึงจะได้พักแป๊บนึง เด็กหญิง: พอตอนเย็นก็กวาดบ้านอีกรอบค่ะ
62
4,000
139
4,611
937,809
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
เสร่อ สมควรโดนด่า ขอให้ข่าวดังจนเเม่งโดนไล่ออกไปเลย อะไรทำให้คิดว่าทำเเบบนี้ได้วะ เเล้วภาพออกมาฮวาซายืนเก้ๆกังๆ ถ่ายเป็นสต๊าฟท่านหนึ่งอะบ้าบอมากกกก เเล้วปีนี้ชีมาเเบบตัวท็อปกวาดรางวัล
คลิปนี้กำลังเป็นประเด็นเลยค่ะ ในงาน MAMA 2026 เมื่อ staff เดินมาขอให้ Hwasa ช่วยถ่ายคลิปน้องๆ CORTIS พร้อมยื่นมือถือให้ หลายคนมีความเห็นว่าเป็นการไม่ให้เกียรติเธอเลย และจากผลงานเธอควรจะได้รับรางวัลแดซัง SOTY (Song of the year) แต่กลับต้องมาถ่ายรูปเป็นตัวประกอบให้วงแทนค่ะ ซึ่งในงาน Hwasa ได้รางวัล Best Vocal Performance Video กับ Best Song Top 10 ส่วนน้องๆ CORTIS ได้รางวัลแดซัง SOTY จากเพลง REDRED ค่ะ ทุกคนมีความเห็นว่ายังไงกันบ้างคะ?🤔
7
11,440
11
5,287
491,411
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
จิตแพทย์จาก Stanford บอกว่า ความวิตกกังวลของคนยุคนี้ไม่ได้มาจากอันตรายจริง ๆ นะ 😮 แต่มาจากนิสัยเล็ก ๆ ที่เราทำทุกวัน จนสมองเรียนรู้ว่าต้องแพนิค ทั้งที่จริง ๆ ไม่มีอะไรผิดปกติเลย 6 นิสัยที่แอบฝึกสมองให้แพนิคแบบไม่รู้ตัว 👇 1️⃣ รู้สึกไม่สบายใจปุ๊บ คว้ามือถือปั๊บ Anna Lembke (ผู้เขียน Dopamine Nation) บอกว่า ทุกครั้งที่เราไถหนีความรู้สึก เรากำลังสอนระบบประสาทว่าเธอทนความรู้สึกตัวเองไม่ไหวหรอก และมันสะสมขึ้นทุกวัน 2️⃣ เครียดมาก็ดูซีรีส์รวดเดียวจบเพื่อพัก มันรู้สึกเหมือนได้พัก แต่ไม่ใช่เลย 🙅‍♀️ เรากำลังอัดสิ่งกระตุ้นใส่ระบบประสาทเพิ่ม เลยนอนไม่หลับ แล้วตื่นมาก็รู้สึกชา ๆ ไม่อยากทำอะไร 3️⃣ ใช้ของกิน เหล้า หรือกัญชา เพื่อเปลี่ยนอารมณ์ ยิ่งพึ่งของนอกตัว ระบบประสาทยิ่งอ่อนแอในการปรับอารมณ์เอง สุดท้ายความรู้สึกปกติก็กลายเป็นเรื่องทนไม่ได้ กระสับกระส่ายนิดเดียวก็เหมือนแพนิค เบื่อนิดเดียวก็เหมือนอันตราย เศร้านิดเดียวก็รู้สึกว่าต้องหนี 4️⃣ ทำตัวยุ่งตลอดเวลา จะได้ไม่ต้องอยู่นิ่ง ๆ ความยุ่งคือการหนีอารมณ์แบบที่สังคมยอมรับ เราเรียกมันว่าความทะเยอทะยาน หรือความ productive 🫠 5️⃣ เสพข่าว โซเชียล และดราม่าทั้งวัน เรากำลังสอนสมองว่าภัยคุกคามจริงกว่าความปลอดภัย ถ้าป้อนแต่วิกฤตให้สมองทุกวัน มันจะอยู่ในโหมดเตือนภัยอ่อน ๆ ตลอดเวลา จนความกังวลกลายเป็นค่าปกติของชีวิต 6️⃣ ไม่เคยปล่อยให้ตัวเองเบื่อเลย Lembke บอกว่าสมดุลความสุขกับความทุกข์ในสมองต้องมีแรงเสียดทานบ้าง ระบบประสาทที่ไม่เคยได้นิ่ง ไม่เคยได้เหม่อหรือจินตนาการเอง จะค่อย ๆ เสียความสามารถในการพักผ่อนจากข้างใน 💭 ทั้งหมดนี้ไม่ใช่นิสัยเสียแต่เป็นกลไกป้องกันตัวที่ระบบประสาทสร้างขึ้นมาเพื่อรอดจากโลกที่กระตุ้นเราตลอดเวลา ปัญหาคือตอนนี้มันกลายมาเป็นคนคุมชีวิตเราแทน
A Stanford psychiatrist says modern anxiety is not caused by danger. It's caused by tiny habits that teach your brain to panic when nothing is actually wrong. 6 habits that QUIETLY train your brain to panic:▼▼▼
4
9,007
52
9,207
414,414
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
จากใจคนจบเอกจีน ยืนยันว่าง่ายกว่าภาษาอังกฤษ 100 เท่าค่ะ 555555555555555 การเรียงไวยากรณ์ของจีนเหมือนไทยแทบจะ 100% เช่น ฉันกินข้าว จีนก็จะ 我吃饭 ( ปธ + กริยา + กรรม ) เรื่องการออกเสียงยิ่งง่ายค่ะ เพราะการผันเสียงของจีนมีระดับเหมือนวรรณยุกต์ไทย คือง่ายแบบสุด ๆ เลย ㅠㅠㅠㅠㅠㅠ สิ่งเดียวที่ยากคือตัวอักษรค่ะ แต่ถ้าคัดบ่อยก็จำได้น้า
ตอนนี้สนใจเรียนภาษาจีน คนที่ได้ภาษาจีนเขาบอกเรียนง่ายกว่าภาษาอังกฤษ วอนผู้รู้ช่วยยืนยันทีค่ะ จีนง่ายกว่า อังกฤษจริงหรอ?เหลือจะเชื่อ 😂
24
6,422
118
6,400
295,122
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
เรื่องแอร์เอเชียไฟล์ทนาริตะอะ คนนั้นเค้าเป็นดาราหรือนักร้องใช่มั้ยนะสารภาพว่าไม่ได้รู้จักหรือติดตามเค้ามาก่อน แต่นี่แหละๆตัวอย่างของคนมีแสงและใช้มันให้เป็นประโยชน์อะแล้วเค้าไม่ได้เรียกร้องให้แค่ตัวเองอะแต่เค้าคือเป็นตัวแทนให้ผู้โดยสารคนอื่นๆด้วยเลยอะ น่ารักมากเลยอะตัวอย่างที่ดี
24
6,173
31
4,591
344,694
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
ถ้าเข้าวงการคือเล่นบทตลก บทแก๊งดีเจมะตูม
มาดูคลิปตอนยังไม่บวชกัน เค้าเป็นสายประกวด ชอบเดินสายออกงาน ความเป็นอินฟลูอยู่ในตัว มาบวชก็ยังละทางโลกไม่ได้ ถึงเวลาที่ควรสึกได้หรือยังนะ #phra_saran
1
3
11
2,976
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ชัด วันที่เท้งขานชื่ออนุทินปี 68 คือดีลบีบให้ยุบสภาใน 4 เดือนคืนอำนาจให้ประชาชนเลือกตั้งใหม่ โดยพรรคส้มไม่เอาเก้าอี้รัฐมนตรีสักตัว แต่คนที่วิ่งเข้าไปร่วมรัฐบาลยกเก้าอี้นายกให้อนุทินเต็มวาระ 4 ปีหลังเลือกตั้งปี 69 เพื่อแบ่งโควตารัฐมนตรี ก็คือพรรคเพื่อไทย
ใครยังหลอกตัวเองว่านางแบกอยู่ฝ่ายตรงข้ามประชาธิปไตย มึงกลับไปดูตัวเองวันอีเท้งขานชื่ออนุทิน บ้างนะ ยอมรับการกระทำของตัวเองบ้าง บิดประวัติศาสตร์ไปเรื่อยไปเปื่อย
14
769
15
622
15,060
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
จะอ้วก แม่ที่ไหนจูบลูกแบบนั้น แถมยังอุ้มจูบคือซีนเหมือนในหนังที่มีพวกใครเด็กเป๊ะเลย แถมละเลยลูกสาวอีก เออคนที่น่าสงสารสุดคือลูกสาวอะ แม่ก็แปลกๆ ลูกน้องก็ควรได้รับการรักษาที่ถูกต้อง
แม่ลูกจุ๊บกันแบบนี้เลยหรอคะ😱 คลิปไวรัลจากรายการปรึกษาปัญหาครอบครัวของเกาหลี เรื่องราวของแม่ที่เอาแต่เข้าข้างลูกชายและมองข้ามความรู้สึกของลูกสาว แถมฉากเปิดคลิปยังทำเอาคนดูช็อกไปตามๆกันกับการแสดงความรักของแม่ลูกคู่นี้...
13
8,277
24
6,058
707,334
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
คำว่าขี้ค้าน เขาใช้กันสามภาค คนภาคกลางใช้ขี้เกียจ รถเครื่อง เขาใช้กันสามภาค ภาคกลางมอเตอร์ไซค์
เคยลงพื้นที่เก็บข้อมูลเรื่องภาษาถิ่น ใต้กับเหนือมีคำถิ่นคล้ายกันเยอะมาก บางคำก็ตรงกับอีสานด้วย จะมีก็แต่ภาษากลางนี่แหละที่ไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่องเขา
16
7,097
102
4,577
199,386
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
ว๊าย พอพูดถึงซีพี ผู้จัดรีบตัดบทเลย คือรายยย
5
1,096
11
1,079
140,418
ฉันเกิดในคอกม้าเพราะไม่มีรถไปโรงบาล retweeted
เค้าเลือกวันที่ 20 พย เพราะเป็นวันเด็กสากล และหลายๆประเทศเด็กๆเค้านัดกันม็อบ เพื่ออนาคตตัวเอง มันคือการเชื่อโยงตัวเองกับโลก แต่อิแก่ในไทย คิดโยงวนอยู่ไม่กี่เรื่อง
2,737
2
1,533
16,475