Pinned Tweet
اثر “بیدار” جدالی است بین دو تفکرِ موافق و مخالفِ حُکمِ اعدام، حُکمی که در هر جای دنیا هم که باشد میتواند به اشتباه صادر شود و هرگز نمیتواند اشتباه خود را جبران کند.
تقدیم به تمام کسانی که در هر نقطهای از جهان به خاطر آزادی جانشان را از دست دادند، با احترام به تمامِ خانوادههای داغدار.
نام اثر: #بیدار
کلام و اجرا: توماج
ضربآهنگ SajjadSearch
طراحِ جلد: Annaki
بنویس #نه_به_اعدام
youtu.be/Ck8wXpsK6Uw
برای #وریشه_مرادی و تمام جانهای عزیزی که در خطر هستند #نه_به_اعدام.
بازداشتِ وکلا به این معناست که حتی حقِ دفاع از زندانیهای مخالفِ رژیم وجود ندارد، حتی حق اطلاعرسانی از وضعیت آنها وجود ندارد؛ #امیرسالار_داوودی.
حدود سه سال از دیپورتِ #شهریار_براتی از ترکیه و بازداشتِ او میگذرد.
زمانی که آزاد بود از حقوق کارگر، حقوق شهروندی، حقوق زنان و کرامت انسانی مینوشت.
از قرچک:
#عاطفه_تاجیک با وجود داشتنِ نامهٔ عدم تحمل حبس و الزام برای ادامهٔ روند شیمیدرمانی هنوز در شرایط سختِ زندان قرچک به سر میبرد.
در مذمتِ حکمِ اعدام:
اولاً احکام قوه قضاییهای که استقلال نداره بیاعتبار هستن، دوماً ساخت هر نوع تصویر، چه عکس چه ویدیو، خیلی راحته، مخصوصاً برای یک سیستم، پس اون تصاویر هم از نظر ما بیاعتبار هستن، سوماً اعتراف بازداشتیهای دیگه میتونه تحت فشار باشه، اعترافِ خود متهم هم همینطور.
به شخصه کلاً با اعدام مخالفم.
یک، ممکنه متهم بیگناه باشه اما اثبات این بیگناهی نیازمندِ سالها تحقیق باشه.
دو، اعدام هم یک نوع قتله، پس خواه ناخواه باعث بیشتر شدنِ خشونت جامعه میشه.
سه، توی حکومتهای دیکتاتوری اعدام یک مجازات نیست، چماق سرکوبه.
چهار، وجود حکمِ اعدام ابتداییترین حق بشر که حق حیات باشه رو نقض میکنه.
اگه از اعدامهای این روزها هم صحبت نکنیم و دربارهٔ جرایم کیفری صحبت کنیم جواب من اینه: مگه اینهمه اعدام جلوی مواد مخدر رو توی کشور ما گرفته؟ ریشهٔ تجاوز و قتل و زورگیری و موادفروشی جای دیگهایه، ریشهکن کردن این جرمها هم با اعدام امکانپذیر نیست.
نمادی از ایرانِ ایستاده و مقاوم در برابر بیعدالتی و سرکوب.
#جواد_علیکردی
اگر ممکن بود صدایم را به تو برسانم:
مهسای عزیزم، خون تو جوانهای را در این سرزمین کاشت که برای متوقف کردنِ رشدش دهها هزار نیروی سرکوب استخدام شد، جوانهای که مرزهای طبقاتی را از میان برد، فاصلهٔ اقوام را از میان برد، که شوق و امید آزادی را در دلها زنده کرد، که یادآورِ قدرتِ اتحاد مردم شد.
چنین شکوهی را هیچ رسانه و پول و قدرتی نمیتوانست بسازد و هیچ قدرت و پول و رسانهای هم نمیتواند قدرتِ عشق را از میان ببرد.
کاش بودی و میدیدی که چه دلاورهایی جانشان را فدای آزادی کردند، کاش بودی و ازخودگذشتگیِ حمید مهدوی را دیده بودی، کاش محمد جباری را دیده بودی که توانست کار غیرممکنی را انجام دهد.
کاش بودی تا زیباییِ موهای آزاد را ببینی که برای ما نمادِ توانستن و امید است.
قرنطینهی قبل از اعدام، هزاران بار مرگ است.
برای بچههای «میدان علیخانی» تا ابد #نه_به_اعدام.
بازداشتِ #حسن_رونقی، نه تنها پایمال کردن حقوق بشر، بلکه نقضِ قوانین خود رژیم است، نشانهای دیگر برای اثباتِ نمایشی بودن قوانین و اجرای سلیقهای آنها.
توماج صالحی🌋 retweeted
فراموش کردن این زندانیها یعنی عملاً به ظلم چراغ سبز نشون دادن. وقتی اسم آذر یاهو، کمامان و بقیه زندانیهای دیماه ۱۴۰۴ رو به یاد نمیآریم، داریم به رژیم کمک میکنیم که این افراد رو به فراموشی بسپره. رژیم حساب کرده زمان بگذره و همه موضوع رو فراموش کنیم. اگه ما هم یادمون بره، دقیقاً همون چیزی شده که اونا میخوان. عدم فراموشی برامون ضروریه چون اینا به خاطر همون مطالبههایی که ما هم داریم، هزینه دادن. اگه فراموش کنیم، چرخه سرکوب راحتتر تکرار میشه. یادآوری کردن، حتی با یه جمله ساده، بهشون نشون میده تنها نیستن و ما هنوز هستیم. خلاصه اینکه، فراموشی براشون مثل مرگ تدریجیه. ما که بیرون هستیم، حداقل میتونیم حافظهمون رو زنده نگه داریم.
#آذر_یاهو جان اسیر ما.
برای زندانیان قزلحصار، برای همهٔ زندانیها، برای ابتداییترین حق انسان، یعنی حقِ حیات، #نه_به_اعدام .
















