หลังจากดูจบไปสองล้านรอบ บอกเลยว่า #YumisCells ไม่ใช่แค่รอมคอม แต่คือเซฟโซนของเรา คือซีรีส์แห่งการรู้จักตัวเอง 101
ชอบที่เซลล์เหมือนเสียงในหัว ชอบที่เห็นยูมิเติบโต ชอบความรู้สึกแรกรักใครสักคน ที่เราห่างเหินมันมานาน
แต่ดูซ้ำบ่อยสุดคือ ss2 วันนึงเราจะเข้าใจว่าคนหวั่นไหวก็มีวันจบ
งงว่า ทำไมอยู่ๆก็เพิ่งมีข่าวลือ
ก็ชิพมาตลอดและยังชิพอยู่เงียบๆนะ แค่ช่วงหลังไม่มี crumbs ให้ส่อง
#AlwaysHohye #NeverGraduate
I’m not saying they are dating, maybe good friendship. But lately, I see crumbs - delulu crumbs , just take note 📝🧵
Don’t tell me not to ship them..
#WIHAJUN JRW
#NeverGraduate #AlwaysHoHye
5
493
คยองโฮกำลังดูพระอาทิตย์ตกดิน บอกว่าซูยองต้องชอบแน่เลย พูดไม่ทันขาดคำ ซูยองโทรเข้ามาพอดีเหมือนผีบอก ตอนรับสายเรียก ชากีย่า~ 🥹
ขอสนับสนุนผลงานทั้งคู่ต่อไปละกัน 🥲
youtu.be/HoXn-3cjUko?si=tK75…
หลังจากดูหุ่นไล่กาจบ
ก็ว่าจะไม่คิด แต่เหมือนจริงๆ 😂 #TheScarecrow #ParkHaesoo
358
ทุกความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นล้วนไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
เสน่ห์ซีรีส์ของพัคแฮยอง — ไม่มีตัวละครไหนถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ทุกบทสนทนามีน้ำหนัก และทุกความสัมพันธ์ล้วนขับเคลื่อนการเติบโตของกันและกัน
#WeAreAllTryingHere
•YOO• retweeted
🐦⬛ เบื้องหลังคดีดังในอดีตจากซีรีส์ #TheScarecrow ENA : ‘ลูกแม่ไม่ได้หายไปไหน’ เผยความจริงอัปยศตำรวจแอบทิ้งศพเด็กประถม ปกปิดความผิด #อีชุนแจ นานกว่า 3 ทศวรรษ
สำหรับแฟนซีรีส์ The Scarecrow (2026) ที่กำลังลุ้นระทึกกับปมในเรื่อง ข้อมูลชุดนี้จะช่วยขยี้ความอินให้ถึงขีดสุด เพราะพล็อตเรื่องที่ คังแทจู #พัคแฮซู และ ชาชียอง #อีฮีจุน กำลังเผชิญอยู่ มีจุดเชื่อมโยงกับ ‘คดีอัปยศที่เจ็บปวดที่สุด’ ในประวัติศาสตร์ยุติธรรมเกาหลีใต้จริงๆ
[มีสปอยล์เนื้อหาบางส่วน]
🕵️♂️ จากเรื่องจริงสู่นิยาย: เมื่อ ‘ผู้พิทักษ์’ กลายเป็น ‘ผู้อำพราง’
ในซีรีส์ The Scarecrow ผู้ชมได้เห็นการขุดคุ้ยคดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่ลากยาวมากว่า 33 ปี ซึ่งตรงกับไทม์ไลน์จริงของคดี #อีชุนแจ ฆาตกรต่อเนื่องฮวาซองที่เป็นต้นแบบของเรื่องนี้ ความน่าสะเทือนใจไม่ได้อยู่ที่ตัวฆาตกรเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่การ ‘ปกปิด’ ของเจ้าหน้าที่รัฐเหมือนที่ตัวละครในเรื่องกำลังเผชิญค่ะ
1. ปมเด็กหญิงที่หายสาบสูญ (เรื่องจริง vs ซีรีส์)
• ซีรีส์ : พล็อตเรื่องมีการพบว่าแท้จริงแล้วศพเหยื่อไม่ได้หายไปไหน แต่ถูกตำรวจในยุคนั้นแอบฝังและทำลายหลักฐานเพื่อปิดข่าว
• เรื่องจริง : ในปี 1989 เด็กหญิงคิม (8 ขวบ) หายตัวไปขณะกลับบ้าน ตำรวจในยุคนั้น พบชิ้นส่วนกระดูกและเสื้อผ้าของเธอแล้ว แต่กลับตัดสินใจ ‘แอบนำไปทิ้งและทำลายหลักฐาน’ เพราะกลัวกระแสสังคมกดดันคดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่คุมไม่อยู่ แล้วหลอกครอบครัวว่า ‘หาไม่เจอ’ ปล่อยให้พวกเขารอคอยอย่างไร้จุดหมายนานถึง 33 ปี
2. การเฉลยความจริงหลังผ่านไป 3 ทศวรรษ
• เรื่องราวน่าอัปยศนี้ถูกเปิดเผยออกมาเมื่อฆาตกร อีชุนแจ สารภาพเองในปี 2019 ว่าเขาเป็นคนฆ่าเด็กหญิงคนนั้น นำไปสู่การขุดคุ้ยจนพบว่าตำรวจเกาหลีใต้ในยุคนั้นจงใจ ‘อำพรางศพ’ เสียเอง ซึ่งศาลเพิ่งจะมีคำพิพากษาให้รัฐบาลชดใช้ค่าเสียหายให้กับครอบครัวเหยื่อเมื่อไม่นานมานี้ (ปี 2022)
3. ความดาร์กของตัวละครใน The Scarecrow
• พล็อตเรื่องที่ คังแทจูต้องสู้กับระบบอัยการและตำรวจที่คอร์รัปชัน สะท้อนบาดแผลจากคดีอีชุนแจนี้อย่างชัดเจน ว่าในยุคนั้น ‘เก้าอี้’ ของผู้ใหญ่ในกรมตำรวจสำคัญกว่าชีวิตเด็กตัวเล็กๆ ความยุติธรรมที่มาช้าไป 33 ปีในโลกความจริง จึงถูกนำมาถ่ายทอดเป็นความกดดันที่บีบคั้นหัวใจในซีรีส์เรื่องนี้ค่ะ
© ENA / SBS NEWS
🥈ซีรีส์ #TheScarecrow มาแรงแซงทางโค้งของจริง ขึ้นแท่น’อันดับ 2 ซีรีส์เรตติ้งสูงสุดตลอดกาลของช่อง ENA’
เป็นเรื่องที่อยู่ในกระแสสุดๆ โกยเรตติ้งขึ้นไม่หยุดตั้งแต่ช่วงแรกที่ออกอากาศ รวมถึงในตอนล่าสุด EP6 ทำเรตดิ้งสูงถึง 7.410% จากการวัดผลของผู้ชมทั่วประเทศในเกาหลีใต้โดย Nielsen Korea ทำให้ซีรี่ส์เรื่องนี้ขึ้นแท่น ‘อันดับ 2 ซีรีส์เรตติ้งสูงสุดตลอดกาลของช่อง ENA’ และ ‘อันดับ 1 ของซีรีส์ไทม์สล็อตประจำวันจันทร์-อังคาร ของช่อง ENA’
โดยอันดับ 1 ยังคงเป็นแชมป์เดิมคือ #ExtraordinaryAttorneyWoo ที่ตัวเลข 17.5% และอันดับ 3 ได้แก่ #MsIncognito ทำสถิติสูงสุด 7.127%
👏🏻👏🏻
© ENA DRAMA / Nielsen Korea / Namuwiki
•YOO• retweeted
"There are no stunt doubles in our movie"
"Zo In-sung didn’t just ride a horse. He held a rifle in one hand and the reins in the other"
HOW BRILLIANTLY CRAZY IS THIS?
#HOPE #호프
#JoInSung #조인성 #ZoInSung
In the film #Hope, #ZoInSung traveled between dense forests and vast highways. He personally performed the high-difficulty action sequences on horseback. “There are no stunt doubles in our movie,” he said. “We all rode the horses ourselves during filming.”
"The camera crew also rode horses or rode motorcycles while filming to capture the scene as realistically as possible.”
Zo In-sung didn’t just ride a horse. He held a rifle in one hand and the reins in the other. He laughed, saying, “I can’t normally hold a gun with one hand. It would be easier with a prop gun, but if the director had planned to use a prop gun, he wouldn’t have put me on the horse in the first place.”
m.entertain.naver.com/home/a…
#joinsung #조인성
•YOO• retweeted
In the film #Hope, #ZoInSung traveled between dense forests and vast highways. He personally performed the high-difficulty action sequences on horseback. “There are no stunt doubles in our movie,” he said. “We all rode the horses ourselves during filming.”
"The camera crew also rode horses or rode motorcycles while filming to capture the scene as realistically as possible.”
Zo In-sung didn’t just ride a horse. He held a rifle in one hand and the reins in the other. He laughed, saying, “I can’t normally hold a gun with one hand. It would be easier with a prop gun, but if the director had planned to use a prop gun, he wouldn’t have put me on the horse in the first place.”
m.entertain.naver.com/home/a…
#joinsung #조인성
•YOO• retweeted
teapawt.net/2eewan/status/20451284…
[ lumayan panjang, soalnya 2 chapter ]
— chapt. 19
sebelum ngelamar yirang, hwan udah ngasih warning ke yirang kalo dia ga akan bisa jadi suami & raja yg baik, bahkan hwan juga udah ngaku kalo dia punya wanita lain di hati dia, berharap yirang bakal menolak pernikahan mereka, tapi yirang malah gak keberatan dengan itu semua.
“aku akan berpura-pura tidak mengetahuinya. aku juga akan menambatkan hatiku pada orang lain, jadi jangan khawatir,” kata yirang.
sebelum lamaran, hwan sempet memberanikan diri minta cincin peninggalan ibunya ke ian untuk ngelamar yirang. udah pasti ian marah, karena cincin itu diwasiatkan langsung dari ibunya untuk ian, dan karena dia tau itu perintah dari ayahnya.
“hyung diem aja, biar aku yang bicara ke ayah.”
ian ngelawan ayahnya, bersikeras gak mau ngasih cincin ibunya ke hwan, karena sesuai wasiat ibunya, cincin itu bakalan dia kasih ke seseorang yang dia cintai nantinya.
karena kejadian itu, ian dilarang untuk masuk ke istana, padahal sebulan lagi pernikahan kakaknya akan berlangsung. denger berita dari dayang istana kalo hwan kelihatan muram, ian nekat manjat tembok buat menemui kakaknya.
“gelisah ya karena pernikahannya sebentar lagi? marriage blues atau semacamnya?”
ian duduk di sebelah hwan, natap mata kakaknya lalu berpikir, apa yg sebenernya ditakutin sama kakaknya, wajah hwan keliatan lesu padahal baru beberapa hari dari pertemuan terakhir mereka.
“padahal hyung sendiri yang melamar, kenapa bertingkah seperti ini?”
“makanya.”
“nyesel ya?”
“apa aku batalin aja ya pernikahannya?”
hwan tiba-tiba ngucapin kalimat layaknya bom.
“ngomong apa, sih? mabuk ya?”
ian bergerak nyium aroma kakaknya.
“loh, padahal nggak minum tapi kenapa omongannya ngelantur?”
“padahal aku nggak lagi ngelantur.”
akhirnya ian sadar kalo kakaknya lagi serius, dia khawatir kalo ada dayang yg denger pembicaraan mereka dari luar.
hwan natap ian, ngeluarin selembar foto dari laci, dikasihnya ke ian.
“apa ini?”
ian ngeliat foto itu diterangi sinar bulan, foto salah satu dayang istana. mustahil seorang putra mahkota nyimpen foto seorang dayang tanpa alasan. ian yg perasaannya campur aduk natap kakaknya yg mengusap wajah gusar.
“udah berapa lama?”
“entahlah, sekitar 3 tahun?”
ian menghela nafas.
padahal udah 3 tahun kakaknya menjalani hubungan rahasia, kok bisa nggak ada yang tau? ian pusing nggak tau harus berbuat apa. ian nggak paham tentang pola pikir kakaknya yg berani ngelamar wanita lain di tengah hubungan seperti itu, dan bisa-bisanya punya niat buat batalin pernikahan. mau sesayang apapun ian ke kakaknya, tapi dia nggak bisa nahan keinginan untuk nonjok kakaknya saat itu.
“terus? beneran mau batalin pernikahannya?”
“....”
“punya keberanian buat ngomong gitu ke ayah?”
menyadari ketakutan di wajah kakaknya, ian terkekeh, tapi matanya nampak garang.
“terus mau apa?”
“aku akan bicara.”
“mau bicara gimana?”
“aku udah bilang ke yirang.”
“bicara apa?”
“kalo aku mencintai orang lain.”
“udah gila ya nih orang?!”
ian yg akhirnya kehilangan kesabarannya, mulai menujukkan amarah. tepat saat ian melontarkan segala bentuk caci maki ke kakaknya, hwan berujar dengan tenang,
“dia bahkan nggak kaget. nggak keberatan, katanya.”
“ya terus? dikira yirang bakal jawab ‘ah, mau bagaimana lagi. mari batalkan pernikahannya,’ gitu?”
“aku kira bakal begitu.”
“AAAKKKH!”
ian berteriak frustasi, bangkit dari duduknya.
“rasanya aku harus pergi. kalo lebih lama di sini bisa-bisa aku jadi gila.”
ian awalnya nggak berniat untuk manjat tembok istana dua kali di tengah malam, tapi dia nggak mau di sana lebih lama sedetikpun. tepat saat ian mulai melangkahkan kakinya pergi,
“aku akan mengajukan pelengseran putra mahkota.” ucap hwan.
ian menoleh terkejut, menatap hwan yang tampak aneh dan tanpa tenaga, tapi tatapannya nampak sangat tegas.
“terus mau kawin lari?”
“nggak ada hubungannya dengan orang itu, urusan kami udah selesai.”
“terus kenapa?”
“aku cuma pengen hidup.”
“....”
(bersambung)
This media is unavailable







































