من تازه متوجه شدم آخرین سکانس این شاهکار در اصل تکرار ابدی نیچه رو به تصویر میکشه
جدی عمیقترین، مالیخولیاییترین و زیباترین(از لحاظ داستانی) بازیایه که کردم، هیچ گیم دیگهای به گرد پاشم نمیرسه تو این زمینهها
شوخیها را کنار بگذاریم، من آزادی و پیشرفت را برای ایران، کوبا و کشور خودم آرزو میکنم. بار سنگینی که حکومت چند حاکم مستبد بر جای میگذارد واقعاً فرساینده است. در احساس درونی یک جوان حساس (خودم)، این شعر را برای ایران سرودم.
#freeIran#freeCuba#freeVzla