𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 (@PrincesMaster) header
𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 (@PrincesMaster) profile picture

หนึ่งในมาสเตอร์ของสงครามจอกครั้งที่สอง ณ เมืองโตเกียว , มาสเตอร์ของเซอร์แวนท์ลำดับที่หนึ่งเซเบอร์ — ซาโจ อายากะ ┆ Fate/Prototype, Fragments ┆ Icon; Official

Joined September 2022
Photo by 𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 (@PrincesMaster)Photo by 𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 (@PrincesMaster)Photo by 𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 (@PrincesMaster)Photo by 𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 (@PrincesMaster)Photo by 𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 (@PrincesMaster)Photo by 𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 (@PrincesMaster)Photo by 𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 (@PrincesMaster)Photo by 𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 (@PrincesMaster)Photo by 𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 (@PrincesMaster)Photo by 𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 (@PrincesMaster)
𝗧𝗵𝗲 𝗠𝗮𝘀𝘁𝗲𝗿 𝗼𝗳 𝗦𝗮𝗯𝗲𝗿 𝗶𝗻 𝘁𝗵𝗲 𝗦𝗲𝗰𝗼𝗻𝗱 𝗧𝗼𝗸𝘆𝗼 𝗛𝗼𝗹𝘆 𝗚𝗿𝗮𝗶𝗹 𝗪𝗮𝗿 ┆ 𝘙𝘢𝘯𝘬 7–𝘗𝘳𝘪𝘯𝘤𝘦𝘴 ᴿᴾᵀᴴ 「 I'll fight. Even though I can't do anything, to be able to choose to fight, even someone like me can do that 」 𝘔𝘰𝘳𝘦 𝘐𝘯𝘧𝘰 — ⤋
1
12
13
“เซเบอร์…?”
2
147
“ปีนี้หนาวจังนะ…”
3
125
หายใจออกมาเป็นไอสีขาว ต้นไม้บางต้นเหี่ยวเฉาลง นกพิราบพักปีกอยู่ในรัง แม้แต่ภายในเรือนกระจกนี้ก็ยังสัมผัสถึงความหนาวเย็นของต้นฤดูกาล “งั้นเหรอ ฤดูหนาวแล้ว” เธอพึมพำแบบนั้นเมื่อรู้สึกตัวว่าเวลาอีกหนึ่งปีกำลังจะผ่านพ้นไป “ปีนี้—ก็ยังมีชีวิตอยู่จนจะพ้นปีจนได้สินะ …”
1
1
5
“ใครจะไปสั่งให้ทำอะไรแบบนั้นกันล่ะ … ไม่สิ เรื่องที่จะทำหรือไม่ทำ ต้องการทำหรือไม่ต้องการ คนที่ตัดสินใจเรื่องนั้นควรจะเป็นตัวของนายไม่ใช่หรือไง” แต่ไหนแต่ไร อายากะก็ไม่คุ้นเคยกับการใช้อาญาสิทธิ์ในฐานะมาสเตอร์ “ดังนั้นจะทำตามใจตัวเองในเรื่องแบบนั้น ก็ไม่ได้ว่าหรอกนะ”
"ฮะๆ นั่นสินะ แต่ว่าที่ไม่ทำน่ะก็เพราะยังไม่มีเวลา.." "ถึงจะว่าแบบนั้น อายากะอยากจะให้ทำ ก็จะลองทำดูก็ได้นะ.. ยังไงซะ เซอร์วานน่ะ ก็ต้องรับบัญชาจากผู้เป็นมาสเตอร์อยู่แล้วนิ" เอนศีรษะยิ้มอบอุ่น
1
หันหน้าหนีพร้อมยกหนังสือบังหน้า ตีความแบบไหนถึงออกมาแบบนั้นได้กัน “ก็แค่… คนที่ไม่ทำน่ะ อย่ามาบอกให้คนอื่นเขาลองดูสิ ก็เท่านั้นล่ะ”
"เรื่องนั้นมันก็เป็นเพราะว่า.." แล้วเสียงก็ขาดหายไป อย่างจงใจทิ้งช่วงเสียอย่างนั้น "อายากะน่ะ อยากให้ทำงั้นหรอ ?"
เหลือบตามอง “เซเบอร์ก็ไม่เห็นทำเลยนี่”
"ไม่คิดที่จะลองทำบ้างหรอ ?.. แบบว่าสิ่งนั้นที่ชาวนกฟ้าชอบทำกัน" "เรียกว่าเซอร์วิสน่ะ"
ถอดแว่นออกมองจำนวนผู้ติดตาม “……” ใส่แว่นแล้วกลับไปทบทวนบทเรียน
1
2
แว่วเสียงทุ้มที่คุ้นเคย ทั้งที่ไม่ใช่ว่าไม่ได้พบกันนานเสียหน่อย แต่กลับรู้สึกเหมือนว่าไม่ได้ยินเสียงเขามานานเสียอย่างนั้น เขาที่พูดแบบนั้น เธอเองก็ตอบกลับไปอย่างไม่มั่นใจนัก “ยินดี…ต้อนรับกลับ” คำพูดแบบนี้ ไม่คุ้นเคยเอาซะเลย
สุดท้ายแล้วอดีตราชาก็ไม่อาจจะมาทันในช่วงวันเทศกาลถึงอย่างนั้นวันนี้เขาก็ยังกลับมา ณ ที่แห่งนี้ คฤหาสน์หลังนี้่ เพียงบานประตูเปิดแง้มออกช้า ๆ ร่างของบุรุษก้าวเข้ามาภายใน แว่วเสียงอันสุภาพแลอ่อนโยนเอ่ยดังขึ้น หลังจากที่ได้เห็นของที่วางอยู่ในห้องครัว "กลับมาแล้ว"
“วันป๊อกกี้?” เงยหน้ามองเวลา กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็จะหมดวันแล้ว ก็ใช่ว่าเธอสนใจเทศกาลที่ว่าหรอกนะ แต่ถึงอย่างนั้นก็วางกล่องป๊อกกี้ไว้หนึ่งกล่องที่ห้องครัว เผื่อให้เซอร์แวนท์ของตนเองที่ดูจะชมชอบของหวานเป็นกรณีพิเศษ
1
2
เอื้อมมือไปปิดนาฬิกาปลุก หลังจากคว้าแว่นตามาสวม มองเลขบนหน้าปัดดิจิตอล “อ๊ะ…” สายแล้วนี่!
2
“เทศกาล?” ลอยเอาสิ่งไม่ดีออกไปงั้นเหรอ? ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย แต่ถ้าเธอทำล่ะก็—สงครามบ้าๆ นี่มันจะออกห่างจากตัวเธอไปรึเปล่านะ ถอนหายใจ เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว
3
จิ้มศีรษะเจ้านกตัวน้อยที่ตอนนี้แข็งแรงพอดู อีกไม่นานนักคงถึงเวลาต้องปล่อยมันไป
3
เก็บหนังสือเข้าชั้น เตรียมไปพักผ่อน
5
แม้จะเป็นชีวิตอันโดดเดี่ยว ถึงแม้จะถูกทิ้งเอาไว้เบื้องหลัง แต่ก็ยังคงต้องมีชีวิตต่อไป ในตอนนี้อาจจะไม่มีซึ่งความหมายใดเลย ในตอนนี้อาจจะยังมองไม่เห็นเส้นทางของตนเองแม้สักนิด , แต่ในสักวัน เด็กสาวที่ขังตนเองไว้ในกล่องแห่งความทรงจำคนนั้น คงจะสามารถพบความหมายของการมีชีวิตอยู่ได้
3
7
ก่อนจะหมดช่วงเทศกาล เลยขอลองพูดดูสักหน่อย “Trick or Treat …” ม ไม่ชินจริงๆ นั่นล่ะ แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยได้เล่นเทศกาลพวกนี้เหมือนเด็กๆ คนอื่น พอโตป่านนี้แล้วจะมาเล่นมันก็คงไม่ไหว
มองเงาสะท้อนในกระจกบานใหญ่ของตัวเอง ก่อนจะยอบตัวลงแล้วยกมือกุมหน้าขึ้นสีแดงก่ำ “โธ่…” ไม่ไหวหรอก ไม่ไหว —ว่าแล้วเชียว , นี่มันไม่เหมาะกับหล่อนเอาเสียเลยจริงๆ ถึงจะแค่ลองสวมดูคนเดียวก็ยังรู้สึกอับอายสุดๆ แบบนี้นี่ไม่ไหวจริงๆ นั่นล่ะ
5
ห่อกระดาษไขในมือนั้นห่อชุดสีเข้มที่ถูกพับไว้ด้านใน เธอหอบมันไว้แนบอกอย่างลังเลใจ ทั้งที่ก็แค่จะนำไปเก็บในตู้แท้ๆ แต่กลับเหลียวซ้ายแลขวากลัวใคร ไม่สิ กลัว ‘หมอนั่น’ จะมาเห็นแล้วเอ่ยทักเข้า ราวกับตนทำเรื่องไม่ดีอยู่กระนั้น “เทศกาลฮาโลวีนงั้นเหรอ…” ทำไมจู่ๆ ถึงนึกใส่ใจขึ้นมานะ
4
“ไม่ได้ป่วยตรงไหนสักหน่อย อาจจะแค่ฝุ่นเข้าจมูกล่ะมั้ง” หรืออาจเพราะมีคนพูดถึง , หรี่ตามอง
ไม่สบายก็ควรจะกินยาแล้วพักผ่อนนะ..
1
สะดุ้งตื่นกลางดึก
2