Salicynka

Dziś chciałem skierować parę słów do tych, którzy są zdezorientowani sytuacją w Trybunale Konstytucyjnym. Wiem, że wielu z Was myśli sobie: „W sumie przecież jedni coś z tym TK robili, teraz drudzy coś robią. Ot, kolejna odsłona zamieszania”. Nie, to nie jest kolejna odsłona zamieszania. To wydarzenie absolutnie przełomowe, z jakim nie mieliśmy do czynienia od początku konfliktu o TK, czyli roku 2015 – kiedy koalicja PO-PSL zamachnęła się na TK i dokonała wyboru dodatkowych sędziów. W tym sporze nie chodzi o to, czy podoba nam się prezes Trybunału Konstytucyjnego, czy podobają nam się tacy czy inni sędziowie. Rozumiem, że osoby, które były w ostatnich latach kierowane do TK, mogły być różnie oceniane. Mogły być różnie oceniane orzeczenia i działalność sądu konstytucyjnego. Ale dopiero rząd Donalda Tuska postanowił przejąć Trybunał Konstytucyjny siłą. To, co się wydarzyło z piątku na sobotę, wyczerpuje znamiona art. 128 KK. „Kto w celu usunięcia przemocą konstytucyjnego organu RP podejmuje działalność zmierzającą bezpośrednio do realizacji tego celu, podlega karze od 3 do 20 lat pozbawienia wolności”. Premier Tusk, jego pomocnicy, pani Korwin-Piotrowska, pan Berek, pan Grabiec, który chwali się tym, że umożliwił tę akcję, pan Kierwiński. Co oni zrobili? Oni nie tylko fizycznie przejęli jakiś budynek. Oni zawiesili sędziów, prezesa Trybunału Konstytucyjnego i wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego – nie wiadomo na jakiej podstawie. Uzurpują sobie władzę, niszczą porządek konstytucyjny. Dlaczego doszło do tych wydarzeń? Ponieważ eskalacja emocji to coś, czego Donald Tusk bardzo, bardzo pragnie. Dlaczego? Bo nie ma żadnych sukcesów. Niezrealizowane 100 konkretów, rekordowe zadłużenie, koszmarnie drogie paliwo i ogrzewanie, planowana podwyżka podatków. Dlatego rząd chce uwagę opinii publicznej przenieść w zupełnie inne miejsce. Tuskowi chodzi także o to, by testować swoje możliwości. Testować, na ile jeszcze Polacy się zgodzą. Skoro atak na sąd konstytucyjny powiedzie się i zostanie zaakceptowany przez Was, to co będzie stać na przeszkodzie, by dokonać ataku na kolejne instytucje? Na przykład na Narodowy Bank Polski i Sąd Najwyższy. Albo nawet i zawiesić Prezydenta RP – bo o tym przebąkuje dziś koalicja i jej akolici. Dlatego milczenie w tej sprawie, zgoda, uznanie, że to w sumie jest jakaś odsłona dłuższego konfliktu, to nie jest wygodna pozycja symetrysty. To jest pozycja osoby, która godzi się na taką quasi-demokrację. Na demokrację, która ma być sprowadzona jedynie do wyborów. Tak się dzieje w Turcji, Brazylii. Tam owszem, odbywają się wybory. Poza tym władza robi absolutnie, co jej się podoba. W Brazylii mamy niemal obyczaj, że ten, kto przegrywa wybory, trafia do więzienia. Czy takiego scenariusza byśmy sobie życzyli? Ja takiego scenariusza Polsce nie życzę. Sytuacja jest dziś bez precedensu. Nie musicie słuchać mnie. Posłuchajcie prawników związanych z rządzącymi, np. Marcina Matczaka. Poczytajcie, co napisała Helsińska Fundacja Praw Człowieka – i wiele innych organizacji oraz autorytetów związanych z władzą. Rubikon został przekroczony. Nie pozwólmy Donaldowi Tuskowi iść na rympał, nie pozwólmy władzy iść w kierunku atmosfery wojny domowej. Zatrzymajmy tę uśmiechniętą dyktaturę.