🌹Sandhya khanal🌹

गरिबी ले बाल्यकाल खोस्यो, जिम्मेवारी ले जवानी खोस्यो ! मजबुरी ले जिन्दगानी खोस्यो, एक्लोपन ले इच्छा खोस्यो! समयले अवसर खोस्यो, सम्झनाले स्मृति खोस्यो! चिन्ताले शान्ति खोस्यो, पिडाले सहनशीलता खोस्यो! यथार्थले सपना खोस्यो, जीवनले आशा खोस्यो र भाग्यले भरोसा खोस्यो !!

आफ्नो मूल्य त्यहाँ खोज्नुहोस्, जहाँ तपाईंलाई सम्मान मिल्छ।

मौनता पनि एउटा भाषा हो, बुझ्ने मान्छे चाहिन्छ।

मन सफा राख्नुहोस्, भाग्यमा जे छ त्यो समयले देखाउँछ।

एक दिन सबै कुरा यहीँ छुट्नेछ, त्यसैले घमण्ड होइन, राम्रो व्यवहार र मीठो सम्झना छोडेर जानुहोस्।

जीवन छोटो छ, त्यसैले घृणा पालेर होइन, माया बाँडेर बाँच्न सिक्नुहोस्।

अरूको जीवनसँग आफ्नो तुलना नगर्नुहोस्, किनकि हरेक फूलको फुल्ने समय फरक हुन्छ।

सम्बन्ध बचाउन झुक्नु कमजोरी होइन, तर सधैँ आफू मात्र झुकिरहनु पनि उचित होइन।

सम्बन्ध रुखजस्तै हुन्छन्, विश्वासले जरा गाड्छ र मायाले हरियाली दिन्छ।

कसैलाई मन देखि माया गर्नु गल्ती होईन तर उसैलाई आफ्नो सम्पूर्ण संसार ठान्नु कहिलेकाहीँ आफ्नै लागी पीडा बन्न सक्छ।

साँचो माया अनुहार हेरेर होइन, मन बुझेर गरिन्छ।

कसैको जीवनमा आफ्नो महत्त्व बुझ्न, कहिलेकाहीँ उसको मौनता पनि पढ्न जान्नु पर्छ।

समय बित्दै जान्छ, मान्छे बदलिँदै जान्छन्, तर केही सम्झनाहरू मनमा सधैँ उस्तै रहन्छन्।

मन दुखाउनेहरू आफ्नै हुन्छन्, नत्र पराइ सँग त मन दुख्ने गरी आशा नै राखिँदैन।

सबै पीडा शब्दमा व्यक्त गर्न सकिँदैन, केही पीडा त मौनताले मात्र बुझाउँछ।

मुस्कुराउनुको अर्थ खुसी हुनु होइन, कहिलेकाहीँ आँसु लुकाउने सबैभन्दा राम्रो तरिका पनि मुस्कान नै हुन्छ।

जीन्दगी पनि अचम्मको रहेछ, खु:शी खोज्दाखोज्दै कति सुन्दर पलहरू बितिसक्छन्।

माया गर्ने हजार भेटिन्छन्, तर दुःखमा साथ दिने एउटा मान्छे पाउनु नै भाग्य हो।

जीवनमा सबै कुरा पाएर मात्र खुसी भइँदैन, कहिलेकाहीँ थोरै कुरामा खुसी हुन जान्नु नै जीवन हो।

अन्तिम अवस्थासम्म साथ दिउँ भन्ने घमन्डले हो म बर्बाद भएको नत्र छुट्टिने कारण हजारौं पाएको थिएँ मैले नि..!

चिन्ता नगर्नुहोस्, म एक्लै भए भनेर किनकी यो संसारमा उज्यालो बनाउने सुर्य पनि एक्लै उदाउँछ र एक्लै नै अस्ताउँछ।