وسط بهترین لحظه های زندگیم یاد این میوفتم این لحظه ها همیشگی نیست و بخاطرش کلی غصه میخورم و اون لحظمو میرینم توش چرا؟:(
بنظر من اون رابطهای واقعیه که توی بدترین موقعیت ها و دعوا ها هنوز نقطهی امن همدیگه باقی بمونید؛ وگرنه باید شاشید توش.
آدما رو از خوب بودنشون پشیمون نکنید؛ نمیدونید باید توی داستان چند نفر آدم بدِ باشن تا دوباره برگردن به اون قبلی.
خب اینم از آخرین جمعه تابستون
به جز یکی دو شبش که خوب بود ؛ بقیهاشو دوس نداشتم ایشالا تابستون بعدی مال منه:)











