Pinned Tweet
แนะนำวิธีใช้ soulis.in.th เพื่อเข้ามาระบายหรือรับฟัง ขอขอบคุณและขอต้อนรับเหล่าดวงดาวที่จะเข้ามาเติมเต็มช่องว่างในอวกาศแห่งนี้นะ✨ เว็บไซต์: soulis.in.th 📷
#เว็บดีแนะนำ #เว็บใหม่เเนะนำ #เว็บระบาย #ระบาย #พื้นที่ปลอดภัย
Soulis V.4.4.0 - Security & Performance Patch
สวัสดีทุกคนครับ 💜 วันนี้ผมมีอัปเดตครั้งสำคัญของBackend ที่เราตั้งใจทำเพื่อให้มั่นใจว่า Soulis จะเป็นพื้นที่ปลอดภัยสำหรับใจคุณ ได้อย่างแท้จริงครับ
การอัปเดตในรอบนี้ จะเน้นการตรวจสอบความปลอดภัยของฐานข้อมูล และปรับจูนความเร็วของเว็บไซต์ ให้ลื่นไหลที่สุด โดยมีรายละเอียดประมาณนี้ครับ
1. ยกระดับความปลอดภัย
เนื่องจากก่อนหน้านี้มีช่องโหว่เล็กน้อยเรื่องการสวมรอยได้ และพอตรวจสอบก็ได้ปิดช่องโหว่การสวมรอย อุดรอยรั่วในระบบแชทนิรนามอย่างสมบูรณ์แบบ ตอนนี้จะไม่มีใครสามารถส่งข้อความแอบอ้างเป็นอีกฝ่าย หรือส่งสแปมเข้ามาในห้องแชทที่จบการสนทนาไปแล้วได้อีก
ปกป้องข้อมูลส่วนตัว 100% ปรับปรุงระบบคิว และการประเมิน ให้ล็อกสิทธิ์การมองเห็นเฉพาะเจ้าตัวและแอดมินเท่านั้น(เพื่อเอารีวิวคำด่าออกให้ได้เวลาแจ้งเข้ามา หรือ รีวิวที่ไม่ควรเกิดขึ้น) จากนี้จะไม่สามารถใช้ช่องโหว่เพื่อแอบดู ID ของคนอื่นในระบบได้ และได้อัปเกรดระบบ Admin วางโครงสร้างสิทธิ์การดูแลระบบใหม่ให้แน่นหนาขึ้น ป้องกันการเข้าถึงเครื่องมือหลังบ้านโดยไม่ได้รับอนุญาต
2. เพิ่มความเร็วและลดการใช้เน็ต เราได้ทำการลดขนาดไฟล์เพลงบรรยากาศพื้นหลัง ลงถึง 50% (แต่ยังคงคุณภาพเสียงไว้) เพื่อให้หน้าเว็บโหลดเร็วขึ้น ประหยัดเน็ตมือถือของทุกคนมากขึ้น ปรับปรุงภาพแชร์ OG image จัดระเบียบรูปภาพปกเวลาแชร์ลิงก์เว็บ Soulis ไปยังโซเชียลมีเดียต่างๆ ให้สวยงาม เป็นมาตรฐานเดียวกันทุกหน้าเว็บ
3. ระบบ Realtime ที่เสถียรกว่าเดิม เราปรับปรุงโครงสร้างการเชื่อมต่อ Realtime บนกระดานพูดคุย และสมุดบันทึก ให้แสดงผลอัปเดตทันทีแบบไม่มีดีเลย์ เปลี่ยนรูปแบบการแจ้งเตือน Error ในระบบให้เป็นป๊อปอัปเล็กๆ ที่ดูเป็นมิตรและนุ่มนวลมากขึ้น
ทีมงาน Soulis ให้ความสำคัญกับความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัวของทุกคนเป็นอันดับหนึ่งครับ ขอบคุณที่ไว้วางใจและเข้ามาแบ่งปันเรื่องราวกับเราเสมอมานะครับ
หากพบปัญหาการใช้งาน หรือมีข้อเสนอแนะใดๆ สามารถทักเข้ามาแจ้งทีมงานได้ตลอดเวลาเลยครับ
เข้าใช้งานได้เลยที่: soulis.in.th
#Soulis #พื้นที่ปลอดภัยสำหรับใจคุณ #อัปเดตระบบ #SafeSpace
2
487
ไหนเรื่องเป็นมายังไง👁👁 Real or Fake. // ใครรู้อะไรไหนเล่าสิ้ เพราะนี่ไม่ค่อยเล่น ตต👁👁
Replying to @Pleasperz
ไม่มีใบประกอบนักจิตวิทยาคลินิกค่ะ เขาแจ้งว่า take course จิตวิทยากับ harvard แต่ก็ไม่ได้ลงว่าเป็นนักจิตวิทยาการปรึกษาไหมค่ะ ไม่แน่ใจว่ากรณีนี้สามารถเปิดคอร์สแก้ปมวัยเด็กได้ไหม เขาบอกแก้ได้ภายใน 1 ชม.ด้วยค่ะ 🥹
ก่อนหน้านี้เพิ่งโพสต์ให้ความรู้เรื่อง Ad Hominem ไป พอดีเจอคอมเมนต์นี้เข้ามา เลยขออนุญาตหยิบมาเป็น Study Case ให้ดูกันครับ 🌻ว่าเวลาที่เราพยายามคุยกันด้วยเหตุผลเรื่อง "ความปลอดภัยของผู้ป่วย" เรามักจะเจอการใช้ Logical Fallacy มาเบี่ยงประเด็นในรูปแบบไหนบ้าง
ข้อความนี้มีการใช้ตรรกะวิบัติหลักๆ 3 อย่าง
1. Ad Hominem // แทนที่จะดีเฟนด์ด้วยเหตุผลว่าบริการทางเลือกแบบนี้ปลอดภัยอย่างไร กลับเบี่ยงประเด็นไปโจมตีคนในวิชาชีพว่า "ออกมาเตือนเพราะหางานไม่ได้/อิจฉา" ซึ่งไม่เกี่ยวกับสาระสำคัญเลย 🤷♂️
2. False Equivalence // บิดเบือนจรรยาบรรณ เป็น อีโก้ การเรียกร้องมาตรฐานทางคลินิกเพื่อป้องกันอันตรายต่อผู้ป่วย ไม่ใช่อีโก้หรือความทะนงตัวครับ แต่มันคือ "ความรับผิดชอบขั้นพื้นฐาน" ที่มีต่อเพื่อนมนุษย์
3. Red Herring // อ้างปัญหาระบบ มากลบเรื่องความเสี่ยง จริงอยู่ที่จิตแพทย์/นักจิตวิทยาในไทยเข้าถึงยาก แต่เราไม่ควรใช้จุดนี้มาเป็นเหตุผลในการสนับสนุน บริการที่ยังไม่มีมาตรฐานควบคุม เพราะสุดท้ายคนที่ต้องแบกรับความเสี่ยงทั้งหมดคือตัวผู้รับบริการครับ
ปัญหาของการถกเถียงเรื่องนี้ ไม่ใช่เรื่องของชนชั้นหรือความอิจฉาเลยครับ แก่นของมันคือคำถามที่ว่า "เราจะสร้างสมดุลระหว่าง การเข้าถึงบริการที่ง่ายขึ้น กับ การรักษาความปลอดภัยให้ผู้รับบริการ ได้อย่างไร?" ต่างหาก
เจตนาที่อยากให้คนเข้าถึงบริการได้ง่ายเป็นเรื่องน่ายกย่องครับ แต่ต้องไม่แลกมาด้วยความเสี่ยงที่อาจกระทบต่อสวัสดิภาพจิตใจของใครเลย 🤍
❌ DISCLAIMER ❌
- เพื่อการศึกษาและการวิเคราะห์ตรรกะ // โพสต์นี้จัดทำขึ้นเพื่อเป็น Case Study ในการวิเคราะห์รูปแบบการสื่อสารและ Logical Fallacy เท่านั้น ไม่มีเจตนาประจาน แขวน โจมตี หรือยุยงให้เกิดความเกลียดชังต่อเจ้าของคอมเมนต์ รวมถึงบุคคลหรือธุรกิจที่ถูกอ้างถึงแต่อย่างใด
- ไม่ใช่การวินิจฉัย // การยกตัวอย่างทฤษฎีทางตรรกศาสตร์ ไม่ใช่การประเมิน หรือวินิจฉัยลักษณะนิสัย/อาการทางจิตของบุคคลในภาพ
- โฟกัสที่บรรทัดฐานสังคม // จุดประสงค์หลักของการตั้งคำถามคือการขับเคลื่อน "มาตรฐานความปลอดภัย" ในการเข้าถึงบริการทางจิตใจ ไม่ใช่การมุ่งร้ายตัวบุคคล
- ขอบเขตการแสดงความเห็น // ขอความร่วมมือทุกท่านที่เข้ามาแลกเปลี่ยน ถกเถียงกันด้วยเนื้อหาและFact🤍🌻
ปล. สำหรับเคสของต้นเรื่อง ผมถือว่าเราได้ทำหน้าที่ส่งสัญญาณเตือน และตั้งข้อสังเกตเรื่องมาตรฐานความปลอดภัยไปอย่างครบถ้วนแล้วครับ จบประเด็นในส่วนของต้นเรื่องไว้เพียงเท่านี้น่าจะพอหอมปากหอมคอ// ถ้ามันไม่มีอะไรให้ตามต่อหน่ะนะ555555555 // และปล่อยให้เป็นเรื่องของกลไกสังคมและการตรวจสอบในอนาคตต่อไปครับ
ส่วนสาเหตุที่ผมหยิบคอมเมนต์บุคคลที่สามมาวิเคราะห์ ไม่ได้แปลว่าผมจะตามแซะหรืออาฆาตไม่เลิกนะครับ แต่แค่อยากถอดบทเรียนเรื่อง "ตรรกะการโต้เถียง" เพื่อไม่ให้ชุดความคิดแบบนี้กลายเป็นบรรทัดฐานที่ผิดเพี้ยนในสังคมครับ😌
Replying to @VitaMindCare
เค้าใจว่าคนที่เรียนมาคงโกรธเพราะจบมาหางานไม่ได้ โรงพยาบาลรับนักจิตไม่เยอะ
แต่สิ่งที่อยากให้พวกนี้ลองวางอีโก้ลง แล้วหันหน้ามาคุยกัน ว่าจะทำอย่างไรให้คนทั่วไปเข้าถึงบริการตรงนี้ได้ง่ายขึ้น ไม่ต้องกลัวมีประวัติ
แต่คิดว่ายากเพราะคนไทยถูกอีลิทออกแบบมาให้อิจฉากันมากกว่าจะร่วมมือกัน
วันนี้มีความรู้ทางตรรกศาสตร์และจิตวิทยาการสื่อสารที่น่าสนใจมาฝากครับ เชื่อว่าหลายคนน่าจะเคยเห็นการโต้เถียงเดือดๆ ในโซเชียล แต่อาจจะยังไม่ทราบว่าในมุมมองของตรรกะวิบัติ กลไกของการด่าคนแทนการเถียงด้วยเหตุผลทำงานอย่างไร และเส้นแบ่งระหว่างการวิจารณ์ กับ การโจมตีตัวบุคคล อยู่ตรงไหน ลองมาทำความเข้าใจไปพร้อมกันครับ\(^-^)/
Ad Hominem คืออะไร?
Ad Hominem หรือ การโจมตีตัวบุคคล ไม่ใช่โรคทางจิตเวชครับ แต่เป็นรูปแบบของ "ตรรกะวิบัติ" 😨 ที่บุคคลเลือกที่จะโจมตีลักษณะส่วนตัว พื้นเพ หน้าตา หรืออุปนิสัยของคู่สนทนา แทนที่จะโต้แย้งที่เนื้อหาหรือเหตุผลของอีกฝ่าย คนกลุ่มนี้มักจะใช้วิธีนี้เพื่อทำให้ผู้ฟังไขว้เขว และพยายามสร้างความเชื่อที่ว่า "ถ้าแกเป็นคนดูไม่ดี สิ่งที่แกพูดก็ต้องผิดไปด้วยสิ"
ทำไมถึงอยากโจมตีเรื่องส่วนตัวขนาดนั้น?
แรงขับเคลื่อนของกลไกนี้มักซับซ้อนกว่าแค่ความปากแจ๋วครับ เช่น
หมดเหตุผลจะไปต่อ //ไม่เหลือเหตุผลให้เถียงอ่ะแหละ// ลึกๆ ผู้โจมตีอาจรู้สึกจนมุมทางตรรกะ เมื่อไม่มีข้อมูลหรือความรู้มาหักล้างข้อเท็จจริงได้ จึงต้องหันไปโจมตีตัวบุคคลเพื่อรักษาอีโก้ 😎 และความรู้สึกว่าตัวเองยังชนะอยู่เอาไว้
กลไกป้องกันตัวเพื่อลดทอนคุณค่า บางครั้งการยอมรับว่าอีกฝ่ายพูดถูกมันเจ็บปวดเกินไป😭💔 การเหยียดรูปลักษณ์ บอดี้เชมมิ่ง หรือขุดเรื่องภูมิหลัง จึงเป็นกลไกทางจิตเพื่อหลอกตัวเองว่า "ถึงแกจะพูดถูก แต่ฉันก็ยังเหนือกว่าแกอยู่ดี วะฮ่าๆๆๆาๆาๆาๆาาๆา"
การตีกรอบเบี่ยงประเด็น การด่าเรื่องส่วนตัวทำให้คนรอบข้างหันไปสนใจดราม่าแทนสาระสำคัญ ทำให้เกิดความรู้สึกว่าตัวเองกลับมามีอำนาจในการควบคุมทิศทางการสนทนาอีกครั้ง
* ความปังปินาศ ของการใช้ Ad Hominem *
การถกเถียงเป็นสิ่งที่ดีครับ แต่เมื่อมันกลายเป็นการโจมตีบุคคล มันจะสร้างผลกระทบตามมา
ทำลายพื้นที่ปลอดภัย การด่าทอทำให้การแลกเปลี่ยนความรู้หายไป และถูกแทนที่ด้วยความพยายามจะเอาชนะกันด้วยถ้อยคำที่รุนแรง สะท้อนความย้อนแย้ง ผู้ที่ชอบใช้ตรรกะวิบัตินี้มักอ้างว่าตัวเองมีเหตุผลหรือเหนือกว่า แต่พฤติกรรมการเหยียดที่พิมพ์ออกมา กลับเป็นตัวสะท้อนวุฒิภาวะที่แท้จริง ทำลายความน่าเชื่อถือของตัวเองลงไปเสียเอง
สลับบทบาทเป็น victim เมื่อถูกตอกกลับด้วยข้อเท็จจริงแบบหน้าหงาย ผู้โจมตีมักจะรับความพ่ายแพ้ไม่ได้🥲 และสลับบทบาทในใจกลายเป็น "เหยื่อ" ทันที โดยอาจจะอ้างว่า "ก็แค่แนะนำดีๆ ทำไมต้องรุนแรงด้วย" เพื่อปกป้องตัวเองจากความอับอาย
รับมือคนพวกนี้อย่างไรให้พอดี?
การรับมือที่แข็งแรงที่สุดคือการมี "สติและขอบเขต" ครับ
โฟกัสที่ประเด็น ไม่ใช่ตัวบุคคล จับสาระให้ได้ว่าประเด็นหลักคืออะไร ถ้านอกเรื่องไปด่าเรื่องหน้าตา ให้ดึงกลับมาที่ประเด็นเดิมเสมอ อย่าปล่อยให้เขาเบี่ยงประเด็นสำเร็จ ไม่ลงไปคลุกโคลนด้วย แทนที่จะด่ากลับเรื่องส่วนตัว การตอบโต้ด้วย "Fact" คือการตอกหน้าอีกฝ่ายได้เจ็บปวดและทรงพลังที่สุดครับ
รู้ขีดจำกัดตัวเอง หากการสนทนานั้นเริ่ม Toxic เกินไป การ "ปล่อยเบลอและเดินหนี" ไม่ได้แปลว่าแพ้ครับ แต่คือการเซฟพลังงานและสวัสดิภาพจิตใจตัวเองที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
การแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเป็นเรื่องที่งดงามเสมอครับ แต่การ "รู้เท่าทันตรรกะวิบัติ" จะช่วยให้เราไม่ตกเป็นเหยื่อทางอารมณ์ และสร้างสังคมการถกเถียงแบบที่ปัญญาชนเขาทำกันครับ
Reference:
[1]
D. Walton, Ad Hominem Arguments. University Alabama Press, 1998.
[2]
C. Tindale, “Fallacies and Argument Appraisal,” Fallacies and Argument Appraisal, pp. 1–218, Jan. 2007, doi: 10.1017/CBO9780511806544.
[3]
F. Macagno, “Strategies of Character Attack,” Argumentation, vol. 27, Mar. 2013, doi: 10.1007/s10503-013-9291-1.
❌️DISCLAIMER ❌️
-ไม่ใช่บทเรียนจิตวิทยาหรือตรรกศาสตร์ โพสต์นี้จัดทำขึ้นเพื่อแบ่งปันความรู้เบื้องต้นเท่านั้น ไม่ได้มีสถานะเป็นการสอนวิชาจิตวิทยาคลินิกหรือการแพทย์ ห้ามนะเข้าใจมั้ย
-ห้ามนำไปใช้วินิจฉัยผู้อื่น ขอความร่วมมือไม่นำข้อมูลหรือทฤษฎีในโพสต์นี้ ไปใช้อ้างอิงเพื่อประเมิน ตัดสิน ตีตรา (Label) หรือวินิจฉัยพฤติกรรมของบุคคลใดบุคคลหนึ่ง
-กลไกทางจิตใจและการสื่อสารเป็นเรื่องซับซ้อนและแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล หากต้องการคำปรึกษาเชิงลึก แนะนำให้พูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญโดยตรงครับ
-ให้ความรู้เฉยๆนะเฟ่ยยย😡😡😡ห้ามอ่านแล้วเอาไปติ๊งต่างว่า ไอนี่เป็นไอนี่ หรือ เอาไปปรับใช้กับการรับฟังผู้อื่นเองนะ😡😡😡😡
// เนื่องจากช่วงนี้ติด Better call Saul 55555 เอาจริงๆ Saul Goodman เป็นตัวตึงแห่งการใช้เป็น Ad Hominem ในศาล เลอ เวลาพี่แกเสียเปรียบในคดีหรือต้องการปั่นหัวคู่กรณี แกแทบจะไม่เคยสู้ด้วยข้อเท็จจริงทางกฎหมายตรงๆ แต่จะใช้วิธี การทำลายความน่าเชื่อถือของบุคคลเอาซะมากกว่า( `Д´)/
โควตมาเป็นกำลังใจให้คุณpsycheนะครับ 🌻
คอมเมนต์นี้คือตัวอย่างคลาสสิกของการเถียงด้วยเหตุผลไม่ได้ เลยหันมาโจมตีบุคคล // Ad Hominem // แทนครับ
การจ่ายเงินหลักแสนเพื่อเทคคอร์สเสริมเป็นเรื่องที่ดีครับ แต่ไม่ได้แปลว่าจะสามารถนำมาใช้แทน "ใบประกอบวิชาชีพ" หรือเป็นสิทธิพิเศษในการละเลยจรรยาบรรณความปลอดภัยของผู้ป่วยได้เลย
พอจนมุมด้วยหลักการ ก็หันมา Body Shaming โจมตีเรื่องรูปลักษณ์แทนสะท้อนวุฒิภาวะของคนพิมพ์ได้ชัดเจนที่สุดเลยครับ เป็นกำลังใจให้นะครับ
// แต่ก็น่าคิดนะครับว่าทำไมในสังคมเราคนแบบนี้มันดันเยอะขึ้นทุกที🤷♂️
Soulis retweeted
นักจิตตัวจริงก็มี ไม่ใช่อาชีพหลบซ่อน ลองหาข้อมูลดูก่อน จะได้ไม่เจอคนโรลเพลย์นักจิตครับ
Soulis retweeted
ไม่มีมิตรแท้มาก วันนั้นกุเหนมึงไปรีพลายหมือนเข้าข้าง วันนี้คดีพลิกมึงรีพลายอีกคน ตลกมาก สมาคมแอคติ้กฟ้า
Soulis retweeted
ไม่แปลกที่ชาวจิตวิทยาจะออกมาพูดถึงประเด็นเยอะ คนเรียนเยอะนะ จบไปแต่ละปีคือเยอะอยู่
แต่จบไปเป็นนักจิตวิทยา มันน้อยน่ะ
น้อยตามค่าแรง แหะๆ
How to แรกและสำคัญที่สุด หยุดพยายามหาเหตุผลมารองรับการกระทำ toxic ของเขาครับ ☺️
เราควบคุมหรือเปลี่ยนใครไม่ได้ สิ่งเดียวที่เราจัดการได้คือBoundaryของเราเองครับ ว่าจะยอมให้เขาเข้ามาทำร้ายจิตใจเราได้มากแค่ไหน ตัดสิ่งที่บั่นทอนออกไป แล้วเอาพลังงานมาเซฟสวัสดิภาพจิตใจตัวเองดีกว่าครับ
// แต่เข้าใจนะครับว่าบางความสัมพันธ์มันอาจจะ Complicated กว่านั้น ถ้าเป็นแบบนั้นคงต้องลองชั่งน้ำหนักดูครับว่า ระหว่าง "ปัญหานี้กับสิ่งที่เป็นอยู่" และ "อนาคตที่ดีกว่านี้" เราอยากเลือกเดินไปทางไหน เป็นกำลังใจให้นะครับ 🌻
Disclaimer
แวะมาแชร์วิธีเซฟใจในมุมมองส่วนตัวนะครับ ไม่ใช่คำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญน้า ถ้าความสัมพันธ์นี้บั่นทอนจนส่งผลกระทบต่อสุขภาพจิตอย่างหนัก การปรึกษานักจิตวิทยาคือทางออกที่ปลอดภัยที่สุดครับ
ที่หลายคนยังคงมองว่ารูปแบบนี้คือการช่วยเหลือ ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะสังคมเรามักจะชื่นชมและให้คุณค่ากับภาพลักษณ์ของความหวังดีครับ
เวลาที่มีคนบอกว่า "อยากเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้คนดิ่ง" สังคมมักจะพร้อมสนับสนุนทันทีเพราะจุดเริ่มต้นมันดูสวยงาม แต่บางครั้งกรอบของความหวังดีตรงนี้ ก็อาจทำให้เราเผลอมองข้ามเรื่องที่สำคัญที่สุดอย่าง "มาตรฐานความปลอดภัย" ไป
พอภาพลักษณ์ของการเป็นผู้ช่วยเหลือมันเคลือบอยู่ด้านนอก คนก็เลยอาจจะลืมมองความจริงในมุมที่คุณว่าไว้ครับว่า แท้จริงแล้วมันมีการดำเนินการในรูปแบบของ "ธุรกิจ" ที่มีเรทค่าบริการเทียบเท่ามืออาชีพ แต่กลับมีเงื่อนไขการให้บริการที่ให้ผู้ป่วยในสภาวะเปราะบางต้องเป็นผู้แบกรับความเสี่ยงเอาไว้เอง
เจตนาดีอยากช่วยคนเป็นเรื่องที่น่ายกย่องครับ แต่สังคมเราอาจจะต้องเริ่มตระหนักกันว่า "ความตั้งใจดีเพียงอย่างเดียว" ไม่สามารถนำมาใช้ทดแทนความพร้อม หรือใช้เป็นข้อยกเว้นในการดูแลสวัสดิภาพของเพื่อนมนุษย์ได้ครับ 🌻
นักจิตวิทยาบางคนได้กล่าวไว้ว่า(อ่านต่อด้านล่าง)
.
.
.
.
.
.
.
มีสัตว์ที่มีเปลือกเป็นโดรายากิแป้งนุ่มฟูหวานอร่อย มันคือ ปูโดรายากิ และมีปูเสฉวนที่ใช้ช็อกโกโคลอนเนสเป็นกระดอง ชื่อของมันคือ ปูช็อกโกโคลอนเน็ต
ซึ่งพวกมันอาศัยอยู่บนเกาะที่สร้างจากข้าวผัด ชื่อเกาะ ข้าวผัดชานฮัง
และที่ชายหาด ยังมีทะเลซอสพริกไหลกระทบฝั่ง นั้นคือชายหาดกุ้งราดซอสพริก
สรุปพวกคอนเท้นพวกนี้มันเหลี่ยม ส่วนใหญ่ก็เห็นเอาแค่คำคมเฉยๆ อ้างอิง หรือ ชื่อนักจิตก็ไม่มี 🤷♂️ แมสได้ไง // สอนป้าเล่นทวิตหน่อย // ไม่นับรวมพวกให้ความรู้หรืออะไร แค่พวกคำคมแปลกๆ เท่านั้น
Ref: sepgmycartoon.blogspot.com/2…
ขออนุญาตโควตเพื่อแชร์เธรดการพูดคุยที่น่าสนใจมากในวันนี้ครับ 🌻
เป็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันผ่าน 2 เลนส์ ในประเด็นเรื่องพื้นที่ปลอดภัย มุมมองฝั่งกฎหมาย: การทำงานของทนายความ สิทธิในการร่างสัญญา และการป้องกันตัว
มุมมองฝั่งจิตวิทยา: สวัสดิภาพของกลุ่มเปราะบาง จรรยาบรรณ และข้อจำกัดของสัญญา
ไม่มีฝั่งไหนพยายามโจมตีกันครับ และเจตนาของผมก็ไม่ใช่การหาคนผิดคนถูกหรือตัดสินแทนศาลด้วย แต่เห็นว่าการถกเถียงประเด็นนี้ด้วยเหตุผลเป็นประโยชน์กับสังคมมาก เลยอยากชวนทุกคนลองเข้าไปอ่านการแลกเปลี่ยนในเธรดนี้ดูครับ เผื่อจะได้มุมมองใหม่ๆ กันครับ 😌
Replying to @SoulisSafeSpace
ไม่ได้จบหรือรู้กฎหมาย แต่พี่พึงบอกว่ามันคือการเล่นแร่แปรธาตุทางกฎหมาย สรุปผมเชื่อได้ไหมนิไหนจะบอกว่าจ้างทนายมาฟอกขาวอีก ผมว่างานกฎหมายไม่ได้ทำงานแบบนั้นนะเพ่อย่างน้อยๆก็ไม่ใช่แบบ BCS
ขออนุญาตขยายความประเด็นเรื่อง "วิจารณญาณของผู้รับบริการ" ที่มีผู้มาร่วมแลกเปลี่ยนไว้นะครับ น่าสนใจมากเลยครับ 🙏
หลายคนอาจมองว่า ถ้าสัญญาระบุเงื่อนไขไว้ชัดเจน ผู้ใช้บริการก็ควรต้องอ่านและใช้วิจารณญาณตัดสินใจเอง
ในโลกของธุรกิจทั่วไปหลักการนี้ถูกต้องเลยครับ แต่ในบริบทของสุขภาพจิต ผู้ที่เข้ามาหามักอยู่ในสภาวะเปราะบาง ดิ่ง หรือกำลังเผชิญความทุกข์ใจอย่างหนัก ซึ่งในทางจิตวิทยา การตัดสินใจในช่วงเวลานั้นอาจจะไม่ได้อยู่ในสภาวะที่ประเมินความเสี่ยงได้ถี่ถ้วน 100% เหมือนตอนปกติครับ
การมีเงื่อนไขสัญญาที่ผู้รับบริการต้องรับความเสี่ยงไว้เองทั้งหมด แม้ในมุมกฎหมายอาจจะร่างให้รัดกุมได้ แต่ในมุมของการดูแลจิตใจ มันเป็นจุดที่ละเอียดอ่อนมากๆ ครับ
เจตนาของโพสต์นี้ไม่ได้มีเจตนาตัดสินถูกผิดทางกฎหมายแทนใครเลยครับ ผมเพียงแค่อยากชวนตั้งข้อสังเกตถึง "สวัสดิภาพ" ของผู้รับบริการ เพื่อช่วยกันสร้างมาตรฐานพื้นที่ฮีลใจที่ปลอดภัยสำหรับทุกคนจริงๆ ครับ 🤍
ชวนตั้งข้อสังเกต เมื่อการ อยากเป็นผู้ช่วยเหลือ ถูกเปลี่ยนเป็น การเล่นแร่แปรธาตุทางกฎหมาย เพื่อปัดความรับผิดชอบ จากกรณีที่มีการแอบอ้างตั้งตัวเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านจิตใจ จนนำไปสู่การจ้างทนายร่างสัญญาเพื่อฟอกขาวตัวเอง
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่แค่เรื่องของการแอบอ้างครับ แต่มันคือ "ความย้อนแย้ง" ในพฤติกรรมที่สะท้อนให้เห็นว่า พวกเขามองสวัสดิภาพของผู้ป่วยเป็นแค่ "ปัญหาทางกฎหมายที่ต้องหาทางเลี่ยง"
หากเราวิเคราะห์จากสิ่งที่เกิดขึ้น นี่คือ 4 ความย้อนแย้งที่อันตรายมากครับ
1. ใช้คำว่า "จิตบำบัด" หรือคำเชิงวิชาชีพมาใช้โปรโมทเพื่อดึงดูดคนที่มีสภาวะเปราะบางให้เข้ามาใช้บริการ แต่เมื่อโดนตรวจสอบ กลับใช้ช่องโหว่ทางกฎหมายซ่อนเงื่อนไขไว้ว่า "นี่ไม่ใช่การรักษาทางคลินิก" สรุปแล้วการใช้คำวิชาชีพตั้งแต่แรก คือความตั้งใจทำให้ผู้บริโภคเกิดความเข้าใจผิดใช่หรือไม่?
2. อ้างว่า "ไม่มีความสามารถ" แต่กลับกล้ารับเคสเสี่ยงชีวิต
ปากบอกว่าเป็นแค่เพื่อนรับฟัง พร้อมออกตัวชัดเจนว่า "ตนเองไม่มีความสามารถในการประเมินภาวะทางคลินิก" เพื่อปัดความรับผิดชอบหากผู้ป่วยอาการแย่ลง คำถามที่ต้องถามกลับคือ ถ้ารู้ตัวว่าไม่มีความรู้เรื่อง Risk Assessment แล้วคุณเอาความมั่นใจจากไหนมาเปิดรับฟังคนที่กำลังแตกสลายครับ? การบอกให้เคสด่วนรอไปก่อนเพื่อฝึกพฤติกรรม คือสวัสดิภาพที่ปลอดภัยจริงๆ หรือ?
3. Cosplay เป็นผู้เชี่ยวชาญ
ปฏิเสธว่าตัวเองไม่ใช่นักจิตวิทยา แต่พฤติกรรมกลับลอกเลียนแบบ Clinical Boundaries (กรอบวิชาชีพ) มาใช้ทุกระเบียบนิ้ว เช่น การตั้งกฎห้ามมีความสัมพันธ์ส่วนตัวนอกรอบเป็นเวลา 3 เดือน, มีการนัด Follow-up ติดตามอารมณ์ และการตั้งเงื่อนไขข้อยกเว้นการรักษาความลับ... พยายามสวมหมวกผู้เชี่ยวชาญเพื่อรับเงินและรับคำชม แต่พอเกิดปัญหา กลับสลับไปสวมบทบาท "เหยื่อผู้ถูกรังแก" แทน
4. เก็บเงินเรทวิชาชีพ แต่ผลักภาระความรับผิดชอบ 100%
ตั้งราคาบริการในเรทมาตรฐานของนักจิตวิทยาคลินิก (เช่น 500 บาท / 50 นาที) แต่กลับมีข้ออ้างว่า "นี่เป็นเพียงค่าเสียเวลา ไม่ใช่ค่าตอบแทนสำหรับผลลัพธ์" เป็นการทำธุรกิจที่ผลักภาระความล้มเหลวไปให้ผู้รับบริการแบกรับแต่เพียงผู้เดียว
สรุปคือ
พื้นที่ปลอดภัยทางจิตใจ ไม่ใช่พื้นที่ที่จะเอาทนายมานั่งแก้คำว่า "จิตบำบัด" เป็น "ให้คำปรึกษา" แล้วจบเรื่องครับ เพราะสาระสำคัญไม่ได้อยู่ที่คุณจะใช้คำว่าอะไร แต่อยู่ที่ว่า "คุณมีศักยภาพพอที่จะดูแลชีวิตคนจริงๆ หรือเปล่า"
เจตนาอยากช่วยคนเป็นเรื่องดีครับ แต่ถ้าเจตนาดียังต้องพึ่งพาสัญญาที่เขียนเพื่อ "เอาเปรียบความเปราะบางของมนุษย์" และ "ปกป้องตัวเองจากการโดนฟ้อง" แบบนี้ สังคมควรตั้งคำถามตัวโตๆ ครับ ว่านี่คือการทำเพื่อช่วยเหลือคนอื่น หรือทำเพื่อตอบสนองตัวเองกันแน่?
แต่แล้วไงใครจะแคร์ และจะแคร์คนอื่นทำไมในเมื่อกฏหมายมันมีไม่ได้ห้ามแล้วเหตุใดจะไม่ใช้ช่องนั้นหล่ะ? มันก็ปกตินี่🤷♂️ 5555555555555555555555555555555555555555555555555555
นี่อาจจะเป็นเรื่องที่ฮา แต่ มันไม่ฮาเลย
อีกส่วนที่อยากให้คิด คนนั้นเค้าชอบอ้างว่าแต่ละคนมีวิจารณญาณ ถามจริงๆนะ คนที่เค้าคว้าไรได้ก็คว้าตอนนั้นเพราะเค้าจมอยู่ เค้าจะมีวิจารณญาณ จริงหรอ
ไม่ไหวๆ กลับไปดูซีรีส์ดีกว่า เจอแบบนี้แล้วปวดหัวเลย ใครมีซีรีส์แนะนำบอกได้นะจะได้คลายเครียดสำหรับนี่ตอนนี้ดู better call Saul อยู่สนุกดี☝️🤓
Soulis retweeted
ขออนุญาตเพิ่มเติมในเธรดนี้นะครับ เพื่อชี้แจงเจตนาของโพสต์ต้นทางให้ชัดเจนและสบายใจกันทุกฝ่ายครับ 🙏
คำว่า "ฟอกขาว" หรือ "เล่นแร่แปรธาตุ" เป็นเพียงคำเปรียบเปรยที่ผมใช้เพื่อชวนตั้งข้อสังเกตถึง "ความย้อนแย้งระหว่างสิ่งที่สื่อสารกับข้อความในสัญญา" ครับ ไม่ได้มีเจตนากล่าวหาถึงความผิดทางอาญาใดๆ
ผมเข้าใจดีครับว่าในมุมกฎหมาย การร่างสัญญาให้รัดกุมเป็นสิทธิที่ทำได้ แต่ในมุมของคนที่ทำพื้นที่รับฟัง ผมค่อนข้างเป็นห่วงว่าเงื่อนไขบางข้ออาจจะส่งผลกระทบต่อสวัสดิภาพของผู้ที่กำลังมีสภาวะเปราะบางครับ จึงอยากชวนมองในมุมของ "จรรยาบรรณและความปลอดภัย" เป็นหลัก
ท้ายที่สุด เจตนาของผมไม่ได้ต้องการตัดสินถูก/ผิดแทนใครครับ เพียงแค่อยากเห็นพื้นที่ฮีลใจที่มีมาตรฐานและปลอดภัยสำหรับทุกคนจริงๆ ยินดีที่ได้แลกเปลี่ยนมุมมองกับทุกท่านนะครับ 🌻
ชวนตั้งข้อสังเกต เมื่อการ อยากเป็นผู้ช่วยเหลือ ถูกเปลี่ยนเป็น การเล่นแร่แปรธาตุทางกฎหมาย เพื่อปัดความรับผิดชอบ จากกรณีที่มีการแอบอ้างตั้งตัวเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านจิตใจ จนนำไปสู่การจ้างทนายร่างสัญญาเพื่อฟอกขาวตัวเอง
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่แค่เรื่องของการแอบอ้างครับ แต่มันคือ "ความย้อนแย้ง" ในพฤติกรรมที่สะท้อนให้เห็นว่า พวกเขามองสวัสดิภาพของผู้ป่วยเป็นแค่ "ปัญหาทางกฎหมายที่ต้องหาทางเลี่ยง"
หากเราวิเคราะห์จากสิ่งที่เกิดขึ้น นี่คือ 4 ความย้อนแย้งที่อันตรายมากครับ
1. ใช้คำว่า "จิตบำบัด" หรือคำเชิงวิชาชีพมาใช้โปรโมทเพื่อดึงดูดคนที่มีสภาวะเปราะบางให้เข้ามาใช้บริการ แต่เมื่อโดนตรวจสอบ กลับใช้ช่องโหว่ทางกฎหมายซ่อนเงื่อนไขไว้ว่า "นี่ไม่ใช่การรักษาทางคลินิก" สรุปแล้วการใช้คำวิชาชีพตั้งแต่แรก คือความตั้งใจทำให้ผู้บริโภคเกิดความเข้าใจผิดใช่หรือไม่?
2. อ้างว่า "ไม่มีความสามารถ" แต่กลับกล้ารับเคสเสี่ยงชีวิต
ปากบอกว่าเป็นแค่เพื่อนรับฟัง พร้อมออกตัวชัดเจนว่า "ตนเองไม่มีความสามารถในการประเมินภาวะทางคลินิก" เพื่อปัดความรับผิดชอบหากผู้ป่วยอาการแย่ลง คำถามที่ต้องถามกลับคือ ถ้ารู้ตัวว่าไม่มีความรู้เรื่อง Risk Assessment แล้วคุณเอาความมั่นใจจากไหนมาเปิดรับฟังคนที่กำลังแตกสลายครับ? การบอกให้เคสด่วนรอไปก่อนเพื่อฝึกพฤติกรรม คือสวัสดิภาพที่ปลอดภัยจริงๆ หรือ?
3. Cosplay เป็นผู้เชี่ยวชาญ
ปฏิเสธว่าตัวเองไม่ใช่นักจิตวิทยา แต่พฤติกรรมกลับลอกเลียนแบบ Clinical Boundaries (กรอบวิชาชีพ) มาใช้ทุกระเบียบนิ้ว เช่น การตั้งกฎห้ามมีความสัมพันธ์ส่วนตัวนอกรอบเป็นเวลา 3 เดือน, มีการนัด Follow-up ติดตามอารมณ์ และการตั้งเงื่อนไขข้อยกเว้นการรักษาความลับ... พยายามสวมหมวกผู้เชี่ยวชาญเพื่อรับเงินและรับคำชม แต่พอเกิดปัญหา กลับสลับไปสวมบทบาท "เหยื่อผู้ถูกรังแก" แทน
4. เก็บเงินเรทวิชาชีพ แต่ผลักภาระความรับผิดชอบ 100%
ตั้งราคาบริการในเรทมาตรฐานของนักจิตวิทยาคลินิก (เช่น 500 บาท / 50 นาที) แต่กลับมีข้ออ้างว่า "นี่เป็นเพียงค่าเสียเวลา ไม่ใช่ค่าตอบแทนสำหรับผลลัพธ์" เป็นการทำธุรกิจที่ผลักภาระความล้มเหลวไปให้ผู้รับบริการแบกรับแต่เพียงผู้เดียว
สรุปคือ
พื้นที่ปลอดภัยทางจิตใจ ไม่ใช่พื้นที่ที่จะเอาทนายมานั่งแก้คำว่า "จิตบำบัด" เป็น "ให้คำปรึกษา" แล้วจบเรื่องครับ เพราะสาระสำคัญไม่ได้อยู่ที่คุณจะใช้คำว่าอะไร แต่อยู่ที่ว่า "คุณมีศักยภาพพอที่จะดูแลชีวิตคนจริงๆ หรือเปล่า"
เจตนาอยากช่วยคนเป็นเรื่องดีครับ แต่ถ้าเจตนาดียังต้องพึ่งพาสัญญาที่เขียนเพื่อ "เอาเปรียบความเปราะบางของมนุษย์" และ "ปกป้องตัวเองจากการโดนฟ้อง" แบบนี้ สังคมควรตั้งคำถามตัวโตๆ ครับ ว่านี่คือการทำเพื่อช่วยเหลือคนอื่น หรือทำเพื่อตอบสนองตัวเองกันแน่?
แต่แล้วไงใครจะแคร์ และจะแคร์คนอื่นทำไมในเมื่อกฏหมายมันมีไม่ได้ห้ามแล้วเหตุใดจะไม่ใช้ช่องนั้นหล่ะ? มันก็ปกตินี่🤷♂️ 5555555555555555555555555555555555555555555555555555
นี่อาจจะเป็นเรื่องที่ฮา แต่ มันไม่ฮาเลย
อีกส่วนที่อยากให้คิด คนนั้นเค้าชอบอ้างว่าแต่ละคนมีวิจารณญาณ ถามจริงๆนะ คนที่เค้าคว้าไรได้ก็คว้าตอนนั้นเพราะเค้าจมอยู่ เค้าจะมีวิจารณญาณ จริงหรอ
ไม่ไหวๆ กลับไปดูซีรีส์ดีกว่า เจอแบบนี้แล้วปวดหัวเลย ใครมีซีรีส์แนะนำบอกได้นะจะได้คลายเครียดสำหรับนี่ตอนนี้ดู better call Saul อยู่สนุกดี☝️🤓
ขออนุญาตเพิ่มเติมในเธรดนี้นะครับ เพื่อชี้แจงเจตนาของโพสต์ต้นทางให้ชัดเจนและสบายใจกันทุกฝ่ายครับ 🙏
คำว่า "ฟอกขาว" หรือ "เล่นแร่แปรธาตุ" เป็นเพียงคำเปรียบเปรยที่ผมใช้เพื่อชวนตั้งข้อสังเกตถึง "ความย้อนแย้งระหว่างสิ่งที่สื่อสารกับข้อความในสัญญา" ครับ ไม่ได้มีเจตนากล่าวหาถึงความผิดทางอาญาใดๆ
ผมเข้าใจดีครับว่าในมุมกฎหมาย การร่างสัญญาให้รัดกุมเป็นสิทธิที่ทำได้ แต่ในมุมของคนที่ทำพื้นที่รับฟัง ผมค่อนข้างเป็นห่วงว่าเงื่อนไขบางข้ออาจจะส่งผลกระทบต่อสวัสดิภาพของผู้ที่กำลังมีสภาวะเปราะบางครับ จึงอยากชวนมองในมุมของ "จรรยาบรรณและความปลอดภัย" เป็นหลัก
ท้ายที่สุด เจตนาของผมไม่ได้ต้องการตัดสินถูก/ผิดแทนใครครับ เพียงแค่อยากเห็นพื้นที่ฮีลใจที่มีมาตรฐานและปลอดภัยสำหรับทุกคนจริงๆ ยินดีที่ได้แลกเปลี่ยนมุมมองกับทุกท่านนะครับ 🌻
Replying to @SoulisSafeSpace
ในความเป็นจริง กฏหมายไม่มีทางตาม Human Action ได้ทัน เพราะกฎหมายเป็นสิ่งที่ต้องอาศัยเวลาในการเกิดขึ้น ต้องรอให้เห็นปัญหาของการกระทำ และต้องใช้เวลาในการนิยามสิ่งเหล่านั้นออกมาเป็นกฎ ซึ่งมนุษย์ก็จะหาทางเดินระหว่างกฏเหล่านั้นได้อยู่ดี
นี่ยังไม่นับเรื่อง Enforcement ผู้กระทำผิดสร้างผลกระทบกับสังคมได้ตั้งแต่การลงมือ แต่การลงโทษผู้ที่ทำผิดกฏที่ต้องอาศัยกระบวนการซึ่งกินระยะเวลายาวนาน
นั่นแหละคือเหตุผลที่สังคมไม่สามารถฝากศีลธรรมและจริยธรรมทั้งหมดไว้กับกฎหมายได้






















