Steve Amazing

Nederland wordt steeds meer één groot gekkenhuis waarvan het hoofdkantoor in Den Haag zit en de directie in Brussel. Een land waar mensen die iedere ochtend opstaan, werken, belasting betalen en zich aan de regels houden steeds vaker behandeld worden alsof zij het probleem zijn. Alles moet duurder, kleiner, groener, beperkter en ingewikkelder onder het mom van ‘duurzaam’. Autorijden wordt ontmoedigd terwijl het openbaar vervoer duurder, voller en onbetrouwbaarder wordt. Boeren moeten verdwijnen om stikstofdoelen te halen, terwijl supermarkten zonder moeite voedsel importeren van de andere kant van de wereld. Vissers worden weg gereguleerd, bouwprojecten lopen vast, huizen zijn onbetaalbaar geworden en Nederlandse jongeren wachten jarenlang op een woning. Zorgpremies blijven stijgen, personeel loopt weg, wachtlijsten groeien en mensen moeten maanden wachten op hulp. Tegelijkertijd lijkt er voor opvangcentra, subsidies, klimaattafels, oorlog, Europese fondsen en eindeloze beleidsprojecten altijd geld en ruimte beschikbaar te zijn. Het mooiste? Alles wordt ons verkocht alsof het voor ons eigen bestwil is. Je energierekening verdubbelt? Transitie. Je mag straks alleen nog elektrisch rijden terwijl het stroomnet vastloopt? Duurzaamheid. Je krijgt berichten om minder stroom te gebruiken omdat het netwerk overbelast raakt? Slim energiebeheer. Je vrijheid wordt stukje bij beetje vervangen door regels, vergunningen, apps, digitale controlesystemen en ‘slimme’ technologie? Innovatie. En ondertussen ziet de Nederlander een land waarin de grenzen nauwelijks nog grenzen lijken. Waar enorme aantallen nieuwkomers binnenkomen terwijl de woningmarkt al compleet vastzit. Waar mensen zich afvragen hoe het kan dat jonge mannen duizenden kilometers door veilige landen reizen, maar hun gezinnen ‘later wel volgen’. Waar kritiek daarop direct verdacht wordt gemaakt, alsof iedere vraag automatisch extremisme is. De gewone man en vrouw kijkt om zich heen en denkt steeds vaker: wanneer mocht ik eigenlijk nog iets vinden van de richting waarin mijn eigen land verandert? Want overal lijkt dezelfde logica te gelden: voor de burger is er schaarste, beperking en belasting. Voor beleid, bureaucratie en internationale afspraken is er altijd ruimte. Nederland begint steeds meer te lijken op een groot experiment waarin burgers vooral gezien worden als wandelende pinautomaten die tegelijkertijd moreel opgevoed moeten worden. Werken, betalen, aanpassen, verduurzamen, registreren, downloaden, koppelen en vooral gehoorzamen en je mond houden. Ondertussen draait Den Haag door en hoeven ze nooit de gevolgen van hun eigen beleid te ervaren. Mensen die zelf nooit in de kou zitten, vertellen burgers dat ze minder energie moeten gebruiken. Mensen met dienstauto’s vertellen burgers minder te rijden. Mensen met meerdere woningen leggen uit waarom jij met meerdere vreemden in één huis of kleiner moet gaan wonen. Nederland was ooit een land van nuchterheid, vrijheid en praktisch denken. Nu voelt het alsof het bestuurd wordt door een combinatie van consultants, klimaattafels, lobbyclubs, EU-richtlijnen, spreadsheets en symboolpolitiek. Een land waarin alles ‘slimmer’ wordt behalve het beleid zelf. Als het systeem straks compleet vastgelopen is, komt er ongetwijfeld een crisispakket van miljarden om de problemen op te lossen die door eerdere miljarden zijn veroorzaakt. Volledig betaald door dezelfde burger die inmiddels allang doorheeft dat het grootste gekkenhuis gewoon in Den Haag staat. Bron ✍️ ~ Petra Brekelmans