
💜 @BTS_twt ARMY Ot7 Forever 𐤀 💜 @Noeul_lee6 #MagentaBoy @Bossckm_ #ShawtyBoss #ชอวตี้เบ๊บ #Horizone #S2TheSunset #วินเทอร์แบร่review
Bangkok,Thailand
Joined December 2016
- Tweets132K
- Following997
- Followers1.9K
- Likes76.5K
Pinned Tweet
26•2•23 พยายามมีสติที่สุดเพื่อพูดสิ่งนี้กับ @Noeul_lee6 ฮรื่อเก่งมากนูน่าแกพูดมันออกไปแล้ว😭
🧸 : ถ้าจะบอกรักคนที่โตกว่าในภาษาเกาหลีต้องพูดว่าอะไรคะ?
🐰 : 누나 사랑해 ☺️
🧸 : 나도 사랑해 👉🏻👈🏻🥹
🐰: โอ้วว~ไม่ฝึกมาหรออ☺️
#Noeulnuttarat #MagentaBoy
#MAMIxBossNoeulPuppyLoveDay
นูน่าแบร์ 𐙚🧸🔮🍀 retweeted
หลายคนไม่รู้ว่าสนบ. ญป. มีเวลาเปิดปิดอ่ะ ละมันปิดแบบปิดจริง ปิดประตู กั้นรั้ว ปิดไฟเลย โซนที่เปิดก็จะมีพท. น้อยมากๆ นักท่องเที่ยวบินไฟลท์เข้าบางคนที่รู้อยู่แล้วก็ยอมมานอนสนามบินแหละ แต่กรณีนี้ผดส. เค้าไม่ได้สมัครใจไง เค้าหวังว่าจะได้กลับไปนอนที่บ้านสบายๆ อ่ะ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
นูน่าแบร์ 𐙚🧸🔮🍀 retweeted
ชดเชยความล่าช้า 2k ขนาดนักบินยังบอกมีทำงานเช้าได้แล้วคนอื่นที่ต้องรีบไปทำงานแล้วหาไฟล์ทอื่นทันทีแค่สองพันมันพอหรอเรื่องที่น่ารำคาญที่สุดคืออะไหล่เสียก่อนหน้านี้ไม่เช็คหรอ ควรมีเครื่องสำรองไหมไม่ใช่ผลักภาระให้ผู้บริโภค ถ้าพายุเข้า หิมะถล่มเครื่องบินไม่ได้อันนี้เหตุสุดวิสัยเข้าใจนะ
🚨 “แอร์เอเชีย“ชี้แจง เที่ยวบิน XJ607 นาริตะ-ดอนเมือง ตรวจพบเหตุขัดข้องทางเทคนิค ซึ่งต้องซ่อมแซมและเปลี่ยนอุปกรณ์ทดเเทนตามมาตรฐานความปลอดภัยสูงสุด
✅สายการบินได้ดูแลอาหารและเครื่องดื่มสำหรับผู้โดยสารทุกคน พร้อมมอบค่าชดเชยวงเงินตามรายละเอียด ดังนี้
💰ชดเชยความล่าช้าเป็นวงเงินเครดิต 2,000 บาท
💰ชดเชยค่าโรงเเรมที่พักค้างคืน เป็นวงเงินเครดิต 3,000 บาท เนื่องจากโรงแรมที่พักเต็มในช่วงวันหยุดยาวเทศกาลและไม่สามารถหาที่พักทดแทนให้ได้
โดยค่าชดเชยวงเงินเครดิต รวม 5,000 บาท จะเข้าสู่บัญชีเครดิตของผู้โดยสารโดยอัตโนมัติ
นูน่าแบร์ 𐙚🧸🔮🍀 retweeted
อยากโอบกอดทุกคนที่ประสบเหตุนี้ ค่าเที่ยวบินนี้ไม่มีศิลปินที่มีชื่อเสียง เชื่อได้ว่าข่าวก็จะไม่ออกมาให้เราได้รับรู้แบบนี้ เป็นกำลังใจให้น้องโนอึลและครอบครัว พร้อมทั้งผู้โดยสารทั้งหมด ขอให้ได้รับการเยียวยาอย่างเหมาะสม
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
ว้าววว ปิดไฟไล่ผดส.ที่มีทั้งเด็กทั้งผู้สูงอายุ ให้นอนถุงนอนบนพื้นสนามบินที่อุณหภูมิ 4 องศา เสียทั้งเวลาทั้งความรู้สึก จนตอนนี้ก็ยังไม่มีไฟท์ที่พาพวกเค้ากลับแบบชัดเจน นี่คือการรับผิดชอบหรอคิดดูว่าถ้าเป็นพ่อเป็นแม่เป็นลูกคุณจะโอเคกับการชดเชยแบบนี้มั้ย
🚨 “แอร์เอเชีย“ชี้แจง เที่ยวบิน XJ607 นาริตะ-ดอนเมือง ตรวจพบเหตุขัดข้องทางเทคนิค ซึ่งต้องซ่อมแซมและเปลี่ยนอุปกรณ์ทดเเทนตามมาตรฐานความปลอดภัยสูงสุด
✅สายการบินได้ดูแลอาหารและเครื่องดื่มสำหรับผู้โดยสารทุกคน พร้อมมอบค่าชดเชยวงเงินตามรายละเอียด ดังนี้
💰ชดเชยความล่าช้าเป็นวงเงินเครดิต 2,000 บาท
💰ชดเชยค่าโรงเเรมที่พักค้างคืน เป็นวงเงินเครดิต 3,000 บาท เนื่องจากโรงแรมที่พักเต็มในช่วงวันหยุดยาวเทศกาลและไม่สามารถหาที่พักทดแทนให้ได้
โดยค่าชดเชยวงเงินเครดิต รวม 5,000 บาท จะเข้าสู่บัญชีเครดิตของผู้โดยสารโดยอัตโนมัติ
นูน่าแบร์ 𐙚🧸🔮🍀 retweeted
21 พ.ย. 69 กลายเป็นประเด็นที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์และส่งต่อบนโลกออนไลน์ เมื่อผู้ใช้เฟซบุ๊กชื่อ "Surapont Toomnark" ได้โพสต์ภาพและข้อความเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ ประเทศญี่ปุ่น หลังจากเที่ยวบินเส้นทางนาริตะ - ดอนเมือง ของสายการบินดัง ประจำวันที่ 20 พฤศจิกายน 2569 ถูกประกาศยกเลิกกะทันหันในช่วงกลางดึก
.
ตามข้อความในโพสต์ระบุว่า เที่ยวบินดังกล่าวเดิมมีกำหนดออกเดินทางเวลา 19.45 น. แต่มีการให้ผู้โดยสารรอจนถึงเวลา 23.30 น. ก่อนจะประกาศยกเลิกเที่ยวบินโดยไม่ทันให้ตั้งตัวล่วงหน้า เนื่องจากเป็นช่วงเวลากลางคืนและอุณหภูมิภายนอกอยู่ที่ราว 4 องศาเซลเซียส ทางสายการบินไม่สามารถจัดหาที่พักให้ได้ ทำให้ผู้โดยสารรวมกว่า 300 ชีวิต ซึ่งมีเยาวชนไทยรวมอยู่ด้วย ต้องนอนพักค้างคืนตามพื้นอาคารผู้โดยสารของสนามบิน
.
ในภาพที่เผยแพร่ออกมา เผยให้เห็นผู้โดยสารหลายรายนอนเหยียดยาวอยู่บนถุงหรือแผ่นรองสีเขียวบริเวณพื้นอาคารผู้โดยสาร ใกล้กับเก้าอี้รอขึ้นเครื่อง รถเข็นสัมภาระ และกระเป๋าเดินทางจำนวนมาก ท่ามกลางบรรยากาศการรอคอยและพักผ่อนชั่วคราวภายในสนามบิน
.
#onenews
#สำนักข่าววันนิวส์
#ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ
นูน่าแบร์ 𐙚🧸🔮🍀 retweeted
ขอทุกคนช่วยเป็นกระบอกเสียงหน่อยครับ อย่าให้ใครมาเอาเปรียบเราแบบนี้ ขอความเป็นธรรมให้ผู้โดยสารทุกท่านด้วยครับ ! ขอบคุณครับ !!
21 พ.ย. 69 กลายเป็นประเด็นที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์และส่งต่อบนโลกออนไลน์ เมื่อผู้ใช้เฟซบุ๊กชื่อ "Surapont Toomnark" ได้โพสต์ภาพและข้อความเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ ประเทศญี่ปุ่น หลังจากเที่ยวบินเส้นทางนาริตะ - ดอนเมือง ของสายการบินดัง ประจำวันที่ 20 พฤศจิกายน 2569 ถูกประกาศยกเลิกกะทันหันในช่วงกลางดึก
.
ตามข้อความในโพสต์ระบุว่า เที่ยวบินดังกล่าวเดิมมีกำหนดออกเดินทางเวลา 19.45 น. แต่มีการให้ผู้โดยสารรอจนถึงเวลา 23.30 น. ก่อนจะประกาศยกเลิกเที่ยวบินโดยไม่ทันให้ตั้งตัวล่วงหน้า เนื่องจากเป็นช่วงเวลากลางคืนและอุณหภูมิภายนอกอยู่ที่ราว 4 องศาเซลเซียส ทางสายการบินไม่สามารถจัดหาที่พักให้ได้ ทำให้ผู้โดยสารรวมกว่า 300 ชีวิต ซึ่งมีเยาวชนไทยรวมอยู่ด้วย ต้องนอนพักค้างคืนตามพื้นอาคารผู้โดยสารของสนามบิน
.
ในภาพที่เผยแพร่ออกมา เผยให้เห็นผู้โดยสารหลายรายนอนเหยียดยาวอยู่บนถุงหรือแผ่นรองสีเขียวบริเวณพื้นอาคารผู้โดยสาร ใกล้กับเก้าอี้รอขึ้นเครื่อง รถเข็นสัมภาระ และกระเป๋าเดินทางจำนวนมาก ท่ามกลางบรรยากาศการรอคอยและพักผ่อนชั่วคราวภายในสนามบิน
.
#onenews
#สำนักข่าววันนิวส์
#ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ
นูน่าแบร์ 𐙚🧸🔮🍀 retweeted
the baby is his close childhood friend’s older sister’s son
👶🏻 (all over his face)
🦊 i knew you’d do this so i shaved before i came
นูน่าแบร์ 𐙚🧸🔮🍀 retweeted
ลูกใครใครก็รัก @airasia @airasiaTH ถ้าเป็นลูกเป็นหลานคุณ จะปล่อยให้เขาไปนอนพื้นเย็นในอากาศ4องศาไหม เด็กๆไอกันทั้งคืน ทั้งกลัวทั้งสับสน เราต้องการคำอธิบายและการรับผิดชอบ พ่อแม่อายุจะ60 คุณจะปล่อยให้ท่านไปนอนกับพื้นหน้าประตูไหม ตอบ!
นูน่าแบร์ 𐙚🧸🔮🍀 retweeted
จีงงงง ถือว่าเป็นคนที่ใช้เสียงของตัวเองได้ดีมากๆนะ คือมีในกลุ่มเฟส ก็มีบ่น ออกมาอยู่ แต่มันอยู่แค่ในวงคนที่เที่ยว และสายการบินไม่ได้มาอะไรต่อขนาดนั้นอะ อันนี้พอเริ่มวงกว้างขึ้นก็อาจจะมีอะไรดีขึ้น ส่วนตัวไม่เคยเจอปัญหา แต่ถ้าเจอก็เหนื่่อยอะจริง
อยากให้มองเรื่องนี้อย่างเป็นกลาง เขาใช้พื้นที่ส่วนตัวของตัวเองร้องเรียนปัญหาการทำงานของสายการบิน ในมุมของผู้รับบริการคนหนึ่ง รวมถึงในฐานะลูกชายที่ตั้งใจพาคุณพ่อคุณแม่ไปเที่ยวพักผ่อน แต่กลับต้องมาเจอกับเหตุการณ์แย่ๆแบบนี้
ทุกคนเข้าใจได้ว่าเที่ยวบินสามารถล่าช้าหรือดีเลย์ได้ แต่สิ่งที่ควรตั้งคำถามต่อคือ เมื่อเกิดเหตุการณ์ขึ้นแล้ว สายการบินมีมาตรการจัดการและดูแลผู้โดยสารที่ตกค้างอย่างไร และมีความรับผิดชอบต่อผู้โดยสารที่ได้รับผลกระทบมากน้อยแค่ไหน การดีเลย์อาจเป็นเหตุสุดวิสัย แต่การดูแลผู้โดยสารหลังเกิดเหตุเป็นสิ่งที่ไม่ควรถูกละเลย
แอบเห็นใจเลยอะแบบนี้ ทั้งที่มาเที่ยวญี่ปุ่นแท้ ๆ เสียเงินจองตั๋วเครื่องบินราคาก็ไม่ใช่เท่ารถทัวร์ แต่ต้องมาเป็นผู้ประสบภัยอีก สายการบินแบบนี้เมื่อไหร่จะโดนอะไรสักที
แล้วสายการบินไม่สามารถจัดหาที่พักให้ได้ = ไม่มีเงินแล้วปะอะ เอาเงินไปหมุนฉ่ำ ๆ เลยปะ 5555555555
นูน่าแบร์ 𐙚🧸🔮🍀 retweeted
Replying to @__iammay__
ผมสงสารเด็กมากๆ เนื่องจากเมื่อวานเราไม่ยอมออกกัน พนักงานเริ่มขึ้นเสียงและเดินไล่ มีเด็กผู้ชายตัวเล็กมากๆ เดินมาถามว่า “ทำไมเขาถึงไล่เราหรอครับพี่ แล้วถ้าเราไม่ออกเขาจะทำอะไรเราไหม” นี่บอกว่าเขาไม่ทำอะไรหรอกคับบ ถ้าเขาแตะตัวหรือใช้กำลังพี่ไม่อยู่เฉยแน่ๆ มีสิทธิอะไรมาตะคอกลูกค้า!?
ใจเจ็บอะ อยากปกป้องมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้ อยากปลอบโยนมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้ นี่คงเป็นความรักในรูปแบบของแฟนคลับกับศิลปิน ที่ทำได้เพียงอยู่ตรงนี้ คอยเป็นกำลังใจและส่งความห่วงใยไปให้เสมอ อย่างน้อยถ้าศิลปินได้รับรู้ถึงความรู้สึกเหล่านี้ ก็อยากให้มันเป็นเหมือนเบาะนุ่ม ๆ ที่คอยรองรับหัวใจ เป็นพื้นที่ปลอดภัยเล็ก ๆ ที่พร้อมโอบกอดและซัพพอร์ตพวกเขาในวันที่เค้าเหนื่อยล้า 🥹🤍
นูน่าแบร์ 𐙚🧸🔮🍀 retweeted
ต่อ ตอน7โมงให้ผู้โดยสารมาต่อคิวพร้อมกับผู้โดยสารไฟลทเช้า ยืนรอกัน2-3 ชั่วโมง ไม่ได้เช็คอินเพราะทำไม่ทัน ไล่ผู้โดยสารเก่าตกค้างจากเมื่อคืนไปเช็คอินบ่ายแทน แล้วให้ยืนอีก 2ชั่วโมงเพื่อรับคูปองอาหาร 1500เยน = 200กว่าบาท นี่สงสารพ่อกับแม่เลยไม่ให้รอแล้ว พามาทานข้าวและมานั้งรอ 30กว่าชมแล้วในนาริตะ ไม่ได้ไปไหนสักที เลื่อนเป็นกี่โมงก็ยังไม่รู้ ไม่เคยคิดจะมาสายการบินนี้เลย ที่ต้องจองนี้ให้ทุกคนเพราะ flight มาทำงานเรา ถูกจองจากลูกค้าสายการบินนี่เลยอยากบินพร้อมๆกันกับทุกคน
นูน่าแบร์ 𐙚🧸🔮🍀 retweeted
อ่านจบแล้วแย่จริง ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เครื่องเสีย แต่อยู่ที่ "การลอยแพ" ยื้อเวลาจนรถไฟหมด โรงแรมปิดเช็กอิน แล้วปล่อยเด็กเล็กกับคนแก่นอนหนาวบนพื้นสนามบิน พร้อมคำตอบปัดความรับผิดชอบจากคนหน้างาน มาตรฐานการดูแลผู้โดยสารในภาวะวิกฤตอยู่ตรงไหนก่อน
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
นูน่าแบร์ 𐙚🧸🔮🍀 retweeted
ตอนแรกนึกภาพไม่ออกว่าอยู่กันยังไง แล้ว4 องศา...แต่พอเห็นรูปนี้ในเฟส คือแย่มกว่าที่คิดมากกก เด็ก100 กว่าชีวิต รวมๆแล้วผู้โดยสาร300 คน ทำไมแอร์เอเชียห่วยได้ขนาดนี้อะ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“





















































