นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน
หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน
ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง
เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน
สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท
ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ
ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า
“ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง”
เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น
หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง
ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น.
เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ
แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป
เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70
เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง
จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน
หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน
ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน
พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น.
ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง
เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป
ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง
และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้
ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน
เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า?
นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด
เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม
สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน
ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้
แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน
ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที
ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ
แต่เรื่องยังไม่จบครับ
เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร
สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1
ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย
แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ
ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน
ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน
ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
ทำไมเรื่องขยะพิษยังไม่เห็นมีข่าวข้าราชการโดนลงโทษเลย
ขยะเป็นหมื่นหมื่นตันขนมาได้ไงถ้าเจ้าหน้าที่ไม่รู้เห็น โรงงานเบ้อเร้อไม่มีใบอนุญาตตั้งมาได้ยังไงตั้งนานจนเกิดเรื่อง
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
ผมเพิ่งถึงไทย ตอนนี้กลายเป็นว่าไฟลทล่าสุดเป็นแพะรับบาปแทน มันใช่จริงๆหรอ @airasia @airasiaTH
22.45 ตกค้าง 2 ไฟล์ทเป็นที่เรียบร้อย แจกผ้านอนล่ะ นี่กุอยากนอนสนามบินหรอ ให้การไม่ตรงกันซักเคาน์เตอร์ว่าจะได้บินกี่โมง กุจะบ้า อย่าหาบิน #แอร์เอเชีย #โหนกระแส @airasia @airasiaTH
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
🚨 “แอร์เอเชีย เอ็กซ์” ล่าสุด ผลกระทบยังยืดเยื้อมีหลายไฟลท์ที่แจ้งเปลี่ยนเวลาบินในวันนี้(22พ.ย.) อันนี้อิงตามข้อมูลเท่าที่ผมหาได้นะครับ เช่น
🔴XJ610 ดอนเมือง-คันไซ โอซาก้า จาก 10:40น. เป็น 23:45น.
🔴XJ600 ดอนเมือง-โตเกียว 23.55น. เป็น 00.40น.(23พ.ย.)
🔴XJ603 โตเกียว(นาริตะ) -ดอนเมือง จาก 11.10น. เป็น 15.35น.
ใครมีได้รับแจ้งไฟลท์ไหนอีกแจ้งกันมาได้นะครับ เผื่อคนที่มีตั๋วคนอื่นๆจะได้เช็คกันด้วย ไม่รู้ตอนนี้ตัว HS-XTN ที่นาริตะซ่อมเสร็จหรือยัง 🥹
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
#เรื่องเล่าเช้านี้ “พวงทอง” ร่ายยาวโต้เสียงวิจารณ์ ยกตัวอย่างผลงาน “ปชน.” แนะคนเก่าแก่ของพรรค ช่วยคิดโครงการสนับสนุน-เสริมพลังพรรค ลั่น ควรเพลาการชื่นชมยุคสมัยของตนเอง แล้วทำให้คนทำงานหมดกำลังใจ ขณะที่ “วิโรจน์” ส่งกำลังใจ “ไอซ์ รักชนก” ก่อนฟังคำพิพากษาคดี ม.112
#ครอบครัวข่าว3 #ข่าวการเมือง
ch3plus.com/news/political/w…
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
เรื่องภัยคุกคามห่วงโซ่อาหารระดับชาติที่เกิดจากกรมศุลกากร corruption นำเข้าสารพิษโลหะ ทำให้อาหารไทยเสี่ยงโดนแบนทั้งประเทศแบบนี้ เป็นต่างประเทศอธิบดีกรมศุลกากรโดนตัดสินประหารชีวิตไปแล้วนะครับ
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
ล่าสุด !!!!
ไม่คิดว่าประเทศจะมาถึงจุดนี้ ล่าสุดรัฐบาลเตรียมประกาศให้แม่น้ำกกยาว 150 กม. ฝั่งไทยเป็นเขตควบคุมมลพิษ ซึ่งนั่นเป็นการยืนยันชัดเจนว่าน้ำกกปนเปื้อนระดับไม่ปลอดภัยต่อชีวิต ทั้งที่ก่อนหน้านี้พยายามเบี่ยง พยายามบิดว่ายังปลอดภัย โต้ข้อมูลหน่วยงานที่ลงพื้นที่วัดค่ามาตลอด แต่สุดท้ายหลักฐานตัวเลขทางวิทยาศาสตร์มันฟ้องทุกวัน ก็เลยต้องยอมต่อหลักฐานไปโดยปริยาย
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
อันนี้ม็อบป้าอ้อทำแล้ว เร้ามาก เรามีพ่อหมอผู้เข้มขลังไสยเวทย์ทำพิธีประจำม๊อบ
1. จุดธูปเรียกกินข้าวทุกค่ำ
2. เปลี่ยนพวงหรีดเมื่อดอกไม้เริ่มเหี่ยว
3. วันพระ วันโกนเรามีแห่รอบทำเนียบ
4. ศาลาพิธีกรรมเราขลังมาก ห้ามแตะต้อง ห้าม ผู้หญิงเฉียดใกล้
5. นรสิงห์ที่หันหน้าหันหลังหน้าห้องอนุทินอ่ะหรา … อุอุ ไม่บอกว่าเราทำอะไร
ย้ำ เรามีพ่อหมอประจำทีม 😌💬
อยากบอกทุกคนว่าให้เน้น วิธีการมู เพราะเป็นสิ่งที่อนุทินกลัว
#ม็อบเจนซี
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
ขอโพสต์ในฐานะคนเรียนสายรัฐศาสตร์นะ "รัฐแม่งล้มเหลว" จริงๆ แล้วทุกคน ในด้านการบริการสาธารณะ การที่รัฐยังคงปล่อยให้โครงสร้างพื้นฐานของประเทศค่อยๆ ถูกทำลายลง เศรษฐกิจแย่ เกษตรกรลำบาก ประชาชนไม่ไว้ใจพืชพันธุ์ สัตว์น้ำบ้านตัวเอง จนสุดท้ายหันไปพึ่งนายทุน (1)
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
ทุกคนขอเวลามาตรงนี้หน่อยค่ะ ตอนนี้คุณ ตี้ อดอาหารมา 18 วันแล้ว เริ่มกระทบต่อหัวใจและกล้ามเนื้อแล้ว แล้วยังมีผู้ต้องขังคดีการเมืองหลายคนเลยที่ป่วยอยู่ #คืนสิทธิประกันตัวให้ประชาชน เถอะ
ตี้ วรรณวลี อดอาหารวันที่ 18 เรียกร้องสิทธิประกันคดี 112 ร่างกายสลายกล้ามเนื้อ-เจ็บหัวใจ
.
#มติชนออนไลน์ #คดี112
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
เลื่อนฟีดไปเจอโพสต์นึงพูดตรงมาก จนอยากเอามาเก็บไว้เตือนใจตัวเอง
เขาบอกว่าให้ลองยอมรับความจริงว่าเราไม่ได้ถูกรักดูบ้าง แล้วจะรู้สึกสบายใจขึ้น ไม่ต้องคอยหาเหตุผลร้อยแปดมาซัพพอร์ตว่าที่เขาทำแบบนั้นเพราะอะไร ทั้งที่เขาไม่เคยพยายามแก้ปัญหาหรือรั้งเราไว้เลย เขาเลือกจะไปเองโดยยอมรับความเสี่ยงว่าเราอาจไปอยู่กับคนอื่นได้แล้ว
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
เหตุการณ์ลักษณะนี้กับสายการบินนี้ เคยเกิดขึ้นนับครั้งไม่ถ้วน แล้วการจัดการแบบนี้มันควรโดนแบนถาวร ติดธงแดง ICAO บกพร่องการบินไปเลยด้วยซ้ำ
เพราะการไล่ผู้โดยสารที่มีทั้งเด็กและคนชรานับร้อยชีวิตให้ออกมานอนหนาวตามพื้นสนามบิน มันละเมิดเรื่อง safety ความปลอดภัยของผู้โดยสารอย่างชัดเจน
Replying to @airasiaTH
@airasiaTH @airasia มาคุยกันหน่อยสิ้ ไล่ลูกค้าบอกให้ออกไปจากบริเวณนีั ส่วนกระเป๋าจะรับคืนยังไงเดี๋ยวแจ้ง แต่ให้ออกไปก่อน เดินหนี คือ??? คือเงินอะไรยังไงติดต่อตรงไหน ถามเดินหนีคือ??? ไล่ลูกค้าเป็นหมูเป็นหมาเลยนะ??? ฮัลโหล!?
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
“ราศีธนูไม่ได้เกิดมาเพื่อเลิกบิน”
แก๊งธนูอ่านแล้วขีดเส้นใต้ไว้ 8 เส้นเลยนะ อย่าเลิกบิน พวกเราเลิกบินไม่ได้ หยุดคือตาย เฉา เหี่ยว เราเกิดมาเพื่อบิน จำไว้
อยากแนะนำให้ #ราศีธนู ทิ้งอะไรไปกับปี 2569
"ความผิดหวังกับคนที่เคยเชื่อใจกัน"
ชาวราศีธนูเดินหน้าไปกับชีวิตด้วยความเชื่อ เชื่อหัวหน้าที่มีวิสัยทัศน์ เชื่ออาจารย์สักคนที่ตัวเองนับถือ เชื่อแผนการณ์ใหญ่สักแผนการณ์แล้วให้ใจแบบออลอินกับสิ่งนั้น เกตุนั่งในเรือนผู้ใหญ่และความเชื่อของคุณเกือบทั้งปี จันทรุปราคาก็ตกตรงนั้น คนที่เคยนับถือทำให้ผิดหวัง หัวหน้าที่ไม่รักษาคำพูด ผู้ใหญ่ที่กลายเป็นคนธรรมดา หรือแผนเรียนต่อแผนโยกย้ายครั้งใหญ่ที่พับลงกลางทาง มันทำให้คุณเคว้งและตั้งคำถาม ว่าสิ่งที่คุณเชื่อนั้น แท้จริงแล้วมันไม่จริงหรอกเหรอ?
ขณะเดียวกันเสาร์ก็นั่งในเรือนบ้านทั้งปี ภาระที่บ้านผูกมัดเราเอาไว้ กับคนที่เกิดมาเพื่อออกเดินทางต้องอยู่กับที่ แม่งชวนอึดอัดมาก และงานก็กลายเป็นด้านที่หนักที่สุดของปี
ปัญหาคือบางคนไม่ได้แบกแค่ความผิดหวัง คุณแบกมันในรูปแบบของความประชดชีวิต เลิกเชื่ออะไรทั้งนั้นเพื่อจะไม่ต้องผิดหวังอีก ซึ่งสำหรับชาวราศีธนู ฟีลนกที่ตัดสินใจเลิกกระพือปีกบินเพราะเจอลมแรงครั้งเดียว บางทีทำให้ปล่อยโอกาสดี ๆ ทิ้งไป
อยากให้แยกเป็นส่วน ๆ แยกให้ออกว่าที่พังคือตัวคนหรือคือสิ่งที่คุณเชื่อและยึดถือ คนอาจไม่ดีพอ แต่ความเชื่อบางอย่างของคุณยังดีอยู่ ถ้าหลักการมันยังแน่นมากพอ ไปต่อกับมัน เขียนข้อที่ยังอยากเก็บไว้ และอยากให้ขอบคุณตัวเองเวอร์ชันที่เคยเชื่อถือสิ่งนั้น ตัวคุณในตอนนั้นเขาไม่ได้โง่ เขาแค่ใจกว้างกว่าคนที่เขาเคยเชื่อถือ
พาอะไรไปปี 2570
เกตุย้ายออกจากเรือนความเชื่อและพฤหัสเข้าเรือนเดียวกันนั้น จะได้เจอกับเส้นทางสายใหม่ ครูคนใหม่ วิชาใหม่ ที่ใหม่ โอกาใหม่ ๆ มีที่ให้เดินเข้ามาแล้ว ปีหน้าอยากเชื่อก็เชื่อได้อีก แค่เชื่อแบบลืมหูลืมตา ชาวราศีธนูไม่ได้เกิดมาเพื่อเลิกบิน แค่ต้องดูทิศลมให้เป็น บางทีชีวิตมันคือการเข้าใจความเปลี่ยนแปลง คนเราเปลี่ยนแปลงได้ ดีขึ้นก็ได้ จมลงก็มี มันเป็นปกติของมนุษย์นะ
คิวดูดวงโทรคุยสดยังว่าง ทักมานะครับผม #ดูดวง
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
อ่านโพสต์ของอาจารย์พวงทองที่สรยุทธอ่านในรายการเมื่อตะกี้ เลยพอเข้าใจเลยว่าทำไมปิยบุตรถึงออกมาพูดดิสเครดิตพรรคประชาชนต่อเนื่อง มันก็เหมือนคนที่หลงอยู่ในความสำเร็จของตัวเองในอดีต แล้วพยายามดูถูกคนรุ่นใหม่ว่าทำได้ไม่ดีเท่ารุ่นตัวเองนั่นแหละ แทนที่จะช่วยคิดหาโครงการอะไรมาสนับสนุน กลับมาบั่นทอนด้วยคำพูดให้คนทำงานหมดกำลังใจไปวันๆ
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
🚨 “แอร์เอเชีย“ชี้แจง เที่ยวบิน XJ607 นาริตะ-ดอนเมือง ตรวจพบเหตุขัดข้องทางเทคนิค ซึ่งต้องซ่อมแซมและเปลี่ยนอุปกรณ์ทดเเทนตามมาตรฐานความปลอดภัยสูงสุด
✅สายการบินได้ดูแลอาหารและเครื่องดื่มสำหรับผู้โดยสารทุกคน พร้อมมอบค่าชดเชยวงเงินตามรายละเอียด ดังนี้
💰ชดเชยความล่าช้าเป็นวงเงินเครดิต 2,000 บาท
💰ชดเชยค่าโรงเเรมที่พักค้างคืน เป็นวงเงินเครดิต 3,000 บาท เนื่องจากโรงแรมที่พักเต็มในช่วงวันหยุดยาวเทศกาลและไม่สามารถหาที่พักทดแทนให้ได้
โดยค่าชดเชยวงเงินเครดิต รวม 5,000 บาท จะเข้าสู่บัญชีเครดิตของผู้โดยสารโดยอัตโนมัติ
22.45 ตกค้าง 2 ไฟล์ทเป็นที่เรียบร้อย แจกผ้านอนล่ะ นี่กุอยากนอนสนามบินหรอ ให้การไม่ตรงกันซักเคาน์เตอร์ว่าจะได้บินกี่โมง กุจะบ้า อย่าหาบิน #แอร์เอเชีย #โหนกระแส @airasia @airasiaTH
อ่ะไฟล์ทถัดจากเมื่อวาน กำหนดบิน 19.45 เหมือนกัน ตอนนี้ 20.45 ยังไม่ได้เช็คอิน ได้ยินตรงเคาน์เตอร์แจ้งว่า ต้องให้รอบที่ตกค้างของเมื่อวานไปก่อน ส่วนไฟล์ทวันนี้ไม่มีการแจ้งดีเลย์ ไม่มีการแจ้งยกเลิก คนต่อแถวรอตั้งแต่4โมงเย็น ล่าสุดผู้โดยสารมีการเรียกตำรวจมาแล้ว @airasia @airasiaTH
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ แต่เคยเจอสถานการณ์คล้ายๆกันมาก่อน
ก่อนอื่นเลย
1. สายการบินรู้อยู่แล้วว่า สนามบินจะปิด 23.00 (ที่ญี่ปุ่น หลายสนามบินปิดเวลานี้)
2. เทคนิคแจ้งดีเลย์ไปเรื่อยๆ (เพื่อเซฟความเสียหายให้สายการบินเอง) อาจจะพอถูไถไปได้ ถ้าสนามบินเปิดทั้งคืน หรือมีโรงแรมในสนามบิน/ติดสนามบิน แต่สนามบินนี่มันมีช่วงปิดทำการและไม่มีอะไรให้ไปนอนพักดีๆได้เลย
3. แจ้งแคนเซิลเลย สายการบินจะเสียหายเยอะ (ค่าสล็อต ค่าปรับการจัดการเที่ยวบิน) พวกโลวคอร์สเลยชอบใช้วิธีดีเลย์ไปเรื่อยๆก่อนค่อยแจ้งยกเลิก เสียเงินอยู่ดี แต่ไม่ต้องดีลกับความวุ่นวายที่กราวด์
4. ถ้าแจ้งแคนเซิลเลยในเวลา 19.00-22.30 ผู้โดยสารอาจจะโวยวายทันที และสถานการณ์บานปลาย เพราะยังอยู่ในเวลาทำการ แต่ถ้าแจ้งตอนสนามบินปิด เหมือนได้มัดมือชกผู้โดยสาร ให้เจ้าหน้าที่สนามบินไปจัดการต่อเอาเอง
5. ไม่มีจนท.สายการบินมาดูแลผู้โดยสาร ซึ่งเต็มลำ ไม่ใช่แค่ไม่กี่สิบคน
6. มีปัญหาทีหลัง ก็มาไล่เคลียร์เป็นเคสๆไป ใครหลักฐานครบก็ได้รีฟันด์ ได้ต่อรอง ใครหลักฐานไม่ครบ ไม่เข้าเงื่อนไข สายการบินก็รอดไป ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร
7. ส่วนใหญ่ ลูกค้าโมโห จนขี้เกียจตามเรื่อง
8. มักถูกแจ้งให้ได้รับการเยียวยาเป็น เลื่อนเที่ยวบิน+แต้มเข้าบัญชี ซึ่งสายการบินแทบไม่ต้องเสียอะไร เพราะลูกค้าน้อยมากที่จะหาตารางใหม่ได้ลงตัวกับเงื่อนไขสายการบิน
เหตุผลที่เราบอกลา low cost ถาวร ถ้าไฟล์ทยาวกว่า 2 ชม. 😊 มีปัญหาไรมา การบริการหลังการขายคือ บัดซบสุดๆ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
หนีไปแล้วจ้าา @airasia @airasiaTH กลับมาก่อนพี่ คนกว่าร้อยชีวิตนั่งรออยู่หน้าเกท นํ้าข้าวก็ไม่มี โยนมาให้ติดต่อสายการบินเอง แล้วติดต่อใครไม่ได้เลย
นางสาว ป. นามสมมติ retweeted
ตอนแรกนึกภาพไม่ออกว่าอยู่กันยังไง แล้ว4 องศา...แต่พอเห็นรูปนี้ในเฟส คือแย่มกว่าที่คิดมากกก เด็ก100 กว่าชีวิต รวมๆแล้วผู้โดยสาร300 คน ทำไมแอร์เอเชียห่วยได้ขนาดนี้อะ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“














































