Pinned Tweet
「 โลกที่ผมปรารถนาไม่มีอยู่ในอดีตแต่ต่อจากนี้จะมีอยู่ในอนาคต 」
เจ้าชายลำดับที่หนึ่ง แห่งทรอควิล
𝗙𝗟𝗟𝗔𝗬𝗚
フレイグ
「 อย่างน้อยก็ช่วยอย่าห่างจากผม ถ้าอยู่ข้างๆจะได้ปกป้องคุณได้น่ะครับ 」
𝗙𝗟𝗟𝗔𝗬𝗚 🦇 retweeted
เจ้าชายลำดับหนึ่งแห่ง
อาณาจักร อวาลอน แดนอาวุธ
” ในฐานะเจ้าชาย ฉันจะใช้โล่นี้...
ปกป้องทั้งเมือง ทั้งประชาชน
แน่นอนว่า... ธะ เธอด้วย! “
「 ... ! 」
เฟลกที่ถูกกอดก็สะดุ้งจนตัวโยนแล้วรีบผละตัวออกมาด้วยความตกใจเล็กน้อยที่จู่ก็โดนกอดซะอย่างนั้น
「 แหม ... ต้องได้เจออยู่แล้วสิครับผมอาจจะพาพวกน้องๆกลับมาที่นี่อีกก็ได้ 」
「 ... 」
เฟลกได้ยินเสียงเรียกชื่อก่อนจะชะงักฝีเท้าและหยุดเดินก่อนจะหันไปมองตามเสียงนั่น ... ถึงเขาร้อนใจอยากจะรีบกลับไปเพราะมูนโรดจะหายไปแล้วก็เถอะ
「 มีอะไรครับ ... 」
「 เฮ้อ ... ผมต้องกลับไปจริงๆแล้วนะครับ 」
「 อารมณ์ ดีเหลือเกินนะ ... 」
เฟลกหันไปมองอีกคนก่อนจะทำท่าโบกมือลาเล็กน้อยก่อนจะเดินกลับขึ้นไปบนมูนโรดสีทองที่ค่อยๆจางหายไปเพื่อกลับไปยังทรอควิล
「 ผมคงจะไม่ได้กลับมาที่นี่แล้วละนะเพราะมูนรูนเส้นนี้มันจะไม่เชื่อมต่อมาที่นี่อีก 」
𝗙𝗟𝗟𝗔𝗬𝗚 🦇 retweeted
【予告】
8/23(水)15:00より、『復刻ジュエルイベント』開催!
2種類のイベントVer.王子様がジュエルイベント&プリンスガチャで再登場♪
今回は
『想い紡ぐ深愛の涙』
『愛する怪物に救済を』です!
ぜひチェックしてくださいね。 #夢100
「 หึ ... ทำไมถึงคิดว่าผมจะทำแบบนั้นล่ะครับ (?) 」
เฟลกเอ่ยก่อนจะผละตัวออกแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ ... ไม่แกล้งแล้วจะดีกลัว
「 ไม่มีทางจะเป็นอย่างนั้นหรอกครับ ... 」
「 ... 」
เขาหัวส่งเสียงหัวเราะออกมาจากในลำคอเบาๆแล้วยกมือขึ้นมาจิ้มตาอีดคนที่จ้องมาทางเขา
「 ผมน่ะ ชอบความท้ายทายนะครับ 」
เฟลกเอ่ยตอบพลางยกยิ้มยียวนกวนประสาทใส่อีกคนด้วย ...
「 เข้านี่มันเข้าใจยากอีกแล้วนะครับ ... แล้วนั่นโกรธกันรึครับ (?) 」
เฟลกเอ่ยพลางเดินเขาไปใกล้อีกคนแล้วโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้กับใบหน้าของริกะพลางแสยะยิ้มออกมา
「 หืม - หรือที่คุณบอกว่าสิ่งที่น่าสนใจนั่นคือผมมาโดยตลอด 」
「 ... โอ้โห - คุณสนใจผมจริงไเหรอครับริกะ (?) 」
「 จะไป็ไปสิครับผมห้ามคุณรึไงครับ 」
เฟลกเอ่ยตอบพลางพึมพำเบาๆแล้วยังคงเดินตามอีกคนไปด้วย
「 ครับ ... ก็ทางใครทางมันไง 」
「 ไปด้วยสิครับ ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาอีกคุณจะทำยังไงล่ะ 」
เฟลกเอ่ยก่อนจะเดินตามอีกคนไปด้วยถึงจะไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆว่าจะตามไปด้วยทำไม
แต่ว่าที่นั่นมีแต่ช็อกโกแลตของโปรดของเขานี่นา ... ใครจะอดใจไม่ไปด้วยไม่ได้ยังไงให้มันไหวล่ะ
「 หึ ... จริงๆเลยนะครับ 」
เฟลกเอ่ยตอบพลางถอนหายใจออกมาจ้องคนที่เดินมานั่งด้วยอย่างไม่ได้ลุกหนีไปไหน ..
「 อืม ... คุณเองก็คงต้องกลับไปได้แล้วล่ะครับ 」
「 ตามใจคุณเลยครับ ... ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย 」
เฟลกเอ่ยตอบพลางถอนหายใจออกมาพลางจ้องใบหน้าที่เลื่อนเข้ามาใกล้ด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย
「 ลองบอกมาสิว่าทำไมผมต้องหวงคุณครับ (?) 」
「... คุณนี่มัน ... 」
เฟลกกัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยที่โดนแซวแบบนั้น ... มันน่าหงุดหงิดจริงๆ
「 ผมไม่ได้หวงคุณครับ ... อยากจะทำอะไรก็เชิญ แล้วก็เลิกพูดจาน่าขนลุกที่ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดสักที .. 」
「 แล้วใครบอกว่านี่คือห้องของผมล่ะครับ (?) 」
เฟลกเอ่ยพลางหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อคืนเขาพาอีกคนไปทิ้งไว้ที่โซฟากลางห้องโถงต่างหาก
「 ตรงนี้มัดจุดบอดเลยนะครับ ...
อืม ผมรู้แยู่แล้วน่า 」
เฟลกยกมือขึ้นกอดอกแล้วส่ายหน้าอย่างเอื้อมระอาที่อีกคนชอบแซวเล่นอย่างเหนื่อยใจ
「 ไม่ได้เป็นห่วงครับ ... แค่กลัวว่าคุณจะมาตายที่อาณาจักรของผม 」
เขาเอ่ยตอบพลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แล้วหันหน้าหลบคนที่กำลังถอดเสื้อผ้าไปอีกทาง
「 ไอ้คน - ผีบ้านี่ ใครบอกให้คุณมาถอดตรงนี้ล่ะครับ 」
「 ครับ (?) 」
เฟลกขานตอบก่อนจะหันไปมองคนที่เรียกชือของเขาแล้วกระพริบตาปริบๆเล็กน้อย ...
ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ
「 ไม่เป็นอะไรแล้วสินะ 」
「 ริกะเป็นอะไรไหมครับ (?) 」
เฟลกรีบเข้าไปประคองร่างของอีกคนเพื่อไม่ให้ล้มลงไปกระแทกพื้นแล้วถอนหายใจออกมาเล็กน้อย
「 ก็ดันหยิบอะไรขึ้นมาดื่มเองตามใจชอบ ...ก็เป็นแบบนี้แหละ 」
เฟลกบ่นพึมพำเล็กน้อยก่อนจะอุ้มอีกคนไปที่โซฟาตัวที่ตั้งอยู่ห้องโถง ...
「 ผมเองก็จำไม่ได้แล้วครับ ... เพราะทำทิ้งเอาไว้นานแล้ว 」
เพราะเอ่ยตอบกลับไปก่อนจะเอาขวดยานั่กลับไปเก็บไว้ที่เดิมและหวังว่าจะไม่มีใครเห็นมันอีกนะ ...
ก่อนที่จะพรู่ลมหายใจออกมาเล็กน้อยแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะ
「 ทำไมถึงไม่คิดจะไปถามอิซาคล่ะครับ (?) 」






