Tacettin Şimşek

Sevmek dediğin bir deli ırmak belki Ölmek dediğin bir dalı kırmak belki Yazmaksa yakındıkça karanlıklardan Sözcükleri imdada çağırmak belki

Türk Edebiyatı Dergisi - Aralık 2015 sayısı: Gümüşhane Rubaileri

Belki "şirin"dir ölüm Ki o yüzden Külüngüyle külünü kazan Ferhat Taş bağırlar içinde Dağ arar kendisine

Kundakta bir yediveren gülüm var Namlular uzanır uykularına Penceremin pervazında ölüm var Tükenmek üzre bir tahammülüm var

Sevgimi sevincimi ümidimi Ömrümü harcadığım yetmez gibi Bir de Yüreğime haciz getirir

Hoyratça kırar oyuncaklarını Hele kurbanlarının sayısına Gün be gün Bire bir faiz getirir

Yalancı hülyalarla avunurum Tutar sevgi dilencisi olurum O bana Nefreti çeyiz getirir

O burnu Kaf dağındaki sevgili Yolumu ölüme bağlamak için Önüme Hırçın bir deniz getirir

Kafesim çaresizliğimdir Dualarım en eski sığınağım Yüreğim konuştukça hayıflanır Sustukça uslanırm Çöz beni Fermanım dudaklarda düğümlüdür

Yine bir gün doğuşu Toprağa düğümlendi ayaklarım Çöz beni Zamanım yasaklarda düğümlüdür

Yüzümü gurbetlerine döndükçe Kırıldım zaman zaman Yorgun ve tenha geldim

Dört ediyor sadece Kaç kere kaç eklersen yalnızlığa Ve kaç kere dinlesen tarihçemi Ve kaç kere Kaç kere Dert ediyor sadece

Açıklarda demirledim Gayrı ben bu gemiye gam yüklerim

Yüz yıldır inci mercan avcısıyım Sancı düşer payıma İnci düşmez

Ben şimdi ne kaygılar Ardımda sürüklerim Oyy benim çizgi dışı kalmışlığım Oyy benim bir muhacir olmuşluğum Hafıza göçüklerim

Bana has bir yalnızlığım olmalı.

Dilimi diri sözlere bilerim Bu karanlık bu yitik coğrafyama Taze bir gökyüzü çizmek dilerim

Bize vergi bize has Ölümlerden ne ölümler beğenmek Yük edinmek bu gönül külfetini Sineye çekip çağın töhmetini Çoğalmak Çoğaldıkça tükenmek

Gel kınama beni cânım efendim Böyle gurbetlerle sınama beni.