شیخ البحر (@Untiljik) header
شیخ البحر (@Untiljik) profile picture

‌ بیابان قلمروی پیوند انسان با خداست.

Pakistan
Joined May 2016
کجاست کسی که در رفتارش یکی از نتایج مباحث ستاره‌شناسی یا زیست‌شناسی را منتقل کرده باشد، و کیست که از سر طغیان یا حقارت در مواجهه با فواصل نجومی یا پدیدارهای طبیعی تصمیم گرفته باشد هرگز دیگر رخت‌خوابش را ترک نکند؟ چوران
8
113
هیچ آزگار سال دگرت نگیرمت من به بر
4
98
چشمهایم به همه میگویند که واقعن خیابانهای دهه پنجاه را دیده‌اند. نئون‌های هتل میامی گاهی در آنها چشمک میزنند. آن شب که به ممرضا از این میگفتم که چشمهای شرورترین مردها، معصوم‌تر از چشمهای معصوم‌ترین زنهاست، اصرار داشتم که مست هستم. هیچ زنی را در تهران نمیتوان با چشمهای عتیق یافت.
3
108
حالیا مصلحت وقت در آن میبینم که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم حافظ
5
82
[ و باران آماده است تا بر سطور شرق بکوبد. بیژن الاهی
4
95
من آن اجراهای لایو این دوبلین لئودنارد کوهن‌ را، فقط ازین بابت که تو مدتی اونجا روزگار گذرانده‌یی، دیوانه‌وار دوست دارم.
4
154
ایران دارد مقابلم میایستد، من شانس یک ژاپنی را در رابطه با وطن ندارم. دیگر بهتر است حواسم به منابع ملی‌م باشد. منابع ملی‌م عبارتند از یک پاکت سیگار، یک ادبیات خصوصی غیر قابل انتشار. پنج تیمارستان در پایتخت. حقه‌ی وافوری در فیروزآباد بلوچستان. از زندانها چیزی نمیگویم.
8
254
دانی نکند قبول هرگز دیوانه حدیث مرد دانا
1
6
367
چکار کرده‌ام، جز قدم زدن در ساحلها. و چشم چرخاندن میان نخل‌ها. دیگر وقتش است جورشان کنم: زن، خانواده و دنبال چندتا همسایه هم میگردم. که یا از تنهایی بمیرم یا رعدوبرق، یا یک خرس سیاه بلوچی. خانه‌ام تبدیل به زیارتگاهی کنار جاده خواهد شد‌.
1
5
228
شیخ البحر retweeted
شبی برفی توی خیابان لواسانی، پنج هفتمِ ماه پشت ابرها روشن. باز هم شعر میخاهی؟ صبر کن تا بمیرم.
1
11
507
She send her regards.
1
143
ای آینه! ایمنی که ناگاه در تو رسد آه دردمندی؟ سعدی
7
188
نیز می‌خیزد او بلندِ بلند از میانه‌ی خاکه‌ی قند. بیژن الاهی
1
8
271
برنده‌های شرط بندی هیچ وقت عربده نمیکشند که من بردم. برنده‌ها میترسند؛ از کشته شدن در پارکینگ میترسند. بوکوفسکی
8
152
[اندوه پری‌های ساحل سالامین، آتشفشان می‌شود.] بیژن الهی
2
139
جمعه ساعت ۳. اگر کمی بیشتر طول می‌کشید، به دام آیینه می‌افتادم. از آن پرهیز می‌کنم، ولی به دام پنجره می‌افتم: بی‌آنکه کاری داشته باشم، با بازوهای آویزان به طرف پنجره می‌روم. تهوع | سارتر
5
139
آقا چه نظریه‌ایه این نظریه‌ی مولف. سپهر - پاورچین
4
164
تنها کسی میتواند درست و الهام‌بخش بنویسد که ادبیات برایش آخرین پناه برای جلوگیری از خودویرانگری خویشتنش باشد. کانادا قطعن محل زیست چنین هنرمندی نخواهد بود. لوکشین نوبل ادبیات باید جایی در بندر بنغازی، روستایی در اریتره، کانکسی در گمرک کراچی یا نهایت کوچه‌یی در دومینیکن باشد.
1
4
294