Pinned Tweet
Trump's betrayal of both Iranian people and Israelis once more proved this fact: Iranians are the only true friends left in the world for Israelis, and Israelis are the only true friends left in the world for Iranians.
1
4
260
Vahid retweeted
Nobel committee just another bunch of thugs
The Nobel Prize committee has lost its moral compass. It has awarded its highest honor to a bigot who built her career around inventing and propagating blood libels against the one and only Jewish state.
Navi Pillay’s proudest achievement was to legitimize a corrupt prosecutor who turned to her fabrications against Israel hoping that by joining her bigoted lynch mob, he would beat a rape charge.
Karim Khan, who was accused by his own ICC employees of raping and sexually molesting them, used Pillay’s lies to build a fake case against Israel.
Pillay supplied the lies. Khan weaponized them. And now the misguided members of the Nobel Committee are honoring the woman who propagated this demonization of the Jews and this travesty of justice.
Vahid retweeted
Arm the people of Iran! Arm them! Arm them!
This Post is from a suspended account. Learn more
Vahid retweeted
Arm the Iranian people, asap
Mr. President, Iranians have been ready to rise for years. We tried unarmed. They answered with 100,000+ dead by your estimates.
Your pressure is working: rial at 2.15 million to the dollar, fuel shortages, IRGC sites on fire, Hormuz card dead.
Keep hitting. No worthless deals. Give us the opening and we finish it under King Reza Pahlavi.
The lions are waiting.
#KingRezaPahlaviForIran #LionSonRise
Probably when they have a means to defend themselves and you allow Israel to assist with whatever is needed instead of preventing them from targeting Basij thugs
Trump's so-called "economic D-day" is another hallow threat and half-hearted measure in his dealings with Islamic terrorists who have occupied Iran. He intentionally ignores the biggest lifeline of the regime: China!
#TACOTrump
59
Vahid retweeted
حتما داستان رقیه رو شنیدین.
دختر سهسالهی امام حسین که تو خرابههای شام، سر پدرش رو دید، باهاش حرف زد و جان داد.
تکاندهندهست.
ولی اگه بفهمین این داستان و شخصیت، محصول چند قرن روضهنویسیهان و سند تاریخی ندارن، تعجب میکنین؟
بریم سراغ متون خود شیعه.
قدیمیترین منابع عاشورا:
ابن سعد.
بلاذری.
شیخ مفید.
اینها فرزندان حسین رو معرفی کردن.
اما هیچکدوم چنین داستانی رو نمیشناسن.
نه دختر سهساله.
نه خرابه شام.
نه دیدن سر بریده.
نه مرگ کودک.
بعد...
بیش از شش قرن سکوت.
حدود سال ۶۷۵ هجری، در کامل بهائی، برای اولین بار یه کودک وارد داستان میشه.
شاید فکر کنین حداقل اینجا اسمش رقیهست.
نه.
حتی اینجا هم اسم کودک گفته نمیشه.
فقط میگه "دختری چهارساله" از حسین.
اصلا اسم نداره.
مشکل فقط اسم نیست.
تو همین اولین نسخه:
کودک سهساله نیست.
چهارسالهست.
در خرابه شام نیست.
در خانه یزیده.
همون لحظه هم نمیمیره.
بعد از دیدن سر پدر، بیمار میشه و چند روز بعد جان میده.
یعنی اولین نسخه موجود، با داستانی که امروز روی منبرها میشنویم، فرق اساسی داره.
حالا نکته مهمتر:
کامل بهائی اصلا سند تاریخی عاشورا نیست.
نویسنده بیش از شش قرن بعد از واقعه زندگی میکرده.
شاهد ماجرا نبوده.
زنجیره نقل قابلبررسی نداده.
میگه داستان رو از کتابی به اسم "الحاویه" آورده.
میپرسیم خود کتاب کجاست؟
گم شده.
زنجیره روایت کجاست؟
معلوم نیست.
نویسنده اون کتاب کی بوده؟
باز معلوم نیست.
مثل اینه من الان، بعد سیزده قرن، کتابی بنویسم و بگم امام حسین پسری به نام کاظم داشته که تو کربلا بوده و کشته شده و توضیح ندم از کجا میدونم. :-))))
دو قرن بعد، ملا حسین کاشفی تو روضةالشهدا همین داستان رو بازنویسی میکنه.
کودک هنوز بینامه.
هنوز چهارسالهست.
بعد فخرالدین طریحی نجفی، در قرن یازدهم، سن کودک رو سه سال میکنه.
گفتوگوهای احساسی بین کودک و سر پدر هم اضافه میشه.
اما هنوز اسم کودک معلوم نیست.
یعنی حدود هزار سال از عاشورا گذشته، کودک سهساله شده، دیالوگ هم پیدا کرده، اما هنوز کسی نمیدونه اسمش چی بوده.
بعد در اواخر قرن سیزدهم، انوار المجالس منتشر میشه.
بالاخره برای کودک خرابه شام اسم انتخاب میکنه.
فکر میکنین چه اسمی؟
رقیه؟
نه.
زبیده.
جالبتر اینکه همون کتاب، چند صفحه قبل از دختری به نام رقیه هم نام میبره.
یعنی تو همون کتاب:
رقیه یه نفره.
کودکی که در خرابه میمیره، یه نفر دیگهست به نام زبیده.
بعد نویسندههای بعدی اختلاف میکنن.
یکی میگه زبیده.
یکی میگه فاطمه.
یکی میگه زینب.
یکی میگه سکینه.
و آخرش، اوایل قرن چهارده، کودک بینام داستان، رسما رقیه میشه.
حالا حرم رقیه تو دمشق چیه؟
اینجا ماجرا عجیبتر میشه.
زیارتگاهی که امروز به نام "حرم حضرت رقیه" میشناسیم، تو منابع قدیمی اصلا با این نام شناخته نمیشد.
اسمش "مشهد حسین" یا "مسجد الرأس" بود.
یعنی مکانی منسوب به سر حسین.
نه قبر یک دختر خردسال.
در کتیبهای متعلق به سال ۸۰۸ هجری، همین بنا هنوز "مشهد حسینی" نامیده شده.
هیچ حرفی از رقیه دختر حسین نیست.
بعد در اواخر قرن نهم، قبری در همان محل به رقیه بنت علی نسبت داده میشه.
رقیه بنت علی کی بود؟
دختر علی بن ابیطالب.
همسر مسلم بن عقیل.
زنی بزرگسال و مادر چند فرزند.
عجیبتر اینکه همون زمان، عالم دمشقی برهانالدین ناجی این انتساب رو بررسی میکنه و مینویسه:
در منابع قدیم و جدید، هیچ دلیلی پیدا نکردم که نشان بده رقیه بنت علی در دمشق دفن شده.
یعنی حدود پانصد سال پیش، خود عالمان دمشق میگفتن حتی این قبر هم سند تاریخی نداره.
بعد در سال ۱۱۲۵ هجری، ساختمان بازسازی میشه.
روی کتیبهاش مینویسن:
"مقام بانوی ما رقیه دختر علی و محل سر حسین."
دقت کنین.
باز هم رقیه دختر علی.
نه رقیه دختر حسین.
بعدها این انتساب هم تغییر میکنه.
رقیه بنت علی کنار میره.
و همان کودک بینامی که شش قرن بعد از عاشورا وارد داستان شده بود، صاحب همین زیارتگاه میشه.
یعنی هم شخصیت ساخته شد.
هم قبر بهش دادن.
اونم قبری که درباره صاحب قبلیاش هم سندی وجود نداشت.
شما روند ساختهشدن این شخصیت رو قدمبهقدم در کتابها و حتی روی کتیبههای خود زیارتگاه میبینی.
ولی مداح و سخنران، از گفتن این حرفها سالیان ساله که بچه هیئتیها رو فریب میدن، بلکه کاسبی میکنن و از ناآگاهی مخاطب خودشون سوءاستفاده میکنن.
تا این حد که بعضیشون، قلاده به خودشون میبندن، واق واق میکنن و میگن ما "سگ رقیه" هستیم.
حتی به متون خودشون رجوع نمیکنن و حرف مداح رو دربست پذیرفتن، تا جایی ایمان آوردن که برای رقیه، حاضرن کشته بشن و بکشن. برای شخصیتی که وجود نداره.
منابع در کامنت.
Vahid retweeted
ARM THE IRANIAN PEOPLE!
Happy to see others finally declaring support for it! Now we must do it!
ARM THE IRANIAN PEOPLE!
Qatar has acquired substantial wealth only within the past 30–35 years, primarily through the extraction of natural gas from the field it shares with Iran.
Qatar rapidly developed and exported these gas resources. In contrast, Iran’s isolation from the international community—resulting from its anti-American policies—led major energy companies to prefer investment in Qatar rather than Iran.
As a result, the continued existence of Iran’s current regime constitutes a strategic opportunity for Qatar. Qatar therefore lobbies the Trump administration through various channels to favor negotiation over military action.
Its objective is to preserve the Iranian regime in place so that Qatar may continue to extract and benefit from a disproportionate share of the gas reserves belonging to the shared field.
Vahid retweeted
Finish them off
breitbart.com/middle-east/20…
Vahid retweeted
READ THIS. ARM THE IRANIAN PEOPLE! I'VE BEEN SAYING THIS FOR MONTHS! I posted this earlier, but it needs to be read and circulated.
nypost.com/2026/08/02/world-…
Vahid retweeted
The Islamic regime survives because the west keeps giving it another chance. That's exactly why every new deal fails.
Read this.
Vahid retweeted
To be Iranian is to wake up every day
drained,
exhausted,
on the verge of hopelessness,
yet with the fire to keep fighting no matter what, because that's who we are.
Vahid retweeted
چهل و شش سال از درگذشت پدرم میگذرد، اما او امروز زندهترین چهره سیاسی در پیشگاه تاریخ و دل ایرانیان است.
شعله عشق ملت ایران به او روز به روز بلندتر و فروزانتر میشود. همانطور که جاویدنام مجیدرضا رهنورد به نیابت از میلیونها جوان ایرانی نوشت: «نسلی عاشقت شد، که تو را هرگز ندید».
پدرم با تمام وجود، عاشقِ ایران بود. قلب او با طبیعت این خاک میتپید و باریدن باران بر دشتهای ایران، برایش بهترین و زیباترین خبر بود.
او در ۲۲ سالگی، کشور را در شرایط دشوار اشغال متفقین تحویل گرفت و با تکیه بر میهنپرستی، ایران را به سوی دروازههای تمدن بزرگ هدایت کرد. اگر فاجعه ۵۷، مسیر تاریخ ما را منحرف نمیکرد، ایران امروز یکی از درخشانترین قطبهای رفاه و توسعه در جهان بود.
هممیهنانم، اگر به راه او باور داریم، مسئولیت بزرگی بر دوش ماست. برای وفاداری به نگاه او، ما باید ایران را از این فرقه تبهکار پس بگیریم و آن را دوباره بسازیم.
پاینده ایران
Vahid retweeted
میگن:
سایتهای موشکی رو نزن، مهندسامون ساختن.
موشکها رو نزن، بعدا بهشون احتیاج پیدا میکنیم.
سپاهیها رو نزن، بچههای همین مردمن.
زیرساختهایی که سپاه استفاده میکنه رو نزن، چون مردم هم ازش استفاده میکنن.
کلانتریها رو نزن، چون دزد میاد.
ایستبازرسیها رو نزن، یهوقت ماشین مردم آسیب میبینه.
پایگاه بسیج رو نزن، چون کنارش خونهی مردمه.
لانچرهایی که سپاه آورده تو مناطق مسکونی و مدارس و... رو نزن، چون کنارش خونهی مردمه و ممکنه آسیب ببینن.
مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان و ساختمان شعام و اینها رو هم نزن، چون مهندس گوزپدریان طراحیشون کرده.
حوزه علمیه رو هم که نزن، چون همه آخوندا که بد نیستن.
تحریم و اینها هم که اصلا نکن، چون مردم اذیت میشن".
پس میمونه که چیکار کنی؟
آفرین. آخوند و ج.ا رو همینجوری که هست بپذیری و تقویتش کنی تا به ویرانی ایران و کشتار مردم ایران ادامه بده.
*این روش آت و آشغالهای کونزرنگ استمرارطلبخجالتی برای حفاظت از ماتحت آخوند و حکومتشه.
جالبه که اسم این روششون رو هم گذاشتن "وطنپرستی".
زبالههای بیوطن آخوندپرست!
از جمله همین کلاشی و دار و دستهش و این رفیقش @ehs_arj




















