Van Staj Ve Çıraklık Mağdurları Derneği

Eksik Bırakılan Sosyal Güvenlik Değil, Adalettir! @Akparti @MHP_Bilgi @RTErdogan @dbdevletbahceli @eczozgurozel @Yusuf__Tekin @tcmeb @isikhanvedat @csgbakanligi @memetsimsek @HMBakanligi @abakingurlek @iletisim @yenipartiyiz @herkesicinCHP @iyiparti @YeniYolTBMM @SaadetPartisi @devapartisi @_DemokratParti @rprefahpartisi @anahtarparti @zaferpartisi @bbpgenelmerkez @DSPGenelMerkez @BTP_Parti @tipgenelmerkez @mehmedmus @ifarukaksu @oerdem42 @Nilgun_OK @sadullahkisacik @ayyuceturkestas @resulkurt34 @UmitOzlale @cevdetakaychp @MKalayci42 @AVBakirlioglu @GulsoySeydi @tahsinocakli @ertugkocacik @AvukatErsanAksu @55erhanusta STAJYER VE ÇIRAK FİİLEN ÇALIŞAN İŞÇİDİR. EMEĞİN BAŞLANGICI, SİGORTANIN DA TAM BAŞLANGICI OLMALIDIR! Mesaiye başlayan, paydos eden, işyeri düzenine uyan, tezgâh başında çalışan, ağır ve tehlikeli işlerde sorumluluk üstlenen stajyer ve çırağın işçiden ne farkı var? Aynı makinelerin başında çalıştık; aynı üretim ortamında bulunduk. İş kazası geçirdik, sakat kaldık, sağlığımızı yitirdik, arkadaşlarımızı kaybettik. İşçinin sorumluluğunu taşıdık. Ama sosyal güvenlikte aynı sigorta başlangıç hakkı stajyer ve çırağa çok görüldü. İşverenler stajyer ve çırağı düşük ücretle çalıştırdı; devlet katkısı ve kısa vadeli sigorta primlerinde kamu desteğiyle maliyet hafifletildi. Haftanın 5 günü işyerinde, fiilî çalışma ortamında yürütüldü; işletmeler stajyer ve çırağın emeğinden, üretiminden ve mesleki katkısından yararlandı. Buna rağmen çocuk yaşta çalışma hayatına adım atan bizlerin ilk sigorta girişleri uzun vadeli sigorta kolları kapsamına alınmadı; sosyal güvenliğimiz eksik bırakıldı. Bu adalet değil, emeğin karşılığını görmezden gelmektir. Mesele Anayasa’nın temel ilkeleri açısından da açıktır: 2. madde sosyal devleti, 10. madde kanun önünde eşitliği, 49. madde çalışanların korunmasını, 50. madde çocukların ve gençlerin çalışma şartlarında özel olarak korunmasını, 60. madde ise sosyal güvenlik hakkını güvence altına almaktadır. Uluslararası Çalışma Örgütü’nün 138 sayılı Sözleşmesi’nin 3. maddesi tehlikeli işlerde asgari çalışma yaşını 18 olarak belirler. 155 sayılı Sözleşme’nin 16. maddesi ise işverene işyerlerinin, makinelerin ve çalışma süreçlerinin sağlık ve güvenlik açısından korunması sorumluluğunu yükler. Çalışırken korunmamız gerektiğini kabul eden hukuk düzeni, stajyer ve çırağın çalışma hayatına attığı ilk adımın sosyal güvenlikteki karşılığını da gözetmek zorundadır. Bunu yapmamak, hukuku eksik uygulamaktır. Staj ve Çıraklık Sigortası Mağdurları Federasyonu olarak 40 yılı aşkın süredir bu gerçeği anlatıyoruz. Meydanlarda, Meclis koridorlarında, siyasi parti ziyaretlerinde, televizyon ekranlarında ve gazete sayfalarında sesimizi duyurmaya çalıştık. Ailemizden, çocuklarımızdan ve mesleğimizden ayırdığımız zamanı bu mücadeleye verdik. Bizim yeni nesil stajyer ve çırak yetiştirmemiz, mesleki tecrübeyi genç kuşaklara aktarmamız gerekirdi. Geleceğin ustalarını yetiştirmek yerine, geçmişte bırakılan hakkı anlatmak zorunda bırakıldık. Bu mücadeleye mahkûm edenlere soruyoruz: Daha ne kadar bekleyeceğiz? Daha kaç yıl geçmesi gerekiyor? ÇÖZÜMÜMÜZ AÇIKTIR: Staj ve Çıraklık dönemlerinde, İlk 4/A sigorta giriş tarihimizin; yaşlılık, malullük ve ölüm sigortalarını kapsayan uzun vadeli sigorta kollarında geçerli başlangıç tarihi olarak kabul edilmesini istiyoruz. Bu ülkenin yöneticilerine, karar vericilerine ve siyasi temsilcilerine açıkça sesleniyoruz: 40 yılı aşkın süredir bekleyen insanların sesini duyun. Geçmişin stajyerlerinin ve çıraklarının hakkını ertelemeyin. Bu kuşağı bir kez daha mağdur etmeyin. Bu mücadele yalnızca geçmişte çalışanların değil, gelecekte atölyelere, fabrikalara ve işletmelere adım atacak Staj ve Çırakların da mücadelesidir. BİZ ÇALIŞTIK, ÜRETTİK, MESLEK ÖĞRENDİK. ŞİMDİ HAKKIMIZIN TESLİM EDİLMESİNİ İSTİYORUZ! STAJ VE ÇIRAKLIK SİGORTASI MAĞDURLARI FEDERASYONU🇹🇷 Stajyer Çırak İşci #StajyerMağdurçırakPerişan