Avrupa'ya giden ilk padişah günlüğüne ne yazmış? "En az iki yüz yıl gerideyiz." 👇
#SultanAbdülaziz #Osmanlı #Tarih #SemihDikkatli
21
10 KASIM…
Bazı ayrılıklar vardır, üzerinden yıllar geçse de insanın yüreğindeki yeri hiç değişmez. 10 Kasım, bizim için yalnızca bir ölüm yıl dönümü değil; bir milletin kendisine inanan, ona yeniden ayağa kalkmayı öğreten, karanlığın ortasında bir ışık yakan büyük bir lidere duyduğu özlemin adıdır.
Mustafa Kemal Atatürk…
Sen, yalnızca bir imparatorluğun enkazından bir Cumhuriyet kurmadın. Umudunu kaybetmiş bir millete yeniden inanmayı, esareti kabullenmiş bir dünyaya başı dik yaşamayı, kendi kaderini kendi elleriyle yazmayı öğrettin.
Ardında yalnızca zaferler, inkılaplar ve bir devlet bırakmadın. Bir millete onurunu, bir gençliğe geleceğini, bir ülkeye bağımsızlığını emanet ettin.
Bugün aramızda yoksun. Fakat adın okullarda, fikirlerin kitaplarda, emanetin bu vatanın her karışında yaşıyor.
Belki sesini bir daha duyamayacağız. Belki gözlerindeki o kararlılığı bir daha göremeyeceğiz. Ama açtığın yolda yürüyen her çocukta, Cumhuriyet'e sahip çıkan her gençte, vatanı için çalışan her insanda yaşamaya devam edeceksin.
**Çünkü bazı insanlar ölür ama fikirleri zamana yenilmez.**
10 Kasım'da seni yalnızca özlemle değil, sana duyduğumuz minnetle, bıraktığın emanete sahip çıkma kararlılığıyla anıyoruz.
Rahat uyu Atam…
Emanetin emin ellerde olsun.
**Saygı, minnet ve bitmeyen bir özlemle…
10 Kasım 1938 – Sonsuza kadar.** 🇹🇷
#10Kasım #Atatürk #MustafaKamalAtatürk
1
83
Sözleri Değerli Sanatçı Gökhan Temur tarafından yazılan ve Ahmet Güven tarafından bestelenen bu harika videoda da söylendiği gibi paramızı fondip yaptılar ama sadece paramızı değil, ahlakımızı, geleceğimizi, saygınlığımızı, her şeyimizi fondip yaptılar aslında...
1
98
Ahmet Taner Kışlalı (1939–1999)
Cumhuriyetin, laikliğin, demokrasinin ve bilimsel düşüncenin yılmaz savunucusu…
Düşünceleriyle aydınlatan, ilkelerinden ödün vermeyen bir Cumhuriyet aydını.
Saygı, özlem ve minnetle anıyoruz.
Unutmadık, unutmayacağız.
🤖 Made with AI
27
Konuş Rüstem! Ne Devlet Seninle, Çocuk Senin!
Savaş çığırtkanlığı yapmak kolaydır. Hele ki o savaşta cepheye gidecek olanlar sizin evlatlarınız değilse… Hele ki şehit haberleri sizin evinize düşmeyecek, sizin sofranızdan bir sandalye eksilmeyecekse…
Bugün sosyal medyada Türk ordusunu Yemen’e göndermeyi savunanları, binlerce kilometre uzaktaki topraklar için hamaset nutukları atanları görüyoruz. Peki, soralım: Türk askeri neden Yemen’e gitsin? Kimin hesabını kapatsın? Kimin çıkarları uğruna canını ortaya koysun?
Tarihten bugüne uzanan çarpıcı bir anlatı vardır. Şehzade Mustafa’nın idamından sonra Rüstem Paşa, Kanuni Sultan Süleyman’ı devletin bekası üzerinden teselli etmeye çalışırken padişahın ona şöyle karşılık verdiği rivayet edilir:
“Konuş Rüstem! Ne devlet seninle, çocuk senin!”
Bu sözün tarihî aktarımına ilişkin ihtiyat payını koruyarak, taşıdığı anlamı bugün yeniden düşünelim. Devletin bekası adına karar verenlerle o kararların bedelini ödeyenler aynı kişiler değilse, sorulması gereken çok ağır bir hesap vardır.
Yemen’e gidecek asker senin oğlun mu? Kurşunun önüne çıkacak olan senin evladın mı? Yoksa ayın sonunu getirmeye çalışan, borçla yaşayan, çocuğunu okutabilmek için kendinden vazgeçen ailelerin çocukları mı?
Fonlardan, ihalelerden ve türlü imkânlardan milyarlar kazanan çevrelerin çocukları mı cepheye gidecek? Yoksa sıvasız evlerde yaşayan, şehit düştüğünde arkasında gözü yaşlı bir anneyle yarım kalmış hayaller bırakacak gençler mi?
İşte asıl mesele budur!